Inhoudsopgave van Editie 9 - 2023 - Mijn Geheim

Toen ik net een baby had kwam het geregeld voor dat ik, eindelijk met kinderwagen en ai buiten om even snel boodschappen te doen, tot mijn schrik ontdekte dat ik op mijn pantoffels over de markt liep. De keren dat ik me afvroeg of ik mijn haar wel gekamd had of dat ik als een vermoeide vogelverschrikker met wallen door de supermarkt sjeesde, zijn ook niet te tellen. Mijn zoontje was totaal geen lastige baby - op zijn huiluurtje tussen 18.00 u en 19.00 u na was hij vrolijk, at goed, was weinig ziek en sliep al heel snel 's nachts door - maar toch had ik mijn handen vol aan hem, de eerste paar maanden. Vast heel herkenbaar voor de meeste jonge moeders. Dus dat je je afvraagt hoe…

Voedingsdeskundige Angela Zamboni, bekend van Club Slank, komt met een nieuw boek dat bewijst dat koolhydraatarm eten ook prima vegetarisch kan. Wij hebben gekozen voor de Italiaanse plaattaart. Smakelijk! Voor 6 porties Bereidingstijd: 15 min. + 32 min. oventijd Ingrediënten bodem: 2 eieren 100 g voile kwark 6 el amandelmeel 80 g geraspte belegen kaas Ingrediënten topping: 100 g creme fraiche 3 el pesto 2 plakken gegrilde paprika ½ rode ui 1 kleine courgette 50 gram geitenkaas 1 handvol walnoten 4 takjes basilicum Tip: Geitenkaas kun je vervangen door feta of gorgonzola Bereiding:…

“Terwijl ik de vaat in de vaatwasser zet, zit Olivia op het aanrecht toe te kijken en wat te brabbeien. Ze eet achter elkaar een bruine boterham met pindakaas op. Haar kleine bekkie blijft maar malen; wat we haar ook geven, alles vindt ze lekker. Ze eet zelfs haring, olijven en oude kaas. Ik geniet daarvan. Ik ben zelf ook echt een Bourgondiër. Je kunt me niet blijer maken dan met goed en lekker eten. De woonkamerdeur zwaait open en Lola komt met veel kabaal binnenvallen. Ze is net een wervelwind. Waar ik Lotte soms niet eens in de kamer zie zitten (en me dan ook regelmatig rot schrik, als ze ineens begint te praten), ontgaat Lola me geen seconde. Net als haar broer. Wij vergelijken Sebastiaans afdaling van de…

Column www.strohuisje.nl Vorige keer: Je liefdesrelatie goed houden als je zo op eikaars lip zit in the middle of nowhere, is soms niet makkelijk. “Toe maar, naar Spanje, in de meivakantie nog wel,” zegt een vriendin als we haar over onze vakantieplannen vertellen. Wij grijnzen. Het klinkt luxe en dat is het natuurlijk ook, maar qua afstand is Spanje voor ons nu een beetje wat de Belgische Ardennen vroeger waren. Een soort van 'om de hoek'; bereikbaar en er toch even helemaal uit. We gaan een kleine week, want zaterdag is bij ons altijd superdruk. Onze vakantiehuizen boek je per week en zaterdag is de grote wisseldag. Die ochtend gaan de 'oude' gasten eruit en die middag verwelkomen we de nieuwe bezoekers. In de uren die ertussen liggen, moeten we…

Lieve Marion, Hoe vaak ik al niet gedacht heb om je te gaan schrijven! Nu is het zo ver. Dat is voor mij heel wat, want ik ben opgevoed in een gezin dat bij een strenge geloofsgemeenschap hoorde. Dat was niet makkelijk. Alles was heel streng. We mochten onze verjaardagen niet vieren en als kind viel je dan altijd buiten de boot. Mijn broer bleek homoseksueel te zijn en hij werd thuis niet langer getolereerd, terwijl ik erg veel van mijn broer hield en nog steeds houd. Als kind ben ik misbruikt door een ouderling, waar ik nog steeds veel moeite mee heb. Soms schrik ik 's nachts nog wakker en voel me bedreigd, terwijl ik nu al 59 ben. Ik heb veel trauma's overgehouden. Ik heb er voor gekozen…

Dagboek Fabian heeft Roos een bizar verhaal verteld over zijn verloren gewaande zoon Damien die door Interpol is opgespoord en een misdaad bleek te hebben begaan. Zondag Ik heb net het ongelooflijke verhaal van Fabian en zijn zoon Damian aan Robert verteld. Ondanks dat Fabian me dringend gevraagd had er met niemand over te praten, kon ik hem toch overhalen toestemming te geven dat ik het tegen Robert vertelde. Anders zou ik zelf ontploffen, want ook ik moet het verhaal aan iemand kwijt. Ik ben er nog steeds volkomen ontdaan van. Dat hij hem, na al die jaren hem dood gewaand te hebben, terug heeft gevonden. Of beter, dat Interpol hem terug gevonden heeft. Het lijkt een verhaal uit een film, maar zoiets bestaat dus echt. Het bleek dat Damien…

“Wat ik graag wil benadrukken, is dat ik niet tegen openheid ben. Als schrijver hecht ik veel waarde aan het recht op informatie. Bovendien weet ik dat uit het onthullen van oorlogsgeheimen mooie dingen kunnen voortkomen. Dat heb ik zelf ervaren. Ik pleit alleen wel voor nuance, voor een open dialoog zonder veroordeling. Ik ben het kleinkind van een landverrader en daar kan ik niets aan veranderen. Ik heb een stempel, een smet. Die bestaat nog steeds, ook anno nu. Vorig jaar werd ik bij een onbeduidend burenruzietje uitgescholden voor ‘vuile NSB'er'. Ik schrok ervan. Datje wordt uitgescholden omwille van iets wat je zelf niet hebt gedaan en wat bovendien al meer dan vijfenzeventig jaar geleden is. Over twee jaar vervalt de wettelijke beperking op inzage in dossiers van Nederlanders…

“Het is verschrikkelijk als je kinderen je afwijzen. Dat je begrijpt waarom ze dat doen, maakt liet nog wranger. Ik snap hun emotie en woede en zou waarschijnlijk zelf net zo fel reageren, we zijn niet voor niets eikaars vlees en bloed. Dat ik hen begrijp en tegelijkertijd het doelwit hen van hun afkeer, voelt als verscheurd zijn. Dit zijn de feiten: terwijl mijn man, hun vader, ernstig ziek was, begon ik een relatie met een ander. Ik heb daarover gezwegen tegenover mijn echtgenoot en dat is tegen de afspraak in die we ooit met elkaar maakten: altijd open en eerlijk zijn, in voor- en tegenspoed. Ik heb mijn man dus bedrogen. Dit is de kille waarheid als zij is ontdaan van de menselijke beweegredenen die erachter schuilgaan. Ik begrijp…

“Op het moment dat ik het metrostation van New York uitstapte, voelde ik me thuis. Plotseling was ik geen opvallende eenling meer, maar onderdeel van een grote stad die bestaat uit allemaal verschillende mensen. Deze plek voelde voor mij als thuiskomen, een gevoel dat ik lange tijd niet kende. Dit boek zat al heel mijn leven in mijn hoofd, maar het moment van schrijven heb ik uitgesteld, onder meer omdat ik me afvroeg of het wel een goed idee zou zijn om in het verleden te gaan wroeten. Schrijven is mijn beroep. Ik werk al tien jaar als journalist en woon in Brooklyn als Verenigde Statencorrespondent voor de Volkskrant, maar een autobiografisch boek schrijven waarin je eigen verleden centraal staat is natuurlijk heel wat anders. Als journalist kies je bij…

'Een negatief hoofd gaat nooit samen met een positief hart' Cardioloog Janneke Wittekoek brengt al jaren het vrouwenhart en het belang van juiste voeding en leefstijl onder de aandacht. In haar nieuwste boek: De hart/ hoofd connectie beschrijft zij hoe een leven in balans met zo weinig mogelijk stress voor een gezonder hart zorgt. Hervonden liefde 'Ik ben verliefd op een ander en wil dat gaan uitzoeken.' Met die woorden klapt de relatie tussen Arnoud (55) en Annemarie (53). Een intense tijd volgt. De scheiding is in gang gezet. Maar, liefde kruipt waar het niet gaan kan. Na veel pijn en tranen komen zij toch weer bij elkaar en schreven samen een boek over hun diepe dalen, zware strijd en hervonden liefde. Verslaafd aan Prozac 'Waarom worden er zo snel…

In de kringloopwinkel Leuk, die bespaartips in het vorige nummer. Ik wil er daar nog wel eentje aan toevoegen. Ik vind het zo leuk om in kringloopwinkels en op rommelmarkten op zoek te gaan naar leuke spulletjes voor een prikkie. Zo had ik laatst gebaksbordjes nodig en vond ik een prachtige set voor maar een paar euro. Zo leuk koop je ze niet in een gewone winkel. Ik krijg er steeds complimentjes over. Ook koop ik regelmatig kleine bloemenvaasjes, die ik dan weer met een bloemetje erin cadeau kan geven, of een mooie snoeppot. Kom je niet met lege handen en kost het je ook geen rib uit het lijf. O ja, en de speelgoedkast voor de kleinkinderen staat hier vol met speelgoed uit de kringloop. Het liefst koop ik…

'Vroeg in de ochtend werd ik gebeld, of ik naar het ziekenhuis wilde komen. Het was nog altijd niet duidelijk wat er met mijn dochter aan de hand was, maar wel dat haar situatie in rap tempo achteruitging. Omdat ze bang waren dat haar hart het niet meer zou volhouden, moest Jaël zo snel mogelijk in slaap worden gebracht. Met een bloedgang ben ik met mijn moeder en zus naar het ziekenhuis gereden, zodat ik haar nog even kon zien en spreken. Uitgeput en in paniek trof ik haar aan. Er werd haar verteld dat ze dadelijk zuurstof en iets kalmerends zou krijgen. Ik wist dat ze haar in coma zouden brengen, maar het niets merken en stelde haar gerust. Daarna nam ik afscheid van haar. 'Geen zorgen, mama,' zei…

“Mijn baby was natuurlijk de allermooiste en liefste van de wereld, dat spreekt. Totdat ik moeder werd vond ik mezelf de meest genuanceerde vrouw ter wereld. Altijd op zoek naar overeenstemming, conflicten vermijdend, immer bereid de andere kant van het verhaal aan te horen en vol overgave het goede in de ander verwachtend. In mijn leven waren wel honderd tinten grijs, van zwart-witdenken hield ik niet. Ik bemiddelde bij burenruzies, familievetes en ik sprong zelfs tussen vechtende honden. Ik deed er alles aan om de gemoederen waar nodig Ie bedaren en conflicten te sussen. Op school plukte ik de ruziezoekers uit de klas en rustte niet voordat zelfs de grootste vijanden elkaar broederlijk of zusterlijk de hand hadden geschud en met de armen om elkaar heen mijn lokaal verlieten. Pas…

Ik mag dit niet delen Toen ik Marijn ontmoette, wist ik al dat hij kampte met depressieve gevoelens. In zijn puberteit heeft hij een fikse depressie gehad, maar daar is hij na intensieve therapie weer uitgekomen. Hij heeft daarna altijd een wat depressieve kijk op het leven gehouden. Vooral In de wintermaanden kon hij nogal eens neerslachtig zijn, maar ik probeerde me daar nooit zoveel van aan te trekken. Het trok altijd wel weer weg. Maar nu is het anders: hij is weer in een fikse depressie beland en heeft daar nu al een paar maanden last van. Hij heeft er wel hulp voor gezocht, maar zoiets verdwijnt niet van de een op de andere dag. De sfeer is thuis verschrikkelijk. Het is alsof alles is gehuld in een zware…