Inhoudsopgave van Editie 2 - 2025 - National Geographic

National Geographic Magazine is een blad voor nieuwsgierige mensen, mensen die méér willen weten. Indachtig onze missie ‘Inspiring people to care about the planet’, belichten we in alles wat we doen de pracht, de veelzijdigheid én de kwetsbaarheid van onze aarde. De Nederlandstalige editie bestaat inmiddels bijna 25 jaar en bevat naast vele internationale reportages ook verhalen die nieuw licht werpen op bijzondere plekken in onze eigen omgeving. ABONNEEVOORDELEN • Je ontvangt de nieuwste editite van National Geographic Magazine altijd thuis op de deurmat • Je ontvangt 50% korting op een tweede (regulier) tijdschriftabonnement • Je steunt de National Geographic Society • Je kunt National Geographic Magazine gratis digitaal lezen via Tijdschrift.nl Deze aanbieding is geldig in Nederland en België t/m 31 juli 2025. Je abonneert je ten minste voor…

Ooit deelden wij, Homo sapiens, de planeet met andere vroegere mensensoorten, tot wij als enige overbleven. Toen het klimaat en de ecologische omstandigheden veranderden, vertrokken verschillende mensensoorten groepsgewijs uit Afrika. Op andere continenten kwamen ze opnieuw in contact – en kruisten ze – met de afstammelingen van oude verwanten die hun duizenden jaren eerder waren voorgegaan. De Europese connectie De neanderthalers trokken door, en leefden in, veel verschillende regio’s – van Europa tot Siberië. Vondsten uit de Mandringrot in het zuiden van Frankrijk doen vermoeden dat H. neanderthalensis zich vermengde met H. sapiens. Verspreid over Afrika Bij het Marokkaanse Jebel Irhoud troffen onderzoekers een Homo sapiens-fossiel aan van zo’n driehonderdduizend jaar oud, een indicatie dat vroege populaties verspreid leefden over heel Afrika. De oorsprong Alle mensensoorten stammen oorspronkelijk uit Afrika,…

‘SSSSTT!’ Streng maant Dieux Merci de rumoerige jongemannen die tussen onze spullen op de bosgrond zitten tot stilte. ‘Paon.’ Meteen houden ze eerbiedig hun mond: de ‘pauw’ is een magisch dier in de binnenlanden van Congo. In het licht-en schaduwspel van de gouden avondzon en het gebladerte proberen we te achterhalen waar het geluid vlak bij ons kamp vandaan komt. We spitsen onze oren en spieden met half dichtgeknepen ogen rond of er ergens iets beweegt. Diepe stilte. Dan horen we het weer: een doordringend, fluitachtig riedeltje dat het achtergrondkoor van insecten overstemt. Een akoestisch levensteken van een van de geheimzinnigste dieren van Afrika, de mascotte van het grootste tropische regenwoudreservaat van dit continent. We lopen weg bij onze dragers, die intussen alweer zitten te kletsen. In de landerige hitte…

Camp Century, voltooid in 1960, is het pilotproject voor een niet ten uitvoer gebracht ambitieus plan om honderden kilometers aan onderling verbonden tunnels, spoorlijnen en raketsilo’s in het Groenlandse ijs te realiseren. Op een meter of acht onder de sneeuw combineert het kamp het comfort van thuis met geavanceerde onderzoeksfaciliteiten – en dat in een van de onherbergzaamste streken ter wereld. INNOVATIEVE LABORATORIA Het werk in de onder-zoekslaboratoria wordt uitgevoerd door zowel burgers als militairen, deskundigen op gebieden als geologie, glaciologie en seismologie. WATERWINNING VAN DE TOEKOMST Een bron ontwikkeld door Camp Centuryingenieur Raul Rodriguez, waarbij een door stoom verwarmd element in het ijs zakt, zodat een reservoir ontstaat dat de basis van bijna veertigduizend liter water per dag voorziet. NASA onderzoekt of de naar hem vernoemde Rodwell dienst kan…

HET IS EEN SCHITTERENDE TERM: ‘Congohiaat’. Biologen weten maar weinig van het Congobekken: het terrein is onherbergzaam en de situatie in de Democratische Republiek Congo instabiel. Toch verdient het gebied meer wetenschappelijke aandacht, onder meer vanwege de rijke maar veelal onbekende biodiversiteit. Om die rijkdom in kaart te brengen, trok een internationale groep onderzoekers in 2022 door Salonga (foto), een van de grootste regenwoudreservaten ter wereld. De expeditie werd vastgelegd door bioloog-fotograaf Michiel van Noppen en ornitholoog-journalist Samuel Jones; ze maakten een indrukwekkend verhaal over angst voor bosolifanten, ongekende hoosbuien en de beruchte groene muur van de ondergroei in het woud (pagina 54). De uitgestrekte oerwouden van Congo zijn door de koloniale geschiedenis voor altijd verbonden aan België en hebben daarom onze speciale aandacht. Later dit jaar volgt een tweede reportage…

Homo sapiens is een ‘terminale soort’. Dit betekent dat wij de laatsten zijn van een geslacht dat ooit uit meerdere soorten bestond – soorten die soms naast elkaar leefden en zich zelfs vermengden. De verschillende lijnen splitsten en kwamen weer samen. Daarom zien sommige onderzoekers de evolutie van de mens niet als een traditionele stamboom, maar meer als een meanderende, vlechtende rivier. Australopitheken leefden in veel verschillende omgevingen, van grasland tot bossen. Ze waren de voorlopers van het geslacht Homo, waartoe wij behoren. Ardipithecus was een bosbewoner. Dit geslacht had opponeerbare grote tenen en liep soms rechtop. Toen savannen de bossen verdrongen, maakte Ardipithecus plaats voor de australopitheken. Robuuste australopitheken hadden sterke kaken en grote kiezen, zeer geschikt voor het vermalen van voedsel, zoals grassen. Homo sapiens is de enige resterende mensensoort.…

OP EEN ZONNIGE, WARME DAG in september 2011 vaart marien bioloog Christine Pergent-Martini zo’n twintig kilometer voor de kust van Corsica over de Middellandse Zee. Ze zit in de krappe cabine van een klein onderzoeksschip, een dertig meter lange catamaran. Achter de raampjes van het schip glinstert de zon op het diepblauwe water, maar Pergent-Martini heeft er geen aandacht voor, ze is geïnteresseerd in wat erónder ligt. Een scherm voor haar toont beelden van het sonarsysteem, dat met korte piepjes informatie geeft over de topografie van de zeebodem, zo’n 120 meter onder het schip. Ze is hier al bijna een maand aan het werk, maar de missie loopt op haar eind. Met een kleine crew, onder wie oceanograaf Gérard Pergent (haar echtgenoot) en Pasquale Paoli, een promovendus aan de Universiteit van…

Waar KIVUMEER, BELGISCH-CONGO Wanneer MAART 1952 HET CONGOBEKKEN is niet alleen rijk aan leven (zie de reportage over Salonga op pag. 54), maar ook aan grondstoffen. Dit laatste is in de moderne geschiedenis vaker een vloek dan een zegen gebleken. ‘De dagen van uitbuiting zijn voorbij,’ schrijft fotograaf en journalist W. Robert Moore optimistisch, nadat hij begin jaren vijftig een rondreis door het koloniale Belgisch-Congo heeft gemaakt. Maar minder dan tien jaar later is het Congolese verlangen naar zelfbeschikking onhoudbaar geworden, en roept de Republiek Congo na meer dan 150 jaar overheersing de onafhankelijkheid uit. Tijdens zijn reis legt Moore ten noorden van het Kivumeer, nabij de grens met het huidige Rwanda, een groep dansende Rwandese krijgers vast. Ze dansen in opdracht van een van de lokale Tutsi-aristocraten, die destijds…

DAT ZEGGEN ZE VAST om het spannend te maken voor kinderen, denk ik in de zomer van 2024 wanneer we horen van de ‘babydraken’ in de Postojnagrotten in Slovenië. Maar zo’n anderhalf uur onder de grond later zien we ze toch echt. De olm is weliswaar een amfibie en geen draak, maar het klopt dat deze pigmentloze, tot dertig centimeter lange salamander zijn babyfase nooit helemaal ontgroeit. Door neotenie behoudt hij zijn hele leven veel eigenschappen uit het larvestadium, zoals uitwendige kieuwen en een platte staart: handig bij zijn volledig aquatische levenswijze in grotten tussen Noord-Italië en Montenegro. Dat wil niet zeggen dat ze ook jong sterven, integendeel: sommige onderzoekers denken dat ze wel honderd jaar kunnen worden. Daarmee is het de langstlevende amfibiesoort. Daar houdt het fascinerende aan Proteus…

DIEP IN DE AFGELEGEN COBRAGROT, IN HET BERGACHTIGE NOORDOOSTEN VAN LAOS, SCHIJNT ERIC SUZZONI’S HOOFDLAMP OP DE KALE ROTSEN. Plotseling vangt de lichtstraal een bijzonder tafereel: tientallen botten en tanden die uit een laag sediment en steen steken. De vijftigjarige Suzzoni, een lange speleoloog met een tijgertatoeage op zijn arm, roept snel zijn collega Sébastien Frangeul erbij. Het is de eerste keer dat de Franse onderzoekers Tam Ngu Hao 2, ook wel bekend als de Cobragrot, verkennen. Daarvoor moesten ze twintig meter omhoog klimmen langs een kalkstenen klif, in het onwaarschijnlijke gezelschap van een stel lokale tieners op teenslippers. De jongens, behorend tot de Hmong, kennen het terrein op hun duimpje, en weten dat de grot niet voor niets naar cobra’s is vernoemd. Gelukkig is er vandaag geen slang te…

EEN IJSKOUDE DAG IN OKTOBER 1960. OP HET NOORDELIJKSTE puntje van de wereld treffen Amerikaanse militairen diep in een gletsjer de laatste voorbereidingen om een kernreactor in werking te stellen. Het is een experimenteel model, we zijn in de prille jaren van kernenergie. Ze beseffen dat de geringste straling fataal kan zijn. Rondom hen muren van glanzende sneeuw, die hun stemmen dempen, het licht van hun lamp weerkaatsen en het tikkende geluid van hun geigerteller opslorpen. Hoog boven hun hoofd een gewelf van golfplaten, onder hun voeten een één kilometer dikke ijslaag die teruggaat tot het Pleistoceen. Wanneer de kettingreactie eindelijk in gang is gezet, ziet het team zich echter binnen enkele minuten genoodzaakt de reactor halsoverkop uit te schakelen. Er blijkt een lek te zijn in het ijs, waardoor…