‘‘Het is bijna zomervakantie, veel mensen gaan naar het buitenland. Afgelopen week moest ik denken aan onze eigen reizen. Vroeger gingen wij elk jaar met de auto naar Marokko, voor een vakantie van zes weken. En als ik zeg met de auto, bedoel ik: drie dagen rijden, zonder airco, met een dakkoffer, of zoals veel Marokkanen het noemen: port bagage. Het leek wel een volksverhuizing: koffers, pannen, cadeaus, nieuwe Nikes voor neefjes die we nog nooit hadden gezien, alles ging mee. Mijn vader reed altijd. Mijn moeder had wel een rijbewijs, maar weigerde te rijden. Zij was namelijk ‘nodig voor de catering’, al was dat vooral een excuus: ze had gewoon geen zin in zo’n eind rijden.
‘Het leek wel een volksverhuizing: koffers, pannen, cadeaus, nieuwe Nikes voor neefjes die…
