Net als Corina op blz 42 ben ik een echt kattenvrouwtje. Mijn hele leven heb ik katten gehad, soms één, soms vier, twee jaar lang geen ‘omdat we veel wilden gaan reizen’, maar toen brak covid uit en zaten we thuis, zonder kat. Dus sinds vier jaar snort er weer een gezellige wolbaal aan het voeteneinde van ons bed. Ook ben ik al mijn hele leven - nou ja, sinds mijn vijfde - vegetariër, vanaf het moment dat ik me, dankzij het boerenbedrijfje van mijn pake en beppe in Friesland, realiseerde dat datgene wat op mijn bord lag, een paar dagen daarvoor nog vrolijk door de wei had gehuppeld. Maar ik besef ook dat ik in de luxe positie verkeer dat ik vegetariër kán zijn. Dat ik in een land…
