Mijn Geheim Editie 14 - 2025

Als je als tijdschrift de naam ‘Mijn Geheim’ draagt, dan is een ‘Geheimen Special’ brengen natuurlijk wel logisch. Toch staan er normaal gezien nooit echt geheimen in Mijn Geheim, ons blad gaat namelijk over waargebeurde levensverhalen. En in dat ‘waargebeurd’ zijn we heel streng, we weten áltijd wie de geïnterviewde is. Soms veranderen we in het blad wel de naam, vaak ter bescherming van anderen die ook in het verhaal voorkomen, want niet iedereen kiest ervoor dat je zus of moeder haar verhaal in een blad deelt. De titel Mijn Geheim dateert al van 1976, toen het blad werd opgericht. Eerlijk gezegd waren de verhalen in het begin niet altijd even ‘waargebeurd’ en was er ook nogal eens iets aan de rijke fantasie van een redacteur ontsproten. Maar echte interviews…

“Voor mijn werk moet ik af en toe naar het buitenland. Vaak is het hard werken, maar soms lukt het me om wat tijd in te plannen om te relaxen of om de toerist uit te hangen. Het komt ook weleens voor dat ik langer moet blijven dan noodzakelijk is, terwijl ik daar helemaal geen zin in heb. Dat was vijf jaar geleden het geval. Ik was in Afrika en hoewel ik het liefst direct na het werk was vertrokken, was het me niet gelukt om een passende vlucht te boeken. Ik moest nog een dag en een nacht alleen doorbrengen in het hotel. Zo op het oog zag het er netjes uit, maar het zwembad was te vies om in te zwemmen en de omgeving was te gevaarlijk om…

“Vroeger pestten we onze grote broer Adriaan vaak met de woorden: ‘Je bent niet van papa!’ In tranen rende Aad dan naar onze moeder, die ons vervolgens boos tot de orde riep. En als onze vader ervan hoorde, dan zwaaide er helemaal wat. Hij werd niet vaak boos, maar hierom kon hij laaiend worden. Natuurlijk waren onze uitspraken niet uit de lucht gegrepen. Onze grote broer leek namelijk niet op mij en mijn twee broertjes. Wij hadden blond en sluik haar, Aad een donkerblonde krullenbol. Zijn ogen - prachtige, hazelnootkleurige kijkers - leken ook niet op die van ons én niet op die van vader. Tel daarbij op dat hij geboren werd toen mijn ouders zeven maanden getrouwd waren en je snapt het. Mijn vader en moeder trouwden snel na…

“Wat een wilde vrouw is? Dat lijkt me een goede vraag om mee te beginnen. Een wilde vrouw is voor mij iemand die haar hart volgt, die op avontuur gaat en helemaal haar authentieke zelf durft te zijn. Dat heeft, in tegenstelling tot wat mensen vaak denken, niets met seks te maken. In deze aanname zie je wat mij betreft heel goed de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Als het over een wilde, avontuurlijke man gaat, denkt bijna niemand aan seks. Gaat het over een wilde vrouw, dan ‘zal ze er wel pap van lusten’. Het zit zo diep in ons bewustzijn verankerd dat vrouwen zorgen en mannen avontuurlijk zijn, dat mag echt de prullenbak in van mij. Nog niet eens zo heel lang geleden, ik denk een jaar of…

“Samen met mijn man Geert betrok ik zeven jaar geleden een nieuwbouwhuis. Met onze nieuwe buren Eveline en Daaf hadden we een geweldige klik. Zij was net als ik hoogzwanger, dat hadden we alvast met elkaar gemeen. Maar ook op werkgebied konden we veel met elkaar delen. Allemaal blijken we in de zorg te werken: Evelien is arts, net als Geert, en Daaf en ik zijn fysiotherapeut. Ik werk in de revalidatie en hij heeft een eigen praktijk. We hadden veel gemeenschappelijks dus. Nadat Eveline en ik bevallen waren - haar tweede kindje, voor mij de eerste - hadden we allebei verlof en werd onze band hechter. Elke dag zagen we elkaar wel even. Dat werd minder toen zij weer aan het werk was. Ze werkt wisselende diensten en soms…

‘‘Ik heb altijd een redelijk grote seksdrive gehad. Ik was net twintig toen ik mijn eerste serieuze relatie kreeg. Ik woonde in Haarlem en hij in Rotterdam. We waren vaak bij hem, omdat hij een mooier en groter huis had dan ik. Elke keer als we elkaar zagen, vreeën we de sterren van de hemel. We konden niet van elkaar afblijven. Het liefst bleef ik daarna lekker in zijn armen overnachten, maar soms had ik de volgende ochtend vroeg iets in Haarlem en was blijven slapen gewoon niet handig. Dus pakte ik dan de laatste trein terug naar huis. Je kunt je voorstellen dat de laatste trein op een doordeweekse dinsdagavond uitgestorven was. Het kwam regelmatig voor dat ik helemaal alleen in een coupé zat. ‘Als je op dat moment voorbij was…