Inhoudsopgave van Editie 24 - 2023 - Mijn Geheim

Hij was al 23, mijn zoon, toen hij op stage ging naar New York, maar toch had ik er letterlijk slapeloze nachten van. Het was voor het eerst dat hij van huis zou zijn; met ouders in een royaal huis in Amsterdam was op kamers gaan toen hij ging studeren niet nodig. Bovendien waren wij aardige ouders -dat durf ik best te zeggen - die onze zoon geen strobreed in de weg legden. Ik keek wel uit, ik was veel te blij dat hij ‘nog lekker thuis’ woonde. Ook was hij niet erg reislustig, dus een jaartje backpacken hoefden we evenmin te vrezen. Tot dus die aankondiging dat hij een jaar stage ging lopen in New York. Ik kreeg acuut een paniekaanval. Ziek was ik ervan. New York!! Waarom niet…

“Na de Pride in Amsterdam nam ik een besluit dat mijn leven zou veranderen: ik zou stoppen met drinken. Ik had me weer te veel laten gaan, het was letterlijk de druppel die de emmer deed overlopen. Mijn katers waren te vaak te erg voor woorden en ik wist diep vanbinnen dat het voor mij beter was om geen alcohol meer te drinken. In mijn jeugd speelde drank niet echt een rol. Mijn ouders namen heus wel eens een drankje. Als ze dronken, was dat af en toe een whisky of een wijntje later op de avond. Het was niet dat er steevast bij het eten een wijntje werd gedronken. Ik heb een oudere broer, twee oudere zussen en een jonger zusje: zij dronken wel alcohol en gingen ook wel…

“Soms weet ik niet meer wat ik moet doen. Hoe lang kunnen we zo doorgaan? Mijn moeder heeft weleens gezegd: ‘Je moet het gewoon uit je hoofd zetten.’ Dat me dat niet lukt, ziet zij als onwil. ‘Of ben je er soms op uit dit gezin kapot te maken met wat je doet?’ Maar ik doe niets! Ik zou willen dat ik iets deed en dat ik daar dan mee kon stoppen. Maar ik dóé niets, ik voel alleen maar. Ik voel liefde. Verboden, schandelijke liefde kennelijk, want die liefde is voor mijn broer. Even ter verdediging: hij is mijn adoptiebroer. Hij komt ook uit Colombia, net als ik, maar we hebben andere biologische ouders. Maar hoe je het ook wendt of keert: ik ben verliefd op een familielid. Ik…

“Bij ons thuis mocht en kon eigenlijk van alles. Mijn twee zoons waren vrij om te gaan en staan waar ze wilden, maar ons huis was wel altijd de basis om te eten en te slapen. En gebeurde dat niet thuis, dan wist ik waar en bij wie ze waren. Bij Thomas, onze oudste zoon, veranderde dat zes jaar geleden, toen hij uit huis ging om te gaan studeren. Ik had geen idee meer wat hij deed of waar hij was, laat staan met wie. Hij was achttien, logisch dat hij zijn moeder niet meer op de hoogte hield, maar dat bracht wel wat paniekgevoelens teweeg. Ik wilde hem niet controleren, maar ik wilde wel weten of het goed met hem ging en of hij veilig was! Gelukkig kwam Thomas…

“Mijn dochter is nu 23 en mijn zoon bijna 16. Al toen de kinderen nog klein waren, was mijn vrouw Linda - inmiddels mijn ex - bezig met de dag dat ze uit huis zouden gaan. ‘Als Yfke straks gaat studeren, kunnen wij wel wat dichter bij de universiteit gaan wonen, toch?’ vroeg ze bijvoorbeeld. Yfke zat toen nog maar net op de middelbare school en had een keer laten vallen dat ze dokter wilde worden. Ik vond het een vreemde opmerking. Waarom zouden we dat doen? Ik wilde er liever op vertrouwen dat onze dochter zich wel zou redden. Er was geen aanleiding om te denken dat ze ons als ouders nog zo erg nodig zou hebben als ze eenmaal aan de universiteit zou gaan studeren. Maar Linda maakte…

De FRANSE droom Suzanne (46) besloot samen met haar echtgenoot Hans (42) en dochter Feline (8) Hans’ droom te verwezenlijken: het bouwen en verhuren van ecologische vakantiehuisjes van leem en stro in Zuid-Frankrijk. Suzanne vraagt zich geregeld af of zij wel kan aarden in een aarden huis in the middle of nowhere. “Inmiddels wonen we hier zes jaar, zijn er drie strohuizen gebouwd, hebben we een nieuwe taal geleerd, nieuwe mensen ontmoet en een verhuurbedrijfje opgezet. Maar we hebben Les Trois Petits Cochons nooit officieel geopend. Onze dorpsgenoten hebben ‘die dappere ollandais’ wel zien slepen met strobalen en kruiwagens vol klei, maar het eindresultaat bleef een beetje verborgen achter het groen. Geïnspireerd door een ander openingsfeest besloten we dat het nu echt tijd was om ‘zelf’ te openen. De datum…

VRAAG Foute vrienden? Mireille (43) Mijn 16-jarige dochter Robyn heeft nieuwe vrienden. Ze halen haar regelmatig op, maar komen nooit binnen. Dus op een avond stapte ik snel naar buiten, voordat ze konden vertrekken. Twee jongens en een meisje stonden voor de deur, met een wezenloze blik in hun ogen. Een jongen droeg een leren jack, had warrig haar en vieze handen. ‘Van het klussen aan scooters,’ vertelde Robyn later. De ander had een sigaret in zijn mond, een bleek gezicht, droeg een gore spijkerbroek en zijn gympen waren op sterven na dood. Toen ik dichterbij kwam om me voor te stellen, rook ik de alcohollucht om hem heen. Robyns vriendin had paars haar en zoveel piercings dat ik ze niet kon tellen. Vrolijk zei ze haar naam: Lindsey. De…

Het feest van Kerstmis Vrede op aarde & Lief zijn voor je naasten Kerstmis is traditioneel de tijd waarop we proberen méér dan anders lief te zijn voor je naasten. In de kersteditie van Mijn Geheim lees je de verhalen van mensen die deze kerstgedachte letterlijk hebben uitgedragen en iets bijzonders voor hun medemens hebben gedaan. HEDENDAAGSE HELDEN Gewone mensen, bijzondere daden! Wilma doneerde een nier aan een vreemde • Ousman, asielzoeker uit Gambia, is vrijwilliger bij mensen met een beperking • Esther, oprichtster van Signi, gaat bij rampen met honden op zoek naar overlevenden • Margot was een van de eerste ambulancevrouwen in Amsterdam • Vera is al 20 jaar brandweervrouw in Den Bosch • Berry redde een moeder en haar twee kindjes uit een auto in de sloot…

‘‘Ik ben afgestudeerd psychologe en heb jarenlang in de ggz gewerkt. Toen ik zwanger werd van mijn tweede kind, ben ik daar tijdelijk mee gestopt. Op dit moment is er een schrijnend tekort aan psychologen, toen was dat anders. Opnieuw een baan vinden was een uitdaging! Ik solliciteerde me suf. Ook bij het Pieter Baan Centrum, een van de bekendste klinieken in Nederland waar men gedrag observeert van verdachten die een ernstig delict hebben gepleegd. Daar werd ik aangenomen. Zo ben ik min of meer per toeval de wereld van de forensische geestelijke gezondheidszorg ingerold, de geestelijke gezondheidszorg voor mensen die een straf opgelegd hebben gekregen. En eigenlijk vond ik het vanaf het allereerste moment superinteressant. Ik denk dat we allemaal een bepaalde sensatiezucht kennen. Waarom denk je dat al…

GINGER WINE Heel leuk voor tijdens een avondje met vrienden. Een witte alcoholvrije wijn cocktail met een winters tintje. Makkelijk te maken en mee te nemen! • 40 ml Viverty Sauvignon Blanc • 40 ml Ginger Ale (Royal Club) • 1 limoen in 4 partjes • ijs (optioneel) Schenk de witte wijn in een champagneglas. Voeg de Ginger Ale toe. Voeg het sap van 3 limoenpartjes toe. Garneer met een schijfje limoen. WINTER GOLD MOCKTAIL Als je iets meer uit wilt pakken, maak dan de Winter Gold. Een heerlijke mocktail die perfect bij deze tijd van het jaar past. • 20 ml bloedsinaasappelsap • 40 ml granaatappelsap • 20 ml gemberbier • 60 ml Viverty Sparkling 0.0% • 1 steranijs • 2 kruidnagels • 1 kaneelstokje • ijsblokjes • schijfje…

“Misschien komt het, omdat het buiten zo donker is. Of omdat ik al lang en breed de kaarsjes thuis aanheb en toe ben aan nóg meer gezelligheid (nou ja, die had ik eind augustus ook al aan, dus dat zegt niet zoveel). Of… omdat een goede vriendin ook ineens actief aan het daten is geslagen en ik me daardoor een beetje eenzaam voel. Ik heb in elk geval maar weer eens een nieuwe datingapp geïnstalleerd. En als je nu denkt ‘hoe zit het met die andere man over wie je een tijd geleden schreef?’ Nou, eerlijk gezegd geen idee. De voorzichtige, lieve pannenkoekenman hult zich in stilzwijgen. En achter mannen aanjagen doe ik niet meer. Dat heb ik in het verleden te vaak gedaan en dan krijg je weer zo'n…

‘‘Op 5 augustus 2021 fietste Niels samen met zijn vriend en studiegenoot Viggo in de Ardennen. Niels was een gepassioneerd wielrenner en hij had zwemmer Viggo overgehaald om eens een keertje met hem mee te gaan fietsen. De trip was goed voorbereid, Niels was een ervaren en verantwoorde fietser. De jongens hebben daar in de buurt zelfs nog een helm geregeld voor Viggo, omdat hij die niet bij zich had en Niels niet wilde dat Viggo zonder zou fietsen. Het was Viggo's eerste fietstocht en Niels’ laatste. Ze waren nog maar een kilometer of vier op weg, toen een onoplettende automobilist de jongens van achteren aanreed. Viggo werd geraakt door de autospiegel. Hij belandde in de berm, maar werd niet zwaar verwond. Niels, die in het wiel van Viggo reed,…

DEZE KEER; Monica maakt zich zorgen om haar zieke zoon INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion, Onze thuiswonende zoon van twintig heeft al veel voor zijn kiezen gehad. Hij blijkt een zeer zeldzame kanker te hebben, met toch nog een redelijk positieve prognose, en is daar nu voor onder behandeling. Hij heeft echter ernstige rugklachten. Werkt gelukkig nog wel en probeert te sporten, maar dat is het wel zo'n beetje. Hij zou zo graag een vriendin hebben, maar in deze omstandigheden is dat natuurlijk erg moeilijk. Ook ik heb het mentaal erg zwaar nu. Iedere morgen als hij vertrekt, blijf ik huilend achter. Ik zou zo graag weer een klein beetje licht zien aan het einde van de tunnel. Zou jij hem en mij een sprankje hoop kunnen geven? Liefs, Monica Lieve…

Jongste agent Mijn kleinzoon Niek werkt bij de politie. Hij is nog erg jong, zeven jaar, maar hij is echt goed. Hij zit bij ons in de auto, als hij ziet dat een auto voor ons op de rotonde probeert om een andere auto rechts in te halen, om vooraan te komen. Niek bedenkt zich geen seconde en maakt een foto. En dan zegt hij heel serieus: ‘Zo, ik heb nu het kenteken en dat stuur ik door naar een van mijn collega's, want ik ben vrij vandaag. Maar hij moet wel een flinke bekeuring krijgen voor asociaal gedrag.’ Nou, dan ben je toch een goede politieman of niet soms! Oma Jannie Bijzondere sjaals haken Sascha Blase - van Wagtendonk begon in 2009 een blog over haken onder de naam…

“Op de afdeling oncologie waar ik patiënten volg en begeleid in hun chemo-traject, hoorden mijn collega's en ik in 2019 in korte tijd vaak opmerkingen van onze patiënten over het gemis van hun huisdieren. Ik heb zelf ook een hond, Remus, die heel belangrijk is voor mij en ons gezin, dus ik begreep de vragen van onze patiënten heel goed. Ik wist dat in Brussel een ziekenhuis bestond waar naast het ziekenhuis een villa was, waar patiënten hun huisdieren op bezoek konden laten komen. Dat zette ons aan het denken. Onze collega's in Brussel was het gelukt, waarom zou het ons in Vlaanderen niet lukken zoiets te realiseren? We besloten het plan verder uit te werken en stapten ermee naar de directie. Dokter Lippens was enorm enthousiast, zodra het woord…

‘‘Je gaat niet janken hè?” Lotte vraagt het vanaf de achterbank, waar ze samen met haar vriendje zit. In de kofferbak ligt haar backpack en haar beste vriendin, met wie ze de reis naar Thailand gaat maken, is al op Schiphol, zo begrijpen we net uit appjes. Lottes vriend, haar vader en ik zwaaien haar uit en dat mag dus niet met tranen. Een deel in mij zegt dat het ook echt belachelijk is om voor een vakantie van drie weken te snotteren op de luchthaven, maar een ander deel staat doodsangsten uit. Wat als er iets gebeurt? Dan is ze wél aan de andere kant van de wereld. Daarbij komt dat ik zelf nog nooit in Azië geweest ben en me dus ook weinig voorstelling van het land kan…

“Mijn moeder en ik hebben altijd een goede band gehad, hoewel ik meer een vaders- dan een moederskindje was. Mijn vader werkte aan huis als boekhouder en daardoor was hij altijd bij mijn zusje en mij. Hij was degene die ontbijt voor ons maakte, ons naar school bracht en weer ophaalde, ons hielp met huiswerk, naar feestjes, sport en de dokter bracht als het nodig was en het eten kookte. Mijn moeder zat altijd op de weg. Ze was vertegenwoordiger in beauty-producten en reisde het hele land door. Wel bracht ze ons ‘s avonds altijd naar bed en las ze een verhaaltje voor. Vorig jaar bleek mijn moeder ernstig ziek, ze had kanker. In slechts een paar maanden tijd veranderde mijn sterke, vrolijke, tot in de puntjes verzorgde moeder in…

BOOGSCHUTTER 23-11 t/m 21-12 Iets wat al langer geleden is gebeurd, voelt nog als de dag van gister. Met name in deze tijd kan dat soms pijnlijk zijn. Je hebt nog langer nodig om dit te verwerken. Dat wil echter niet zeggen dat je er constant mee bezig moet zijn, Boogschutter. Laat ook de tijd zijn werk doen. Steenbok 22-12 t/m 20-1 Je ziet een dierbare worstelen met zichzelf. Je kunt dit helaas niet oplossen voor de ander, maar er wel zíjn voor hem of haar. Laat ook merken dat je dat wilt, Steenbok. Waterman 21-1 t/m 19-2 Je kunt die negatieve gedachten bestrijden met positieve acties, Waterman. Je bent in staat om dit om te keren. Het eerste mentale hobbeltje is het lastigst om te nemen. Vissen 20-2 t/m…