Inhoudsopgave van Editie 23 - 2023 - Mijn Geheim

Op bladzijde 4 vertelt militair Johan wat oorlog met je doet. Als jonge vent werd hij met Dutchbat uitgezonden naar Srebrenica. Wat hij daar meemaakte, heeft hem voor de rest van zijn leven beschadigd. Terwijl ik dit schrijf woedt er op twee fronten in en om Europa een oorlog. Zijn we al bijna gewend geraakt aan Oekraïne, de gebeurtenissen in Israël en Gaza zijn een nieuwe schok en schrik. Net als iedereen ter wereld met gezond verstand en een hart vraag ik me af hoe dit – letterlijk- in vredesnaam moet eindigen en opgelost kan worden. Ooit was ik op een persreis in onder andere Jeruzalem en was diep geraakt door de passie waarmee zowel Joden als Moslims de Tempelberg en het gebied eromheen, beschouwen als de allerheiligste plek ter…

Ingrediënten: 4 witte bollen • 4 plakjes smeltkaas (wit) • 3 eitjes • 150 g bloem • 300 g panko • Olie (arachide of zonnebloem) • Sriracha saus • 300 g gemengd gehakt • 1 teen knoflook, fijngesneden • 1 el garam masala • 1 el currypoeder • 1 wortel, fijngeraspt • 60 g diepvrieserwtjes • 2 lente-uien, fijngesneden • Paar takjes peterselie (of koriander), fijngesneden Bereiding: Bak het gehakt samen met alle andere ingrediënten voor de vulling gedurende 10 minuten. Zorg dat er geen te grote brokken in het gehakt zitten. Kruid bij met peper en zout • Snijd de broodjes half open, beleg met een plakje kaas en twee eetlepels van het gehaktmengsel. Druk goed aan • Klop de eieren los in een bord. Neem een ander bord…

'HET IS EVEN ZWAAR ALS VREUGDEVOL' Het is spitsroeden lopen, soms, en het is tegelijkertijd verschrikkelijk leuk om een bonusouder te zijn. Ken je de momenten dat je door geluk wordt overspoeld, omdat dit verrukkelijke wezen zomaar in je leven is gekomen? En het gevoel van trots dat jij dit kind mag helpen grootbrengen? Het is een bijzondere rol die je mag vervullen - even bevoorrecht als lastig, even zwaar als vreugdevol. VEEL INVESTEREN EN NIET TE VEEL TERUGVERWACHTEN Wat ik heb geleerd de afgelopen jaren, is dat de rol van bonusouder opbloeit bij één ding: bescheidenheid. Bij niet in een compensatiemodus schieten, maar ook niet meer afstand bewaren dan nodig is. Bij veel investeren en niet te veel terugverwachten (het grappige is dat je van je eventuele eigen kinderen…

"Ik werkte net als docent op de lerarenopleiding en scheelde met sommige studenten maar een paar jaar. Toen ik mij drie jaar geleden tijdens een personeelsborrel liet ontvallen dat er onder de studenten knappe jongemannen rondliepen, zei een collega gekscherend: ‘Wat er ook gebeurt, niet thuis uitnodigen. Al staat je huis in de fik en is hij de enige die je kan redden, je deur blijft dicht.’ Ik noemde Lennart toen al bij naam. ‘Neem Lennart, die ken je toch? Als hij geen student was, zou ik het wel weten.’ En toen werd mijn collega wat ernstiger en benadrukte ze het nog eens: ‘Het is zo gebeurd Femke, echt. Bewaak je professionele grenzen. Neem die vuistregel van mij aan: de drempel van je huis is een no-go. Zodra je studenten…

Er worden drie verschillende gradaties van vroeggeboorte onderscheiden binnen de neonatologie. Wanneer je met 37 weken of minder ter wereld komt, heet dat vroeggeboorte. Word je geboren in week 32 of daarvoor, dan noemen ze dat prematuur. En dan heb je ook nog extreem prematuur, als een baby met 28 weken of nog eerder geboren wordt. Bij de extreem prematuren hanteren de neonatologen, dat zijn artsen die gespecialiseerd zijn in vroeggeboorte, een levensvatbaarheidsgrens. Hierbij wordt gekeken naar de combinatie van het gewicht, het aantal geboorteweken en de conditie van de baby. Omdat er de laatste jaren veel onderzoek is gedaan naar wat helpt bij prematuren, ligt de levensvatbaarheidsgrens inmiddels op 24 weken. Toen ik in 1997 geboren werd, was dat nog anders. Toen lag de levensvatbaarheidsgrens op 26 weken. Zelf…

DEZE KEER: Thilde’s zus heeft gebroken met de familie INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion, Ik ben Thilde en ik ben 62 jaar. Ik ben al veertig jaar getrouwd met Hans, een schat van een man. Ik heb drie dochters en vijf kleinkinderen, dus ik ben een gezegend mens. Ik ben opgegroeid in een eenvoudig gezin. Ik heb nog een zus. Mijn ouders zijn al enige jaren geleden overleden, maar dat is goed zo. Mijn zuster heeft twintig jaar geleden afstand genomen van de familie. Ik heb jaren daarna nog een keer contact met haar opgenomen, maar ze zei dat ze geen contact wenste en hing op. Marion, de hele familie snapte er niets van. Mijn ouders hebben er zoveel verdriet van gehad. Ik weet niet eens of ze nog leeft! Ik…

SCHORPIOEN 24-10 t/m 22-11 Je krijgt een fikse teleurstelling voor je kiezen, waar je even van bij moet komen. Je zult tevreden moeten zijn met wat je hebt, maar dat valt niet mee na een periode van hoop op meer. Maak het ook niet groter dan het objectief gezien is, Schorpioen. Het was niet je láátste kans. Boogschutter 23-11 t/m 21-12 Iets wat onafgerond is, blijft je achtervolgen. Je zult er voor het einde van het jaar echt een oplossing voor moeten vinden. Dat is al sneller dan je denkt, Boogschutter… Steenbok 22-12 t/m 20-1 Niet iedereen in je omgeving streeft hetzelfde doel na. Met name één dwarsligger valt moeilijk te sturen. Zorg ervoor dat eerst alle anderen op één lijn komen, Steenbok. Waterman 21-1 t/m 19-2 Je mag trots…

Je was pas 21, toen je werd uitgezonden naar een oorlogsgebied. Hoe word je daarop voorbereid? “Eigenlijk nauwelijks. Op het moment zelf, toen ik in 1995 werd uitgezonden, zag ik dat anders hoor. Ik wilde enorm graag dienen, iets betekenen voor de mensheid. Als medic liep ik ter voorbereiding stage in een ziekenhuis. Ik begon als verpleger met het verrichten van simpele medische behandelingen. Twee weken later stond ik op de eerste hulp en slechts drie weken later hielp ik al op de OK. Zowel bij de eerste hulp als op een OK zie je natuurlijk heftige dingen voorbijkomen. Acuut letsel, bijvoorbeeld in de vorm van verkeersslachtoffers. Ik dacht toen met mijn 21-jarige hoofd dat ik het dan wel zo’n beetje gezien had. Nou, niets is minder waar. Ik herinner…

"We hebben afgesproken met mijn schoonzus en haar vriend en mijn zwager en zijn vriend om even de koppen bij elkaar te steken nu er zulk slecht nieuws over mijn schoonvader is gekomen. Een echt concreet doel heeft de bijeenkomst niet, maar soms is het gewoon fijn de emoties een beetje te delen. Wij hebben in Lotte oppas voor Lola en Olivia gevonden en ook Joosts zus heeft de kinderen thuisgelaten. Het gebeurt niet vaak dat we echt met z'n zessen bij elkaar zijn. Vanaf de eerste seconde hangt er een heel fijne sfeer. Misschien komt dat ook wel door de fles champagne die al koud stond en direct werd ontkurkt. Maar we kunnen het ook gewoon heel goed met elkaar vinden samen. ‘Ja, het is ruk allemaal, maar dit…

8 tips voor nuchtere feestjes en feestdagen, ook te gebruiken voor iedereen die geen alcoholprobleem heeft, maar bewuster wil leven 1. Waar ga je wel/niet naar toe? Wees kieskeurig. Je hoeft niet overal ja op te zeggen en kunt het anders doen dan andere jaren. Vermijd eventueel events waar alcohol de hoofdrol speelt. 2. Wat drink je? Neem je eigen drankje mee als je ergens naartoe gaat. En neem wat extra mee, want mijn ervaring is dat iedereen ervan wil proeven. 3. Wat zeg je? Je hoeft je niet te verantwoorden, maar als iemand vraagt waarom je niet drinkt, is het fijn een pitch te hebben, een zinnetje of een paar woorden waar geen speld tussen te krijgen is zoals: ‘Ik heb genoeg gedronken voor de rest van mijn leven.’…

"Twee weken geleden biechtte ik al op dat ik medische dingen voor mezelf héél lang kan uitstellen. Stiekem was ik daar op dat moment al een aantal weken mee bezig. Ik heb namelijk een oor dat eigenlijk uitgespoten moet worden. Maar als ik iets echt niét te doen vind, dan is het wel oren uitspuiten. Alleen ben ik het nu zat, mijn oor dat eerst af en toe dichtzat, zit nu continu dicht. Dat kan niet. Dus raap ik al mijn moed bij elkaar en bel de huisarts. Het is nu vrijdag en ik kan maandag meteen terecht. Of ik dit weekend even mijn oren goed wil druppelen met olie. Ik zeg keurig ja, maar denk meteen: NEEEE, ik háát dat. En nu denk je misschien ‘ach, niemand vindt dat…

‘‘Laat ik het maar ronduit zeggen zonder er doekjes om te winden: ik kom uit een rasechte kakfamilie. De grootouders aan mijn vaderskant waren stinkend rijk. Opa verdiende een fortuin in de olie en mijn oma was zoals ze zeggen ‘oud geld’. Mijn vader is dus geboren met een gouden lepel in de mond en mijn moeder deed daar niet voor onder, want haar ouders hadden een succesvolle internationale hotelketen en belegden daarnaast in horeca-vastgoed. Dat mijn vader en moeder elkaar gevonden hebben is geen wonder, de families bewogen zich in dezelfde sociale omgeving, het huwelijk van mijn ouders was zo ongeveer gearrangeerd. Ik ben de jongste in ons gezin, ik heb twee oudere broers; de een is strafrechtadvocaat, de ander antiekhandelaar. ‘Overdressed en supergestrest zaten mijn ouders aan onze…

VRAAG Eenzame kerst Wilma (51) Sinds anderhalf jaar ben ik gescheiden. Het ging niet meer tussen mij en mijn partner, ik voelde niets meer voor hem, al een tijdje niet. Hij ook niet voor mij, zo bleek, want op een avond vertelde hij iemand anders te hebben gevonden. Ik was er niet rouwig om. Het moeilijkste vond ik dat ik voortaan alles alleen moest doen, maar om nu te zeggen dat ik hém miste… Nee. Ik vond snel een andere woning en het alleen wonen ging me eigenlijk prima af. Mijn werk en mijn hobby’s - schilderen en naar het koor gaan - geven voldoende afleiding. Soms ga ik eten bij mijn zoon en zijn vrouw. Ook heb ik vriendinnen met wie ik wel eens iets leuks ga doen. Maar…

“Jaren heb ik gezorgd voor mijn stiefkinderen. Op Moederdag gingen de bloemen altijd naar het graf van hun moeder. Natuurlijk, logisch! En toch betrapte ik mezelf er na een paar jaar zorgen op Moederdag ineens op dat ik dat toch moeilijk vond. Ik had zo’n gevoel van: ik doe alles en ik ben eigenlijk niks van ze. Ik schaamde me voor dat gevoel, want hoe kun je nou jaloezie voelen richting een overleden moeder? Tot ik doorhad: er is, of was, maar één moeder, en dat zal ze blijven tot in de eeuwigheid. En zo is het. Inmiddels heb ik mijn eigen unieke band met ze opgebouwd en weet ik dat ze me zeker waarderen in wat ik voor ze doe en deed.” Roos (63), stiefmoeder van een inmiddels volwassen stiefzoon…

"De kat is mijn favoriete dier, maar stiekem heb ik nog een liefde die ontstaan is in mijn jeugd. Op een dag stond de buurman opeens voor de deur met twee flesjes melk in zijn handen. Of mijn zusje en ik mee wilden om de lammetjes te voeren. Tuurlijk wilde ik dat! Na die keer was ik er niet meer weg te slaan. Elke avond stond ik trouw op de stoep om te helpen bij het verzorgen van zijn schapen, wat ik jaren heb gedaan. Ik heb het lammetje groot zien worden en zelf jongen op de wereld zien zetten. Mijn droom is dan ook om later een huisje te hebben met een stuk grond waar ik mijn eigen schapen op kan laten lopen. Mijn allereerste eigen huisdier was konijn…

Waar denk je aan, grote, kleine Siebe, als je naar buiten kijkt en in de verte staart? Je oogjes staan dromerig en er krult een klein lachje om je mond. Kijk je naar de bomen die dansen in de wind? Of denk je aan de drukke schooldag, het bezoek van opa of een lange wandeling in de zon? Je glimlacht, dus ik ga ervan uit dat je aan iets leuks denkt. Je lach werkt aanstekelijk en onbewust lach ik met je mee. Al weet ik niet precies waarom we lachen. Kon ik maar even in je hoofd kijken of - beter nog - kon jij het maar tegen me zeggen. Wat gaat er door je heen, lieve Siebe? Als we je naar de logeeropvang brengen, je een knuffel geven, zwaaien…

www.strohuisje.nl "Als ik afscheid kom nemen, zie ik mini envelopjes op tafel liggen. ‘Wat is dat?’ vraag ik nieuwsgierig. ‘Altijd als we op reis zijn, breng ik zaadjes mee terug om te planten in onze eigen tuin,’ legt onze gast me uit. ‘En lukt dat?’ Ik probeer niet sceptisch te klinken. Vroeger was ik namelijk net zo. Met bloemen van verschillende vakantiebestemmingen in je eigen achtertuin maak je bijna een soort herinneringsplek. Daartussen zal de wijn die je ook meebracht, je terugbrengen naar die zwoele avonden van vorige zomer. Ik ben inmiddels gestopt met verzamelen. In Nederland lukten die experimenten heel soms, maar hier… Toen we dit stuk land kochten, had Hans wekelijks videocontact met de Franse architect. Een aanpassinkje aan het woonhuis, een iets grotere schuur, de doorgang naar…

→ Neem initiatief Initiatief moet je echt zelf nemen. Er zijn weinig mensen die twee dagen met kerst van ’s ochtends tot ’s avonds onder de pannen zitten. Je vindt heus wel mensen, alleen moet jij dan wel het initiatief nemen, want met afwachten gebeurt er niets. Dus bel die tante en vraag of je kunt langskomen voor een bakje koffie. En geniet dan ook van de reis ernaartoe. Sofie (40) → Ga op reis Ik kan niet in je portemonnee kijken, maar ik zou zeggen: sprokkel je spaarcenten bij elkaar en ga lekker op reis. Een luxe cruise, een strandvakantie, een chalet in de bergen… Als je een georganiseerde reis boekt, kom je in het reisgezelschap misschien wel iemand tegen met wie je een leuke vriendschap kunt beginnen. In…