Inhoudsopgave van Editie 4 - 2024 - Mijn Geheim

Om een groter doel te bereiken, is het goed met kleine stapjes te beginnen, vertelt Fajah Lourens op blz, 4, Met die tip in gedachten begon ik aan mijn gebruikelijke hardlooprondje. Ik woon op een eiland en als ik het hele eiland rondloop, heb ik precies 4.2 km afgelegd. Ik had me voorgenomen om dat langzaam op te bouwen naar 10 km, want een mens moet toch een beetje uitdaging hebben en na een jaar hetzelfde rondje werd het wel wat saai. Vol goede moed begon ik aan traject één: vandaag zouden het 5 km worden. Ik plugde mijn oortjes in met mijn favoriete hardloopmuziek en zette het op een lopen. Drie minuten later lag ik plat op de grond. Die fietser die van links kwam terwijl ik de hoek…

Een onvoorspelbare ziekte In nummer 3 vertelde een vader over zijn jonge dochter, bij wie de ziekte MS is vastgesteld. Sinds kort weet ik helaas maar al te goed wat dit inhoudt: mijn dochter heeft het ook. Ik merk dat veel mensen denken dat het een spierziekte is - dacht ik eerst ook - maar het is een hersenziekte. En een heftige. Wat ik er vooral zwaar aan vind, is het onvoorspelbare karakter. Je weet nooit wanneer er een aanval komt, hoe lang die duurt, welke delen van je hersenen ‘aangevallen’ worden en wat de gevolgen zullen zijn. Mijn dochter loopt een jaar na de diagnose al met een stok. Ze komt vaak moeilijk uit haar woorden, heeft om de haverklap een blaasontsteking en kan verschrikkelijk moe zijn. Laatst wilde…

“Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en mijn voormalig beste vriendin een berichtje gestuurd via Instagram. Ze reageerde met een hartje onder een foto die ik geplaatst had en ik ken haar zo goed, dat ik weet dat dit voor haar echt een toenaderingspoging is. We zijn elkaar uit het oog verloren, kwijtgeraakt in de hectiek van onze levens. Zij verloor haar moeder, kreeg een burn-out en ik kreeg met mijn miskramen en alle ellende rondom mijn eigen ouders ook het nodige voor mijn kiezen. We konden elkaar niet helpen, gek genoeg. We hadden genoeg aan onszelf. Er is geen seconde ruzie geweest, het contact bloedde gewoon dood. Ruim twintig jaar deelden we lief en leed en ineens was daar die stilte, vier jaar lang maar liefst. Ik bleef dat…

Ik zie ons nog zo zitten. Pen en papier in de aanslag en de vraag: wie zullen we eens van je maken? Milan, mijn vriend, kan namelijk niet zijn wie hij is voor mijn familie. Ik leerde hem een jaar geleden kennen via mijn werk als activiteitenbegeleider in een penitentiaire inrichting. Milan geeft als ex-gedetineerde voorlichting aan mannen en vrouwen die op het punt staan in vrijheid gesteld te worden. Wat kunnen zij verwachten na hun vrijlating? Wat zijn de valkuilen? Hoe houd je je staande in een wereld die voor ex-gevangenen bepaald niet vriendelijk is? Ik rondde net het werk af met mijn groep, toen Milan zich kwam voorstellen. Hij zou in dezelfde ruimte zijn voorlichting houden en was wat aan de vroege kant. Terwijl hij me hielp de…

“Het eerste woord dat in mij opkomt als je ‘mannen’ zegt? Tjonge, heb je even? Maar goed, als ik dan één woord moet kiezen is het: onbetrouwbaar! Met mijn eerste vriendje, ik zal zo'n jaar of zestien geweest zijn, ging het nog goed. Maar toen kwam mijn grote liefde. Ik wilde alleen nog maar bij hem zijn. Het liefst zat ik de hele dag bij deze man op schoot, zó leuk vond ik hem. Hij vond mij ook leuk, alleen was hij niet toe aan een relatie. Hij was gesteld op zijn eigen ding doen. En hoe meer hij zijn eigen leven wilde leiden, des te harder ik aan hem begon te trekken. Dan zei hij dat hij ging sporten en reed ik langs de sportschool om te kijken of…

‘‘Kanker beïnvloedt je leven, zelfs als je weer gezond bent. Bij alles wat Joost en ik doen beseffen we dat morgen geen zekerheid is en juist daarom staan we zo positief in het leven en halen we er alles uit. Januari 2016 kreeg ik de diagnose acute leukemie, ik was toen pas vijfentwintig jaar. Van het ene op het andere moment veranderde ik van een actieve, sportieve, gezonde jonge vrouw met een fulltime baan, een prille relatie en een druk sociaal leven in iemand met een levensbedreigende ziekte. En Joost werd ineens de partner van een kankerpatiënt. De kans dat ik de ziekte zou overleven was vijftig procent. We stonden aan het begin van een slopend en zeer intensief, medisch traject. ‘Als dit allemaal voorbij is, gaan we op wereldreis,’…

VISSEN 20-2 t/m 20-3 Het zal de komende periode af en toe even op het tandvlees moeten, Vis. Gelukkig blijft je doorzettingsvermogen niet onopgemerkt. Uit onverwachte hoek krijg je hulp aangeboden, aarzel niet om die aan te pakken. Mogelijk is dit tevens een kans om dit contact verder te verdiepen. Ram 21-3 t/m 20-4 Iemand in je buurt krijgt een teleurstelling te verwerken. Jij kunt de pijn voor hem of haar wat verzachten. Het gaat je wel tijd kosten, maar die is dan goed besteed, Ram! Stier 21-4 t/m 20-5 Je zult helaas moeten kiezen uit twee kwaden, Stier. Niets doen is geen optie. Luister niet naar anderen en kijk bij je besluit vooral naar de gevolgen op lange termijn. Tweeling 21-5 t/m 21-6 Een dierbare houdt zich staande dankzij…

NA KILLERBODY IS ER NU KILLERMINDSET TUSSEN DE REGELS Het verhaal achter het boek “Ik ben de trotse oma van Lowèn, de zoon van mijn dochter Irem. En ik ben nog trotser op hoe Irem en haar partner Ruben het ouderschap op zich nemen. Lowèn is een makkelijk kind, ik heb een vaste oma-oppasdag en het is een feestje om hem op donderdag bij me te hebben. Ik ben zelf druk bezig met het coachen met paarden en wil dit in Spanje ook gaan uitbreiden met retraites. Hier in Nederland geef ik ook retraites met paardencoaching en ademwerk. Ik ben ook supertrots op mijn nieuwe boek. Met ‘KillerMindset’ wil ik lezers helpen hun mindset te veranderen, zodat ook zij de doelen kunnen halen die ze willen halen. Ik heb inmiddels al…

EUNICE: VAN EEN PESTVERLEDEN NAAR DE INTERNATIONALE CATWALKS BIJZONDER KIND “We waren allebei thuis toen Eunice onaangekondigd werd gebeld door een medewerker van een groot, beroemd modellenbureau in New York. Ze kreeg een contract aangeboden. Dat is een hele eer, toch? Ik was dan ook stomverbaasd, toen Eunice in datzelfde gesprek het aanbod afsloeg. Toen de verbinding was verbroken, kwamen bij Eunice de tranen. Ik was bang dat ze er spijt van had, maar ze kon me geruststellen: ‘Ik ben pas zestien jaar en voel me veel te jong voor zoiets groots. Voor New York. Het werk lijkt me echt heel leuk, zo'n carrière als model. Maar nu wil ik puberen, op stap gaan. Gewoon zestien zijn, snap je? Daarna zien we wel weer verder.’ Ze had zojuist geen makkelijke, maar…

In 2023 werd Ben, mijn expartner, veroordeeld voor seksueel misbruik van mijn dochter Nina (9). Twaalf maanden gevangenisstraf stond ervoor, waarvan vier voorwaardelijk. Ik was zo blij, toen ik dat hoorde. Een gekke emotie, als je bedenkt wat er allemaal aan vooraf is gegaan. En toch waren we blij en opgelucht. Mijn moeder is zelfs taart gaan halen. Nu konden we een ellendige periode afsluiten. Althans, dat dacht ik toen. Maar het ettert nog steeds hevig na. Met zijn daden heeft mijn ex-partner ons hele leven ontwricht. Nina was altijd zo'n heerlijke spring-in-'t-veld. Dol op dieren en altijd druk met de paarden. Een kind dat het heerlijk vond om buiten te spelen. Onbevangen en puur. Daar is vandaag de dag helaas maar weinig meer van over. Ze is zwartgallig en…

‘‘Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en mijn voormalig beste vriendin een berichtje gestuurd via Instagram. Ze had gereageerd met een hartje onder een foto die ik geplaatst had en ik ken haar zo goed, dat ik weet dat dit voor haar echt een toenaderingspoging is. We zijn elkaar uit het oog verloren, kwijtgeraakt in de hectiek van onze levens. Zij verloor haar moeder, kreeg een burn-out en ik kreeg met mijn miskramen en alle ellende rondom mijn eigen ouders ook het nodige voor de kiezen. We konden elkaar niet helpen, gek genoeg. We hadden genoeg aan onszelf. Er is geen seconde ruzie geweest, het contact bloedde gewoon langzaam dood. Ruim twintig jaar deelden we lief en leed en ineens was daar die stilte, vier jaar lang maar liefst. Ik…

DEZE KEER: De dochter van Annemieke heeft borderline INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion, Lieve Marion, Mijn naam is Annemieke en ik ben een vrouw van 53, heb twee zonen en een dochter. Mijn jongens hebben allebei een relatie. De ene is nog pril, de ander gaat binnenkort trouwen. Mijn dochter is de oudste, zij is nu dertig en heeft geen relatie. Ze kampt met psychische problemen en de psychiater heeft gezegd dat ze een borderline persoonlijkheidsstoornis heeft. We hebben door haar nu behoorlijk wat ellende in het gezin, want ze maakt me zwart tegenover mijn twee aanstaande schoondochters. De verhalen die ze hen vertelt, zijn niet waar. Ik zou haar geslagen hebben, haar dagen in een kast hebben gezet en mijn zonen zouden daar niets van weten. Marion, ik weet me…

Meiden MET EEN MISSIE Anne (21) en Marjolein (25) helpen slachtoffers van seksueel geweld met hun lotgenotengroep ‘Veerkracht’. ‘Je hoeft het niet alleen te doen, er is altijd iemand die je snapt’ De impact van een hersenziekte Tijdens de Brain Awareness Week (13 t/m 19 maart) wordt er aandacht gevraagd voor het belang van een goede werking van de hersenen. Sjoukje (44) kan daarvan meepraten, zij verloor haar man Chris (36) aan de ziekte van Huntington, een ongeneeslijke hersenziekte. Chantal vocht jarenlang tegen anorexia Als kind wordt Chantal (42) gepest met haar overgewicht en rode haren. Als ze bij haar ouders geen steun vindt, wordt een eetstoornis haar enige houvast. Jarenlang leeft ze op twee appels per dag. ‘UITVAARTVERZORGER is een zwaar beroep, maar ook heel mooi’ In zijn boek…

“Doet u mij maar cavia's’ zou ik het liefst boven deze column zetten. Eerlijkheid gebied te zeggen dat deze titel in mijn geval zo'n beetje boven elke column kan staan. Maar deze keer heb ik er een gelegitimeerde reden voor. Aangezien ik doorgaans de hele dag naar een scherm zit te staren, neem ik mezelf regelmatig mee uit voor een boswandeling tussendoor. Zo ook vanmiddag. Ondanks dat het vreselijk druilerig weer is, schop ik mezelf naar buiten. Overdag is het eigenlijk altijd rustig in het bos. Af en toe kom ik weleens een ruiter tegen of iemand met een hond, maar meestal niemand. Net voordat ik het bos in wil wandelen, komt er een vrolijk uitziende hond op me afgerend. Je weet wel, zo'n vrolijke dartel die niets anders dan…

“Al een tijdje had ik het voornemen om een hond te nemen. Ik liet wel eens de hond van een vriendin uit en ik merkte dat ik me met de hond naast me veiliger en meer geaard voelde. Ik kamp met trauma's en voel me niet op mijn gemak op straat, ik ben vaak onrustig en hyper alert buiten. Contact met mensen vind ik moeilijk, maar met een hond helemaal niet. Ik ging op zoek naar een geschikte hond en vond Lucky via FKK Animal Rescue Bonaire, een organisatie die honden opvangt, maar ook plaatst. Op Eerste Kerstdag 2020 kwam Lucky op Schiphol aan. Ze was nog mooier en leuker dan op de foto. In het begin ging het heel goed. Lucky was een voorbeeldige en ontzettend makkelijke hond, we…

COLUMN De FRANSE droom Suzanne (46) besloot samen met haar echtgenoot Hans (42) en dochter Feline (8) Hans’ droom te verwezenlijken: het bouwen en verhuren van ecologische vakantiehuisjes van leem en stro in Zuid-Frankrijk. Suzanne vraagt zich geregeld af of zij wel kan aarden in een aarden huis in the middle of nowhere. www.strohuisje.nl “Verbijsterd kijk ik om me heen. Ik bevind me aan een tafel in het gemeentehuis met vijftien dorpsgenoten. Sinds kort hebben we een dorpsvereniging opgericht. Het leek mij een uitstekend initiatief. Nooit eerder woonde ik in een dorp. Het verenigingsleven kende ik slechts uit verhalen van vroegere klasgenoten en mijn schoonouders. Ik meldde me direct aan als vrijwilliger. We zouden activiteiten organiseren om het dorp op te vrolijken of te verbeteren, om samen te komen met…

VRAAG Bang voor seks Didi (31) In mijn studententijd heb ik meerdere nare ervaringen gehad op het gebied van seks. Telkens was er drank in het spel, niet alleen bij de jongens, maar ook bij mij. Daarom heb ik er nooit echt een punt van gemaakt. Zulke dingen gebeuren in het studentenleven, dacht ik toen, maar uiteindelijk zorgde het ervoor dat ik jongens ging vermijden. Ik maakte mijn studie af en vond een leuke baan. De liefde liet even op zich wachten, totdat ik vier maanden geleden Rowan tegenkwam. Hij is lief, zorgzaam en geïnteresseerd in mij. Rowan heeft geduld. Als het gaat om seks, dringt hij nergens op aan. Zo komt het dat we na vier maanden nog altijd niet verder zijn gegaan dan wat gefriemel, terwijl ik aan…