Inhoudsopgave van Editie 22 - 2025 - Mijn Geheim

Bij het verhaal van de drie vrouwen van 50 op blz 45 die we de vraag stelden: ‘Wat zou je anders doen op je dertigste met de kennis van nu?’ moest ik terugdenken aan de tijd toen ik zelf dertig werd. Ik werkte op de redactie van het weekblad Flair en woonde in Antwerpen. Het jaar daarvoor had ik de man ontmoet met wie ik zou trouwen (en nog steeds getrouwd ben, overigens) maar hij woonde in Amsterdam, dus we hadden een weekendrelatie. Op mijn dertigste verjaardag zat hij voor werk in het buitenland en daarom liet hij mij op de redactie van Flair een boeket van 30 rode rozen bezorgen. Mijn collega’s kregen zowat een appel? auwte, want bloemen waren in België heel veel duurder dan in Nederland en…

Even met tweeën Met twee kinderen van negen en dertien, een hond en drie cavia’s hebben we een druk maar ook gezellig gezin. Druk vanwege werk, sportclubs, orthodentisten, feestjes, schoolafspraken, vriendjes en familie. Veel tijd voor elkaar hebben mijn man en ik niet, maar dat is aan het veranderen. Afgelopen weekend ging onze zoon met scouting op kamp en had onze dochter een turnweekend in Overijssel. Ergens anders slapen is voor haar nog moeilijk, maar daar had ik een oplossing voor gevonden: een B&B voor ons drietjes in de buurt van ‘haar’ turnhal. Kon ze toch met de groep meedoen, zonder de logeerstress. Zodoende hadden mijn man en ik zomaar ineens twee dagen voor onszelf. Dit was héél lang geleden en we hebben er zó van genoten. Onze kinderen worden…

"Verspreid over het plein in het centrum van de stad stonden 120 lege stoelen. Stoelen die symbool stonden voor de 120 verkeersdoden die Noord-Brabant in 2023 telde. Met deze jaarlijks terugkerende actie wil de provincie aandacht vragen voor het groeiend aantal verkeersslachtoffers en wijzen op het belang van verkeersveiligheid. Met aan elke stoel een hartje met daarop het geslacht en de leeftijd van het slachtoffer en de toedracht van het ongeluk. Het was een heel indrukwekkend gezicht. Elke stoel had een eigen verhaal met een tragische afloop. Achter elke stoel ‘zat’ een familie. ‘Zaten’ vrienden. En heel veel verdriet. Een van die stoelen in 2023 stond voor Rick. Voor mijn zoon. Voor de broer van Stan en Niels. Voor de leegte die hij op 11 juli 2023 achterliet. Die middag…

‘HIJ IS 28 EN IK BEN 44. EN HIJ IS OOK NOG EENS MIJN KNAPPE TENNISLERAAR’ "Toen Laurens en ik net iets met elkaar hadden, waren mijn vriendinnen stuk voor stuk dolenthousiast. Ze konden geen genoeg krijgen van mijn verhalen over de vlinders in mijn buik, onze geheime ontmoetingen en mijn geglunder over de fijne seks die we hadden. Ik dacht werkelijk dat ze mij steunden en mij deze liefde van harte gunden. Maar toen de meidenclub echter doorkreeg dat Laurens en ik daadwerkelijk plannen voor de toekomst maakten, sloeg de stemming om. Ze waren slechts op sensatie belust geweest, was mijn pijnlijke conclusie. Dat ik in mijn mid-forties mijn jonge tennisleraar had verleid, is een fantastisch verhaal om menig chardonnay-avondje mee door te komen, maar dat die ongebruikelijke liefde…

‘ In de periodes dat ik me goed voelde, had ik echt huidhonger’ "Ik zat in een relatie met een man die niet goed voor me was. Hij kon slecht met zijn emoties overweg en vluchtte in drank en drugs. Ik vond het een moeilijke beslissing, maar ik heb een punt achter onze relatie gezet. Daarna bloeide ik helemaal op, ik voelde me energiek, vrolijk en fit. Via een datingapp ontmoette ik een leuke man, die ik samen met mijn vriendinnen ‘De Viking’ noemde, omdat hij een bleke huid had en een heel woeste baard. Echt zo’n echte, rauwe kerel was het, waanzinnig sexy vond ik hem. Net nadat we goed en wel aan het daten waren, werd er kanker bij mij ontdekt. Hij wilde me bijstaan, maar uiteindelijk hebben…

Vriendschappen ‘Ik gaf vroeger alles in vriendschappen, ging er helemaal in op,’ zegt Nassira. ‘Maar wat ik nu weet: vriendschappen komen en gaan. Als het je niet meer dient, moet je het loslaten. Toch deed het pijn, toen mensen ineens stopten of me ghostten, omdat ik zogenaamd veranderd was. Ik heb er veel verdriet van gehad.’ Nu kijkt ze er anders naar. ‘Als een vriendschap maar van één kant komt, hoeft het niet meer. Mijn echte vrienden kan ik op één hand tellen. Het contact is misschien niet intensief, maar altijd goed. Het is authentiek en gelijkgestemd. Met hen kan ik praten over spiritualiteit zonder vreemd aangekeken te worden. We begrijpen elkaar.’ Nieuwe vrienden komen soms ook op haar pad. ‘Soms voel je meteen dat het klikt. Klanten zijn vrienden…

→ Lik op stuk geven Wie met (voornamelijk) mannen moet werken, moet tegen een stootje kunnen. Ik werk zelf al jaren in door mannen gedomineerde bedrijven en voel me er als een vis in het water. Geen gekeuvel en gekonkel, maar lompe eerlijkheid, recht voor zijn raap. Seksistische grappen? Vallen hier ook, nou én? Ruggengraat kweken en meteen lik op stuk geven. Maar als je dat niet kunt, moet je er zelf de stekker uittrekken. Marijke → Wegwezen Je werk is een groot stuk van je leven. Elke dag met een knoop in je maag naar je werk gaan, is niet oké. Als dit nog een tijdje duurt, word je er straks ziek van. Is het je dat waard? Achteraf bekeken was het al veelzeggend dat de HR-manager ‘voorzichtig’ tegen…

Jung Chang werd in 1952 geboren in China en vertrok in 1978 naar Engeland. Ze was de eerste uit China die aan een Engelse universiteit een doctorstitel behaalde. Haar biografisch debuut ‘Wilde zwanen’ over drie generaties vrouwen verscheen in 1991 en werd wereldwijd een bestseller. ‘Vlieg, wilde zwanen’ vertelt wat er daarna gebeurde. Een meeslepend en ontroerend familieverhaal over een schrijver die moet kiezen tussen het onthullen van China’s verleden en de liefde voor haar familie. ‘Vlieg, wilde zwanen’ van Jing Chang is onlangs verschenen bij uitgeverij Boekerij en o.a. verkrijgbaar via bruna.nl (€ 26,99)…

"Een paar weken geleden heb ik een post gemaakt met als titel: niet afkomst doodt vrouwen, maar mannen die denken dat ze dat recht hebben. Het houdt mij bezig, omdat ik zie hoe vaak afkomst, cultuur of religie weer als eerste verklaring op tafel wordt gelegd. Elke keer dat ik het woord cultuur lees in de kop van een krantenartikel, denk ik: dit is te makkelijk. Alsof er een vlag boven het verhaal moet hangen: Kijk, dit hoort bij hen, niet bij ons. Maar geweld kent geen paspoort. Mishandeling heeft geen vlag. Femicide is niet import, het is een wereldwijd probleem. Wat er wel achter zit? Een manier van denken. Een overtuiging die mannen zichzelf hebben toegestaan of hebben meegekregen: dat een vrouw bezit is. Dat haar ‘nee’ geen nee…

"Mijn moeder is manisch-depressief en kreeg tijdens de zwangerschap een psychose. Na de bevalling verbleef ze tijdelijk met mij in een ggzkliniek. Mijn ouders probeerden aan hun relatie te werken, maar zodra ze samen waren, draaide het steevast uit op ruzie en al snel gingen ze definitief uit elkaar. Ik bleef in mijn eentje bij mijn moeder wonen. Mijn veel oudere halfbroer en -zus waren toen allang het huis uit. Mijn moeder deed haar best om mij een fijne jeugd te geven en aanvankelijk leek alles goed te gaan. Maar toen ik in groep drie zat, werd ik op een dag door mijn halfzus opgehaald uit school en naar mijn vader gebracht. Opeens woonde ik daar en moest ik wennen aan een nieuwe school. Achteraf bleek dat mijn moeder opnieuw…

"Al jaren werk ik bij een organisatie die hulp biedt aan vluchtelingen. Ik heb een betaalde, fulltime baan en dus heb ik genoeg geld voor wat ik het liefste doe: wandelen. Elk vrij moment grijp ik aan om te lopen. Een relatie, kinderen of huisdieren heb ik niet, ik kan gaan wanneer ik wil. De afgelopen jaren heb ik al heel wat kilometers afgelegd door heel veel verschillende landen. Lopen is een regelrechte verslaving geworden. Het is mijn uitlaatklep en grootste passie. Het is veel meer dan een hobby, het is een manier van leven. Als ik niet kan lopen word ik onrustig. Angst voor het onbekende heb ik nooit, ik kijk altijd met verlangen uit naar de bijzondere momenten die ik ga beleven tijdens een tocht en de mensen…

Vriendschappen ‘Vriendschappen zijn heel belangrijk,’ zegt Anette. ‘Sommige mensen komen, anderen gaan en er zijn er een paar die blijven. De ene keer ben je hechter, de andere keer zie je elkaar minder, maar het is fijn als je de draad gewoon weer oppakt.’ Ze vindt contact houden nu makkelijker dan vroeger. ‘Met appen bereik je elkaar snel, ook als iemand ver weg woont. Maar elkaar écht zien is lastiger, iedereen is druk. Toch zou ik zeggen: maak daar tijd voor vrij.’ Toen ze kinderen kreeg, veranderde haar sociale kring. ‘Sommige vriendschappen verwateren en niet iedereen houdt van kinderen. Dan zeggen mensen gewoon: doei! Maar er zijn altijd mensen die blijven. Dat is je vaste kern.’ Haar advies aan dertigers: ‘Waardeer je vrienden. Later is het lastiger om nieuwe mensen…

DEZE KEER: Jane vraagt zich af hoe ze haar man kan vergeven INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion, Ik hoop dat je mij kunt helpen. Mijn man is ruim vijf jaar terug overleden en al twee jaar eerder, tijdens zijn hartoperatie, kwam ik erachter dat hij ook een ander had. Iets wat ik al een langere tijd vermoedde, maar waar ik tijdens zijn operatie zekerheid over kreeg. Doordat hij zelf niet in zijn telefoon kon, opende ik die voor hem en zag ik de berichten. Echt rouwen lukte mij later niet, omdat ik zo boos op hem was en nog steeds ben. Hoe raak ik die boosheid kwijt, want die zit me behoorlijk in de weg. Ik hoop echt dat je me kunt helpen. Veel liefs, Jane Lieve Jane, wat een verdrietige…

1 Je krijgt Mijn Geheim én de Mijn Geheim Specials automatisch thuisbezorgd. 2 Een abonnement is voordeliger dan losse nummers in de winkel. 3 Je kunt direct (eerdere edities) digitaal lezen via de app Tijdschriftenplaza. 4 Een paar keer per jaar gratis extra digitale specials in je mailbox. 5 Abonnees betalen extra lage verzendkosten bij het bestellen van de Mijn Geheim & Vriendin Bookazines en Vriendin Specials Een abonnement op Mijn Geheim levert veel voordeel op! DOE JEZELF EEN ABONNEMENT CADEAU! Wil je ook gebruik maken van deze voordelen? Ga naar www.mijngeheim.nl/abonnementen…

"Interesse in dieren, in natuur en plantaardig eten en leven had ik al heel jong. Thuis liepen er al katten bij mij door de box. Een bijzondere band had ik met poes Muis, we zijn samen opgegroeid. Muis vond het maar niks als andere kinderen met haar wilden spelen, maar van mij en mijn zus liet ze alles toe. Er zijn foto’s waarop je kunt zien dat ik met twee handjes haar vel grijp. Ze vond het prima. Toen ik een tiener was, sliep Muis bij me onder de dekens, ’s morgens stond de afdruk van haar tandjes in mijn wang waarop ze had geslapen. Ze overleed toen ik zeventien was en zij negentien. Van haar dood kan ik nog steeds volschieten. Bij ons huis was een klein tuintje en…

"Gisteravond zag ik dat het licht op Sebastiaans kamer nog brandde. Het was 00.30 uur en ik was moe. Een onbestemd gevoel maakte zich van mij meester. Sebas had gezegd dat hij moe was en ging slapen, maar dat is dus niet gebeurd. ‘Hij is aan het gokken,’ hoorde ik een stemmetje in mijn hoofd zeggen. Ik besloot het te negeren, moe als ik was. Maar nu is het zondagochtend en kan ik dat gevoel niet van me afzetten. Ik vind mijn zoon net iets te opgefokt en onrustig voor zijn doen. ‘Hoe sta jij er financieel voor?’ vraag ik. Zijn gezicht verstart. ‘Ja, ik sta wel wat rood. Komt door die vakantie die ik geboekt heb,’ zegt hij achteloos. ‘Mag ik het zien?’ vraag ik vervolgens. Ik merk dat…

VRAAG Macho collega's Lindsey (32) Ik dacht dat ik mijn mannetje wel kon staan, omdat ik twee oudere broers heb. Dan leer je wel om je stem te laten horen. Toen ik de kans kreeg om bij een nieuw bedrijf in de sales te starten, twijfelde ik geen seconde, ondanks dat de HR-manager voorzichtig zei dat het salesteam alleen uit mannen bestond. Dat was eerder een uitdaging dan een probleem. Ik dacht: kom maar op! Nu ik er een paar maanden werk, merk ik dat ik me heb vergist. Ik ben in een wereld terechtgekomen waar testosteron de baas is. Elke dag vliegen de stoere praatjes en de seksistische opmerkingen me om de oren. Soms zijn die ook aan mij gericht. Dan wordt het als grapje verpakt, maar ik kan…