Inhoudsopgave van Editie 5 - 2024 - Mijn Geheim

Ruim tien jaar geleden overleed mijn lieve moeder en moest ik met mijn zus op zoek naar een uitvaartondernemer. Na de uitvaart van mijn vader, vijf jaar daarvoor, die mijn moeder toen regelde samen met mijn vaders broer, wisten wij in elk geval hoe we het niét wilden. Veel dingen hadden we al met mijn moeder besproken en zij, en ook wij, had heel speci? eke ideeën. Pas na veel rondbellen spraken we iemand met wie we het gevoel hadden op één lijn te zitten. De uitvaartdame voelde ons feilloos aan en ook voor onze wens om de uitvaart wél in een kerkelijke omgeving, maar niet met een of? ciële kerkdienst te houden, had ze een oplossing. Net even buiten de stad in het groen stond een lieftallig kerkje, dat…

"Morgen gaan we een weekendje weg, Joost en ik, en vandaag lijkt alles in chaos bij elkaar te komen. De tablet van mijn vader is stuk. Of ik even een nieuwe voor hem uit kon zoeken, hij had geen idee hoe dat moest. ‘En wil je dan ook gelijk even mijn mail en mijn spelletjes weer overzetten. Want dat kan ik écht niet,’ voegde hij daaraantoe. Sinds mijn vaders vriendin drie maanden geleden naar een verpleeghuis is verhuisd, leunt hij zwaarder op me dan ooit. Het zal ook een stukje eenzaamheid zijn; er gaat geen dag voorbij dat hij niet minstens twee keer belt. Hoe lastig ik het ook vond, ik heb hem gezegd dat hij daar mijn broer maar voor moet bellen. Ik heb meer te doen. ‘Je moet…

"Hij is ons grootste goed, het middelpunt van ons bestaan, voor wie met liefde alles wijkt: onze zoon Mees. Meervoudig gehandicapt, maar veel belangrijker: gelukkig, vrolijk en wonend onder ons dak. Dat hebben we ons vanaf zijn geboorte voorgenomen: we doen er alles aan hem bij ons te houden. We verbouwden ons huis, pasten het aan op Mees’ behoeften en beperkingen. Mijn man Ivar en ik gingen beiden parttime werken, zodat we er bij toerbeurt voor hem kunnen zijn. Mensen zeggen: wat moet het zwaar voor jullie zijn. Maar wij ervaren dat niet zo. We zijn dolgelukkig dat we dit kunnen en mogen doen voor ons enig kind. Hij hoort bij ons en wij bij hem. Mees’ geboorte was een cadeautje. Ivar en ik hadden een knipperlichtverkering, die zonder de…

‘Ik zag er geen kwaad in. Ik vertelde gewoon liever een leugentje dan dat ik iets uit moest leggen’ Het begrip eerlijk heb ik altijd ruim opgevat. Ik heb niets tegen een leugentje om bestwil en verzwijgen vind ik geen liegen. Liegen is er bij mij ingeslopen en ik ben er ook goed in. Mijn ouders wond ik moeiteloos om mijn vingers, mijn slechte rapporten tekende ik zelf. Mijn zus geloofden ze nooit, maar mij altijd. Ik merkte dat het verbuigen van de waarheid me makkelijk afging. Ook tegen vriendinnen was ik lang niet altijd eerlijk. Om ruzie te voorkomen praatte ik de ene dag met de een mee en de andere dag met de ander. Langzaam maar zeker kroop liegen onder mijn huid en werd het een deel van…

www.strohuisje.nl "Het verhuren van ons vakantiehuis begon al, toen Hans nog volop aan het bouwen was. Zodra de mensen van vakantiehuis 1 de hielen hadden gelicht om een markt of kasteel te bezoeken, snelde Hans richting zaagtafel om dingen te doen die heel veel lawaai maken voor vakantiehuis 2. En nog steeds zijn de bouwklussen op het terrein niet helemaal af. Het meeste houtwerk doet hij in de maanden dat er minder huurders zijn, maar hij kan echt niet volstaan met een bouwvak van een half jaar. Door slim te werken om de aanwezigheid van gasten heen, kan hij tenminste door en hebben de vakantiegangers er geen last van. Je wilt tenslotte tijdens je vakantie niet het idee hebben dat de rust waarnaar je zo verlangd had, daar niet te…

→ Kies voor jezelf Ik zou het doen, de baan aannemen. Zeker als je daar goede woonruimte kunt vinden. Je opofferen voor je moeder lijkt me een slecht idee. Als ze zorg nodig heeft, wil je dat dan zelf gaan doen? En je hobby’s, vrienden en bekenden in je woonplaats: hoe erg zou je ze gaan missen? Dat zijn vragen die je jezelf moet stellen. Het is niet erg om voor jezelf te kiezen! Wijsneus → Hybride werken Of je het aan moet nemen, kan niemand voor je beslissen. De ‘wat als’-scenario’s van anderen zouden geen reden moeten zijn om zo’n kans te laten schieten. Misschien kunnen je leidinggevenden hybride werken mogelijk maken, zodat je niet dagelijks zo’n afstand hoeft af te leggen. De coronacrisis heeft laten zien dat op…

CHANTAL VOCHT JARENLANG TEGEN ANOREXIA "Ik hield als kind van lekker eten en snoepte graag. Dat bleef helaas niet zonder gevolgen: ik ontwikkelde overgewicht. Mijn rode haar en mijn wat vollere postuur zorgden ervoor dat ik op de basisschool het mikpunt werd van pesterijen. Daardoor werd ik steeds onzekerder. Op het voortgezet onderwijs werd het pesten nog erger. Omdat ik totaal niet weerbaar was, werd ik al snel het pispaaltje van de school. Na schooltijd werd ik steevast opgewacht door mijn pesters. Welke route ik ook nam, er viel niet aan hen te ontkomen. Op een dag werd ik in elkaar geslagen. Verdrietig, bang en moedeloos vanwege mijn uitzichtloze situatie klopte ik bij mijn ouders aan voor hulp. Maar hun reactie was: ‘Dit is jouw probleem. Jij bent degene die…

"Een kat is niet zomaar een kat. Wij mensen nemen met een kat een diersoort in huis die rechtstreeks afstamt van de Noord-Afrikaanse wilde kat. Jouw kat heeft dezelfde instincten, behoeften, voorkeuren en verwachtingen als zijn voorouder. Hierbij maakt het ook niet uit of je kat een zwerf- of raskat is, de oorsprong is hetzelfde. Als kind had ik chinchilla’s en cavia’s, pas op latere leeftijd leerde ik katten kennen. Dat wil zeggen, ik ontmoette katten, maar veel wist ik toen nog niet van ze af. Wat is dit nu precies voor dier en wat heeft het nodig? vroeg ik me af. In het derde jaar van mijn studie communicatiewetenschappen moest ik een scriptie schrijven. Ik besloot als onderwerp te kiezen voor communicatie bij katten. Van communicatie was het daarna…

‘‘Naar de supermarkt in het dorp met de auto vond ik al níét te doen. Ik had net mijn rijbewijs gehaald, toen mijn moeder plotseling ongeneeslijk ziek werd. Mijn wereld stortte in en daarmee mijn ‘ik-fiks-die-shithouding’. Zodra ik in de auto stapte, kreeg ik non-stop paniekaanvallen. Het voelde alsof ik ergens boven mijn auto zweefde in plaats van stevig in mijn stoel zat. Dus eh, autorijden? Dat liet ik aan een ander, lees: mijn toenmalige partner, over. Alleen, die relatie ging uit. (Een andere ex, ik spaar ze, ik heb nu kwartet!) En als ik mijn zelfstandigheid terugwilde, móést ik die auto in. Krijsend heb ik mezelf de A13 opgeslingerd: JE KAN HET! En andere woorden die ik hier niet zal herhalen. Met het uiteindelijke resultaat: ik rijd weer auto.…

‘‘Er staan twee glazen wijn op tafel, een schaaltje met nootjes en blokjes kaas. Mijn man en ik kijken geboeid naar ‘Het verhaal van Oranje Nassau’. Ongemerkt wordt het later. Het is een typische zaterdagavond bij ons in huis. Onze jochies liggen diep te slapen, uit Siebes kamer klinkt gesnurk. Het is eigenlijk al veel te laat als wij naar boven vertrekken. Mijn man heeft morgen de ‘vroege Siebe-dienst’, ik mag uitslapen. Met dat heerlijke vooruitzicht val ik snel in een diepe slaap. Ineens klinkt er gehuil en al snel wordt dat gegil. Ik stoot mijn man aan. Hij moet eruit, het is zijn beurt. ‘Doe normaal, het is kwart over twaalf,’ moppert hij. We hebben afgesproken dat we Siebe gewoon laten huilen, meestal valt hij vanzelf weer in slaap.…

"Ik was bijna zeventien toen Christian en ik elkaar via een wederzijdse vriend leerden kennen. Hij was tweeëntwintig. We waren drie dagen bij elkaar, toen hij vertelde dat de kans bestond dat hij de ziekte van Huntington had. Zijn vader had die diagnose namelijk al gekregen en het was een erfelijke aandoening. De ziekte van Huntington is een progressieve hersenziekte. De klachten worden steeds erger. Als je denkt aan andere hersenziektes zoals ALS, parkinson en alzheimer, en je mixt die, dan heb je een beeld van wat de ziekte van Huntington inhoudt. De ziekte kent geen vast verloop. Bij iedere patiënt komen weer andere klachten aan de oppervlakte. Er is ook nog verschil tussen de reguliere vorm en de jeugdvorm. In dat laatste geval openbaart de ziekte zich al op…

DEZE KEER: Kathelijne is bang voor de dood INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion, Lieve Marion, mijn naam is Kathelijne en ik ben 15 jaar. Mijn moeder heeft me aangeraden om u te schrijven via Mijn Geheim. Mijn moeder is vijf jaar geleden bij u geweest voor een consult. Ze zegt dat u lief bent en dat u de gave heeft om in de hemel te kijken. Twee jaar geleden is mijn oma overleden. Zomaar, in de nacht. Mijn oma was 88 jaar, maar heel fit en opgewekt. Ze deed nog heel veel leuke dingen als naar de bingo gaan en kaarten. Sinds mijn oma overleden is, kan ik alleen maar aan doodgaan denken. Ik word er bang van. Het laat me niet los en ik word er ook ongelukkig van. Mijn…

Waar of niet waar? De vriend van Lize uit Mijn Geheim 4 bleek haar allemaal leugens te hebben verteld over zichzelf, die pas uitkwamen na zijn dood. Dit is natuurlijk een persoonlijke ervaring, maar we krijgen als mensheid door de toepassing van kunstmatige intelligentie - AI - steeds meer te maken met een wereld vol leugens. We zijn straks in een tijd beland dat we onze ogen en oren niet meer kunnen geloven. Foto’s en stemmen worden nagemaakt… alles kan fake zijn. De waarheid staat onder druk. Ik word daar heel onrustig van, want dit kan grote gevolgen hebben. Ook organisaties die het kunnen weten noemen dit een wereldwijde bedreiging. Er wordt nu wel gezegd dat je nepbeelden eruit kunt vissen als je goed oplet - zoals een foto van…

"Gespannen stonden Bart en ik op vliegbasis Eindhoven te wachten op de militaire vliegtuigen uit Oekraïne, met aan boord onze dochter Astrid, ons enige kind. Op 17 juli was ze met haar grote liefde Bart op Schiphol lachend in het vliegtuig van Malaysia Airlines gestapt, met als bestemming Kuala Lumpur, om te gaan genieten van een welverdiende vakantie. Een reis die voor alle 298 inzittenden fataal eindigde toen het vliegtuig boven Oost-Oekraïne door een Buk-raket uit de lucht werd geschoten. Een vlucht die de geschiedenisboeken inging als vliegramp MH17. Samen met honderden andere nabestaanden waren we bij deze ceremonie aanwezig. Evenals het koningspaar en vele politici. Nog altijd hoor ik de ronkende motoren en het geklapper van de touwen tegen de vlaggenmasten. We zagen de toestellen landen, met aan boord…

"De dood heeft me altijd geïntrigeerd, als klein jongetje al. Mijn eerste kennismaking met de dood was het overlijden van mijn lieve overgrootmoeder. Ik herinner me haar blauwe lippen en dat ik niet mocht buitenspelen. De dood joeg me geen angst aan, wel riep het verbazing op. Dat er een eind kwam aan een mensenleven verwonderde me, ik wilde er meer van weten. Toch duurde het nog jaren voordat ik uitvaartverzorger werd.” Toeval “Na mijn studie en een aantal verschillende banen werkte ik een tijdlang met veel plezier als steward. Ik vloog de wereld over, kwam op prachtige plekken en maakte kennis met veel verschillende culturen. Maar na negen jaar was ik toe aan iets anders. Ik zocht een baan die echt bij me paste. Het moest iets zijn waarin…

‘‘Dit boek is een monumentje voor Aliki, de bijzondere hond waar ik bijna tien jaar lang mijn leven mee mocht delen. Ik ben schrijver daarom is het monument voor haar een boek geworden. Als ik beeldhouwer was geweest, had ik waarschijnlijk een beeld van haar gemaakt. De dag nadat Aliki overleed ben ik begonnen met schrijven. Ik zocht een manier om het verdriet om Aliki vorm te geven. Om ons leven samen te verduidelijken voor mezelf besloot ik onze geschiedenis te beschrijven. Ons leven, mijn liefde voor haar, haar ziekte en haar dood, ik legde het allemaal in woorden vast. Ik heb het wel vijf keer herschreven voordat ik het aan mijn uitgever aanbood, die het gelukkig zo mooi vond dat hij het uit wilde geven. Nu gaat het echt…

VRAAG Verhuizen ja/nee Manuela (49) Vijf jaar geleden ben ik gescheiden van de vader van mijn twee kinderen, maar we zijn nog steeds goede vrienden. Onze kinderen, nu 26 en 23, begrepen dat een scheiding beter was. Net als onze wederzijdse vrienden. Met iedereen ga ik nog goed om. Ik heb fijne vrienden en ook een leuke baan. Ben veel op pad, maar mijn basis is het kantoor in mijn woonplaats. Vlak bij mijn moeder, die ik soms na het werk even opzoek. Niet dat zij daar altijd op zit te wachten. Ze is een fitte dame met een volle agenda. Als ze ergens hulp bij nodig heeft, vraagt ze dat aan haar buren. Kortom: alles loopt lekker. Toch heb ik een probleem. Een luxeprobleem. Mijn leidinggevende biedt me een…

VISSEN 20-2 t/m 20-3 Een gesprek dat je liever nog had uitgesteld, valt niet meer te ontlopen. Rationele argumenten dienen zwaarder te wegen dan emotionele overwegingen. Dat geldt voor béíde partijen, Vis. Binnen relaties kunnen woorden juist schade aanrichten. Op dat vlak zijn daden nu belangrijker. Ram 21-3 t/m 20-4 Je zult een sprong maken in je persoonlijke ontwikkeling. Dat wordt niet alléén maar leuk, Ram. Een goede aanloop is essentieel. Zorg eerst dat je mentaal tot rust komt. Stier 21-4 t/m 20-5 Een bekende tegenstelling tussen jou en een dierbare zal deze periode opnieuw voor wrijving zorgen. Durf ruimte te nemen en te geven, Stier. Ook dit gaat weer overwaaien. Tweeling 21-5 t/m 21-6 Je kunt het gevoel hebben dat je weinig grip hebt op de tijd. Probeer in…