Mijn Geheim Editie 6 - 2025

Lentekriebels, dat is het thema van deze Mijn Geheim; we vieren de liefde en nieuw leven in dit nummer! Zo jammer dat het woord een negatieve klank heeft gekregen sinds het op basisscholen wordt gebruikt voor een week van seksuele voorlichting. Nou vind ik ook dat je jonge kinderen niet moet lastigvallen met te veel informatie over ‘de bloemetjes en de bijtjes’, maar in deze digitale wereld waarin diezelfde kids online worden gebombardeerd met onwenselijke informatie, kun je maar beter een gezond tegenwicht bieden. Lentekriebels vertalen we in dit nummer in heerlijke verhalen over de liefde: op blz 4 vertelt huisarts Rutger over zijn zoektocht naar de ware - zelfs voor een aantrekkelijke dokter bleek dat nog niet zo eenvoudig - en op blz 46 geeft Patricia je datingtips vanuit…

‘Ik heb absoluut gedacht: dit komt nooit meer goed. Ik blijf voor altijd vrijgezel’ Klinkende glazen. Ze kijkt me niet aan, maar duikt half weg onder de tafel. Mijn glas nog tegen het hare. Mijn bijgeloof wordt op de proef gesteld. Weer overeind met mobiel verzit ze een paar keer. Haar volgers mogen niet ontbreken, ik wel; zelfs de rol van figurant wordt me ontnomen. Ze vindt het perfecte plaatje. ‘Kun je naar achteren?’ Zij groeit en ik krimp. Het is een volkomen absurd moment. Uit: ‘Eerste hulp bij echte liefde’ “Ik denk inderdaad wel dat daten na je veertigste anders is. In elk geval als ik voor mezelf spreek. Toen ik twintig was, ging ik elke week naar de kroeg. Ook bezocht ik regelmatig festivals. En op een feestje…

Geen struisvogel Sinds ik een paar maanden geleden moeder ben geworden, kan ik echt huilen bij al het vreselijke nieuws dat voorbijkomt. Ik kijk anders naar de wereld, omdat het nu ook de wereld van míjn kind is. Neem nou zo’n Trump en dat rijtje techmiljardairs naast hem, het draait toch alleen maar om macht en geld, om graaien in plaats van geven? De gewone mens wordt misleid en gebruikt en het klimaat kan die kerels niks schelen. En hoe kunnen getraumatiseerde kinderen uit bijvoorbeeld Oekraïne en Gaza nu ooit gezonde volwassenen worden? Ik kan er zo verdrietig om worden, me zo machteloos voelen. Daarom probeer ik me te focussen op het hier en nu, te genieten van mijn baby en in mijn eigen omgeving het goede te doen. En…

WAT VOORAF GING: ROOS EN ROBERT GAAN HUN HUIS VERKOPEN EN HEBBEN EEN APPARTEMENT GEHUURD. ROOS EN MATTEO ZIJN MINNAARS GEWORDEN. Vrijdag ‘Dames en heren, welkom aan boord op deze non-stop vlucht naar Curaçao,’ zegt de stewardess en ze draait haar riedeltje over de veiligheidsregels af. Matteo knijpt even in mijn hand en we kijken elkaar verliefd aan. Met deze heerlijke man een week naar Curaçao, is dat geen ‘dream come true’ bedenk ik, terwijl ik gelukzalig naar hem glimlach. Een week lang luieren, zwemmen, wandelen, lekker eten en niet te vergeten… eindeloze seks met mijn Italiaanse fatbike man, zoals ik hem af en toe nog steeds plagend noem. Toegegeven, het had hem wel wat overredingskracht gekost om mij op deze vlucht te krijgen. Ik vond het te extravagant om…

“Sander en ik trouwden jong. We wilden graag een gezin en we wilden daar graag vroeg aan beginnen. Al gauw was ik in verwachting. De zwangerschap en bevalling verliepen moeiteloos. Ik rolde er makkelijk doorheen en vond zowel het zwanger zijn als het bevallen ontzettend leuk. Twee jaar na onze zoon volgde onze dochter en alles ging weer net zo fijn als de eerste keer. Alles wat te maken heeft met zwanger worden en bevallen vind ik geweldig. Ik werk ook op de afdeling verloskunde. Ik ben op mijn best als ik nieuw leven mag dragen, dan voel ik me op en top vrouw. Na de geboorte van onze tweede waren we nog niet direct toe aan nog een kindje. We wilden daar eerst goed over nadenken. We schoven de…

“Na sectie in het Nederlands Forensisch Instituut was het lichaam van Nadine overgebracht naar het VU-ziekenhuis in Amsterdam. Daar mochten we haar ophalen. Het gegil van Jacqueline (nu 42) en mij ging door merg en been, toen we Nadine zo levenloos zagen liggen. Jacquelines zusje. Onze dochter. Zo stil. Koud en bleek. Die confrontatie was heel, héél erg heftig. Sindsdien weet ik wat het betekent om letterlijk kapot te zijn van verdriet. We wisten vooraf natuurlijk niet wat we zouden aantreffen. Het viel me wel op dat Nadine er ‘mooi’ uitzag. Of misschien is dat in deze context niet het juiste woord. Ze hadden haar respectvol verzorgd. Door het coltruitje dat ze droeg, kon je niet zien dat haar hals was doorgesneden. Dat laatste krijg ik moeilijk over mijn lippen,…