Inhoudsopgave van Editie 10 - 2025 - Mijn Geheim

Het schoot er zomaar ineens in, in mijn knie, een tijdje geleden. Toen ik opstond, voelde ik een krakje. Niet echt pijnlijk, maar het lopen ging wat lastiger. Naarmate de dag vorderde werd het steeds pijnlijker en toen ik na een half uurtje rust weer op wilde staan, was het plotsklaps einde verhaal. Bij nadere inspectie bleek mijn knie minstens twee keer zo dik. De huisarts constateerde een gescheurde meniscus en stuurde me door naar de fysiotherapie. Ik ben een fervent hardloper, maar dat kon ik een maand of drie wel uit mijn hoofd zetten, zei de fysiotherapeute. Paniek en ontreddering alom, want voor mij is een dag niet gelopen een dag niet geleefd. Je kunt me rustig verslaafd noemen. Inmiddels zijn we zes weken verder en kan ik, met…

‘IK WILDE VERLEIDEN EN ONFATSOENLIJK ZIJN, ZIJN OGEN OVER MIJN LICHAAM VOELEN EN ZIEN DAT HIJ MIJ BEGEERDE’ “Kijk mam, dit is Yosh.’ Mijn dochter Suus hield haar telefoon omhoog en ik keek naar een foto van een breedlachende jongeman, die voor een rotswand poseerde waar hij klaarblijkelijk zonet vanaf was geklommen. ‘Hartstikke nette jongen. Geen feestbeest. Vindt het daarom prima om niet in een studentenhuis te zitten.’ Mijn dochter stond op het punt voor een half jaar naar Singapore te vertrekken voor een stage. De afgelopen maanden had ze met een online internationaal studentengezelschap aan een onderzoeksproject gewerkt, waaraan ook Yosh uit de VS deelnam. Hij kwam volgende maand naar Nederland om een specialisatie te doen en zocht nog naarstig naar woonruimte. ‘Mijn kamer hier staat toch leeg. En…

“Aan mijn kindertijd bewaar ik mooie herinneringen. Ik kom uit een liefdevol gezin. Mijn vader was een expat en kwam uit Turkije, mijn moeder was Nederlands. Daarnaast had ik een broertje met wie ik het prima kon vinden. Ik was zestien jaar, bijna zeventien, toen ik de havo afrondde. Mijn vader, die heel liberaal was, heeft me bijgebracht dat ik ook als meisje alles kon worden wat ik wilde. Ik wilde zelf ook gaan studeren en koos voor de hotelschool in Leeuwarden. Na de zomer ging ik daar op kamers. Ik had er een leuke tijd, maar soms werd ik overvallen door twijfels. Was dit wel wat ik wilde? Wilde ik niet liever gewoon naar huis? Meer dan eens belde ik in tranen mijn ouders, om mijn twijfels met hen…

“Sebastiaan heeft afgelopen weekend, tegen de afspraak in, bij zijn vader geslapen. Mijn ex was niet thuis en dat wist hij blijkbaar. Ergens vind ik het heel fijn dat we een teken van leven hebben, tegelijkertijd stoort het me ook dat hij nog voordat zijn vader thuiskwam het huis weer is ontvlucht, zonder ook maar het gesprek over zijn zoveelste terugval met ons aan te gaan. Mijn ex is er behoorlijk vervelend van. Ik ook overigens. Ik sta ermee op en ik ga ermee naar bed. De gokverslaving van ons kind, heeft ons allemaal in de greep. Ik heb gelukkig intensief contact met Sebastiaans twee beste vrienden, die mij een beetje op de hoogte houden van zijn wel en wee. Hij houdt de schijn naar hen op. Hij doet alsof…

“Ik heb een heel leuke jeugd gehad. En ja, in die jeugd zijn zeker dingen gebeurd die minder leuk waren, maar dat kan naast elkaar bestaan voor mij. Veel mensen zijn geneigd om het leven in zwart-wit te bekijken. Gebeurt er iets ergs? Dan is het meteen een drama. Oh wat erg dat je dít allemaal mee hebt moeten maken… Je wordt meteen in een hokje gestopt: er is iets ergs gebeurd, daar is vast een trauma uit voortgekomen en daarom ben je zoals je bent. Ik ben meer het type grijs: het leven is altijd en-en. Eén van die ‘en-envoorbeelden’ is bijvoorbeeld dat mijn ouders vroeger een kroeg hadden. Dat was én heel leuk én soms ook helemaal niet. Een kroeg hebben betekent hard werken, ook in het weekend.…

VRAAG Jongerencamping? Lindy (42) Het moest er een keer van komen, maar ik had liever dat ze nog een paar jaartjes had gewacht. Onze 16-jarige dochter Nikita kwam een paar weken terug met de vraag of ze met haar vriendinnen op vakantie mocht. Er viel een lange stilte. Pas toen Nikita vroeg of ze nog antwoord kreeg, begon mijn man Felix te praten. ‘Hoe zie je dat dan voor je?’ Ze had het met haar vriendinnen al helemaal uitgedokterd: ze wilden naar een jongerencamping aan de kust, met het openbaar vervoer. Daar konden ze een compleet ingerichte tent huren, het geld had ze al voor een groot deel bij elkaar gespaard. Toen ik hoorde met wie ze wilde gaan, schreeuwde alles in mij: nee, je gaat nog maar een jaartje…

“Ik ben de jongste in een gezin van drie kinderen. Mijn zus is veertien jaar ouder en ik heb een broer die negen jaar ouder is. Van ons allemaal ben ik de enige met de officiële diagnose Ehlers-Danlos, maar we hebben het sterke vermoeden dat ook mijn vader de aandoening heeft. Hij is al sinds ik één jaar was afgekeurd in verband met diverse klachten en achteraf gezien passen die allemaal in het plaatje. Mijn vader werkte in een fabriek, hij had een logistieke functie, fysiek werk. Maar zijn gewrichtsklachten waren zo ernstig, dat hij afgekeurd werd. Dat gebeurde vroeger sneller dan nu. De laatste jaren zijn er voor hem ook wat puzzelstukjes op hun plek gevallen, nu we meer weten over Ehlers-Danlos. Hij is nu 77 jaar en heeft…

“Als klein moppie van zeven had ik een keer een dicht oor. Mijn ouders zouden dat oor wel even druppelen, dan kon ik naar de huisarts om het te laten uitspuiten. Toen had ik al een gevoelig lichaam. Zodra de koude olie mijn oor inliep, viel ik flauw. Ook al is het nu ruim dertig jaar later, ik weet nog steeds hoe dat toen voelde. Waarschijnlijk is er op dat moment een programma geïnstalleerd: alles wat met oren te maken heeft, is eng! Spoelen we even door. Het is 2010. Mijn moeder is ernstig ziek, ik heb continu paniek en ik ben net verhuisd naar Berkel en Rodenrijs. Opnieuw heb ik een dicht oor. Eenmaal bij de huisarts is het één groot drama. Uitspuiten lukt niet en zodra de assistente…

www.strohuisje.nl Ik zit klaar in mijn sport-outfit. Het is zaterdag en dan ga ik naar mijn pilatesles een paar dorpen verderop. Vandaag is het Hans’ weekend om met Feline te zijn. De afgesproken tijd was een kwartier geleden. Ook al tijdens ons huwelijk was de klok een strijd tussen ons. Ik kom graag op tijd, liever iets te vroeg en Hans houdt niet zo van vaste tijden en komt meestal net iets later dan de afgesproken tijd. Dat voegt natuurlijk niet, maar in dit geval is het extra vervelend, want de les begint op een vaste tijd en ik kan de route ernaartoe niet korter maken. Ik had tien minuten geleden al moeten vertrekken. Mijn blik gaat van de klok naar mijn telefoon en naar de parkeerplek voor ons huis.…

LEES TIP! Tokio crush Het boek ‘Tokio crush’ is een luchtig, persoonlijk relaas over daten en relaties in Japan, gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de Française Vanessa Montalbano die zes jaar geleden een enkeltje nam naar Tokio. Daar vond ze werk in een restaurant en dompelde ze zich onder in het hectische tempo van de stad. Tegelijkertijd ontdekte ze ook de moderne keerzijde ervan: eenzaamheid. Om haar kennis van de taal te verbeteren, verdiepte Montalbano zich in de lokale datingapps. ‘Tokio crush’ door Vanessa Montalbano is verschenen bij Horizon. Verkrijgbaar onder meer via bruna.nl (€19,99) Hoop Toen mijn moeder overleed, vond ik in een lade van haar bureau een schriftje waarin ze allerlei spreuken, citaten en gedichtjes opgeschreven had die voor haar blijkbaar de moeite waard waren om te bewaren.…

“Ik heb een druk leven en een vol huis. Onze kinderen wonen alledrie nog thuis en wat mij betreft mag dat altijd zo blijven. Ik hoop dat Sara, Sabijn en Sybren nooit een huis vinden, dan blijven ze gelukkig hier. Heerlijk lijkt me dat! Maar natuurlijk gun ik ze ook een eigen leven. Daarnaast hebben we ook nog twee honden en twee katten. Ik werk fulltime als gemeente- en trouwambtenaar en ben ook schrijfster. Vijf jaar geleden liep ik tijdens de boekpresentatie van mijn boek ‘Timur’ een fotozaak binnen, tegenover de boekhandel waar de presentatie gehouden werd. Ik wilde vragen of er misschien een fotograaf beschikbaar was die even een fotootje van onze ludieke recordpoging dropveter-vastbinden wilde maken. Een recordpoging die we wonnen trouwens. De fotograaf van de fotozaak die…

“Tijdens de Ramadan zag ik een filmpje van (rapper) Sjaak bij Ramadan Bites (NTR) voorbijkomen. In een sketch werd hem gevraagd: ‘Waar kom jij vandaan?’ Hij antwoordde droog: ‘Van huis.’ Ik moest hard lachen. Het was zo simpel, maar ook zó raak. En terwijl het filmpje viraal ging, dacht ik alleen maar: ja, dit is zo herkenbaar! Die vraag hoor ik al zo lang ik me kan herinneren. Als ik in de rij sta bij de bakker, in de HEMA, op het schoolplein, op feestjes en zelfs bij de gynaecoloog. Nou, geloof me, dat is echt de laatste plek waar je wil praten over je afkomst, als er een arts tussen je benen zit en jij daar kwetsbaar ligt. ‘Ik woon in Nederland,’ zeg ik dan altijd. Maar wat mensen…

DEZE KEER: Ineke heeft gelogen tegen haar zoon over zijn vader INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion, Ik heb de stoute schoenen aangetrokken je te mailen. Het betreft mijn zoon Jerry. Hij is nu 28 en het is altijd een aparte jongen geweest. Hij is mijn enige kind, ik heb hem alleen opgevoed. Zijn vader heeft me met hem laten zitten, zoals ze dat noemen. Zijn vader is een man van buitenlandse afkomst. Ik weet wie hij is. Jerry weet het niet. Zijn vader heeft me ooit op mijn hart gedrukt dat ik Jerry niet mag laten weten wie zijn vader is. Ik heb Jerry daarom verteld dat zijn vader niet meer leeft. Maar zijn vader woont niet ver van ons vandaan en ik begin het hier steeds moeilijker mee te krijgen.…