Mijn Geheim Special Editie 4 - 2023

Kort voor hun huwelijk komen mijn zoon en bijna-schoondochter het slechte nieuws vertellen: ze heeft MS. Van het ene op het andere moment ziet hun leven er volkomen anders uit. Door mijn werk bij Mijn Geheim weet ik hoe grillig en invaliderend MS kan zijn. En ongeneeslijk. Ik ken het uit verhalen van anderen, nu is het ineens ook ons verhaal. Een paar dagen later komt er op de redactie een persbericht binnen over een nieuw boek: ‘BAM!’ Hierin laat schrijfster Daphne Depassé onomwonden zien hoe een ziekte je leven kan overnemen en je wereld steeds kleiner maakt. Inderdaad bam! Maar ook hoe je jezelf kunt helpen je leven opnieuw vorm te geven. Daphne heeft eveneens MS (p.22). Ze praat over levend verlies, verlies waarmee we allemaal wel een keer…

relaties “In mijn jeugd stond ik er emotioneel behoorlijk alleen voor. Ik werd samen met mijn zusje uit huis geplaatst, toen ik twee en zij anderhalf was. We kwamen ieder in een ander pleeggezin terecht. Ik raakte emotioneel nog meer beschadigd door een opeenstapeling van problemen, waardoor ik al jong geborgenheid en liefde buiten de deur zocht. Ik verlangde naar bescherming en zocht daar - onbewust - mijn vriendjes op uit. Vanaf mijn dertiende zat ik jarenlang in gewelddadige relaties. Dan kun je wel zeggen dat je met de verkeerde in zee bent gegaan, maar die verkeerde bestaat eigenlijk niet. Het begint allemaal bij jezelf. Ik heb een zware weg afgelegd vol pijnlijke lessen en ik kan nu, op mijn 33e, zeggen dat ik dat destructieve relatiepatroon heb weten te…

Uit privacy-overwegingen zijn de namen in dit verhaal gewijzigd “Ik ben in 1953 in Zeeland geboren, drie weken na de watersnoodramp. Mijn moeder zat destijds na het doorbreken van de dijken hoogzwanger op zolder, maar het water kwam gelukkig niet hoger dan halverwege de trap. Mama hield er wel een angststoornis aan over, die ze de rest van haar leven niet meer kwijtraakte. Waarschijnlijk was ze daarom zo beschermend naar mij toe. Ik mocht nooit iets. Van mijn vader trouwens ook niet, maar die was gewoon streng. Bovendien woonden we in een dorp waar iedereen elkaar kende. Alles wat anders was, werd argwanend in de gaten gehouden. Toen ik in 1971 als achttienjarige in Amsterdam arriveerde, was ik dan ook totaal niet voorbereid op wat ik daar aantrof. Ik ging…

De woorden zijn horizontaal, verticaal en diagonaal in alle richtingen in de puzzel verstopt. Ze kunnen elkaar ook overlappen. Zoek ze op en streep ze af. De overblijvende letters vormen achter elkaar gelezen de oplossing, die je in de balk zet. De oplossing vind je terug op pagina 66. ADEPT AKTE ALVA ARRE AZUURBLAUW BACO BARMHARTIGHEID BARS BEZORGD BONS BRON BUIT CARROSSERIE CLAIM DARTELEN DEELS DELER DILLE DORY DRUKTE EENVOUD EERZAAM EEST ELAN ENDE ERAF EROM ETER FADO FRIS GEUL GIER GLAD GLOBE ITEM KADE KERK KLOOF KRAB KRALEN KRANS KWINKSLAG LADE MARE MEGA MILD MOED MONO MOPS NAAR NCRV ONTZAG OORD PAARS PREI RAKKER REPRODUCTIE REUS RIET RING ROER ROKER ROODVOS SALSA SARA SIRE SLAK SPIES STAP STOM TEEM TIER TOBBE TOLK TRIO TUIG UTOPIE VEGER VERDER VERF VEROUDERD VERUIT VERWARD VURIG…

‘Vlak voor het boarden stapte ik uit de passagiersrij’ “Het was als een dramatische scène uit een film, zoals ik op het vliegveld aarzelde vlak voor het boarden en toen met tranen in mijn ogen uit de rij stapte. Ik zie nog voor me hoe mijn toenmalige man mij aankeek, met een blik vol verdriet. Het sneed me door de ziel, maar ik wist op dat moment heel zeker dat ik hem zou laten gaan en zelf zou achterblijven. Het was het einde van ons huwelijk, van ons leven samen en eigenlijk, als ik erop terugkijk, was het al veel langer onvermijdelijk. Zo'n elf maanden daarvoor had mijn man nog gevraagd: ‘Weet je het honderd procent zeker?’ en had ik instemmend geknikt. Natuurlijk moest hij die baan aannemen in Zweden.…

“Ze behoren tot mijn dierbaarste herinneringen: de nachten met mijn vader zij aan zij in zijn bakkerij. Waar andere kinderen zich verheugden op een vakantie op de camping of op paardenkamp, keek ik ernaar uit met mijn vader mee te mogen naar de zaak. De bakkerij en de bijbehorende winkel naast ons woonhuis waren de spil van mijn vaders bestaan. ’s Nachts stond hij op om te gaan bakken, dan sliep hij in de ochtend een paar uur, hielp ’s middags in de winkel of kocht grondstoffen in, ging in de avond bijtijds naar bed en begon weer aan zijn nachtelijke routine. Ik zag hem eigenlijk alleen tijdens het avondeten en op de zondagen als de winkel dicht was. Maar dan zat hij vaak over de administratie gebogen of maakte…