Inhoudsopgave van Editie 19 - 2025 - Mijn Geheim

Femicide. De geestesgesteldheid van mannen. Een gepest kind dat zo beschadigd raakte dat ze zelfmoord pleegde. Mantelzorgen voor je moeder… Ik kan niet kiezen welk onderwerp in deze Mijn Geheim ik belangrijker of meer actueel vind. Op een bepaalde manier zijn femicide, vrouwenmoord dus, en het verhaal van de The Barefoot Dutchman, de Nederlander die op blote voeten door de VS liep om aandacht te vragen voor de geestelijke gesteldheid van mannen, met elkaar verweven. Want juist omdát mannen niet over hun gevoelens kunnen praten, komen ze psychisch klem te zitten en grijpen ze vaak naar de ‘taal’ die ze kennen en makkelijker vinden: de taal van geweld. Begrijp me goed, ik denk dat 90% van de mannen aardig, fatsoenlijk en normaal is en nooit zijn frustratie jegens een vrouw…

LUISTER TIP! De Liefdeswachtkamer Nieuwe podcast De Liefdeswachtkamer geeft stem aan de geheime ander. Wachten op een liefde die misschien nooit het daglicht mag zien. Op 18 september lanceert Rouge Media haar eerste podcastproductie: De Liefdeswachtkamer. In vier a? everingen delen vier vrouwen hun verhaal over een liefde die zich afspeelt in de schaduw van een ander leven. Een podcast over verlangen, geheime relaties, wachten en de ingewikkelde keuzes die daarbij horen. Wat betekent het om ‘de ander’ te zijn? Degene die hoopt, twijfelt, voelt en maar zelden gehoord wordt? Wat doet zo’n positie in de schaduw met je? En hoe bouw je een relatie op wanneer de affaire uitkomt en je samen verdergaat? Waar je in de media vaak de kant hoort van de bedrogen partner, geeft De Liefdeswachtkamer…

"Het blijft niet bij dat ene appje. De man die ik een paar weken geleden met tantric dance heb ontmoet, laat er namelijk geen gras over groeien: Heb je toevallig aanstaande donderdag tijd om samen een ijsje te eten? Donderdag?! Hallo, dat is over vier dágen. Eh… nee! Ik schiet in een blinde paniek. Mijn agenda is helemaal niet afgestemd op leuke mannen. Mijn weken zitten ramvol en plaats ‘moeten’ maken, geeft me stress. Dus schiet ik meteen weer in mijn ‘kattenvrouwtjeshouding’. Nee hoor, ik heb een príma leven zo alleen. Ik hoef al dat gedoe niet met afspreken. Gelukkig ken ik mezelf inmiddels langer dan vandaag en prik dwars door deze onzin heen. Ik ben gewoon bang. En wil ik bang zijn? Nee. Ik roep altijd met mijn grote…

"Dat ik vorig jaar maart mijn baan kwijtraakte, leek aanvankelijk een drama, maar bleek eigenlijk een geschenk van het universum. Opeens had ik zeeën van tijd. Tijd die ik kon gebruiken om mijn 85-jarige moeder in de Achterhoek, twee uur rijden van mijn eigen woonplaats vandaan, te helpen. Mijn moeder Annie was vergeetachtig aan het worden en bij haar partner Johan was dementie vastgesteld. Mijn vader overleed in 2000, hij was een lastige man. Mijn moeder en hij waren gescheiden en Johan is haar tweede partner. In ons gezin ben ik de oudste, ik heb nog twee jongere broers, maar contact heb ik alleen met mijn broer Maurice. Hij speelt ook een rol in de mantelzorg voor mijn moeder, maar staat er heel anders in dan ik. Hij vindt dat…

"Ik ben Gerda, word in november veertig, ben happy single, bi/queer en fotograaf. Ik woon samen met mijn lieve hond Merlijn en kat Noah. Met Merlijn communiceer ik zowel met mijn stem als in gebarentaal; ik heb gelezen dat honden gebaren beter onderscheiden dan woorden of stemgeluid. Noah roept me soms met zijn poot. Het fijne aan dieren om me heen is dat ze niet mijn leven. Mijn hobby’s zijn lezen, poëzie schrijven, vintage shoppen, reizen, koken, creatief bezig zijn, musea en filmhuizen bezoeken, wandelen en de natuur in gaan. Koffiedrinken hoort er uiteraard ook bij! Ik ben geboren in Drenthe. Mijn ouders, oudere zus en broer zijn horend; zij verschillen negen en acht jaar van mij. Ik ben doof geboren, erfelijk via mijn moeder. Binnen mijn familie zijn meerdere…

"Anne had een epileptische aanval gehad. Om die te doorbreken was de noodmedicatie toegediend en was nu de ambulance onderweg. Het was een hele geruststelling om te horen dat ze adequaat hadden gehandeld, toch was ik ook geschrokken van dit telefoontje. De epilepsie was al een tijd aardig onder controle, maar nu was er blijkbaar weer kortsluiting in haar hersenen geweest, juist nu ze sinds een paar maanden niet meer thuis woonde. André en ik reden meteen naar het ziekenhuis, waar we Anne lijkbleek in bed aantroffen, met aan haar bed een betrokken begeleider van haar woongroep. Wat me misschien nog wel het meest raakte, was de gedachte dat ík op die plek had moeten zitten, haar moeder. Het deed pijn dat ik er niet meteen voor haar had kunnen…

VRAAG Ongepland zwanger Adriënne (38) Mijn twee kinderen Luc (11) en Mila (8) zijn gezond en doen het goed. Mijn werk als doktersassistente vind ik fantastisch en ik hou van het huis waarin we wonen. En als klap op de vuurpijl: ik ben nog steeds dol op mijn man Art. Nu de kinderen wat ouder worden, komt er ook meer tijd voor ons samen. Maar dat staat nu op het spel: ik heb ontdekt dat ik zwanger ben. Te veel geklungel met de condooms, denk ik. Normaal ben ik stipt op tijd met mijn menstruatie, maar nu dus niet. Bij mij ging meteen een alarmbel rinkelen. Ik heb nog twee dagen afgewacht, maar heb toen toch een test gehaald. Bij mijn eerdere zwangerschappen voelde ik destijds een opgewonden kriebeltje bij…

DEZE KEER: De moeder van Jolien laat zich in met een oplichter INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion, Mijn moeder is een tijdje terug opgelicht, ze was stapelverliefd geworden op een man die ze kende via internet. Hij vroeg haar steeds om geld, dan weer voor dit en dan weer voor dat en mijn moeder gaf maar en gaf maar. Ze heeft de overwaarde van haar verkochte woning ook allemaal aan hem gegeven en ze is uiteindelijk van elektriciteit en telefoon afgesloten. Ze dreigde ook nog haar huurhuis te verliezen. Gelukkig is dat niet gebeurd en is ze naar het politiebureau gegaan om aangifte te doen van oplichting. Ze is onder bewind gekomen en die heeft alles weer opgelost voor haar en gezorgd dat ze uit de schulden kwam. Maar nu komt…

"Het grootste probleem met femicide is dat we het niet serieus nemen. Vaak is het zo dat wanneer een vrouw bij het politiebureau een melding maakt, er niks mee wordt gedaan. In veel gevallen komt pas bij de rechtszaak naar voren, als een vrouw dus al overleden is, wat er allemaal speelde. Zeventien meldingen bij de politie, meldingen bij Veilig Thuis en de hele buurt wist ervan. Alleen gebeurde er niets. Pas als een vrouw wordt vermoord krabben we onszelf achter de oren; goh, wat gruwelijk dat dit gebeurd is! En daarna verandert er… niks. In het nieuws lees je berichten als ‘een familiedrama’ of ‘een con? ict in de relationele sfeer’, dat klinkt bijna aaibaar. Maar het is geen conflict, het is vrouwenmoord. We zien het als losstaande incidenten.…

"Pleun was een beweeglijk, initiatiefrijk, creatief en avontuurlijk meisje. Ook was ze erg zorgzaam. Ze wilde het anderen graag naar de zin maken en sleepte iedereen mee in haar avonturen. Hutten bouwen, ons huis opnieuw inrichten, alles versieren met de feestdagen… Ze was vaak druk bezig. Meestal spontaan, zonder plan, maar het werd altijd een succes. Ze was meer een doener dan een denker en droomde ervan om dierenarts of designer te worden. Later fantaseerde ze over een eigen boerderij in Engeland met veel dieren, waar ze kunst zou maken en misschien moeder zou worden. Vol bewondering keek ik steeds weer naar de wijze waarop Pleun in het leven stond. Ze had haar eigen kledingstijl, was altijd vrolijk en enthousiast. Daarnaast was ze een echte verbinder. Haar vrienden kwamen graag…

"Een klein jaar geleden schreef ik het nog heel stellig: de mogelijke heupoperatie voor Siebe ging niet gebeuren. Alles in mij schreeuwde dat we dit niet moesten doen. Dat we Siebe voor nu moeten laten genieten van het lopen en rondrennen en dat we over een paar jaar wel weer verder zouden kijken. Niks zo veranderlijk dan een mens, dat blijkt maar weer. Want onlangs was het tijd voor de halfjaarlijkse foto van Siebes heupen. Omdat zijn heupen niet netjes in de kom groeien, is een operatie mogelijk noodzakelijk. Mits wij daar achter staan. Als we naar het ziekenhuis rijden ben ik nog heel stellig: die operatie komt er niet. Siebe is dol op lopen en een ingreep betekent dat hij minimaal 6 weken alleen mag liggen en zitten en…

"Ik weet hoe het in de volksmond heet: een suikeroompje hebben, oftewel een sugardaddy. Mijn minnaar Rudy is ruim dertig jaar ouder dan ik en heeft mij financieel gesteund. Ik kan wel raden hoe dat eruit moet zien voor buitenstaanders. Het begon ongeveer tien jaar geleden. Ik werkte in een winkel voor tijdschriften en tabak en hij kwam elke zaterdag een doosje sigaartjes halen, van die dunne chique, die je met een speciaal mondstukje moet roken. Hij was begin vijftig en zag er altijd piekfijn uit: jasje, mooi overhemd, zijn golvende haren achterover gekamd. Hij was anders dan onze meeste klanten uit de buurt, die zonder groeten hun bestelling opdreunden en dan ongeduldig hun pasje door de pinautomaat veegden. Rudy stak daarbij af door zijn rust en eigenlijk heel zijn…

Anton: ‘Ik was net 18 toen ik bij Defensie terechtkwam. Ik zeg weleens dat Defensie me opgevoed heeft. Ik was nog zo jong, daar leerde ik de normen en waarden van een militair. De ijzeren discipline, het vermogen om te kunnen schakelen als iets totaal anders loopt dan je had verwacht. Bijvoorbeeld dat je een zware week erop had zitten en dacht: ‘Hèhè, eindelijk weekend.’ Maar dan hoorde je dat je niet naar huis mocht, maar dat je werd verwacht voor een volgende missie. Zo werd je getraind in mentale veerkracht. Ik ben drie keer uitgezonden naar Afghanistan. Daar heb ik gezien wat de dood betekent, dat je leven letterlijk in één seconde voorbij kan zijn. De missies hebben me mentaal veranderd. In mijn geval is mijn brein zo gewired…

→ Draag dit samen Ik snap je paniek heel goed. Je had net weer meer vrijheid en nu staat alles ineens op zijn kop. Toch vind ik dat je dit niet alleen moet dragen. Praat eerlijk met Art, want samen kom je verder en hij heeft er bovendien ook recht op om dit te weten. Schrijf samen alle voors en tegens op en voel wat voor jullie klopt. Dan kom je vast tot het juiste besluit. Emily → Je twijfel is normaal Wat een rollercoaster! Eerst dat fijne gevoel dat alles klopt en dan ineens die positieve zwangerschapstest. Logisch dat je hoofd overloopt. Weet dat jouw twijfel normaal is, zeker als je denkt dat je de rust en balans in je leven gaat verliezen. Mijn advies: stel Art zo snel…

1 Je krijgt Mijn Geheim én de Mijn Geheim Specials automatisch thuisbezorgd. 2 Een abonnement is voordeliger dan losse nummers in de winkel. 3 Je kunt direct (eerdere edities) digitaal lezen via de app Tijdschriftenplaza. 4 Een paar keer per jaar gratis extra digitale specials in je mailbox. 5 Abonnees betalen extra lage verzendkosten bij het bestellen van de Mijn Geheim & Vriendin Bookazines en Vriendin Specials Een abonnement op Mijn Geheim levert veel voordeel op! DOE JEZELF EEN ABONNEMENT CADEAU! Wil je ook gebruik maken van deze voordelen? Ga naar www.mijngeheim.nl/abonnementen…

"Mijn liefde voor dieren heb ik van mijn ouders meegekregen. We hadden verschillende dieren thuis, zoals cavia’s, konijnen en twee honden: herder Polly en poedel Daisy. Polly was echt zo’n lieve knuffel-gezinshond, met haar ben ik opgegroeid. Zestien jaar oud is ze geworden. Toen ze stierf verloor ik mijn beste maatje. Ik miste haar vreselijk. Net zo’n maatje als Polly voor mij als kind was, werd jaren later onze labrador Simba voor onze dochter. Omdat Anna enig kind is, vonden we het extra belangrijk voor haar om een maatje te hebben. Mijn man en ik kozen Simba, een al volwassen labrador en dat was een heel goede keuze. Simba was een ontzettend lieve, leuke hond en een heel goede, trouwe vriend voor onze dochter. Zij en hij hadden een ontzettend…

"Ik zit met Olivia op schoot op een bed in het ziekenhuis. Ze heeft net een neusspray gehad waar ze slaperig van zou moeten worden en inderdaad, ik voel haar in mijn armen ontspannen - ze lijkt zelfs in slaap te vallen. Een kwartier later gaat de deur van de kamer een klein stukje open. Een verpleegkundige steekt haar hoofd om de hoek. ‘En?’ fluistert ze. Ik steek mijn duim op. ‘Leg haar maar neer,’ vervolgt ze. Maar als ik dat doe lijkt Olivia als door een wesp gestoken. Ze zet het opnieuw op een gillen en klampt zich paniekerig aan me vast. Meteen weer wijst ze op de twee pleisters met verdovende zalf die ervoor moeten zorgen dat ze pijnloos wat bloed bij haar kunnen afnemen. ‘IK WIL DIE…

"Wist je dat ‘123456’ nog steeds het populairste wachtwoord ter wereld is? Meer dan drie miljoen mensen gebruiken het. Plek vier? Gewoon: password. En ja hoor, ook iloveyou staat in de top twintig. Laatst zag ik dit onderzoek voorbijkomen (bron: Nordpass/Visual Capitalist) en dacht meteen aan mijn moeder. Zij was jarenlang allergisch voor alles wat met internet te maken had. Computers, e-mails, apps… ze vond het allemaal ingewikkeld en verdacht. ‘Niks voor mij,’ zei ze altijd. ‘En ze weten straks alles over ons.’ Ze bedoelde de overheid, de bedrijven, iedereen die meekijkt. Tot ze er niet meer onderuit kon. Ineens moest ze een e-mailadres hebben. Voor de belastingdienst, de zorgverzekering… Haar digitale leven startte met veel gemopper en nog meer wantrouwen. Toen het moment daar was en ze haar eerste…