“Natuurlijk komt het goed. Je hebt namelijk geen keus, je moet wel. Als je relatie eindigt, wil je het liefst met een gezinsverpakking roomijs op de bank liggen, huilend en scheldend op je ex. Maar als je kinderen hebt, kan dat niet. Je moet door. Voor hen, en uiteindelijk ook voor jezelf.
Niet schelden op je ex, want dat is en blijft de ouder van je kinderen. De ander afkeuren, staat gelijk aan een deel van je kind afkeuren. En het is voor een kind vaak al lastig genoeg. Zij willen niets liever dan hun ouders bij elkaar houden en er in ieder geval voor zorgen dat ze elkaar lief vinden. Maar dat is niet de taak van je kind, dat is de taak van jullie als ouders.
Dat klinkt…
