Inhoudsopgave van Editie 18 - 2024 - Mijn Geheim

Veertig jaar geleden leerde ik via mijn vriend - inmiddels mijn echtgenoot - Ingrid kennen, een jonge vrouw die net te horen had gekregen dat zij reuma had. Geen pretje, bleek wel in de loop der jaren. Er waren goede en slechte tijden, er was vallen en opstaan. De laatste jaren was de reuma, mede door steeds betere medicatie, rustiger en we gunden haar allemaal een wat zorgeloze ‘oude dag’. Helaas, het volgende probleem diende zich aan: door alle medicijnen waren haar nieren dusdanig beschadigd dat nierdialyse in het nabije verschiet kwam. Voor niertransplantatie was ze ‘te oud’. We vonden het allemaal een wrede vorm van leeftijdsdiscriminatie, maar strenge selectie was onvermijdelijk vanwege de ellenlange wachtlijsten. Toen waren daar ineens twee vriendinnen, die zomaar spontaan hun nier aanboden. Want als…

Collecteweek Nierstichting Van 15 t/m 21 september vindt de jaarlijkse collecte van de Nierstichting plaats. De actie heeft dit jaar als thema Je leven aan een draadje, uiteraard verwijzend naar het draadje van het dialyseapparaat. Deze collecte, met alle informatie en voorlichting die erbij worden gegeven, is elk jaar weer hard nodig. Veel zaken zijn nog steeds niet echt bekend bij het grote publiek. Zo weet bijvoorbeeld lang niet iedereen dat je ook ‘bij leven’ een nier kunt doneren. Meer weten of helpen? Kijk op www.nierstichting.nl.…

“Dat moet Fenna zijn, dacht ik toen ik de telefoon hoorde. Ze was met haar moeder, mijn ex-vriendin Annelies, in Frankrijk. We hadden afgesproken om halverwege die vakantie te facetimen. Michelle (39), Fenna's bonusmoeder, en ik zaten er klaar voor. Opgewekt nam ik op. Vervolgens hoorde ik niet Fenna's stem, maar die van haar moeder. Compleet overstuur vertelde Annelies dat Fenna nu gereanimeerd werd, nadat ze in het zwembad enige tijd met haar haren had vastgezeten in het afzuigrooster. Alle clichés over wat er dan door je heengaat, zijn waar; de grond zakte onder mijn voeten vandaan. Mijn wereld stortte in. Dit kón niet waar zijn, toch? We hebben snel het hoognodige bij elkaar geraapt en zijn in de auto gesprongen. Onze jongste dochter Bo (5) lieten we achter bij…

“Sebastiaan is nu twee weken bezig met zijn therapie in de afkickkliniek en we merken dat hij voorzichtig wat begint te veranderen. We hoeven de woorden niet meer uit hem te trekken, hij vertelt de laatste dagen steeds meer uit zichzelf. Het is nog lang niet zoals ik het echt graag zou zien, maar ik omarm de tot nu toe gemaakte vooruitgang. Hij is net terug van therapie en zit op de grond met Olivia. Ze bouwen samen een toren van Duploblokken. ‘Oh, ik eet trouwens vanavond niet mee,’ zegt hij dan ineens, heel terloops. Ik moet nog boodschappen doen, dus een ramp is het niet, maar ik ben wel nieuwsgierig naar zijn plannen. Als hij maar niet naar de kroeg gaat, schiet het door mijn hoofd. Dat doet hij…

‘Mijn moment? Dat ik langs een etalageruit liep en even dacht dat ik mijn moeder zag’ “Je hele leven krijg je te horen dat ‘jong’ het toverwoord is: je jonge jaren, dáár gebeurt het. Jong is mooi, jong is nieuw, jong is beter. Dan bekruipt je toch een beetje het gevoel - zeker als vrouw - dat het na je vijftigste een aflopende zaak is. Maar dat is helemaal niet het geval. Ouder worden is leuk en dat verraste me. Ik ben nu vijfenvijftig en ik maak een podcast, ik werd gevraagd om in twee films te acteren, ik ga voor het eerst een musical schrijven en het is me vorig jaar voor het eerst gelukt om een boek aan zeven landen te verkopen. Had ik verwacht dat er nog…

“De nieraandoening die ik heb, is aangeboren. Mijn ouders zijn allebei drager van het gen, waardoor ik te maken heb met chronische nierinsufficiëntie. Bij mij leidde dit tot problemen toen ik een jaar of negen was. De eerste onderzoeken wezen uit dat er sprake was van bloedarmoede. Er werd op dat moment niet gekeken naar de werking van mijn nieren. Pas toen mijn ouders voor een second opinion gingen, werd ontdekt dat het mis was. Ik weet het nog goed: op 6 juli 2005 werd er bloed geprikt en meteen de dag daarop kreeg mijn vader een telefoontje. Hij moest me van school halen, omdat mijn nieren nauwelijks meer werkten en er meteen actie ondernomen moest worden. Mijn vader wilde een nier aan mij doneren en binnen vier maanden vond…

Dr. Jacqueline van de Wetering is als internistnefroloog gespecialiseerd in nieraandoeningen. Dagelijks ziet ze patiënten die te maken hebben met nierfalen, door allerlei verschillende oorzaken. Welke vormen van nierfalen zijn er? “Chronisch nierfalen komt het meest voor. Het wordt veroorzaakt door een aangeboren afwijking of door een andere ziekte, zoals suikerziekte of een hoge bloeddruk. Er kunnen ook acute nierproblemen ontstaan, bijvoorbeeld door ontsteking van de nierzeefjes of infecties. Die gaan soms weer over, soms ook niet.” Wat zijn de klachten bij nierfalen? “Vermoeidheid is de meest gehoorde klacht. Het gaat dan om een vermoeidheid die zo diep gaat dat het dagelijks leven erdoor wordt beïnvloed. Deelnemen aan het gezinsleven wordt moeilijk, net als werken en sporten. Daarnaast kunnen mensen jeuk krijgen, omdat niet alle afvalstoffen goed worden uitgeplast. Soms…

“Misschien komt het omdat we een zomer achter de rug hebben, ik weet het niet, maar op de een of andere manier sta ik ‘aan’. Ik kijk naar mannen en mannen kijken naar mij. Daar waar ik een tijdlang heb gezegd het allemaal wel best te vinden zo met de cavia's in het bos, voel ik dat ik steeds meer open ga staan voor mannen. Ik heb nog geen idee waarvoor ik dan opensta, maar dat gaan we vanzelf wel merken. Alleen, tja, waar ontmoet je die kerels? In mijn geval is dat overal. Vandaag in… je gelooft het niet, de sauna. Samen met een vriendin zit ik te kletsen in een bubbelbad. We hebben het erover dat we op onze leeftijd nauwelijks meer bruiloften meemaken. ‘Misschien van de tweede…

“Een maatje voor het leven, dat wilde ik. Zo'n blij kwispelend hondje dat er altijd voor je is en waarmee je een onverbrekelijke band opbouwt. Ik had nog nooit een hond gehad, maar het leek me geweldig. Ik zou me grondig voorbereiden, bewuste en doordachte keuzes maken, dan kwam vast alles goed. Mijn man had zo zijn twijfels, van onze zonen hoefde het niet, maar mijn dochter was net zo enthousiast als ik; er kwam een hond in huis. Na wikken, wegen en overleggen viel de keuze op een middelgroot, pluizig, wit boomerhondje. Een puppy. Lastig misschien om als onervaren hondenbaas met een pup te beginnen, maar ach, met liefde, geluk en de juiste professionele hulp zou het vast wel loslopen. Dat bleek een naïeve gedachte. Siem ontwikkelde zich niet…

DEZE KEER: Julia heeft last van angsten INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion, Ik begrijp dat je het heel druk hebt, maar ook ik zit met problemen die ik zo graag opgelost zou willen zien. Ik wil dat mijn angsten minder worden of het liefst helemaal verdwijnen. Ik heb al vaak hulp gevraagd aan diverse mensen, maar ik kom er niet vanaf. Dan zijn mijn consulten op of wordt hulp stopgezet en is er nog geen oplossing voor mij. Vandaar dat ik je nu schrijf. Mijn familie wordt hier ook moe van, want ook zij kunnen mij niet helpen. Ik lees je stukjes in Mijn Geheim en zie dat je veel mensen kunt helpen, zou dat bij mij ook lukken? Al ben ik wel bang dat je iemand tegenkomt in het hiernamaals,…

Echte oma Thijs, de negenjarige kleinzoon van mijn man, logeerde laatst twee nachtjes bij ons. Als kind van gescheiden ouders met ook nog eens aan beide kanten gescheiden grootouders, die allemaal weer nieuwe partners hebben, heeft hij een nogal ingewikkelde familie. Nu ken ik hem al bijna zeven jaar en we hebben een klik. Ik geniet van de gesprekjes met hem, Thijs is een klein filosoofje. Laatst hadden we het over zijn grote familie en ik zei dat ik dus zijn stiefoma was, maar hij vond van niet. Als vanzelf nam ik aan dat hij doelde op een mooier woord: een bonusoma. Ja, dat vond hij ook een mooier woord, maar ik was zeker ook geen bonusoma. Toen ik hem verbaasd aankeek, zei hij: ‘Jij bent gewoon mijn óma. Dat…

“Op mijn 28e kreeg ik reuma en begon ik met medicatie. Jarenlang slikte ik ontstekingsremmers en pijnstillers. Door deze medicatie had ik een hoge bloeddruk. En dat had weer gevolgen voor mijn nieren. Tijdens controles in het ziekenhuis werd me telkens weer verteld dat mijn nieren niet optimaal functioneerden. Jaren achter elkaar kreeg ik dat te horen. Het was een gevolg van het slikken van al die medicijnen. Maar ja, stoppen met pillen slikken was geen optie, want daar waren mijn klachten te hevig voor. Een jaar of zes geleden vroeg ik de arts om me door te verwijzen naar een nefroloog, een nierspecialist. Die wist me te vertellen dat mijn nieren zodanig achteruit waren gegaan, dat ik op termijn aan de dialyse zou moeten. Dat zou betekenen dat ik…

“Via Facebook las ik het verhaal van Ed, familie van een goede vriend. Van het ene op het andere moment waren zijn nieren uitgevallen. En dat zes weken nadat hij vader was geworden. Hij was zo ziek dat hij nu afhankelijk was van dialyse. Genieten van de roze wolk zat er niet in voor hem en zijn vrouw stond er alleen voor met de baby. Ik zou zo graag een vader willen zijn voor mijn kind schreef hij. Dat was voor mij de reden om te onderzoeken of ik een nier aan hem kon geven. Ik ging het traject in. Helaas bleek dat er in de ene nier een kleine cyste zat en in de andere een minuscuul steentje. Donatie kon op dat moment niet plaatsvinden. Na een jaar zou…

DEZE KEER: Dex heeft moeite met de overgang naar groep 3 DE VRAAG: Mijn zoon Dex maakte deze tekening in groep 2, hij was bijna vijf en ook toen al een gevoelig manneke dat veel oppikt. Hij had veel behoefte aan nabijheid, maar ging wel graag naar de kleuterschool. Dit veranderde een jaar later. Hij werd wat geslotener over school, vond het ‘moeten’ in groep 3 heftig, was zelf nog erg speels en het leek hem onzeker te maken. Ik ben benieuwd wat jij met terugwerkende kracht over deze tekening kunt zeggen. Groetjes, Suus Deze tekening laat aandacht, geduld en energie zien. Dex lijkt me een levendige jongen die steeds beter begrijpt wat er van hem wordt verwacht. De figuren raken bijna de grondlijn, op weg naar zelfstandigheid. Alsof het…

“Op een zomerse dag hoorde ik een onbekende stem in de tuin van de buren. Dat komt vaker voor, zou je denken, maar op de een of andere manier bleef ik buiten staan luisteren. Het was een mannenstem, diep, maar jeugdig en energiek, en met een bepaalde elegantie. Alsof de woorden vloeiend aaneen werden gezongen tot zinnen. Normaal ben ik geen luistervink, maar deze keer móest ik wel blijven luisteren. Wat de bezoeker van de buren precies zei, dat had ik in eerste instantie niet eens in de gaten. Ik moest me concentreren om de zangerige betovering te doorbreken en de woorden achter de stem te horen. ‘Pap, het is superfijn natuurlijk. Maar het is maar tijdelijk, I promise.’ Pap? Dan moet dit hun zoon uit het buitenland zijn. Mijn…

Tien jaar geleden stak Jeanette (59) halsoverkop de oceaan over om haar rondreizende vader te hulp te schieten. Haar tijd in Zuid-Amerika werd om verschillende redenen onvergetelijk. “Anderhalf jaar na het overlijden van mijn moeder in 2014 besloot mijn vader door Zuid-Amerika te gaan reizen met een camper. Hij ging samen met een goede vriendin van hem, Brigitte. Ze reisden door Argentinië, Patagonië en Chili en kwamen uiteindelijk aan in Bolivia. Brigitte zei dat ze zich niet zo lekker voelde en toen mijn vader een tijdje later naar haar keek, zag hij dat ze opzij hing. Ze reageerde niet op zijn geroep. Mijn vader stuurde de camper een compound in, waar hij uitstapte en om hulp schreeuwde. Twee mensen kwamen uit hun huis naar buiten, zetten Brigitte in hun auto…

VRAAG Moeder-dochter Linda (42) Mijn moeder had graag gewild dat ik een andere loopbaan had gekozen. Ze begreep er niets van dat ik na mijn economische hboopleiding eerst aan kinderen begon en een paar jaar thuismoeder wilde zijn. Dat ik daarna als sportinstructrice aan de slag ging bij een sportschool, vond ze ook helemaal niets: ‘Wat moet je nu bij een sportschool? Als je op kantoor gaat werken, verdien je veel meer. Bovendien zijn er dan doorgroeimogelijkheden. Als de kinderen wat ouder zijn, kun je een prachtige carrière hebben!’ Ze begrijpt niet dat ik mijn werk heel leuk vind en dat ik me gewaardeerd voel. Dat is voor mij belangrijk. Of er doorgroeimogelijkheden zijn of niet, dat maakt mij niet uit. Ze snapt dat niet. Je moet toch verder komen…

MAAGD 24-8 t/m 23-9 Je hebt moeite met het vormen van een duidelijk toekomstbeeld. Enerzijds zijn je verwachtingen hooggespannen, anderzijds ben je nog niet in staat daar de juiste consequenties aan te verbinden. Je zult dingen moeten opgeven om te komen waar je wilt zijn, Maagd. Weegschaal 24-9 t/m 23-10 Een gesprek met een oude bekende verloopt niet naar wens. Blijf daar vooral niet te lang in hangen, Weegschaal. Je hoeft dit contact immers niet blijvend te herstellen. Schorpioen 24-10 t/m 22-11 De onrust in je lijf neemt steeds verder toe. Dat is voornamelijk het gevolg van aanhoudende besluiteloosheid. Beter nu de foute keuze maken, dan géén keuze, Schorpioen. Boogschutter 23-11 t/m 21-12 Als de rest van de wereld tegen je werkt, maak het jezélf dan in ieder geval zo…

“Soms, een heel enkele keer, benauwt het me en wil ik mijn masker laten vallen, maar ik doe het nooit. Ik heb simpelweg te veel te verliezen. Op mijn 18e trouwde ik met een man waar ik niet van hield en ook nooit van ben gaan houden. Dertig jaar ouder is hij en absoluut een charmante man, maar verliefd ben ik nooit op hem geweest. Liefde moet groeien zeggen ze weleens, maar dat is bij mij niet gebeurd. Ik speel al meer meer dan dertig jaar de rol van liefhebbende echtgenote en mijn man heeft werkelijk geen idee. Ik zou een Oscar moeten krijgen. Ik kom uit een probleemgezin, zoals dat zo mooi genoemd wordt. Het woord is veel mooier dan de harde werkelijkheid. Bij ons thuis was geldgebrek en…

WEEK TEGEN PESTEN Tamara werd jarenlang gepest ‘Het was de hel. Letterlijk. Elke dag was overleven’ ‘Paardenpoep in mijn schoenen. Mijn rugzak in de vuilnisbak. Mijn jas is een keer in brand gestoken. Op mijn fietszadel werden sigaretten uitgedrukt. Of op mijn arm. Er is over mijn jas heen geplast…’ En zo heeft Tamara een eindeloze lijst van pesterijen die haar ten deel vielen. Ze heeft haar pestverleden inmiddels verwerkt en schreef er een boek over ‘Wie schrijft die blijft’. De grote impact van DOOF worden Op 28 september 2024 is het Werelddovendag. Daarom dook Mijn Geheim in de aandoening DFNA9, die leidt tot steeds erger wordend gehoorverlies. Petrouschka (54), Els (54) en Mary (63) hebben alle drie te maken met DFNA9. Verboden Liefde Shanna (38): ‘Omdat onze partners beste vrienden zijn, zijn…