Een goede vriendin van mijn oudste dochter ging trouwen. Ik kreeg mee hoe de spanning steeds hoger opliep, tot De Grote Dag eindelijk daar was. Alles was perfect. De bruidsjurk, de trouwauto, de locatie, de geloften, de kerkdienst, de openingsdans. Het was een huwelijk uit het boekje, met alles erop en eraan. Ik vond het fantastisch. Al mijn overtuigingen over bruiloften (zonde van het geld, ik ga liever op reis, ik heb geen huwelijk nodig om mijn liefde kenbaar te maken) konden de prullenbak in. Zelf hebben mijn partner en ik alleen een geregistreerd partnerschap afgesloten. En die afspraak waren we in alle drukte vergeten, tot we gebeld werden door het gemeentehuis: “Zeg, komen jullie nog?” Romantisch is anders, maar het past ook wel weer bij ons. We kochten na…
