Inhoudsopgave van Editie 25 - 2024 - Mijn Geheim

Dit jaar is het thema van onze kerst-editie ‘naastenliefde’. En gelukkig dat we zelfs in deze tijden waarin de hele wereld steeds meer lijkt te kiezen voor zichzelf en waar naastenliefde ver te zoeken lijkt, op persoonlijke vlak nog steeds prachtige verhalen vinden van mensen die iets voor een ander over hebben. Zo is daar Piet, die, gewoon omdat zijn hart hem dat ingeeft, al meer dan 30 jaar hulp biedt aan de kinderen in Oekraïne, al moet hij er met een kogelvrij vest naartoe. En er is Anne Sophie die zich op haar eigen wijze inzet om geluksmomentjes te verspreiden in de wereld. En dan is daar natuurlijk de grote actie van 3FM Serious Request, de club die zich al 20 jaar elk jaar inzet voor een goed doel.…

"De zwangerschap van mijn oudste dochter, geboren uit mijn eerste huwelijk, verliep allesbehalve voorspoedig. Op de 20-weken echo waren afwijkingen aan haar handjes en voetjes te zien. Hoe dit kwam, wat daar de oorzaak van was, wisten de artsen niet. Er werd wel een vermoeden uitgesproken, maar meer ook niet. Ik werd verscheurd door onrust en achtervolgd door een gevoel van angst. Na 40 weken en 5 dagen kwam Esila in het ziekenhuis ter wereld. Ze huilde niet en had geen mimiek. Tien seconden heb ik haar tegen mijn hart kunnen houden, toen werd ze naar de kinderarts gebracht. Esila ging direct naar de neonatale intensive care unit (NICU) en kreeg zuurstof toegediend. Ik bleef achter met lege armen, vervuld van hoop en angst. Liever had ik haar in mijn…

"Het is zó belangrijk dat 3FM Serious Request zich dit jaar inzet voor het oplossen van metabole ziekten. De verhalen van Marieke en Betül laten zien hoe ernstig deze ziekten zijn, maar ook hoe elke nieuwe behandeling een sprankje hoop kan brengen. Dit bereiken we alleen als artsen, laboratorium-onderzoekers, diëtisten, patiënten en ouders goed samenwerken. Daarom hebben we met steun van Metakids en de Vriendenloterij United for Metabolic Diseases* opgericht, een samenwerkingsverband tussen 6 academische ziekenhuizen en de patiëntenvereniging VKS** om onderzoek naar betere behandelingen te bundelen. Vorig jaar heeft het UMD de onderzoeksvragen vastgesteld die we moeten beantwoorden om metabole ziekten te kunnen oplossen. De komende jaren wil het UMD zich richten op behandelingen met voeding, medicijnen en gentherapie. Dat laatste lijkt futuristisch, maar Nederland speelt hierin een vooraanstaande…

“In tranen klampte ze mij aan. Wanhopig strijdend voor het leven van haar dochtertje. Of ik alsjeblieft iets voor haar kindje kon betekenen? Een wildvreemde, jonge vrouw. De arts had haar zojuist verteld dat haar dochtertje Julia hier in Oekraïne niet kon worden genezen. Julia was pas drie jaar oud. Haar enige kind. Nu ik een bezoek bracht aan dit kinderziekenhuis om namens de stichting spullen af te leveren, was ik haar laatste strohalm. Aan het einde van de vorige eeuw was dit de start van een groot avontuur én van een vriendschap voor het leven. Ik nam Julia en haar moeder mee naar het kinderziekenhuis in Lviv, zo’n zeshonderd kilometer verderop. Een medisch centrum dat vanuit mijn stichting wordt ondersteund. Daar kreeg het meisje de noodzakelijke chemokuur. Haar prachtige…

"Ik ontmoette Samuel op een fotovakbeurs. Ik kwam er als fanatiek hobbyfotograaf, Sam als startende professional. Bij een stand met tweedehands spullen grepen we allebei naar eenzelfde statief. We stonden als twee kleine kinderen tegenover elkaar ieder aan een uiteinde te trekken. ‘Ik was toch echt eerder,’ beet ik hem toe. Ik neig nogal naar hebberigheid als het om mijn fotohobby gaat. Hij moest erom lachen, waardoor ik ook de kinderachtigheid van de situatie in zag. ‘Neem jij hem maar,’ zei ik schappelijk. ‘Nee jij,’ antwoordde hij. ‘Toe nou maar, ik hoef hem niet,’ benadrukte ik weer. ‘Ik wil hem niet eens,’ en hij stak zijn handen demonstratief in de lucht. Vijf minuten later zaten we, zonder statief, achter een punt appeltaart in de coffeecorner van de beurs. Samuel vertelde…

www.strohuisje.nl "Mama, denk je dat we weer sneeuw krijgen deze winter?’ Het is half juli als Feline mij deze vraag stelt. Op dat moment smelt ik bijna uit mijn ligstoel in mijn bikini en slippertjes. Ik kan me nu niet eens iets voorstellen bij het woord ‘sneeuw’. Ik kan er natuurlijk een volkswijsheid ingooien, zoals er liggen inderdaad veel eikeltjes naast de boom of de alpendistel - die de sneeuwhoogte voor het komende seizoen zou voorspellen - is al flink groot, maar helaas kan ik de natuur niet lezen (hoewel ik het natuurlijk wel even heb opgezocht en beide laten een zeer sneeuwrijke winter zien dit jaar). Een paar winters geleden stond het veld voor ons huis garant voor urenlang sleeplezier. We hadden zelfs een sleebaan gemaakt en we bouwden…

"Als mijn moeder eendjes op de snelweg zag, zette ze de auto aan de kant en ging ze ze redden. Op het Ramblas in Barcelona redde ze een duif en in Frankrijk een hert. Mijn moeder nam het dier mee en bracht het in Nederland naar een opvang. Dierenliefde heb ik van huis uit meegekregen. Ik groeide op op een boerderij, we hadden drie honden thuis. Er zijn verschillende honden geweest in mijn leven waar ik mooie herinneringen aan heb en ik heb ook vijf jaar een ontzettend leuke eend als huisdier gehad. Door mijn sport verbleef ik jarenlang in het buitenland. Ik woonde en trainde in Frankrijk en Duitsland. Ik was meer in het buitenland dan in Nederland. Maar vorig jaar kocht ik een huis in Brabant, vlakbij mijn…

"Onze oudste dochter Kate stierf in 2013 op negenjarige leeftijd aan de gevolgen van leukemie. De verwachting was dat Kate beter zou worden, de harde werkelijkheid dat ze binnen tien maanden stierf. Na haar overlijden ging ik op zoek naar licht, troost en vooral liefde. In films, boeken en platforms over de dood miste ik licht, maar bovenal miste ik de liefde. Alles rondom de dood is zo donker. Alle films, boeken en zielige series. Kijk eens naar een aula, de inrichting, de kleuren, de stilte. Dat is de standaard. Ik neem afstand van die manier van omgaan met de dood. Met kleur, bloemen en warmte hebben we als gezin afscheid genomen van Kate, dat was de manier waarop we het wilden, die bij ons paste. Ik had dringend behoefte…

→ Elke dag een beetje Het lijkt altijd meer dan het is, je kunt de klus daarom beter in kleine stukjes opdelen. Probeer bijvoorbeeld elke dag na het avondeten een halfuurtje te besteden aan het inpakken van een doos of het uitruimen van een kast. Voor je het weet heb je alles gedaan en ben je verhuisklaar! Hopelijk lukt het je om elke dag dat kleine beetje extra energie bij elkaar te rapen. M. → Overzicht Is er misschien iemand in je omgeving die je om extra hulp kunt vragen? Een goede vriendin, een familielid? Het lijkt mij dat je vooral iemand nodig hebt die met je meedenkt en samen met jou het overzicht houdt. Als je dat met iemand samen doet, kan dat wat druk bij je wegnemen. Daarnaast…

KOM IN ACTIE VOOR 3FM SERIOUS REQUEST! Op www.npo3fm.nl/kominactie kun je jouw actie aanmelden of doneren aan acties van anderen. Direct doneren aan 3FM Serious Request? Dat kan via 3fm.nl/doneer. Geld per bank overmaken? Het rekeningnummer is NL70 ABNA 0822 405652, onder vermelding van 3FM Serious Request en ten name van Metakids. Vraag een plaat aan of koop 3FM Serious Request-merchandise in de webshop. Kijk voor alle mogelijkheden op: www.npo3fm.nl/thema/serious-request…

"In 2018 ben ik in dienst gekomen bij Metakids. Tot die tijd werkte ik als zelfstandige in een commerciële organisatie, maar ik wilde graag aan de slag in een baan met meer maatschappelijk belang. Voordat ik de vacature van Metakids las, had ik ik nog nooit van deze organisatie gehoord, maar ik wist meteen dat dit míjn baan was. Want al was ik niet persoonlijk bekend met metabole ziekten, er waren wel degelijk raakvlakken met mijn eigen achtergrond. Ik wist namelijk uit ervaring hoe belangrijk vroegtijdig onderzoek is. Het was dankzij de hielprik bij mijn babyzoontje, inmiddels een vent van 21, dat bleek dat mijn zoon geen schildklier had. Die vroege ontdekking betekende dat hij destijds direct de begeleiding en behandeling kreeg die hij nodig had. Dolgelukkig was ik toen…

Zeven ongelovigen Dit jaar is het eerste jaar geweest zonder sinterklaasfeest bij ‘de twee oma’s’, zoals de kleinkinderen mij en mijn partner noemen. De jongste is nu negen en weet hoe het zit met Sinterklaas. Ze was de laatste van de ooit zeven gelovigen. Nu is deze heerlijke traditie voorbij. Geen uitzinnige kinderen meer die op hun kop de zak van Sinterklaas induiken. Hoewel het steeds lastiger werd om 35 cadeautjes te vinden en weer een andere Sinterklaastaart in elkaar te bakken, stemt dit me toch wat melancholisch. Hadden we dan niet toch nog één keertje…? Te laat nu, maar ik ga wel nadenken over een leuk alternatief. Elke traditie begint met een eerste keer, toch? Liane, 66 WINNEN Creatief Doeboek voor koppels De seksuologen Anne Siemons en Leila Lambrechts…

‘‘Als kind was ik gevoelig en creatief. Ik maakte regelmatig iets moois voor de mensen om mij heen. Echt vanuit liefde, dat gevoel kan ik nog goed terughalen. Toen ik in groep 4 zat, overleed de vader van mijn juf. Om haar een hart onder de riem te steken, maakte ik een ‘troosttekening’. Toen al was er die verbindende missie. Jaren later vertelde ze me dat dit haar diep had geraakt. Ja, het voelt echt alsof ik geboren ben om dit te doen, om op een creatieve manier te verbinden. Dit zal wel samenhangen met mijn kindertijd. Ik was gevoelig, een dromer, voelde me anders dan de anderen en daardoor ook regelmatig alleen. Later in het leven koos ik ook niet voor de standaard route van huisje-boompje-beestje. Als jongvolwassene vond…

“Ho, ho, ho, lieve lezeressen! Is het gewoon alweer kerst! Bizar toch. Ligt het aan mij of gaat de aanloop naar de feestdagen steeds sneller? Of… zeg ik dat elk jaar? Misschien zegt het vooral iets over hoe ik tegenover de feestdagen sta. Twee jaar geleden, toen ik net single was en op de Veluwe kwam wonen, had ik een driedubbele buikpijn in aanloop naar kerst. Het liefst wilde ik onder de dekens verdwijnen en op 2 januari weer boven komen drijven. Vorig jaar voelde ik me al een stuk lichter. Ik genoot weer van een ritje naar het tuincentrum om het een en ander aan glitterrijke prullaria te kopen. Dit jaar was het gewoon patsboem kerst. Ik heb geen tuincentrum vanbinnen gezien. Ik doe zo meteen mijn kerstjurk aan…

"Mijn dochter Bo was altijd al een eigengereid kind. Niet alleen besloot ze te vroeg, maar gelukkig kerngezond geboren te worden, ook liep ze veel eerder dan andere dreumesen. Ik had mijn handen behoorlijk vol aan haar en moest altijd waken dat ze er niet vandoor ging. Dat ze de wijde wereld in wilde, zat er al heel vroeg in. We hebben een innige band, zij en ik. Bo’s vader woont in Griekenland. Onze dochter was het resultaat van een vakantieliefde, die nooit meer is geworden dan dat. Het is misschien een bijzondere constructie, maar we vormen toch een soort gezin zo met zijn drieën, zelfs nadat haar vader een eigen gezin stichtte. Bo ziet hen zo’n tweemaal per jaar. Ze is dol op haar jongere broertjes, haar vader en…

"Toen ik Joshua voor het eerst ontmoette, was hij niet meer dan een zielig hoopje mens. Een verzameling organen, een kloppend hart, een hoofd vol wanhoop, bijeengehouden door een grauwe huid en daar losjes omheen veel te grote en smoezelige kleding. Hij keek naar me met lege ogen en zei: ‘Ik zeg je alvast dat ik liever doodga dan iemand bedank. Dus doe geen moeite voor mij.’ Ik was nog maar een paar weken daarvoor vrijwilliger geworden bij de opvang voor verslaafde daklozen. Dat leek me een zinvolle invulling van mijn leven. De afgelopen tien jaar was ik getrouwd, had ik een kind gekregen, ettelijke au pairs versleten, alle hippe lunchrooms en restaurants van Amsterdam gezien en de winkels leeg- en mijn inloopkast vol gekocht. Ik was echtgenote, soms minnares,…

"Kerst vier ik ieder jaar samen met mijn drie dochters, hun partners en hun kinderen. Ze logeren vanaf kerstavond tot en met tweede kerstdag bij mij op het landgoed waar mijn man en ik dertig jaar lang samen gelukkig waren, de kinderen geboren werden en hun kindertijd doorbrachten en ik sinds een aantal jaar alleen woon. Dat wil zeggen, samen met mijn geliefde honden, katten en paarden. En met een deel van het inwonend personeel, want een landgoed van dit formaat met diverse bijgebouwen, stallen en weilanden bestier je op mijn leeftijd niet alleen. Het door mijn man en mij van de grond af opgebouwde bloembollenbedrijf werd een heus imperium en bracht ons zowel geluk als een aanzienlijk fortuin. Het is triest dat mijn man zo jong moest sterven. Ik…

VRAAG Verhuizing Marleen (32) Al jaren woon ik op een bovenwoning, maar binnenkort verhuis ik naar een rijtjeshuis. Op alle fronten ga ik er op vooruit. Het is een huurwoning die grondig is gerenoveerd, met een nieuwe keuken en een frisse badkamer. Over vier weken krijg ik de sleutel en dan heb ik twee weken om te verhuizen. Er staat me een flinke berg werk te wachten. En dat terwijl ik alleen ben! Natuurlijk schakel ik verhuizers in voor het grove sjouwwerk en heb ik vrienden die af en toe een middagje komen helpen, maar ik heb geen partner die me kan bijstaan, iemand met wie ik het samen kan doen. Ik ben zelfstandig en kan heus wel met een schroeftol en een boor overweg, toch maak ik me zorgen.…

DEZE KEER: ‘Ik wil haar eigenlijk niet meer uitnodigen voor de kerst’ INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion, Terwijl ik dit schrijf, is het alweer bijna Kerstmis. Daar zou ik blij van moeten worden, maar ik ben het niet. Ons mam is elf jaar geleden overleden. Ons pap is een jaar alleen achter gebleven en is daarna actief naar een vrouw op zoek gegaan. Deze heeft hij gevonden. Haar naam is Riet. Mijn drie broers en ik en de rest van de familie, hebben een hekel aan haar. Niet omdat we ons pap het geluk niet gunnen, maar ze is onvriendelijk. Tot nu toe heb ik ze iedere kerst uitgenodigd. Iedere keer zit ze vervelende en kleinerende opmerkingen te plaatsen. Ons pap zuipt zich ondertussen een stuk in zijn kraag en aan…

BOOGSCHUTTER 23-11 t/m 21-12 Iets wat ontbreekt, drukt in al zijn afwezigheid een zwaar stempel op je gemoed. Wees niet te passief en al helemaal geen slachtoffer, je hebt hier zelf óók invloed op, Boogschutter. Veel mensen zijn graag bereid om afleiding te bieden, maar daar dien je je wel voor open te stellen. Steenbok 22-12 t/m 20-1 Tijdsdruk kan een rol gaan spelen bij bepaalde beslissingen en dat is zelden gunstig. Het best hak je knopen nu zo snel mogelijk door. Wacht zeker niet tot 2025, Steenbok. Waterman 21-1 t/m 19-2 Je bent te hard voor jezelf, eigenlijk altijd, maar vooral deze periode. Waarom moet jij aan hogere eisen voldoen dan anderen, Waterman? Leg de lat eens op gelijke hoogte. Vissen 20-2 t/m 20-3 Iemand in je nabijheid lijkt…

"Féline is te vroeg ter wereld gekomen, na 33 weken zwangerschap beviel ik. Ik had een zware zwangerschapsvergiftiging. Inmiddels weet ik dat dit bij alle moeders van een kindje met deze metabole ziekte voorkomt, maar toen had ik daar geen idee van. Félines geboorte was intens, het was kantje boord. Féline was geel, haar leverwaarden waren enorm hoog en ze was veel te licht. Vel over been zelfs. Toch mochten Féline en ik na zeven weken het ziekenhuis verlaten. Wel moesten we elke week op controle komen in het ziekenhuis. Helaas verbeterde Félines conditie niet, sterker nog, die verslechterde. Haar gewicht bleef maar dalen. Ze kon niet eens goed drinken, zo moe en zwak was ze. Na onderzoek in het Amsterdam UMC kwam, toen Féline een halfjaar oud was, de…

In de week voor kerst zitten 3FM DJ’s - Barend van Deelen, Sophie Hijlkema en Wijnand Speelman - in het Glazen Huis in Zwolle voor een goed doel. Die week staan de radiozender en online kanalen van 3FM volledig in het teken van de actie. Ze zetten zich samen met heel Nederland dag en nacht in om zoveel mogelijk geld in te zamelen door 24 uur per dag live radio te maken en platen te draaien in ruil voor donaties. Elke dag wordt er in Nederland een kind geboren met een metabole ziekte. Daar hoor je maar weinig over, terwijl het toch de meest dodelijke ziekte onder kinderen is. In ons land hebben ruim 10.000 gezinnen een of meerdere kinderen die aan een metabole ziekte lijden. Veel kinderen overlijden op…

“Voor me liggen de uitdraaien van de recepten voor het kerstdiner. Ik ga mijn ouders op tweede kerstdag verwennen. Ik heb zowel mijn vader als mijn moeder met haar vriend uitgenodigd en ik moet eerlijk zeggen dat ik er best een beetje tegenop zie. Mijn ouders kunnen zo’n 30 jaar na hun scheiding best goed met elkaar door één deur, maar ze zijn de afgelopen jaren zo achteruitgegaan, dat het ook een beetje raar is ze in die setting samen te zien. Mijn moeder met een stok en mijn vader met een rollator. En ze hebben het samen vrijwel nergens anders over dan over kwaaltjes en mensendie-dood-zijn. Of bijna-dood. Ik kan me nog goed herinneren dat mijn moeder dat vroeger van haar moeder zo vervelend vond. En nu is ze…

"Eerst denk je nog: hij is overspannen, de zaak groeit hem boven het hoofd. Maar op een dag keek hij me aan en zag ik een soort verwarring in zijn ogen die me aan de grond nagelde. Ik wist onmiddellijk dat er iets ernstigs aan de hand was. Dit was drie jaar geleden, een zucht op een mensenleven. Nu weet hij niet eens meer mijn naam. We ontmoetten elkaar tijdens onze opleiding in de bouw. Net na de eeuwwisseling waren er allerlei campagnes om meisjes de technische beroepen in te krijgen. Toen mijn school een meeloopdag op de bouw organiseerde, was ik meteen verkocht. Fysiek werk doen, iets onder je handen zien ontstaan en de hele dag buiten zijn, dat paste me als een jas. Ik ging via een traject…

‘It takes a village to raise a child’ is een bekende uitspraak als het gaat om de opvoeding en ontwikkeling van kinderen. Vrij vertaald wil het zeggen dat er een hele gemeenschap voor nodig is om een kind goed op te voeden en te geven wat het nodig heeft om zich optimaal te kunnen ontwikkelen. Het is een uitspraak waar ik vaak over nadenk sinds ik moeder ben. Want het zou natuurlijk naïef zijn om te denken dat hun vader en ik onze jongens alles kunnen leren en geven wat zij nodig hebben in hun ontwikkeling. Dat geldt voor elke ouder. Je kind kan bijvoorbeeld een interesse hebben waar jij zelf helemaal niks voor voelt. Hoe fijn is het dan als een grootouder of goede vriend dat aan je kind…