Inhoudsopgave van Editie 7 - 2024 - Mijn Geheim

Bij het afronden van een nummer van Mijn Geheim lopen we aan het eind nog even alle artikelen door. Die staan dan naast elkaar op het scherm, in de volgorde waarin ze straks ook in het blad komen. We kijken of er niks vergeten is en of er geen fouten zijn blijven staan. Bij het nalopen van dit nummer, viel me ineens op dat we in bijna elke kop het woord ‘dankbaar’ hadden vermeld. Op blz. 4: ‘Ik was dankbaar voor wat het mediteren mij had gebracht’. Op blz. 16: ‘Ik ben dankbaar dat we eindelijk op de goede weg zijn.’ Op blz 22: ‘We zijn zó dankbaar voor alle mooie dingen die op ons pad komen.’ Op blz. 26: ‘Dankbaarheid is een sterke kracht.’ Op blz 42: ‘Ik ben…

berichtjes van & voor lezeressen- mail naar redactie@mijngeheim.nl Verder na scheiding Een halfjaar geleden ben ik gescheiden. Ik heb geen makkelijke tijd achter de rug. Scheiden doe je heus niet zómaar, ook al denken mensen vaak van wel. Ik leefde met een man die vooral met zichzelf bezig was. Het heeft lang geduurd voordat ik dat inzag en bij hem weg durfde te gaan. Ik kwam in een rollercoaster van emoties terecht, met loopings die gingen van verdriet, boosheid naar angst, eenzaamheid en weer terug. Scheiden is ook rouwen. Nu kom ik gelukkig in een andere fase terecht. Ik ben gaan sporten en heb op de sportschool nieuwe mensen leren kennen én ik ben begonnen met een cursus intuïtieve ontwikkeling. Ook daar ontmoet ik vrouwen die al heel wat achter…

Wanneer kinderen naar de kinderopvang gaan, ontvangen ouders een inkomensafhankelijke bijdrage van de Belastingdienst, de zogenaamde kinderopvangtoeslag. Tussen 2005 en 2019 betichtte de Belastingdienst zo'n 26.000 ouders van frauduleuze praktijken. Zezouden onterecht kinderopvangtoeslag hebben ontvangen en moésten plotseling duizenden euro's terugbetalen. Veel ouders hadden dat geld niet: voorhanden en raakten diep in de schulden. Die stressvolle financiële situaties leidden tot depressies, gezondheidsproblemen, echtscheidingen verlies van werk en onderdak, en in zeer ernstige gevallen tot uithuisplaatsing van de kinderen. Kinderen konden niet sporten of op vakantie. Er was geen geld voor leuke dingen, soms zelfs niet voor eten. In 2018 kwam de Toeslagenaffaire aan het licht. Dat leidde tot vele onderzoeken, rechtszaken en een parlementaire enquêtecommissie, die in 2020 het eindverslag de titel Ongekend onrecht meegaf. Het kabinet besloot in december…

VIJF MOOIE LEVENSLESSEN VAN OUDTOPSPORTER VEERLE ‘‘Als kind was ik al heel sportief. Ik deed aan tennis, judo en paardrijden en op mijn twaalfde begon ik met fietsen. Mijn broer was op zoek naar een leuke sport en wilde bij de wielervereniging gaan kijken. Mijn vader en ik gingen mee. Mijn broer vond het niks, maar ik was hartstikke enthousiast. Ik mocht een proefles volgen en dat beviel heel goed. In de zomer deed ik aan wielrennen, in de winter aan veldrijden. Al snel reed ik wedstrijden en daar ben ik lang mee doorgegaan. Ik heb uiteindelijk lange tijd op topniveau gefietst, de laatste jaren draaide ik zelfs een eigen team in het veldrijden. Tot ik in februari 2023 stopte met koersen. Jarenlang had mijn hele leven om de sport…

“Daar lag hij. Mijn grote liefde Max. Met een naald in zijn arm onderuitgezakt op die smerige bank. Ik hoefde niet eens te luisteren, ik zag zo ook wel dat hij dood was. Negentien was ik, hij amper twintig. We zaten samen in de drugsscene van die tijd. Onze wereld bestond uit drugs scoren, een plek zoeken om te gebruiken en wat te slapen. Vervolgens begon de hele riedel weer van voren af aan. Onze ouders hadden hun handen van ons afgetrokken. Ze hadden het opgegeven, óns opgegeven. Mijn vader en moeder deden er alles aan om me weg te houden van de verwoestende wereld waarin ik me bevond, maar moesten me met gebroken hart uiteindelijk loslaten. Max en ik waren jeugdliefdes. We groeiden op in dezelfde stad, gingen samen…

“Honden zijn altijd in mijn leven geweest, al vanaf dat ik in de box stond. Ik groeide op met honden en konijnen. Héél veel konijnen. Hét begon met een mannetjeskonijn dat een vrouwtje bleek en toen had ik in no time heel veel konijntjes. Ik was altijd bezig met onze konijntjes en met de hond. De eerste hond die ik me als kind kan herinneren was Bruno. Mijn moeder vertelde altijd dat ik vanaf dat ik kon praten, zei dat ik later met dolfijnen wilde werken. Die wens had werkelijkheid kunnen worden als ik niet ziek was geworden op een heel ongelukkig moment. Daardoor was het niet verstandig dat ik op kamers ging voor mijn stage bij een dolfinarium. Ik bleef thuis en liep stage bij een dierenasiel, hondenuitlaatservice, dierenwinkel…

RAM 21-3 t/m 20-4 Er liggen kansen in de gezins- en familiesfeer. Dit is een goed moment om meningsverschillen bij te leggen, want ook anderen zijn daartoe bereid. Wees niet te terughoudend, durf ook de eerste handreiking te doen, Ram. Zodra de lucht is geklaard, is het tijd voor nieuwe plannen. Stier 21-4 t/m 20-5 Je voelt je niet gehoord of gezien. Roep niet om aandacht, zie het als een mooie kans om de relatie met jezelf te verdiepen. Je hebt jezelf nog zo veel te vertellen, Stier! Tweeling 21-5 t/m 21-6 De negativiteit van iemand in je buurt dreigt op jou over te slaan. Je doet er goed aan door grenzen te stellen. Zorg dat de ander weet wat jou precies dwarszit, Tweeling. Kreeft 22-6 t/m 22-7 Het is…

De waarde van mediteren ontdekte ik in 2005, in een tijd waarin het heel slecht met me ging. Ik gokte, at slecht en dronk te veel. Ik voelde me terneergeslagen en beroerd. Met moeite kwam ik de dagen door. Steeds vaker vroeg ik me af wat eigenlijk precies zin en waarde aan mijn leven gaf. Was dit het nu? Sport en sportprestaties bepaalden een groot deel van mijn leven. Toch vroeg ik me als wielrenner af waarom het toch zo belangrijk was om altijd net iets harder te willen fietsen dan die ander naast je. Was dat het doel? Was dat wel zo goed voor je geest en gestel? Twijfel en onrust heersten. Pas na vier bier was het rustig in mijn hoofd. Het keerpunt kwam, toen ik bladerend in…

“We hadden net de auto geparkeerd. In tegenstelling tot Mario, die op was van de zenuwen, had ik me de hele rit relaxed gevoeld. Tot nu. Tot het moment waarop we Esther, de vrouw die misschien onze toekomstige draagmoeder zou worden, daadwerkelijk gingen ontmoeten. Aan de andere kant van het grote plein zagen we al iemand staan. Was dat Esther? Terwijl we die kant op liepen, werd het kleine mensje in de verte groter en groter. Een knappe vrouw wachtte ons glimlachend op. Er werden handen geschud en samen liepen we naar het terras. We hadden meteen een klik. Er werd gekletst. Over ditjes en datjes. Over ons. Over haar leven. En oyer het draagmoederschap. Stiltes vielen er niet en voor we het wisten, liep het al tegen het einde…

‘HIJ IS DE ZOON VAN MIJN BESTE VRIENDIN. MAAR MIJN GEVOELENS ZIJN ER NU EENMAAL’ “Of het vreemd is dat ik mijn minnaar ooit als peuter aan de hand had? Ik kan het nu zien als gescheiden levensfasen, al weet ik dat anderen dat niet zo zullen zien. Neem zijn moeder, een vriendin die ik al bijna mijn leven lang ken. Ik denk dat ze nooit zal accepteren dat ik van haar zoon houd en daarom mag ze niet weten dat we verliefd zijn. Nog niet. Als we op een dag besluiten definitief voor elkaar te kiezen, dan zullen we haar er wel mee moeten confronteren. Net als mijn andere vriendinnen en vrienden. En mijn ouders - ik krijg al buikpijn bij de gedachte dat ik voor ze sta en…

“Ik ben nog wel een paar dagen goed ziek geweest van de verdwijnende glazenwasser. Niet in de laatste plaats omdat ik nog stééds vieze ramen heb. Maar aan dé andere kant is het natuurlijk ook wel weer een verhaal om van te smullen. Zeker voor mijn vriendinnen. ‘Waar haal je ze toch elke keer vandaan?!’ roept een vriendin uit. ‘Ga gewoon een keer serieus daten.’ Serieus daten? Ik vraag haar wat ze daarmee bedoelt. ‘Kijk,’ zegt de wijze vriendin tegenover me, ‘jij wilt een paar stappen overslaan. Je wilt eerst wat aanrommelen en dan meteen door naar de ‘en-ze-leefden-nog-lang-en-gelukkig’. Zo werkt het niet. Je moet bereid zijn om iets op te bouwen samen.’ Later als ik thuis ben, denk ik nog eens na over ons gesprek. Ergens weet ik dat…

DEZE KEER: Wendy maakt zich zorgen om haar hond INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion, Lieve Marion, wat ik me afvraag is of jij ook met dieren kunt praten? Mijn man en ik hebben al negen jaar een hond, Sammy. We zijn heel gek op hem. Het laatste half jaar schijnt er iets met hem aan de hand te zijn, maar we kunnen onze vinger er niet op leggen. We zijn bij de dierenarts geweest, maar er wordt niets gevonden. Zijn bloed is nagekeken, de dierenarts heeft hem heel goed onderzocht en hij zei dat hij niets bijzonders kon vinden. Hij dacht dat het vanzelf wel over zou gaan. We zijn inmiddels drie maanden verder, maar Sammy is nog steeds lusteloos. Voorheen speelde hij heel graag met de bal, maar ook dat…

“We hebben een tijdje gedacht dat het met Olivia's woordenschat de V w verkeerde kant opging. Lola sprak Complete volzinnen voordat ze twee werd, maar Olïvia heeft geen haast. Tot een paar weken geleden, tenminste. Ze lijkt nu alles in no time in te willen halen en dat gaat niet zonder slag of stoot. Ze heeft overal een woord voor, het is alleen niet helemaal spot on, om het maar voorzichtig uit te drukken. Er komt veel frustratie bij kijken. Als we haar niet direct begrijpen, wordt de toon dwingender en onvriendelijker. En niet zelden ontaardt het in schreeuwen. Twéé is een lastige leeftijd. Misschien wel de allerleukste leeftijd, maar ook een heel lastige. Je kind is een doorlopende theatervoorstelling met alle gekkigheden, maar die gekkigheden zorgen ook nogal eens…

‘Deze jaren hebben me gesloopt. Ik zal nooit meer de oude worden’ “Achteraf gezien snap ik niet hoe ik die hele Toeslagenaffaire heb overleefd. Mijn kinderen waren het enige wat me nog op de been hield. In mijn wanhoop heb ik zelfs weleens overwogen om er een einde aan te maken. Maar wie zou er dan voor mijn kinderen zorgen? Ik zag hun verdrietige gezichten al voor me. Dat gaf me de kracht om tóch verder te gaan. Hoe moeilijk ik het ook had, ik moest er zijn voor mijn kinderen. We hadden immers niemand anders. En dan het wantrouwen. Aan hun blik zag ik dat mensen me niet geloofden. Dat deed enorm veel pijn. Pas toen de Toeslagenaffaire volop in het nieuws was, begrepen ze eindelijk dat ik onschuldig…

“Naar schatting 10 van de 100 zorginstellingen meteen eigen zwembad gaan of hebben hun zwembad gesloten. Acht anderen overwegen sluiting’. Er staat een groot artikel in een dagblad en op social media verschijnen schrijnende verhalen, woedende commentaren en boze emoticons. Ouders van kinderen met heel uiteenlopende beperkingen doen gefrustreerd hun verhaal» I n dat is volkomen logisch. Zwemmen is voor onze bijzondere kinderen om veel redenen heel belangrijk. Sporten is voor iedereen goed, maar voor mensen met een beperking is zwemmen vaak de enige sport die ze kunnen beoefenen. In het water hebben zij geen last van verminderde spierkracht. Sterker nog, het is vaak dé manier om spieren en conditie op te bouwen. Ik begrijp de argumenten van de zorginstellingen wel, want een zwembad speciaal voor deze doelgroep kost geld.…

Suzanne (46) besloot samen met haar echtgenoot Hans (42) en dochter Feline (8) Hans’ droom te verwezenlijken: het bouwen en verhuren van ecologische vakantiehuisjes van leem en stro in Zuid-Frankrijk. Suzanne vraagt zich geregeld af of zij wel kan aarden in een aarden huis in the middle of nowhere. www.strohuisje.nl “Dus jullie doen geen ontbijt?’ De beller checkt nog maar eens of hij het echt goed begrepen heeft. Voor de zekerheid. ‘Nee,’ flappen we er direct uit. ‘Wij zijn een gîte. Er zit een volledig uitgeruste keuken in ons vakantiehuis waar u precies kunt klaarmaken wat u lekker vindt,’ vertellen we met een lach. Als onze grappigheid niet aankomt, vervolgen we: ‘Als u een Bed & Breakfast wilt, dan kunt u zoeken op chambre d'hôtes.’ Ik snap dat deze termen…

“Ik wildé altijd al jong moeder worden. Als tiener was ik dol op kinderen, ik paste op neefjes, nichtjes en had ook nog verschillende oppasadressen in het dorp. Ik heb zelfs nog een tijdje gedacht dat ik juf wilde worden. Uiteindelijk ben ik verpleegkunde gaan studeren om vervolgens in de psychiatrie te gaan werken. Mijn vriend en ik zijn nu twaalf jaar samen. Hij is vijf jaar ouder dan ik, dus ik dacht ‘mooi, dan kan ik jong moeder worden.’ Het liefst was ik al moeder geworden op mijn eenentwintigste, omdat je dan jong bent en goed in je energie zit. Met het idee ook dat, als de kinderen het huis uit zijn, je samen nog genoeg jaren hebt om lekker met z'n tweetjes te genieten. Op mijn vijfentwintigste raakte…

VRAAG Seksverslaving? Angelica (43) Na mijn scheiding vijf jaar geleden heb ik de tijd genomen om tot mezelf te komen. Zo'n twee jaar terug ben ik weer gaan daten. Soms leuk, soms minder leuk, maar altijd spannend. Vooral toen ik na een date met een leuke man in de slaapkamer belandde. Ik ontdekte dat de seks met mijn ex, die mijn eerste en enige was, al die jaren niet zoveel had voorgesteld. Deze bewuste man was geen blijvertje, maar Kevin, die ik acht maanden geleden ontmoette, is dat wel. Op alle vlakken klikt het, ook in bed. De passie is nog steeds volop aanwezig. Bij Kevin in ieder geval. Ik weet niet wat ik meemaak, zoiets heb ik bij mijn ex nooit ervaren. ‘Het’ gebeurt niet dagelijks, maar Kevin wil…