Vriendin Editie 44 - 2025

Mijn achterneefje van zes jaar doet me erg denken aan mijn vader: een oud-elektricien met een bijzondere fascinatie voor alles wat technisch is. Beklommen we vroeger op vakantie een mooie heuvel, dan ging zijn aandacht niet uit naar het uitzicht maar stond hij te berekenen hoe de aanwezige antennes werkten. Zijn uitgebreide uitleg ging bij mij het ene oor in en het andere oor uit. Maar mijn kleine achterneef heeft dezelfde fascinatie. Op de kinderboerderij is hij niet geïnteresseerd in de geitjes, maar vraagt hij honderduit naar hoe de zonnepanelen op dat schuurtje precies werken. Ook is hij gefascineerd door kerktorens. Op zijn zesde verjaardag mocht hij dan éíndelijk de Amersfoortse Onze Lieve Vrouwetoren beklimmen. En die eerste klim smaakte naar meer. Gelukkig heeft Nederland héél veel mooie kerktorens, dus…

3x lekker dikke thriller EXTRA LANG LEZEN Voormalig geheim agent Evan is zijn vijanden de baas door zich te houden aan een code die hij ‘De Tien Geboden’ noemt. Tommy, een begaafde wapensmid die Evans wapens heeft gemaakt, is Evans allerbeste vriend. Maar als hij een van Evans regels overtreedt, komt hier een einde aan. Met dodelijke gevolgen… Aartsvijand Gregg Hurwitz € 24,99 Uitgeverij A.W. Bruna Bij 22 graden onder nul wordt het lichaam van een verminkte man gevonden. Als rechercheur Idun de moord onderzoekt, belandt ze in een wereld die draait om geld, geweld en macht. Jaren eerder bouwen twee kinderen in schrijnende omstandig-heden een vriendschap op. Verleden en heden komen samen in een misdaadroman waarin de waarde van een mensenleven schrikbarend licht wordt bevonden. De dondermaker Tina N. Martin…

Waarom wilde jouw zus meewerken aan jouw film? “Marcia en ik komen uit een gezin van zorgprofessionals. Mijn ouders en zussen zijn psychiater, psycholoog of psychiatrisch verpleegkundige – ook ik heb psychologie gestudeerd. Van huis uit zijn we dus gefocust op de zorg voor anderen. Toen mijn zus Marcia ziek werd en uitviel op haar werk, merkte ik hoe lastig het was in mijn familie om over onze eigen kwetsbaarheden te praten. Ook binnen de GGZ is het taboe om over de mentale problemen van zorgprofessionals te praten. Ik wilde daar graag een film over maken. Marcia vond het belangrijk dit onderwerp bespreekbaar te maken. Ik vond het dapper van haar dat ze aan mijn documentaire wilde meewerken.” Hoe was het voor jou om een film over je zus te…

Inge: “Ik had een typisch Hollands leven, met een bakfiets en een nieuwbouwwoning. Mijn oudste twee dochters gingen naar school en Suze, de jongste, was thuis. De vader van mijn kinderen vertrok toen zij een paar maanden oud was, dus we waren altijd met zijn viertjes. Ik runde vanuit huis een webwinkel in natuurproducten. Ik was niet ongelukkig, maar ik vond dat ik weinig te zeggen had over hoe ik het leven met mijn kinderen wilde indelen. Silvana zat op de middelbare school, Sheree op de basisschool. Zij kon goed leren en mocht een klas overslaan. Maar ze huilde ook vaak 's ochtends omdat ze de uren en de druk van school niet aankon. ‘Waarom moet ik daar elke dag heen?’ vroeg ze me dan snikkend. Toen begon er bij…

Er heerst een verkoudheid bij ons in huis. Eentje die niet over lijkt te gaan. Alsof we elkaar onophoudelijk aansteken. Steeds weer opnieuw. En ja, ik weet: het is maar een verkoudheid, we mogen niet echt klagen, maar dat doen we toch, tegen elkaar. Onophoudelijk op de hoogte houden, doen we zelfs. “Mijn hoofd zit vol”, “mijn oren zitten dicht”, “mijn keel doet nu ook pijn”, “ik heb al twee paracetamols genomen”, o ja en “de zakdoekjes zijn op” zijn de updates die we elkaar geven. Erg veel verder gaan de conversaties niet op het moment. Zeker niet bij het wakker worden. Dan lijkt de verkoudheid sowieso op z'n ergst en dat vertellen we elkaar. “Ik was wakker van drie tot vijf. Heb maar wat Vicks VapoRub gesmeerd hier en…

Waarom dacht je: ik ga meedoen aan Expeditie Robinson? “Jaren geleden, toen ik nog bij het nieuws werkte, was ik al eens benaderd. Toen paste het van geen kant. Nu belden ze opnieuw en dacht ik: wauw, dit lijkt me zó leuk. Ik ben 62 jaar, dit is waarschijnlijk de laatste keer dat ze me vragen. Dus: nu of nooit.” Was je niet huiverig tussen al die jongere deelnemers? “Eerlijk? Ja. Ik was de oudste – veertig jaar ouder dan de jongste - en dat voel je. Maar nieuwsgierigheid won het van zenuwen. Achteraf ben ik blij dat ik het heb gedaan.” En sociaal: zag je op tegen de groepsdynamiek? “In het begin wel. Ik vond lastig aansluiting, we verloren alle proeven en ik werd als ‘de ouwe’ snel als…