Inhoudsopgave van Editie 21 - 2025 - Mijn Geheim

‘Kind, je hoopt allemaal dat je oud wordt, maar als je het bent, valt het soms niet mee,’ verzuchtte mijn oma meer dan eens. Kwaaltje hier, pijntje daar, ze werd krakkemikkig naarmate ze ouder werd en dat kon ze maar slecht verkroppen. Tegelijk was het een oma die ons kleinkinderen met een ondeugende blik in de ogen vroeg of we niet eens zo'n ‘stikkie’ of hoe noemde je dat, voor haar mee konden nemen? Want dat wilde ze wel eens proberen, ondanks dat wij zeiden dat het lastig was als je niet gewend was te roken. Honderd is ze niet geworden, maar wel ruim 94, nieuwsgiering is ze altijd gebleven en lachen deed ze veel en voluit. En als je de beide verhalen over ‘ouder worden’ op blz 4 en…

Ruby Franke was een populaire ‘momfluencer’ via haar YouTube-kanaal ‘8 Passengers’. Ze vlogde dagelijks over haar leven met haar zes kinderen. Terwijl ze daar de schijn van het perfecte mormoonse gezin ophield, werd ze in 2023 gearresteerd op verdenking van zware kindermishandeling. Dochter Shari vertelt in dit boek over haar overlevingsstrijd, terwijl ze gebukt ging onder haar moeders wreedheid. ‘Het huis van mijn moeder’ van Shari Franke is verschenen bij uitgeverij De Boekerij en is o.a. verkrijgbaar via bruna.nl (€ 21,99)…

“Het is al jaren geleden dat ik een documentaire zag die me raakte. Er kwam een dame aan het woord die vertelde over haar ervaring als seksueel dienstverlener voor mensen met een beperking. Haar achterliggende gedachte dwong diep respect bij me af. Want ja, mensen met een beperking hebben ook behoefte aan intimiteit. Ik weet dat, omdat ik een jongere broer heb met een beperking. Hij is geboren met het downsyndroom en heeft daarnaast nogal wat lichamelijke uitdagingen. Zijn hele leven zit hij al in een rolstoel. Hij woont in een instelling voor mensen met een beperking en ik bezoek hem daar zo vaak als ik kan, zeker sinds mijn ouders overleden zijn. Ik ken daar de staf en de verzorgers goed en maak vaak een praatje met ze. En…

“Bram was mijn grote liefde. Toen hij verliefd op me werd, kon ik het eigenlijk niet geloven. Dat zo'n knappe, succesvolle man van een onopvallende vrouw zoals ik kon houden, beschouwde ik als een wonder. Ik vond mezelf helemaal niet bijzonder, maar daar dacht Bram blijkbaar anders over. Ik was de gelukkigste vrouw op aarde, toen hij me ten huwelijk vroeg. Dolgelukkig gaf ik hem mijn jawoord. Het venijnige stemmetje in mijn hoofd dat me vertelde dat ik een man als Bram nooit alleen voor mezelf zou hebben, verdrong ik. Bram was míjn man en van niemand anders. De eerste scheurtjes in ons huwelijk ontstonden al net na de geboorte van onze dochter Charlotte. Met haar komst ging mijn vurige wens om moeder te worden in vervulling. Mijn geluk was…

“Leon en ik leerden elkaar twaalf jaar geleden kennen. Zijn beste vriend en mijn beste vriendin werden een stelletje en zo kwamen we met elkaar in contact. Ik dacht niet dat we een match zouden zijn, want op het eerste gezicht waren we heel verschillend. Ik had een hbo-opleiding achter de rug en hij was werkzaam in de bouw als stukadoor. Hij was een familiemens, ik vermeed alle ‘sociale verplichtingen’. Hij was toen 22 en ik 26, dus er was ook wel wat verschil in leeftijd. Maar toen we met elkaar in gesprek raakten, bleek al snel dat we een gemeenschappelijke passie hadden: reizen. Hij was net terug uit India, waar hij drie maanden was geweest om vrijwilligerswerk te doen. Zijn moeder had ooit eens een tijd in India gewerkt…

‘IK WEET DAT MIJN POSITIE ALS HUISARTS GEVAAR LOOPT. TOCH WINT MIJN HART HET TELKENS VAN DE ANGST’ “Zo nu en dan houdt het me 's nachts uit mijn slaap. De geheime en precaire relatie die ik met André heb, kan de doodsteek worden voor mijn loopbaan als huisarts. In de stilte van die doorwaakte, nachtelijke uren vliegt me dat dan ineens aan. Ik maak mezelf verwijten en beland in een kolkende gedachtenstroom. Waarom doe ik dit? Waarom neem ik dit risico? Wat als…? André is geen patiënt meer van mij. Dat hebben we zo snel mogelijk geregeld, nadat we verliefd werden. Ik ben nog wel altijd de huisarts van zijn vrouw - laat ik haar Martha noemen - en ben intensief betrokken bij haar problematiek. Ze heeft drie jaar…

“Ergens hebben we de onbewuste overtuiging dat ijdel zijn iets slechts is, het heeft een negatieve lading. Terwijl aan de andere kant door de maatschappij van ons vrouwen wordt verwacht dat we er mooi, verzorgd uitzien en vooral er jong blijven uitzien. Alleen, daar openlijk mee bezig zijn is dan weer níét de bedoeling. Dan word je weggezet als oppervlakkig. Ik vind dat zo'n onzin. IJdelheid afschilderen als iets verkeerds is voor mijn gevoel weer een extra manier om vrouwen klein te houden. Er schiet me nu een vrouw te binnen die ik ken, die er altijd uitziet om door een ringetje te halen. Ze heeft een gracieuze uitstraling met mooie make-up en ze is stijlvol gekleed. Ze komt daar ook voor uit: já, ik vind dit belangrijk en já,…

Ander jasje Vriendschappen veranderen nu eenmaal. Jij bent gegroeid en Nicky zit nog steeds in die oude rol. Dat hoeft niet te betekenen dat je elkaar kwijtraakt. Probeer nieuwe dingen samen te ontdekken: plan een etentje in, maak een wandeling of bezoek een festival waar het minder draait om drinken. Zo ontdek je snel genoeg of jullie band ook in een ander jasje past. Liesbeth Verkeerde vorm Het klinkt alsof jullie vriendschap stevig is, maar dat de vorm niet meer klopt. Dat is mij ook heus wel eens overkomen. Je hoeft niet meteen afstand te nemen, je kunt kijken of je elkaar op een ander vlak kunt vinden. Spreek eens af voor een activiteit overdag of zonder drank erbij. Merk je dat Nicky daar geen zin in heeft, dan weet…

“Op 21 oktober 2021 bestond de Volkskrant honderd jaar en dat gegeven was de aanleiding voor een paar interviews met mensen die net als de krant een eeuw oud waren. Ik houd van geschiedenis, van mensen en levensverhalen en dat kwam hierbij allemaal samen. De serie is heel populair en loopt daardoor alweer vier jaar. De interviews geven een unieke kijk in het persoonlijke leven van 100-jarigen. Meer dan 160 gesprekken heb ik inmiddels gevoerd, maar nog elke keer word ik verrast door de levenslust en veerkracht die uit de verhalen spreken. Deze mensen hebben geen makkelijk leven gehad. Ze hebben zonder uitzondering ingrijpende en soms gruwelijke dingen meegemaakt, maar toch kwamen ze er doorheen en hebben ze hun goede humeur en levenslust behouden. Doordat ze zo oud zijn geworden,…

‘De Chinese keuken’ van Handa Cheng is de meest complete kookbijbel over dit immense land. Het bevat recepten uit alle verschillende regio's. En het vertelt je alles over de eetcultuur en culinaire geschiedenis van China. Wij kozen voor een recept met toch ook een westers ingrediënt. Voor: 2 personen Ingrediënten: 12 kippenvleugels • 10 g verse gemberwortel • 1 el. neutrale olie • 1/2 el. lichte sojasaus • 1/2 el. donkere sojasaus • 1 el. Shaoxingrijstwijn • 330 ml Coca-Cola • een snuf zout • geroosterd wit sesamzaad • limoensap (naar keuze) Bereiding: Maak in elke kippenvleugel twee insnijdingen in het vlees. Snijd de gember in heel dunne reepjes. • Verhit de olie een koekenpan op halfhoog vuur en voeg de gember toe. Bak hem circa 15 seconden om de…

“Toen ze nog wat jonger was, zei Lizzy vol overtuiging: ‘Ik wil dansjuf worden.’ Ja, wat doe je dan als ouder? Meegaan in haar droom? Of eerlijk zeggen dat het dat niet gaat worden? Lizzy vindt het heerlijk om te dansen, ze is dan helemaal in haar element. Al jong begon ze met peuterdans en nog altijd is ze wekelijks van de partij, ook al gaat het dansen tegenwoordig wat moeizamer en kan ze de les nog maar nauwelijks volbrengen. Met bepaalde oefeningen kan ze niet meedoen, omdat het bewegen van haar enkels en schouders te lastig is. En zo nu en dan zit ze langs de kant om even bij te komen. Lichamelijk kost het haar bergen energie, maar mentaal zie ik haar in dat uurtje helemaal opbloeien. Door…

“Een vlag lijkt zoiets simpels. Een lap stof, wat kleuren, een symbool. Maar zodra het wordt uitgehangen, krijgt het lading: trots, herkomst, verbinding. Een tijdje terug hoorde ik in een praatprogramma iemand zeggen: ‘Een Marokkaanse vlag uithangen? Dat hoort hier toch niet in Nederland?’ Ik was verbaasd, maar ook weer niet. Het zette me wel aan het denken. Want wie bepaalt eigenlijk wat wel en niet ‘hoort’? Wie heeft het recht om te zeggen dat een symbool van de een welkom is en dat van de ander niet? Waarom is het soms zo moeilijk om elkaar te respecteren in gebruiken, tradities en religie? Bij ons thuis omarmen wij de diverse culturen, het is een pure verrijking. De Nederlandse vlag, het land waar ik ben geboren, waar mijn 16-jarige zoon opgroeit,…

“Ik hang de telefoon op en app Joost meteen dat het kinderziekenhuis gebeld heeft en dat Olivia er volgende week al terecht kan. Hij reageert met drie hartjes en wat dankbaar gevouwen handjes terug. We zijn overduidelijk allebei opgelucht. Vorige week heb ik weer een halve dag op de spoedeisende hulp doorgebracht met haar. Dit keer had ze een fikse nierbekkenontsteking. 's Ochtends leek er nog niets aan de hand, maar na haar middagslaapje werd ze ineens doodziek. Om bloed en urine af te nemen, hebben ze haar onder narcose moeten brengen, zo hysterisch was ze. We kwamen pas na tienen in de avond weer thuis. De kwaal is inmiddels weer aangepakt met een antibioticakuur, maar de oorzaak van de aanhoudende ellende gaat nu dus ook onderzocht worden. De wachtlijst…

“Ik hoor het jullie bijna denken… hoe zou het zijn met ‘De Man’? Ik zou het namelijk irritant vinden als ik een liefdesverhaal volg en ineens *poef* lees ik er niks meer over. Ik kan je met een gerust hart vertellen dat alles in de opbouw van de relatie met De Man anders is dan ik ooit heb meegemaakt. Het is zo liefdevol, volwassen, open en zacht. En ook wel intens soms. Zo werd ik na onze tweede date, inmiddels lekker bij mij thuis, ontzettend ziek. Twee weken heb ik er helemaal afgelegen. Dat is wat voor iemand zoals ik, die nooit ziek is. Natuurlijk begon mijn hoofd dan weer te tateren: oh, misschien moet ik maar oppassen, is het toch allemaal te veel voor me, zo'n relatie opbouwen… Gelukkig…

DEZE KEER: De zoon van Moon is hoogbegaafd INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion, Vroeger zijn we al met onze zoon Stef bij veel artsen geweest, omdat hij anders is. Hij is nu 21 jaar. Nog altijd moe na corona en hij heeft na vele tests de diagnose hoogbegaafd en een stoornis in het autisme spectrum (ASS) gekregen. Stef wordt behandeld voor ASS, maar het schiet niet op. Zijn we niet te veel meegegaan in het ASS-verhaal, waar wij voor een deel nog steeds onze twijfels over hebben? Of moeten we opnieuw onderzoeken laten doen? We willen naar een landelijk gelegen plek gaan verhuizen, maar is een prikkelarme omgeving wel echt wat hij nodig heeft? We lopen eigenlijk vast en zien met lede ogen aan dat Stef zich niet goed voelt. We…

Leven ná borstkanker Het is oktober, borstkankermaand en ik juich het toe dat er wereldwijd extra aandacht wordt besteed aan deze ziekte. Maar laten we niet vergeten dat er vaak (en gelukkig maar) ook nog een leven ná borstkanker is. Een tijd waarin een ex-patiënt weer ‘normaal’ moet leren leven. Onderschat niet hoe moeilijk dat is. Bij mij is het alweer negen jaar geleden dat ik op de operatiekamer mijn borsten kwijtraakte. Dat heeft veel impact op mij gehad. Natuurlijk is mijn omgeving daar allang niet meer mee bezig, dat snap ik best. Toch is het goed om te beseffen dat mensen weliswaar genezen kunnen zijn van kanker, maar dat hun leven voorgoed is getekend. Pas een halfjaar geleden - dus achtenhalf jaar later(!) - merkte ik dat ik voor…

Met vier mannen in bed’ “Ik heb altijd contact gehouden met mijn eerste vriendje Marco. Het was gewoon een onwijs leuke gast. Ook als ik een relatie had, gingen we af en toe nog wat drinken samen. Op een gegeven moment kreeg hij een relatie met een man. Dat was óók al zo'n leukerd, dus spraken we daarna met z'n drieën af. Toen mijn vaste relatie uitging, zocht ik de mannen vaker op. Gewoon, voor de gezelligheid. Op een avond hadden we net wat te veel gedronken. Ik vond het niet verantwoord om nog naar huis te fietsen, dus bleef ik slapen. Er waren ook nog twee andere vrienden die ook bleven slapen. Ik weet niet meer hoe het zo kwam - de drank hè - maar we belandden met…

“Mijn liefde voor dieren is aangeboren, al vanaf mijn geboorte ben ik omringd door allerlei verschillende dieren. Ook mijn passie voor paarden begon al toen ik een kind was, maar eenmaal volwassen werden paarden nog veel meer dan dat; ze werden een drijvende kracht in mijn leven. Het leven liet me al jong kennismaken met verlies. Op mijn 21e verloor ik mijn moeder, op mijn 22e mijn vader. En ik werd jong weduwe, mijn man was 38 toen hij stierf. Hij overleed aan de gevolgen van een hersenbloeding die het gevolg bleek van een hersentumor. Hij werd opgenomen in het ziekenhuis, maar is daar nooit meer uitgekomen. Op oudjaarsdag 2010 overleed hij. Ik bleef achter met drie kleine kinderen en een hoofd en hart vol vragen en verdriet. De onverwachte…

‘Je vriendenkring bestaat uit mensen met wie je raakvlakken hebt. Je hebt ze ontmoet tijdens je studie of je bent in dezelfde straat opgegroeid en hebt uren samen verstoppertje gespeeld. Je werkt op hetzelfde kantoor, kent elkaar van de hobbyclub of zit in hetzelfde sportteam. Kortom: jullie levens hebben een gemeenschappelijke factor, je begrijpt elkaar, je deelt herinneringen. Dat is fijn, maar zorgt soms ook voor een tunnelvisie. Je omringt je met mensen die veelal dezelfde mening hebben, misschien dezelfde opleiding of zelfs wel dezelfde salarisschaal. Af en toe is het heel verfrissend om met mensen te praten die een totaal ander leven leiden, heel anders in het leven staan, die geheel onbekende hobby's hebben of een totaal andere blik op een nieuwsbericht. Niet om je van je geloof te…

VRAAG Vriendinnen Monic (27) Tijdens mijn studententijd was Nicky mijn partner in crime. We deden alles samen: nachten doorhalen, dansen op tafels, veel drinken en lol trappen met mensen die we net kenden. Nu, jaren later, zie ik haar nog steeds graag. Maar eerlijk? Ik ben veranderd en geloof niet meer dat we een match zijn. Ik werk alweer een paar jaar fulltime, denk na over de toekomst en hou nu meer van een goed gesprek dan van een avond laveloos in de kroeg hangen. Maar Nicky lijkt nog steeds in haar studenten-tijd te zitten. Als we afspreken, doet ze alsof we nog twintig zijn. Direct bestelt ze shotjes die ze meteen achterover klapt en wil ze een wedstrijd doen wie het meest op kan. Laatst deed ze een dansje…