Als kind las ik al graag boeken. Wipneus en Pim, Pinkeltje, Saskia en Jeroen, de Olijke Tweeling… Naar de bieb gaan was een feestje voor me en later wilde ik schrijfster worden. Dat laatste is niet helemaal gelukt nooit uitgenodigd voor het Boekenbal - maar ik ben mijn meisjesdroom wel dicht genaderd: vanaf mijn 31e werk ik al voor Mijn Geheim. Werk hebben waar je blij van wordt is belangrijk, je brengt er toch een groot deel van je leven mee door. Ook Flora, Nanda en Britt hebben de baan van hun dromen gevonden (pag 43). Al heeft dat wel de nodige tranen gekost, vooral voor Nanda. Pas na de dood van haar dochter durfde zij haar hart te volgen. Het raakt me altijd weer als ingrijpende gebeurtenissen mensen bewuster…
