Inhoudsopgave van Editie 13 - 2024 - Mijn Geheim

We voelen ons steeds onveiliger, las ik laatst in een artikel, maar dat blijkt helemaal niet terecht. Mensen dénken dat het geweld toeneemt, dankzij alle publiciteit en social media, maar het tegendeel is waar, volgens de cijfers. Vooroordeel of niet, in de Amsterdamse metro voel ik me nooit honderd procent op mijn gemak en dat is er na lezing van het verhaal van Saskia op blz. 30, wier broer zomaar werd neergestoken in de metro, niet echt beter op geworden. Metro 53 zal ik in elk geval nooit meer zorgeloos instappen. Toch is ook in mijn beleving Amsterdam er alleen maar veiliger op geworden. Toen ik begin jaren ‘80 hier ging wonen, had mijn moeder slapeloze nachten omdat ze vreesde voor mijn leven in die, volgens haar, louche buurt waarin…

Ze heette Merel Mooi en aangrijpend vond ik het verhaal van Jack in het vorige nummer. Hij vertelde over het leven en de dood van zijn twee zoons. Vooral zijn woorden: ‘Ik zal blijven praten over mijn twee prachtige zonen. Ik noem hun namen en vertel ons verhaal.’ Twee jaar geleden is mijn dochtertje Merel plotseling overleden, zes weken na haar geboorte. Het valt me op hoe moeilijk mensen om me heen daarmee kunnen omgaan. Om me geen pijn te doen of om hun eigen ongemak te vermijden wordt er nog maar heel weinig over Merel gepraat en wordt haar naam zelden meer genoemd. Maar juist dát doet zeer. Ik heb liever dat mensen wél over Merel praten. Al is het nog zo stamelend en haperend. Dan blijft mijn meisje…

“De rust in huis is overweldigend, sinds we de honden uit elkaar hebben gehaald. Pas nu merk ik hoe we al jaren onder hoogspanning leven door onze met regelmaat vechtende Jack Russels. Er is zoveel gegromd. Er was zoveel onrust. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er amper een traan om heb gelaten dat we er eentje naar mijn moeder en haar vriend hebben verplaatst. Iedereen is zo gelukkig met de situatie; ik kan er alleen maar dankbaar om zijn dat het zo gelopen is. Terwijl ik in de achterkamer een mail tik, speelt Olivia in de tuin met de enige nog overgebleven hond. Dat kan nu, voorheen werd dat gegarandeerd oorlog. Ik hoor Olivia lachen, de hond blaffen en dan ineens begint onze peuter oorverdovend te krijsen. Ik ren…

“Al wekenlang slaapt Siebe slecht. Hij gaat elke avond om zeven uur prima slapen, aar wordt ergens tussen negen en elf wakker. Dan wil hij maar één ding: tussen papa en mama in liggen. We hebben alles geprobeerd: rustig naar hem toe gaan en een kus geven, gewoon laten krijsen en bij hem in z’n bedje gaan liggen. Niks helpt. Het enige wat Siebe wil is tussen ons in liggen. Voor de rust van zowel hem als zijn grote broer doen we dat dus ook. En zodra Siebe in ons bed ligt, draait hij zich om en begint vrolijk te snurken. Dus liggen wij al weken elke nacht met een woelend kind tussen ons in. De laatste tijd blijkt dat niet meer helemaal te werken. Siebe heeft een sterke eigen…

VRAAG Vrienden & vakantie Joanne (41) Al een paar zomers gaan mijn man Mitch en ik op vakantie met onze vrienden Babs en Marco. Ook dit jaar hebben we een stacaravan op dezelfde camping geboekt. Heerlijk, we kijken er allemaal naar uit. We kennen elkaar al jaren via de voetbalclub van onze 14-jarige zoons Mees en Dylan. We hebben nog een zoon van vijftien en een dochter van tien, die het goed kan vinden met de elfjarige dochter van Babs en Marco. Op de voetbalclub gaan we ook leuk om met Liesbeth en André. We komen op elkaars verjaardagen, gaan samen naar de bingo, dansavondjes en noem maar op. Heel gezellig. Toch is er nu een probleem. André en Liesbeth willen in de vakantie graag bij ons aansluiten. Ik werd…

Met 80 gloednieuwe en gezonde recepten motiveert Sandra Bekkari jou om goed voor jezelf te zorgen, door op een gezonde manier gewicht te verliezen. Zorgeloos genieten van voedzame ontbijtjes, heerlijke summer dinners en verfrissende desserts. Wij kozen voor dit zomerse gehaktbroodje. Voor: 2 personen Bereidingstijd: 20 minuten + oventijd Ingrediënten: 1 kleine rode ui, fijngesneden • 1 teen knoflook, geperst • 1 courgette, 1/3 in kleine blokjes, de rest in stukken • 1 zoete puntpaprika, in kleine stukjes • 300 g gemengd gehakt • 1 eidooier • 3 el havermeel • 150 g peultjes • 250 g broccoli, in roosjes • 2 tl ras el hanout • 1 tl Italiaanse kruiden • peper en zout naar smaak Bereiding: • Verwarm de oven voor op 180 °C. • Stoof de rode…

“Er zijn mensen die denken dat ik de vacht van Queen Domiino geverfd heb, dat de foto’s die ik post op Insta en TikTok gefotoshopt zijn of bewerkt, maar dat zou ik nooit doen. Deze prachtige dame is zo mooi geboren. Al heel lang wilde ik een kat met een tweekleurig gezicht. Toen ik de foto van Domiino op het facebookaccount van een Belgische cattery zag was ik verkocht. Eén blik was genoeg. Ik was stapelverliefd op het drie maanden oude kitten. Ik stuurde de cattery een facebookbericht en vroeg hen of Domiino te koop was. Ik vertelde de fokker dat ik niets liever wilde dan Domiino een gouden mandje bezorgen. Helaas liet de fokker me weten dat Domiino niet te koop was. Ik was teleurgesteld, maar kon het niet…

‘DAT IK EEN AFFAIRE ZOU AANGAAN, ZOU IK JAREN GELEDEN VOOR ONMOGELIJK HEBBEN GEHOUDEN. ZOIETS DÓE JE NIET. TOT IK HET WEL DEED’ “Jij hebt gewoon een daddy complex,’ zei een vriend aan wie ik mijn verhouding met de dertig jaar oudere Reinout bekende. Wellicht heeft hij wel gelijk. Ik groeide op zonder vader en dat zal best invloed hebben op mijn relatievoorkeuren. Ik heb altijd graag beschermende partners gehad, stoere mannen. Stoer kan ik Reinout op fysiek vlak misschien niet noemen, maar mentaal is hij dat zeker wel. Hij is een enorm wijze man, wat ik woest aantrekkelijk aan hem vind. Hij zit boordevol levenservaring, heeft de hele wereld gezien en van alles meegemaakt, zowel mooie als verdrietige dingen. Als ik ergens mee zit, weet hij me vaak gerust…

‘Ik moest omkeren. Letterlijk. Had ik die dag een engelbewaarder?’ Tekst: Lydia Zittema - Uit privacy-overwegingen zijn de namen in dit verhaal gewijzigd “Mijn keerpunt was letterlijk dát, een ommekeer. Om vijf uur ’s morgens ging mijn wekker die dag en een uur later zat ik in de auto. Bestemming was de woonplaats van mijn bejaarde vader, tweehonderd kilometer bij me vandaan. Ik had afgesproken met hem mee te gaan naar een doktersbezoek waar hij tegenop zag, maar de tijd van de afspraak was niet ideaal. Om de files zoveel mogelijk te vermijden vertrok ik om zes uur ’s morgens. Om 10 uur moesten we ons bij de arts melden en ik wilde er zeker van zijn dat we dat zouden halen. Mijn vader alleen laten gaan was geen optie.…

www.strohuisje.nl Burenhulp “Jaemig, wat is het toch een eind,’ verzuchten mijn ouders als ze verkreukeld uit hun camper stappen. Ze hebben gelijk. Parijs ligt dichter bij Amsterdam dan bij Belloc. En vanaf Parijs moet je nog een heel stuk rijden om bij ons te komen. Een stuk waarin het steeds een beetje leger wordt, met minder dorpjes, minder wegen, minder mensen. Als je voorbij de laatste grote stad bent, lijkt het uitzicht open te breken. Je ziet bergen, weilanden, hier en daar een verdwaald dorpje, maar vooral heel veel natuur en niets. Ons dorp heeft misschien vijfendertig bewoonde huizen en dan nog wat losstaande, die nog iets meer afgelegen liggen. Het lijkt een beetje het einde van de bewoonde wereld en soms is dat ook zo voor ons. Bijvoorbeeld in…

DEZE KEER. Heeft Petra er goed aan gedaan om te breken met haar ouders? INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion Ik ben een vrouw van 35 en kamp al 35 jaar met een vader die alles wil bepalen in mijn leven. In een bepaald opzicht doet mijn moeder dat ook. Mijn vader is een narcist en alcoholist. Ik word letterlijk ziek van hun gedrag. Ik heb sinds kort het contact verbroken wat soms best moeilijk is, maar aan de andere kant ook niet. Ik ben hulp aan het zoeken om hun levenswijze niet over te dragen aan mijn kinderen. Mijn vader is nu ook dement aan het worden. Ik denk nog heel vaak aan mijn oma, dat was zo’n lief, heerlijk mens. Ze is zomaar ineens uit ons leven gerukt. Lieve Marion…

‘Het voelde als vreemdgaan, ook al was ik al een halfjaar weduwe’ “Mijn man Tobias en ik waren 25 jaar getrouwd, toen hij plotseling overleed. Tot een paar jaar daarvoor hadden we een goed en regelmatig seksleven. We vreeën zeker twee keer per week, maar ook weleens vier keer. Toen onze kinderen klein waren, was de frequentie een stuk lager natuurlijk. Maar zodra zij ouder waren, vonden we elkaar opnieuw. Tot eigenlijk een paar jaar geleden. Mijn man was twaalf jaar ouder dan ik en kreeg erectieproblemen. Ook lukte het hem nog nauwelijks om klaar te komen. Daardoor nam zijn behoefte aan seks plotseling af. Dat vonden we allebei ontzettend jammer. Als we nu één keer per maand seks hadden, was het veel. Het was eerder eens per drie maanden.…

“Een aantal columns geleden zei ik nog stoer: ‘Ik ga zo anders om met mijn angsten…’ Tja. Was het de goden verzoeken? Ik weet het niet. Vorige week dinsdag stond ik op en ik voelde meteen: oei, dit is niet oké. Wat op zich raar was, want er was werkelijk niks aan de hand. Je hoofd gaat dan zoeken, het oude vertrouwde rijtje af: slecht geslapen? Mwaw, niet bijzonder slecht. Werkstress? Nee, ook niet. Moe dan? Ja, dat wel. Is dat een reden om nu het gevoel te hebben dat ik zo’n beetje half lig dood te gaan? Nee, niet echt. Echt niet, eigenlijk gewoon. Voor ik mezelf een probleem aanpraat - daar was ik voorheen echt een ster in namelijk - besluit ik dat er geen reden is voor…

“Op mijn vijftiende ging ik voor het eerst naar de huisarts met menstruatieklachten. Ik had kramp en hevige bloedingen, die acht tot tien dagen duurden. Doordat ik veel bloed verloor, was ik een futloze tiener. Het kostte me altijd tijd om ervan te herstellen. Daarna voelde ik me eventjes goed, maar al snel begon de ellende opnieuw. Maar de huisarts zei: ‘Ik ga je geen pijnmedicatie geven, dit hoort erbij. Het is normaal.’ Nu weet ik: het is dus níet normaal! Als je in je dagelijkse leven zoveel hinder ondervindt van je menstruatie, ga dan naar de dokter. Zelf ben ik in de jaren erna met tussenpozen bij drie verschillende huisartsen geweest en heb ik zeven gynaecologen gezien. De pijn nam met de jaren alleen maar toe, maar hoewel ik…

“Ik groeide op in een heel liefdevol gezin. Ik vertel dit er heel bewust bij, want wanneer iemand kampt met psychische problemen, denken mensen vaak dat daar een nare jeugd aan ten grondslag moet liggen. Ik ben het levende bewijs dat dat onzin is! Mijn ouders merkten al gauw dat ik geen standaardbaby was. Ik was op zijn zachtst gezegd temperamentvol. Ik huilde niet gewoon, nee, ik krijste de hele boel bij elkaar. Alles aan mij was heftig. Nu noem ik mezelf een borderlinebaby, maar dat wisten mijn ouders toen natuurlijk nog niet. Pas op mijn negentiende kreeg ik de diagnose borderline. Mijn ouders hebben heel wat met me te verstouwen gehad. Ook als ze bijvoorbeeld opvang voor me moesten regelen. Ze hadden me aangemeld bij een kinderdagverblijf, maar slapen…

WAT HEBBEN DE STERREN VOOR JOU IN PETTO KREEFT 22-6 t/m 22-7 Je krijgt de kans om meer betekenis aan je leven toe te voegen. Daarbij zul je wel meer van jezelf moeten geven. Denk niet te groot, zoek het dichtbij. Pas op voor verwachtingen van anderen en stel vooraf je eigen grenzen, Kreeft. Zo voorkom je dat je weer in dezelfde val stapt. Leeuw 23-7 t/m 23-8 In de persoonlijke sfeer is sprake van extremen, Leeuw. Binnen relaties kan het op uiteenlopende manieren gaan knallen. Kinderen vragen én geven deze periode extra veel. Maagd 24-8 t/m 23-9 Je weet dat die kritiek terecht is, maar hebt er toch moeite mee. Zie het als een kans op verbetering, Maagd. Het zal gaan leiden tot een resultaat om trots op te…