Mijn Geheim Editie 23 - 2023

Op bladzijde 4 vertelt militair Johan wat oorlog met je doet. Als jonge vent werd hij met Dutchbat uitgezonden naar Srebrenica. Wat hij daar meemaakte, heeft hem voor de rest van zijn leven beschadigd. Terwijl ik dit schrijf woedt er op twee fronten in en om Europa een oorlog. Zijn we al bijna gewend geraakt aan Oekraïne, de gebeurtenissen in Israël en Gaza zijn een nieuwe schok en schrik. Net als iedereen ter wereld met gezond verstand en een hart vraag ik me af hoe dit – letterlijk- in vredesnaam moet eindigen en opgelost kan worden. Ooit was ik op een persreis in onder andere Jeruzalem en was diep geraakt door de passie waarmee zowel Joden als Moslims de Tempelberg en het gebied eromheen, beschouwen als de allerheiligste plek ter…

Je was pas 21, toen je werd uitgezonden naar een oorlogsgebied. Hoe word je daarop voorbereid? “Eigenlijk nauwelijks. Op het moment zelf, toen ik in 1995 werd uitgezonden, zag ik dat anders hoor. Ik wilde enorm graag dienen, iets betekenen voor de mensheid. Als medic liep ik ter voorbereiding stage in een ziekenhuis. Ik begon als verpleger met het verrichten van simpele medische behandelingen. Twee weken later stond ik op de eerste hulp en slechts drie weken later hielp ik al op de OK. Zowel bij de eerste hulp als op een OK zie je natuurlijk heftige dingen voorbijkomen. Acuut letsel, bijvoorbeeld in de vorm van verkeersslachtoffers. Ik dacht toen met mijn 21-jarige hoofd dat ik het dan wel zo’n beetje gezien had. Nou, niets is minder waar. Ik herinner…

Mantelzorgmakelaar Dank voor het artikel over de mantelzorgmakelaar. Ik had er inderdaad nog nooit van gehoord. Fijn dat er mensen zijn die dit werk doen, vooral omdat er in de zorg zo’n wirwar van regels, wetten en diensten zijn. En juist als je hulp nodig hebt, heb je vaak niet de energie om dat allemaal zelf uit te zoeken. Ik ga er mijn zoon op attenderen, misschien is het een goed idee voor hem om zo iemand in te schakelen. Sinds mijn schoondochter een half jaar geleden de diagnose MS heeft gekregen, is er veel op zijn schouders terechtgekomen. Met ook nog een volle baan en vijf kinderen wordt zijn draagkracht flink op de proef gesteld. Ik hoop dat hij het redt. Daar maak ik me weleens zorgen over. Ze…

Ingrediënten: 4 witte bollen • 4 plakjes smeltkaas (wit) • 3 eitjes • 150 g bloem • 300 g panko • Olie (arachide of zonnebloem) • Sriracha saus • 300 g gemengd gehakt • 1 teen knoflook, fijngesneden • 1 el garam masala • 1 el currypoeder • 1 wortel, fijngeraspt • 60 g diepvrieserwtjes • 2 lente-uien, fijngesneden • Paar takjes peterselie (of koriander), fijngesneden Bereiding: Bak het gehakt samen met alle andere ingrediënten voor de vulling gedurende 10 minuten. Zorg dat er geen te grote brokken in het gehakt zitten. Kruid bij met peper en zout • Snijd de broodjes half open, beleg met een plakje kaas en twee eetlepels van het gehaktmengsel. Druk goed aan • Klop de eieren los in een bord. Neem een ander bord…

VORIGE KEER ROOS HAD EEN AFSPRAAK MET SALWA EN MERKT DAT HAAR GEVOELENS VOOR HAAR NOG NIET OVER ZIJN. Woensdag Ik zit aan de keukentafel mijn werkmail te doen als ik een melding krijg van een inkomend mailtje op mijn privémail. Ik klik het open en zie tot mijn verrassing de naam van een oude vriendin, Thérèse, een oud-klasgenoot. Wat leuk! Zij en ik vormden met twee andere meiden een hecht clubje op de middelbare school in Den Haag, maar nadat ik verhuisde naar een andere stad en hier mijn werk en gezin kreeg, is het contact doodgebloed. Eigenlijk best jammer, denk ik terwijl ik het mailtje open. Heeee Rosie, begint het bericht en ik ben meteen terug in de tijd. Rosie, zo noemden mijn vriendinnen mij op school. Kort…

“Jaren heb ik gezorgd voor mijn stiefkinderen. Op Moederdag gingen de bloemen altijd naar het graf van hun moeder. Natuurlijk, logisch! En toch betrapte ik mezelf er na een paar jaar zorgen op Moederdag ineens op dat ik dat toch moeilijk vond. Ik had zo’n gevoel van: ik doe alles en ik ben eigenlijk niks van ze. Ik schaamde me voor dat gevoel, want hoe kun je nou jaloezie voelen richting een overleden moeder? Tot ik doorhad: er is, of was, maar één moeder, en dat zal ze blijven tot in de eeuwigheid. En zo is het. Inmiddels heb ik mijn eigen unieke band met ze opgebouwd en weet ik dat ze me zeker waarderen in wat ik voor ze doe en deed.” Roos (63), stiefmoeder van een inmiddels volwassen stiefzoon…