Helden Magazine komt bij de topsporters en hun families over de vloer. In Helden delen winnaars hun geheimen en laten topsporters zich van hun onbekende kant zien. Door de exclusieve interviews leert u de mens achter de topsporter kennen.
BIJGAAND BEELD IS EEN MANIPULATIE. “Ik ben van 1961, dus een kind van de jaren zeventig. In 1970 reed Joop Zoetemelk zijn eerste Tour, werd daarin meteen tweede en zo heeft hij me de Tour ingezogen. Die volgde ik via de radio: Radio Tour de France met alle jingles, verslaggever Theo Koomen met zijn - letterlijk - fantástische verhalen en Herman van der Velden, door zijn muziekkeuzes verantwoordelijk voor mijn liefde voor het Franse chanson dat in die jaren nog wel eens in de Top 40 belandde. Denk aan Julien Clerc, Michel Legrand, Charles Aznavour, Michel Fugain. Ik woonde in Schiedam en het was twaalf kilometer fietsen naar school in Kralingen. Ik ging altijd te laat van huis, dus dat werd racen, met onderweg in mijn hoofd mijn eigen wielercommentaar…
Oprichter Helden. Aan het einde van het jaar is het voor iedereen een moment van reflectie. Wat ging er goed? Wat ging er minder goed? Waar ben ik trots op? Wat zal ik me herinneren? Ik herinner me 5 maart nog goed, de geboortedag van mijn lieve oma en mijn neefje en nichtje. Op die dag kreeg ik het volgende bericht: ‘Hoi Barbara, het gaat niet goed met Bibian. Twee weken geleden kwamen we erachter dat Bibian uitzaaiingen heeft in haar hersenen. Sinds vorige week woensdag ging ze hard achteruit en afgelopen vrijdag kregen we het nieuws dat er nu echt niets meer te doen is en dat we het beste afgelopen weekend al moesten beginnen met afscheid nemen van Bibian. Het afgelopen weekend en de afgelopen week hebben we…
SIFAN Je mocht de Gouden Televizier-Ring uitreiken in een vol Carré. Hoe was dat? “Geweldig. Iedereen was zo enthousiast, ik voelde me zo gewaardeerd.” Jouw gouden race op de 5000 meter werd tijdens het Televizier Gala gekozen als hét tv-moment van 2021. “Wat een eer. Ik waande me weer even in Tokio toen iedereen ging staan en voor me begon te klappen. In Carré had ik weer zo’n wow-moment.” Kijk je vaak naar je olympische medailles? “Olympisch kampioen worden is altijd mijn grote droom geweest. Als je dan terugkomt met twee keer goud en één keer brons… Bizar. Maar als ik iets heb gedaan, dan gaat meteen de focus weer op een ander doel. Ik ben niet iemand die dagenlang naar de medailles gaat staren, terwijl ik denk: ik heb…
Auteur, columnist en lid van cabaretgroep ‘Niet Uit Het Raam’ (NUHR). Samen ooit gevlucht uit Somalië, de één naar Nederland, de ander naar België. Samen gevlucht. Nu samen aangekomen. Op het erepodium Als ik terugkijk op het afgelopen sportjaar en iets zou mogen vertellen op het Sportgala, dan zou ik de volgende voorbeelden geven. Bij het windsurfen pakte Kiran Badloe olympisch goud. Dorian van Rijsselberghe won de olympische titel in Londen en Rio en in Tokio maakte zijn grote vriend Kiran Badloe de Nederlandse hattrick compleet. Vrienden ja, beste vrienden. Samen staken ze met kop en schouders uit boven de rest. Maar er kon er slechts één naar de Spelen. Dorian en Kiran. Ze trainden samen, ze hielpen elkaar in alles. Als de één won, juichte de ander even hard…
Wie de naam Daley Blind hoort, denkt ongetwijfeld ook aan vader Danny, en andersom. Maar zijn grootste fans zijn misschien wel de belangrijkste vrouwen in zijn leven. Moeder Yvon, echtgenote Candy-Rae en negen maanden oude dochtertje Lemae Lourdes, en zijn twee jaar jongere zusje Zola, en vier jaar jongere zusje Frenkie. Aan de keukentafel bespreken we zes thema’s. Ouder worden Je bent 31. We zien je op tv letterlijk ouder worden… Frenkie, lachend: “Ai, Daley, pijnlijk…” Daley: “Laatst zei Candy inderdaad tegen mij dat ik er oud uitzie op tv.” Yvon: “Dat komt ook omdat je zo afgetraind bent. Dat zag ik vroeger ook bij Danny.” Daley: “Ik zei tegen Candy: ik ga nu mijn baard eraf halen. Maar ik speelde daarna zo slecht, dat ik riep: dat doe ik…
“Niemand kon me iets maken, ik zei tegen mezelf: de rest kan het heen-en-weer krijgen, de leiding sta ik niet meer af. Toen ik over de streep reed, dacht ik: holy shit, ik ben gewoon olympisch kampioen!” zegt Shanne Braspennincx. Op 5 augustus pakte ze goud op de keirin. Haar vriend Jeffrey Hoogland stond te juichen op het middenterrein. Hij had twee dagen eerder al olympisch goud gepakt op de teamsprint en wist: ze zouden allebei als olympisch kampioen terugkeren naar Nederland. Jeffrey: “Niet veel mensen hadden verwacht dat jij olympisch kampioen zou worden, maar ik had van nabij meegemaakt hoe hard ze had getraind en hoe goed ze in vorm was. Ik wist: het kan écht. Ik was zo overtuigd dat ik tijdens het uitrijden van mijn kwartfinale op…
