Inhoudsopgave van Editie 2 - 2025 - Mijn Geheim

Het is alweer bijna eind januari en als je goed oplet, merk je al dat de dagen lengen en het’s avonds langer licht blijft. Daar hou ik me aan vast om deze donkere, saaie maanden door te komen. Ik ben een zomermens; hoewel ik de kersttijd supergezellig vind, leef ik op van zon en warmte. Een vriendin van mij die in een heel nare periode van haar leven zit, maar in Zuid-Frankrijk woont, zegt letterlijk dat het haar zo helpt dat de zon daar vaker schijnt. Dat maakt alles lichter en vrolijker. En dat snap ik meteen. Ik heb óók vrienden die pas echt gelukkig worden van sneeuw en skiën en er zijn erbij die door het dolle raken als ze op natuurijs kunnen schaatsen. Totaal niet besteed aan mij!…

“Tijdens een koffiedate sloegen mijn vriendin Karin en ik een tijdschrift open, waarin stond dat 56% van de moeders met jonge kinderen zich weleens eenzaam voelde. We waren geschokt door dit getal, maar ik voelde het wel gelijk. Toen ik voor het eerst moeder werd, werd ik overspoeld door emoties. Een intense kraamperiode en een huilbaby maakten me onzeker en ik kon me echt weleens eenzaam voelen. Achteraf bekeken had ik graag gehoord hoe het nieuwe leven als moeder invloed kan hebben op je sociale kringetje. Ook had ik graag de vraag gehad hoe ik me voelde. Zo’n gesprek vond ik spannend en het kwam niet in me op om uit mezelf te praten over het feit dat ik soms iemand miste. Ik had mijn lieve moeder wel om mee…

“Het voelt nog steeds een beetje onwerkelijk wat er de afgelopen week is gebeurd. Ik sprak mijn vader op zijn alcoholgebruik aan en dat liep uit de hand. Hij belde mij op zondagavond rond etenstijd op en hij was amper te verstaan. ‘Heb je een borrel op, pap?’ vroeg ik rustig. ‘Eentje maar,’ antwoordde hij. Toen ik dat vervolgens hardop in twijfel trok, gooide hij de telefoon erop. Ik was woest. Woest om zijn ontkenning, maar ook op het feit dat hij mij zo behandelde. ‘Ik hoef haar niet meer te spreken,’ heeft hij tegen mijn broer zelfs gezegd. En dat na alles wat ik voor hem doe… Ik besloot hem even in zijn sop gaar te laten koken, hij moest mij maar weer opzoeken. Daar is mijn vader zo…

“Mijn allereerste dier redde ik, toen ik een meisje van een jaar of negen, tien was. Kater Gijsje woonde bij een alcoholist in de buurt. Ik kon niet aanzien hoe het dier moest leven, heb hem meegenomen en bij ons thuis in de schuur verstopt. Ik heb het ’s avonds opgebiecht aan mijn moeder en gelukkig mocht Gijsje blijven. Ik moest het wel gaan vertellen aan de man van wie Gijsje was. Hij wilde de kat niet terug gelukkig, hij was alleen maar opgelucht dat hij van hem af was. Later redde ik vanaf hetzelfde adres ook nog een hoogzwangere poes, die bij ons bevallen is. Geld voor dieren was er thuis niet, maar ik werkte ’s avonds onbetaald bij een dierenarts in de buurt in ruil voor medische zorg…

“Mijn dierbare vrienden en mijn familie noemen me ‘Kwiep’. Als je dat tegen me zegt dan luister ik daar ook echt naar, ja. Eigenlijk heet ik namelijk Anke Wyp, vernoemd naar mijn Friese oma’s: Aukje en Ypke. In Friesland, waar ik ben opgegroeid, zeggen we dat in één adem: Ankewyp. Toen ik ging studeren in Amsterdam, werd bij het afgaan van de klassenlijst je eerste naam plus je achternaam genoemd. Zo werd het Anke de Jong. Ik vond dat op dat moment allang best. In het begin van mijn studie had ik moeite om mijn plek te vinden. Ik wilde vooral niet opvallen met mijn naam, dus hield ik het bij Anke. Uiteindelijk zijn mensen me gaan kennen als Anke de Jong, ook in de media. Maar eigenlijk heet ik…

“Jason was alles wat ik niet was: rustig, evenwichtig en jaloersmakend kalm onder alle omstandigheden. Ikzelf ben zoals het bij ons thuis vroeger was: heel druk. Ik doe tien dingen tegelijk, wil altijd overal bij zijn en vooral niets missen. Ik viel op jongens die net zo hysterisch waren als ik. Mijn relaties waren heftig en talrijk, maar ook heel kort en ze eindigden allemaal zoals ze begonnen waren: met een knal en een hoop gedoe. ‘Er is geen vent ter wereld die het bij jou uithoudt,’ zei mijn beste vriendin Ilse vroeger altijd opbeurend, ‘want na een maand is hij opgebruikt.’ Van je beste vriendin moet je het hebben. ‘Een vaste relatie is sowieso niets voor mij,’ zei ik dan tegen haar, ‘ik wil geen man, kinderen, een labradoodle…

‘Je kunt je soms echt eenzaam voelen als je net moeder bent geworden’…

www.strohuisje.nl Gastenverblijf ‘‘In de wintermaanden worden onze vakantiehuisjes minder vaak geboekt, dus als er dan wel iemand komt na langere tijd, zorg ik altijd dat er even een frisse wind door het huis gewaaid heeft. Letterlijk en figuurlijk. Gisteren heb ik het slaapkamerraam boven opengezet. Als ik vandaag de gîte binnenstap om de bedden op te maken, hoor ik een vreemd geluid. Het is net alsof er iemand boven in de slaapkamer is. Ik wil de trap al opstormen om mijn katten bozig toe te spreken, maar herinner me dan dat ik die zojuist allebei in een soort comateuze toestand in mijn eigen huis op de bank heb zien liggen. Ik staak mijn run naar boven, want als het niet mijn katten zijn, wat is het dan wel? En is…

‘OOK IK WAS VERLIEFD, DÓLVERLIEFD. MAAR WE WISTEN OOK: DIT GAAN ONZE OUDERS NIET ACCEPTEREN’ “Ik was zestien en mijn zus veertien, toen onze vader besloot ons, zijn gezin, te verlaten. We wisten allebei dat we hem dit niet zouden vergeven en dat hij met deze stap de bloedband voorgoed vergiftigd had. De kinderen van zijn nieuwe vriendin, die al twee jaar zijn maîtresse bleek te zijn, vormden nu het middelpunt van zijn bestaan. Aan mijn zus, die aanvankelijk nog enig contact probeerde te houden, mailde hij: Zij zijn zo anders dan jullie. Beschaafder, rustiger, minder grillig. Daar kunnen jullie niets aan doen, jullie lijken daarin nu eenmaal op mama. Zo bleven we achter: mijn zusje, ik en mama. Verbijsterd door de snelheid waarmee alles was gegaan. Mijn vaders besluit…

“De eerste keer seks met een man deed ongelofelijk veel pijn. Ik was net achttien geworden en had verkering met een man die tien jaar ouder was dan ik. Hij was al best ervaren in bed en ik kwam voor mijn gevoel pas net kijken. Gelukkig reageerde hij lief, het was volgens hem heel normaal dat je als vrouw pijn hebt bij de eerste keer. Alleen ging die pijn niet weg. Het maakte niet uit hoe opgewonden ik was of hoe voorzichtig we seks hadden. Het voelde altijd alsof er messen in me staken. Daardoor nam mijn zin in seks enorm af. Uiteindelijk zijn mijn eerste vriend en ik daarom ook uit elkaar gegaan. Hij zei dat ik hem ‘seksueel verwaarloosde’. Dat was natuurlijk dikke onzin, alleen doorzie dat maar…

WAT HEBBEN DE STERREN VOOR JOU IN PETTO WATERMAN 21-1 t/m 19-2 Je zult je noodgedwongen moeten aanpassen aan een nieuw systeem of ritme, maar dat gaat met horten en stoten. Je staat er zelf ook nog niet helemáál achter. Focus niet op de vervelende kanten, dat maakt het alleen maar moeilijker, Waterman. Tegenstribbelen heeft nu geen zin meer. Vissen 20-2 t/m 20-3 Het einde van een periode nadert. Dat kondigt ook het begin aan van iets nieuws, maar richt je daar niet meteen op, Vis. Het belangrijkste is nu het oude goed afsluiten. Ram 21-3 t/m 20-4 Op het gebied van je gezondheid raken doelstellingen uit zicht. Een gebrek aan discipline is daar mede debet aan. Doe het niet alleen. Zoek mensen die je inspireren, Ram. Stier 21-4 t/m…

VRAAG ‘Ik voel me lelijk’ Sharon (35) Ik ben nooit moeders mooiste geweest, maar nadat ik twee kinderen heb gekregen, vind ik mezelf er niet meer uitzien. Ik heb striemen op mijn buik, putten in mijn benen en flabberarmen. Voordat ik mijn eerste kind kreeg, ging ik vier keer in de week naar de sportschool. Mijn buik was strak en gespierd, net als mijn armen. Ik heb na mijn bevallingen geprobeerd om het sporten weer op te pakken, maar in combinatie met mijn werk en de kinderen ben ik al blij als ik één keer per week haal. Dat heeft wel als gevolg dat ik mijn lichaam niet meer in shape krijg. Het liefst bedek ik mijn hele lijf, zodat anderen niet kunnen zien hoe lelijk het is. Deze zomer…

Bijzondere knal Oudejaarsavond brachten we door met vrienden, oliebollen en een terugblik aan de hand van vraagkaartjes. Om 23.56 u. draaide mijn man alvast voorzichtig het ijzerdraad van de champagnefles en zette de fles op tafel. Ik was net aan het vertellen waarvoor ik in 2024 het meest dankbaar ben geweest: voor het feit dat het gezin van mijn zus me erg betrokken heeft bij de laatste weken van haar leven. Ik werd er opnieuw emotioneel van. Op dat moment zei mijn man: ‘Kijk eens naar de kurk, volgens mij komt-ie langzaam omhoog.’ We keken en inderdaad, hij leek echt te bewegen. Tot-ie om 23.59 u. spontaan van de fles knalde. We waren stomverbaasd. Er zal vast een logische verklaring voor zijn, maar voor mij was dit een seintje van…

“Toen ik maar niet ongesteld werd, besloot ik toch maar een zwangerschapstest te doen. Alexander (45) vond dat overigens veel spannender dan ik. In afwachting van de uitslag ben ik zelfs gewoon nog de was gaan opvouwen. Tot Alexander een paar minuten later vol blijdschap naar me toe kwam met een positieve test in zijn handen. Daar waren we letterlijk even stil van. Een spontane zwangerschap was voor ons eigenlijk niet weggelegd, dus dit was wel een heel grote verrassing! Eigenlijk konden we het pas tijdens de eerste echo echt bevatten. Na een fijne zwangerschap zag Isabel (nu 9) het levenslicht. Ik kon mijn geluk niet op, toen zij op mijn borst werd gelegd. Een klein wondertje. Een zusje voor onze meisjes Sara en Julia (nu 11), die twee jaar…

“Ik leerde Lisette kennen via mijn werk in de zorg. We kregen de opdracht om een training te organiseren. Het klikte tussen ons, we vulden elkaar aan. Lisette is extravert, ik meer introvert. Na de training ging ik met zwangerschapsverlof en zagen we elkaar een tijdje niet. Ik bereidde me voor op de komst van de baby en toen mijn zoontje geboren was, had ik het de eerste tijd druk met kraamvisite. Mijn leven was veranderd, maar dat drong nog niet meteen tot me door. Voordat ik zwanger raakte, had ik een vriendinnenclubje dat regelmatig met elkaar afsprak. In zo’n groep is er altijd iemand die de boel bij elkaar houdt. Die vriendin verhuisde echter. En ik kon sinds de zwangerschap niet meer tot in de late uurtjes de kroeg…

‘‘De dag waarop mijn broertje Alexander werd geboren, zal ik nooit vergeten. Het was 9 april 1996 en ik was zeven jaar. Samen met mijn vader en zus zat ik tijdens de bevalling in de wachtkamer van het ziekenhuis te wachten. Toen ik op een gegeven moment een baby hoorde huilen bij mijn moeder in de kamer, was ik door het dolle heen. ‘We hebben een zoon!’ riep ik dolblij. ‘We hebben een zoon!’ Zo zag ik dat. Niet alleen mijn ouders hadden een baby gekregen, ik ook. En ik voelde meteen een enorme verantwoordelijkheid ten opzichte van hem. Door de jaren heen werden mijn broertje Alexander en ik heel hecht met elkaar. Ik speelde veel met hem en was erg beschermend. Met mijn zeven jaar oudere zus had Alexander…

“Mijlpalen, ze zijn onlosmakelijk verbonden met het opgroeien van je kind. Het eerste lachje, woordje, staan, de eerste wankele stapjes, wisselen van tanden, de kleuterschool, de eindmusical in groep 8, de middelbare school, een vervolgopleiding, uit huis gaan, misschien uiteindelijk trouwen en zelf kinderen krijgen: het is een aaneenschakeling van bijzondere momenten. Zeker in de eerste jaren van hun leventje stapelen de mijlpalen zich op. Waarschijnlijk weten de meeste moeders nog wel wanneer hun kind het eerste stapje zette of wanneer het eerste tandje doorkwam. Bij Siebe zit er vaak wat meer tijd tussen de verschillende mijlpalen. Maar als deze er zijn, worden ze ook uitbundig gevierd. Door zijn voorkeurshouding lukte het Siebe als baby niet om zijn hoofdje goed omhoog te houden en zelf omrollen was helemaal een onmogelijke…

DEZE KEER: De kleinzoon van Martha is onzeker en angstig INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion, Mijn kleinzoon René heeft wat problemen. Hij heeft als baby een hersenbloeding gehad. De schade is gelukkig minimaal. Hij is een leuke, ook wel vrolijke jongen van acht jaar geworden, maar hij wil vaak niet naar school en is dan verdrietig en angstig. Hij zegt ook iedere dag wel dat niets lukt, dat hij niets kan. Hij pikt ook veel op van het journaal, hij wil alles weten, alles uitpluizen. Hij stelt vragen als: hoe kan dit gebeuren en wat gaat er nu gebeuren. Soms zegt hij dat hij dood wil. Marion, dit zijn toch geen gedachten voor zo’n jong kind! Ik maak me grote zorgen hoe dit nu verder moet. Kun jij zien of het…