Mijn Geheim Editie 17 - 2023

Ik was nog maar een kleuter, toen al de basis voor mijn ‘eeuwige lijnen’ werd gelegd. Mijn tweelingbroertje kreeg een banaan en een koekje en ik een appel en een mandarijntje, waarbij mijn moeder uitlegde dat mijn broertje te mager was en dus ‘iets extra's nodig had’ en dat ik mollig was en dus ‘een beetje minder moest eten’. Combineer dat met oude tantetjes die in mijn wangen knepen en mijn bolle koontjes prezen en voilà, een obsessie was geboren. Mijn moeder bedoelde het natuurlijk niet kwaad, maar goed kwam het nooit meer. Overigens, mijn broertje bleef graatmager, net als mijn vader. En ik bleef mollig, net als mijn moeder. In mijn puberteit kwam de motivatie om die ‘bolle wangetjes’ kwijt te raken uit mijzelf en de rest van mijn…

‘‘Mijn jeugd speelde zich af in een standaard jaren 80-gezin. Ik heb veel mooie herinneringen aan die tijd. Mijn jongere broer en ik groeiden op in een liefdevol gezin met een werkende vader en een moeder die thuis was. Mijn ouders maakten allebei muziek en mijn moeder zong. Heerlijk vond ik dat. Het was gezellig thuis, we deden veel leuke dingen samen. Toen de ouders van mijn basisschoolvriendinnetje gingen scheiden, dacht ik: wat een geluk dat mijn ouders samen zijn. Als kind weet je natuurlijk niet wat er allemaal speelt in het huwelijk van je ouders, maar mijn vader en moeder waren heel open in hun communicatie naar ons, we konden het overal over hebben. Mijn ouders hielden ontzettend veel van elkaar. Dat voelde en dat merkte ik. Niets wees…

Even goede vrienden Een verrassend interview in het vorige nummer met Raounak, die ervoor pleit om, als een vriendschap geen fijne energie meer geeft, die bewust te verbreken. Voor mijn scheiding trokken mijn ex en ik veel op met een bevriend koppel, maar die vriendschap is na de scheiding doodgebloed. Ook mijn ex heeft geen contact meer met ze. Blijkbaar zat de chemie ‘m in ons vieren samen en heeft onze scheiding een wezenlijk evenwicht verstoord. Dat kan gebeuren. Maar daar is nooit bewust over gepraat. Eigenlijk kun je dat doodbloeden vergelijken met een pleister heel langzaam van een wond trekken, dat doet meer pijn dan wanneer je het met een ruk doet. Ik begrijp Raounak dan ook goed als ze zegt dat je in zo'n geval ook een vriendschap…

In Simply Asian neemt 24-Kitchen kok Eveline Wu je mee op reis naar haar vijf favoriete eetlanden China, Japan, Thailand, Vietnam en Korea. Wij hebben gekozen voor een Thaise curry die heel populair is, ook buiten Thailand. Te spicy? Voeg kokosmelk toe. Voor 2 personen Bereidingstijd: 30 minuten Ingrediënten: • 400 g kippendijfilet • 2 el zonnebloemolie • 1 rode ui • 2 tenen knoflook • 1/2 courgette • 1/2 aubergine • 250 g bimi • 2 bosuitjes • 1 el groenecurrypasta • 400 ml kokosmelk • 2 el vissaus • 1 el kippenbouillonpoeder • 1 el kristalsuiker • 1 limoen • 3 takjes Thais basilicum • 3 takjes koriander Bereiding: 1. Snijd de kip in blokjes van ca. 2 centimeter. Verhit 1 eetlepel zonnebloemolie in een hapjespan en bak…

VORIGE KEER: ROBERT EN ROOS ZIJN OP DE HEENWEG VAN HUN VAKANTIE LANGSGEGAAN BIJ EDITH EN BOB, HUN VRIENDEN DIE IN FRANKRIJK WONEN EN DIE EEN RELATIECRISIS HADDEN. Zaterdag ‘Pak jij even de bubbels uit de ijskast?’ roept Edith. Ze laadt de hapjes en Franse kaasjes op een dienblad waar ook vier champagneglazen wankelen. We zijn op de terugweg van onze vakantie, we hadden de vorige keer afgesproken om het laatste weekend van onze vakantie nog bij hen door te brengen. En met een reden. Bob en Robert zitten op het aangrenzende terras aan de tuintafel in hun prachtige tuin, de honden liggen loom onder de stoelen. Het is een idyllisch tafereeltje, hun tuin is een waar lustoord dankzij de inspanningen van Edith. Ik neem de wijnkoeler en de fles…

“We zijn weer compleet. Joost is eergisteren thuisgekomen en het is altijd even een beetje wennen weer samen te zijn. Alsof we opnieuw moeten uitvinden hoe het ook alweer moet, samenwonen en het echt leuk hebben. Olivia reageerde amper op Joosts thuiskomst. Alsof hij even naar de supermarkt was geweest; wel blij, maar zeker niet hysterisch. Ik was allang blij dat ze hem na een maand nog herkende. Ik heb er verschillende keren aan gedacht dat het toch wel bizar is hoe het leven van een kind van haar leeftijd vlekkeloos doorloopt als er ineens een ouder even niet meer is. In niets merkte ik aan haar dat ze haar vader miste. Als ik nu doodga, zal ze me zich nooit herinneren, schoot er een paar keer door mijn hoofd.…