Mijn Geheim Special Editie 5 - 2023

Welkom Als ik kijk naar de verhalen in deze special, komt het begrip eerlijkheid naar boven. Voor mij is eerlijk zijn binnen relaties heel belangrijk. Eerlijk naar de ander, maar ook eerlijk naar jezelf. Maar moet of kun je altijd eerlijk zijn? Katja (pag. 6) vermoedt dat het gepassioneerde afscheid van haar eerste grote liefde - die ongeneeslijk ziek was - heeft geleid tot de komst van haar tweeling. Maar dat zal ze haar man nooit vertellen. Ze zijn zo gelukkig met z'n vieren. Waarom dit geluk kapotmaken? Alleen om eerlijk te zijn? En wat als je weet dat de man van je beste vriendin haar bedriegt met andere vrouwen? Zeg je haar dat dan? Lynn (pag. 40) heeft getwijfeld, maar wilde voorkomen dat haar vriendin zich dubbel bedrogen zou…

geheim Katja kiest er heel bewust voor om de waarheid te verzwijgen “Het was een zomerse dag in augustus 2018, toen ik vond dat het even genoeg was in de stal. De kalfjes waren gevoerd, de ligboxen met vers zaagsel bestrooid en de melkput had ik schoongespoten. Die avond zou ik onze tachtig koeien weer met liefde melken, maar nu was het even me-time. Ik sprong onder de douche, trok iets luchtigs aan en ging lekker met een boek op het terras zitten. Bart, mijn man, was een paar dagen met collega-melkveehouders op excursie naar Noord-Duitsland om daar boerderijen te bekijken en de nieuwste technieken op te doen. Ik had er geen problemen mee, gunde hem zijn uitjes. Alleen vond ik het deze keer wel jammer dat zijn reisje net…

geloof Inasja nam gedwongen afscheid van familie en vrienden “In november is het acht jaar geleden dat ik uitgesloten werd uit de geloofsgemeenschap, waarin ik ben opgegroeid. Ik raakte iedereen kwijt die me lief was. Mijn ouders zijn allebei ook opgegroeid in die gemeenschap. De ouders van mijn vader kwamen ermee in aanraking onderweg in de trein van Duitsland naar Nederland. Mijn opa was tijdens de oorlog in Duitsland tewerkgesteld geweest en na de oorlog keerden ze terug naar huis. Onderweg raakten ze in gesprek met iemand die vertelde over zijn religieuze overtuiging. Zijn verhaal was er een van hoop, op dat moment heel welkom. Thuis verdiepten ze zich verder in deze leer en sloten zich aan bij deze beweging. De ouders van mijn moeder werden lid, toen mijn moeder…

“In Atlanta drink ik op het terras van het hotel een kop koffie. Een Amerikaan vraagt of hij erbij mag komen zitten. Ik vind dit geen probleem aangezien er verder geen bankjes zijn. We raken in gesprek. Bescheiden vertelt hij dat hij hoofd is van een grote multinational. Hij heeft van vrijdag tot maandag wat leuke activiteiten geregeld voor zijn personeel. Ik vind dat een mooi gebaar: je waardering uiten voor de mensen die voor én met je werken. Wat me opvalt, is dat hij herhaaldelijk wordt gebeld over lopende zaken binnen zijn bedrijf. Ik zie dat het hem stoort. Hij besluit zijn telefoon tijdelijk op ‘stil’ te zetten. Dit lijkt me een mooi moment om écht het gesprek aan te gaan. Ik vraag wie hij is en waar hij…

Lily wil een stem zijn voor pleegkinderen “Elk pleegkind heeft een andere geschiedenis, maar we ervaren allemaal de pijn dat we als kind afgewezen zijn,” vertelt Lily. In haar eerste boek ´Het verborgen meisje´ schilderde ze haar ervaringen als Surinaams pleegkind bij de blanke familie Van Dijken. Hoewel het pleeggezin haar liefdevol omarmde, worstelde ze met haar verleden en zocht uit wat er vroeger was gebeurd. “Het is een trauma dat zijn weerslag heeft op hoe ik in het leven sta.” Na het verslag van deze zoektocht voelde Lily zich zoveel zelfbewuster dat ze in gesprek ging met tientallen pleegkinderen in de leeftijd van twintig tot zestig jaar. In haar nieuwste boek ´De zichtbare vrouw´ dat in november 2023 verschijnt, vraagt Lily of zij ook last hebben van dezelfde bewijsdrang,…

“Toen we aan het einde van de uitvaart daar zo stonden, met z'n vieren bij mama's kist, voelde ik ineens heel sterk: dit klopt niet. Op de terugweg naar huis zette ik de auto halverwege aan de kant. Ik staarde een tijdje voor me uit. En toen hakte ik de knoop door. Ik ging naar Willem. Willem woonde nog steeds in hetzelfde flatje. Dat wist ik, omdat ik een week eerder zelf het adres op de envelop van de rouwkaart had geschreven. Een kaart om mijn broer te laten weten dat zijn moeder na een kort ziekbed vredig was overleden in haar slaap. Een uitnodiging voor de uitvaart zat er niet bij. Daar was hij uiteraard niet welkom. Willem deed open. Ik had hem een jaar of negen niet gezien.…