Helden Magazine komt bij de topsporters en hun families over de vloer. In Helden delen winnaars hun geheimen en laten topsporters zich van hun onbekende kant zien. Door de exclusieve interviews leert u de mens achter de topsporter kennen.
“Er waren depressies, doping-en drugsverhalen en dat tragisch einde: overdosis, zelfmoord of - zelfs – moord? De zaak is vaker heropend. Voor mij was hij een held en soort rockster, ook vanwege die dood. Dat cocaïneverhaal heeft natuurlijk een parallel met de muziekwereld, waar ik uit kom. Massa’s publiek dat massa’s aandacht geeft en daarmee massa’s adrenaline; vaak verslavender genoemd dan harddrugs. Als dat wegvalt … Terecht wordt hij in Italië nog op handen gedragen, merk ik als ik daar naar een koers kijk; bijvoorbeeld de Ronde van Lombardije waarover ik in 2011 een film heb gemaakt. In 1998 won Marco Pantani na de Giro ook de Tour en dat was een Italiaan al 33 jaar niet meer gelukt. Ook won hij de Touretappe naar Alpe d’Huez. Twee jaar later…
Oprichter Helden. TOEN IK MET MIJN ZOON SEB NAAR EEN VOETBALWEDSTRIJD GING, RIEP HIJ STEEDS HEEL HARD ‘APPIE’. ABDELHAK ZAT OP DE BANK, MAAR KWAM NA AFLOOP NAAR SEB TOE OM SAMEN EEN FOTO TE MAKEN Het was op het jaarlijkse voetbaltoernooi van de Cruyff Foundation, dat ik Abdelhak Nouri voor het eerst zag. Appie was zeventien en kwam kijken. Hij maakte plezier met Khalid Boulahrouz, Najib Amhali en Sjaak Swart. Die laatste was zeer beledigd dat ik niet meteen wist dat hij Appie was. “Dat valt me van je tegen, Barend. Ik dacht dat je zo’n kenner was. Je weet toch wel wie het grootste talent van Europa is?” Om vervolgens Abedelhak een knuffel te geven. Mij vielen toen zijn lieve en guitige ogen op. Met Helden maakten we…
Er staan talloze Marokkaanse gerechten en nootjes op tafel in huize Nouri. De glazen in de woonkamer op de eerste verdieping worden voortdurend gevuld met water en Arabische thee. De gastvrijheid is nooit aangetast, ook niet na wat er op 8 juli 2017 gebeurde op een voetbalveld in Innsbruck.Op die dag stortte Abdelhak Nouri ter aarde tijdens een oefenwedstrijd tegen Werder Bremen. Een hartstilstand. Appie, kind van Ajax waar hij al speelde vanaf zijn zevende, leek voorbestemd om publiekslieveling te worden. Hij had de Gouden Stier al gewonnen, als beste speler van de eerste divisie, en was op zijn twintigste klaar voor het grote werk. Na twee jaar verzorging in diverse revalidatieklinieken wordt hij vanaf najaar 2019 liefdevol verzorgd door zijn ouders en naaste familieleden in een aangepaste woning. Zijn…
Auteur, columnist en lid van cabaretgroep ‘Niet Uit Het Raam’ (NUHR). Voor een beetje talentvolle jonge speler betalen ze in Engeland al snel 25 miljoen euro. Daar kon je dus vroeger twee hele teams met ‘Johan Cruijffs’ voor kopen Het zijn nogal bedragen die er tegenwoordig worden betaald voor voetballers. Johan Cruijff werd in 1973 door Barcelona van Ajax gekocht voor omgerekend 1,4 miljoen euro. Ruud Gullit ging in 1987 voor omgerekend 7,7 miljoen euro van PSV naar AC Milan. Dat waren toen echt gigantische bedragen voor onnavolgbare topspelers. Moet je nu mee aankomen. Voor 1,4 miljoen euro koop je als Engelse of Spaanse topclub misschien een jongetje van elf uit de D3 van de lokale FC Schubbekutterveen, waar het talentvolle mannetje afgelopen seizoen zeven keer in de basis heeft…
Ik wil ook buiten het volleybalveld het nieuwe gezicht worden van mijn sport “Als het gebeurt, vind ik het prima, hoor, maar het is niet per se mijn ambitie om het gezicht van het volleybal te worden. Ik ben iemand die de kat uit de boom kijkt, hoef niet in de schijnwerpers te staan. Ik ben me er natuurlijk van bewust dat het er in deze tijd met sociale media een beetje bij hoort dat topsporters meer van zichzelf laten zien dan alleen het sportieve, maar ik ben niet heel bewust bezig met mijn imago. Ik ben sinds kort wat actiever op social media, deels ook op aandringen van mijn omgeving, omdat ze weten dat ik er veel meer uit zou kunnen halen. Ik kijk gewoon of ik het leuk…
DE SLIPSCHOOL “Dankzij mijn leermeester Rob Slotemaker ben ik op het circuit terechtgekomen. Op de technische school in Haarlem leerde ik twee jongens kennen die bij zijn slipschool werkten. Ik was twaalf en vond dat zo stoer, dat wilde ik ook wel, en dus ging ik bij het circuit rondhangen. Toen ik Rob op een middag tegenkwam, vroeg ik of hij een baantje voor me had. ‘Ga die jongens maar helpen met autowassen,’ zei hij. Er werkten meerdere kinderen. We gooiden afgewerkte olie op de grond, dat bezemden we uit en gooiden er vervolgens water overheen, zodat zijn cursisten konden slippen. En als ze klaar waren, wasten we de auto’s. Aan het einde van de dag nam Rob ons vaak mee naar een Chinees-Indisch restaurant. Rob had ook de sleutel…
