Mijn Geheim Special Editie 3 - 2024

Welkom Een paar weken geleden ging ik met mijn kinderen uit eten op de dag dat hun vader - mijn ex-man - is gestorven. Het is een traditie geworden, een fijn moment samen aan tafel om gekke, leuke, lieve herinneringen op te halen, met een lach en af en toe ook met de tranen in de ogen. We verbaasden ons erover hoe snel de tijd gaat, het is alweer zes jaar geleden dat hij overleed. Veel te jong, hij was pas 59. Ondanks dat we allang waren gescheiden, was ik erbij en hield ik zijn hand vast, toen hij voorgoed zijn ogen sloot. Alsof het zo moest zijn. Voor onze drie kinderen was hij een speciale papa. Niet omdat hij van alles met ze deed - daar kon ik nog…

"De stilte in huis werd verbroken door de bel. Het was de postbode met een pakketje. Mijn man Chris (50) was naar zijn werk en onze dochters Mees (16) en Fee (15) naar school. Het kwam dus op mij aan. Maar hoe moest ik in vredesnaam de meters tot de voordeur afleggen? Mezelf omdraaien op de bank lukte me al nauwelijks. Ik was compleet afgemat, zowel lichamelijk als cognitief. Mijn aandacht vasthouden? Vergeet het maar. Een appje typen? Ik kreeg het bijna niet voor elkaar. Net als een tekst lezen. Het leek wel of ik kortsluiting kreeg in mijn hoofd. Bovendien waren alle prikkels me te veel. Zelfs televisiekijken was een hele uitdaging. Een rustige film zonder drukke beelden was het hoogst haalbare, waarbij ik pauzes moest inlassen. Dit alles…

“Het was een doodgewone woensdagavond. Nietsvermoedend zat ik met mijn gezin aan het avondeten. ‘Mam?’ zei mijn zevenjarige zoon Micah ineens. ‘Ik weet al wat ik voor mijn verjaardag wil.’ ‘O?’ Ik keek hem vragend aan. ‘Ik hoef dit jaar geen cadeautje.’ Ik fronste mijn voorhoofd. ‘Niet? Wat dan?’ Micah beet op zijn lip. ‘Ik wil dat jij stopt met roken.’ De vork met boerenkool bleef vlak voor mijn mond hangen. De stilte die volgde was oorverdovend. Zelfs Jeffrey, onze jongste van drie, stopte met eten en keek aarzelend van zijn grote broer naar mij. ‘Dat wil ik óók,’ zei hij vervolgens voor de zekerheid, omdat hij nu eenmaal altijd alles wilde wat zijn broer wilde. ‘Het eerste wat mijn zoontje iedereen vertelde, was dat zijn moeder was gestopt met…

"Via een collega in de kinderopvang ontmoette ik mijn partner Gert-Jan, nu zo’n 23 jaar geleden. We werden een stel en na een tijdje raakte ik in verwachting. We wilden graag trouwen voordat het kindje geboren zou worden, maar dat redden we niet. Met 25 weken kwam Jasper ter wereld. Dat was in 2007. Ik werd die ochtend wakker met het gevoel dat er iets niet goed was en belde de verloskundige. Ze kwam poolshoogte nemen, maar kon niet kijken of er al sprake was van ontsluiting, omdat dan de bevalling kon worden opgewekt. Ze stuurde me wel door naar het streekziekenhuis. Daar voelde ik me eerst niet serieus genomen, ze dachten dat ik overbezorgd was, omdat het mijn eerste kindje was. En het was zaterdag, de gynaecoloog was niet…

“Een aantal weken geleden heb ik afscheid genomen van een heel bijzondere, lieve dame. Ze was slechts vijfenvijftig jaar, toen ze de strijd tegen haar ziekte verloor. De afscheidsdienst was ontroerend, inspirerend en authentiek tegelijkertijd. Zij had alles - tot in de puntjes - zelf geregeld. Ik voelde bewondering voor haar als mens en voor de waardige en verrassende manier waarop zij haar afscheid heeft willen invullen. De dienst is afgelopen. Voor ik naar huis rijd, ga ik nog even langs mijn moeder. Tijdens de autorit denk ik terug aan het verlies van mijn vader. Ik denk ook aan alle mensen van wie ik houd. Ik ben zo dankbaar dat zij er nog zijn. Diep vanbinnen voel ik plotseling iets van paniek opkomen. Wat nu als mijn zus daar ligt?…

"Het is een heel verhaal, hoor, wat ik ga vertellen. En nog steeds kan ik er met mijn pet niet bij dat dit mij is overkomen. Ik ben zelfs verguisd door het dorp waar ik woonde en moest een heel nieuw bestaan opbouwen. Alleen omdat ik een relatie heb gehad met een getrouwde man. Ik kom uit een klein en hecht Fries dorp. Ons kent ons. Dat kan zeker voordelen hebben, maar ook behoorlijke nadelen. Dat ondervond ik, toen mijn relatie met Richard uitkwam. Richard en ik kenden elkaar van onze jeugd. Ieder weekend kwamen we met een groep pubers samen in een oude caravan op het erf van een boerderij. We luisterden naar muziek en dronken een biertje. Ook na de middelbare school hielden we contact. De een ging…