Na een lange en verre reis voor All you need is love goes Australia ben ik weer thuis. En dat is, hoe bijzonder en mooi en ontroerend het ook allemaal was, ook heel erg fijn. Je eigen huis, je kleren gewoon in de kast in plaats van in een koffer, je eigen bed dat toch net wat beter slaapt dan al die verschillende hotelbedden, je eigen koffie in de ochtend, je eigen honden en kat om je heen.
Hoewel dat laatste wel even lekker rustig was. Ik bedoel: je merkt pas hoeveel een huisdier van je eist, als je ze niet bij je hebt. Iets wat constant om je heen scharrelt, je hoopvol aankijkt, wil spelen, eten of een aai. Dat is allemaal heerlijk en geweldig, maar ook best rustig…
