Mijn Geheim Editie 19 - 2023

Oktober is het alweer bijna: een maand van weemoed en afscheid, waarin de zomer definitief vertrokken is, ondanks dat er nog best eens mooie dagen kunnen zijn. Ook ons heerlijke buitenplekje op het recreatiepark aan de kust gaat in wintermodus. Er wordt opgeruimd en schoongemaakt: de tuinstoelen en parasol in het schuurtje, de badlakens en strandkleren, de slippers en de shorts in de kasten, samen met de vochtvreters, geduldig wachtend op de eerste mooie lentedag. Met nu al verlangen naar die dag trek ik de deur van ons zomerchaletje dicht, werp nog een laatste blik op de tuin die winterklaar is gemaakt. Dag tuin, dag duinen, dag zomer. Oktober is ook de maand waarin al decennia lang aandacht wordt gevraagd voor borstkanker; het was in 1992 dat voor het eerst…

“Ik ben lerares Engels en ik had al eens eerder in het buitenland gewerkt, in Canada. In Nederland vinden leerlingen vaak een zesje goed genoeg. Daarbij zijn ze ook niet altijd even beleefd. En daarom vond ik de studenten in Canada een verademing. Ze waren beleefd, geïnteresseerd en gemotiveerd. Ik maakte een keer een opmerking tegen een van mijn Canadese collega’s dat ik de studenten in Canada zo prettig vond. ‘Nou,’ antwoordde mijn collega, van origine uit China, ‘dan moet je eigenlijk een keer les gaan geven in China, dát zijn pas fijne studenten.’ Profetische woorden, naar bleek. Na verloop van tijd ging ik weer terug naar Nederland om in Enschede te werken. Ik was op dat moment single, dus begon ook weer met daten. Ik had in mijn studententijd…

Liefde in je rugzak Wat heerlijk, die verhalen over vakantieliefdes in het vorige nummer. Zelf heb ik mijn vriend leren kennen tijdens een halfjaar backpacken in Canada. En wel op de meest romantische manier die je je maar kunt bedenken: tijdens een kampvuur met een heleboel backpackers! Nee, hij was niet degene die gitaar speelde. Iedereen in Nederland had verwacht dat Julian geen blijvertje zou zijn, dat het de romantiek van het moment was, maar inmiddels zijn we al vijf jaar samen en verwachten we binnenkort ons eerste kindje. Het is een meisje en we gaan haar tweetalig opvoeden, Nederlands en Spaans, zodat ze straks ook kan praten met haar familie in Costa Rica. Bijzonder hè, dat Julian en ik allebei ons land uit moesten om op een heel andere…

Het boek ‘Van aardappel tot zeewier’ gaat over 11 ingrediëntgroepen, waarbij wordt uitgelegd met welke technieken je ze het beste kunt bereiden en vooral ook waarom dat zo is. Al deze kennis helpt je om maximaal smaak te halen uit plantaardige en vegetarische producten. Wij kozen voor deze parelcouscous. Voor 4 personen Bereidingstijd: 40 min Ingrediënten: • 250 g parelcouscous • 4 el olijfolie • 1 grote rode ui • 2 tenen knoflook • 1 aubergine • 1 rode paprika • 1 courgette • 10 g verse munt • 10 g verse koriander • 500 ml groentebouillon • 1/2 ingelegde citroen • 1 el ras el hanout • 200 g witte kaas (bijv. feta) Bereiding: 1. Verwarm de oven voor op 200 °C. Meng de parelcouscous met 1 el van…

VORIGE KEER: DE VAKANTIES ZIJN WEER AFGELOPEN EN ROOS MAAKT MET HAAR VRIENDINNEN DE BALANS OP. Donderdag Ik word wakker van stemmen, het lijkt van beneden te komen. Hoor ik daar nu Puck huilen? Ineens ben ik klaarwakker, ik kijk naast me, maar Roberts plek is leeg. Ik schiet mijn bed uit en vlieg op blote voeten de trap af. Het tafereel in de huiskamer doet mijn adem stokken, eventjes weet ik niet of ik wel echt wakker ben of in een nachtmerrie verzeild ben geraakt. Puck zit dicht tegen Robert aan te snikken, naast haar zit haar vriendin Evelien met haar hand op haar knie. Robert heeft zijn arm om Pucks schouders en mompelt geruststellende woordjes in haar haren. Ik schrik van de aanblik van Puck: ze is compleet verfomfaaid,…

“De datum 13 maart 2016 zal ik nooit meer vergeten. Ik stond die bewuste zondagochtend onder de douche en voelde iets in mijn borst. Na het afdrogen keek ik in de spiegel en zag een rare plooi. Dit is mis, dacht ik direct, maar het was weekend. Op maandag belde ik op mijn werk - ik werkte al jaren in het basisonderwijs - naar de huisarts. Achteraf gezien was dat het allermoeilijkste moment van alles: de huisarts bellen. Het liefst wilde ik op zolder achter de verhuisdozen gaan zitten om te wachten tot het overging. Het moment waarop je de dokter belt, kun je niet meer terug. Nog dezelfde ochtend kon ik bij de huisarts terecht. Ze was heel duidelijk: ‘Dit is foute boel, dat zie ik aan alles.’ Nu…