Inhoudsopgave van Editie 20 - 2023 - Mijn Geheim

Onze zoon was tien en zat al in groep zes, toen zijn juf ons uitnodigde op gesprek. Nietsvermoedend kwamen we op de afspraak, volgens ons deed onze zoon het prima op school. Toen liet zijn juf zijn laatste dictee zien; tot onze ontsteltenis had hij letterlijk geen enkel woordje goed gespeld, behalve de lidwoorden. De conclusie was snel getrokken en een professionele test maakte het officieel: onze zoon was zo dyslectisch als een deur. Echt zwáár dyslectisch. Voor ons, zijn ouders, was het onbegrijpelijk: ik als journalist en mijn man als uitgever verdienden letterlijk ons brood met lezen en schrijven, en onze zoon kon het geen van beide?! En hoe kon het dat we het niet hadden gemerkt? Niet kunnen lezen en schrijven in deze samenleving, zie dan maar eens…

"Als ik al vragen krijg over mijn relatie, dan gaan ze eigenlijk nooit over seks. Terwijl ik durf te wedden dat daar stiekem de meeste vragen over leven. Want hoe gaat zoiets, als de minnaar van je man bij je woont? Er zijn driehoeksverhoudingen waarbij het één gezellige boel is in bed, maar bij ons is alleen mijn man Koen biseksueel. Zijn vriend André valt alleen op mannen en heeft, net als ik, geen belangstelling om gedrieën het bed te delen. Daarmee is onze relatie een wat bijzondere vorm van polyamorie, zoals het heet als een liefdesrelatie meer dan twee mensen telt. Vaak is het zo dat dan alle betrokkenen elkaar beminnen. Ik vind dat heel mooi, het is harmonie in optima forma. Maar bij ons is dat verlangen er…

"Ons bakkerijtje is ontstaan uit onze liefde voor onze honden. Toen onze lieveling Bo in haar laatste levensfase kwam, wilden we haar vanzelfsprekend nog alles geven wat we maar konden. Helaas kon ze door een gezwel haar gewone voer niet meer eten. Daarom ben ik speciaal voor haar begonnen met het bakken van zachte hondenlekkernijen. Het werd een succes. Mijn koekjes heeft ze met smaak gegeten tot haar laatste dag. Tot het laatste uur zelfs.” Onbetaalbaar “Bo is op 3 maart op veertienjarige leeftijd overleden, de leegte die ze achterliet is enorm. Bo zit zó dicht bij mijn hart, ze was echt mijn soulmate. Bo en ik waren letterlijk altijd bij elkaar, 24 uur per dag, dag en nacht. Als ik niet at, at zij ook niet. Bo sleepte me…

www.strohuisje.nl Vorige keer: La rentrée, de eerste schooldag, is het belangrijkste moment van het jaar voor alle Fransen, jong en oud. "Sinds we hier wonen, zijn we steeds meer met de seizoenen gaan eten en ook vaker lokaal en biologisch. Dat kan ook bijna niet anders als ál je buren een groentetuin hebben en de vleeskoeien praktisch in je achtertuin grazen. Met een tuin is het makkelijker om zelf groenten te verbouwen en een composthoop aan te leggen. Maar ook de rest van ons huishouden proberen we ‘zo groen mogelijk’ te organiseren. Alle schoonmaakmiddelen zijn ingewisseld voor een milieuvriendelijke variant. Vorige week bracht ik een bijna lege fles bleekwater naar het afvalpunt. De fles had nog een Nederlands etiket, dus was minstens zes jaar oud. Onze was doe ik met…

→ Draai het eens om Ik zou misselijk worden van het idee van mijn moeder met mijn ex-vriend. En hij flirt ook nog eens met jou? Wat is de volgende stap: een triootje? Het is niet de ex van een vriendin of van een vage kennis, maar van je bloedeigen dochter. Draai de rollen eens om en bedenk hoe jij het zou vinden als zij met een ex van jou het bed induikt. Neem dat mee in je besluit. Mini (39) → Haar mening telt Wat helpt het als mensen zeggen dat je hem moet vergeten of er niet aan moet beginnen? De enige wiens mening telt, is je dochter. Praat erover met haar op een rustig moment en wees eerlijk. Misschien heeft ze er geen moeite mee. Als ze…

WEEGSCHAAL 24-9 t/m 23-10 Je staat voor een moeilijke keuze waar veel van afhangt. Hak niet onder druk de knoop door, maar neem er net zo lang de tijd voor als je nodig denkt te hebben, Weegschaal. Neem de wensen van anderen mee in je overwegingen, maar je eigenbelang mag voor de verandering vooropstaan. Schorpioen 24-10 t/m 22-11 Een negatieve gedachte blijft steeds terugkeren. Dat wil niet zeggen dat je er ook iets mee moet, Schorpioen. Ook in dit geval geldt dat angst een slechte raadgever is. Boogschutter 23-11 t/m 21-12 Je bent voornemens om iets te doen waar andere mensen serieuze bedenkingen bij hebben. Ga bij jezelf te rade. Heb je je eigen motieven wel helemaal helder, Boogschutter? Steenbok 22-12 t/m 20-1 De hoogste tijd om rust te creëren,…

‘Pas op mijn achttiende kreeg ik de diagnose borderline. Terwijl daar al héél veel aan vooraf was gegaan. Eigenlijk had ik al van jongs af aan moeite met het reguleren van mijn emoties. Ik kon als peuter vaak ontploffen als iets niet lukte en dan bijvoorbeeld heel hard met mijn hoofd tegen de tafelrand gaan bonken. Ik was dan zo boos dat ik het schuim op mijn mond had staan. Ook viel ik soms weg en was ik vierentwintig uur lang gewoon ‘out’. Mijn ouders wisten zich geen raad, dus gingen ze met me naar de huisarts. Die zei heel nuchter: ‘O, dat zijn peuterwoedeaanvallen, daar groeit ze vanzelf wel weer overheen.’ Daar moesten ze het maar mee doen. Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik negen was. Mijn wereld…

"Mijn vader is in de jaren ‘70 vanuit Marokko naar Nederland vertrokken om hier als gastarbeider te gaan werken. Samen met mijn moeder en broertjes en zusjes bleef ik in Marokko. Mijn oma had een grote boerderij waar wij grotendeels het werk deden, zowel de zorg voor het vee als de huishoudelijke taken. Pas in 1981 vertrokken we met het hele gezin naar Nederland. Zeven jaar oud was ik toen. Het was ontzettend wennen voor me. In Marokko woonden we in een bergdorpje, je had daar helemaal niks. Geen scholen, geen tv, geen krant. Het was daarom nogal een cultuurshock voor me, om ineens op een plek terecht te komen waar je dat allemaal wél had. We gingen letterlijk van ezel naar vliegtuig. Eenmaal in Nederland moest ik natuurlijk net…

"Het is zaterdag en dat betekent poetsdag bij ons thuis. Mijn man is met de oudste op pad, Siebe en ik zijn alleen in huis. De bovenverdieping is aan de beurt voor een goede schoonmaakbeurt, maar met een kleine Siebe in huis is dat nagenoeg onmogelijk. Een gemiddeld kindje van vijfenhalf kun je best even alleen laten spelen, Siebe kunnen we geen minuut alleen laten. Ik twijfel even, maar pak toch alle schoonmaakspullen en neem mijn kleine, grote zoon mee naar boven. We beginnen in zijn eigen slaapkamer. Siebe klimt in bed en ik pak een poetsdoek om zijn bed, kasten en vensterbank eens flink onder handen te nemen. Vanuit mijn telefoon klinken de beste hits van Juffrouw Roos, Siebes grote heldin. Hij brabbelt en danst mee met de liedjes…

MARLEEN FOTOGRAFEERT ALS VRIJWILLIGSTER STILGEBOREN BABY’S "Al mijn hele leven neem ik overal mijn camera mee naartoe. Ik vind het gewoon altijd leuk om mooie beelden te schieten. Toen mijn kinderen nog op school zaten - ik heb twee zoons die nu eenentwintig en drieëntwintig zijn - was ik de moeder die bij elke gelegenheid foto’s maakte, die dan door de andere ouders nabesteld konden worden. Het was echt een hobby van me en ik deed het naast mijn werk. Ik heb onderwijskunde gestudeerd en was daarna jarenlang werkzaam voor de overheid en in het bedrijfsleven. De ommekeer kwam toen mijn moeder ziek werd. Door mijn werk kon ik niet bij haar zijn op de momenten dat ik dat wilde. Voor mij was dat het zetje om te zeggen: ik…

"Ik zet Olivia in haar kinderstoel voor mijn computer en zet ‘Maya de Bij’ op. Het gillen gaat nog een paar seconden door, maar zodra het gele insect zingend in beeld verschijnt, verstomt het. Het is net alsof de afzuigkap na een uur koken uitgaat. Helemaal stil is het niet door Maya, maar alles is beter dan het doordringende gekrijs van onze dochter. ‘Het wordt tijd dat ze gaat praten,’ zei ik gisteren nog tegen Joost. Ik denk namelijk dat veel van het gillen voortkomt uit frustratie. Ze wil iets, kan dat ons in woorden niet duidelijk maken, dus wordt er veel gewezen en geschreeuwd. Alleen ook met die aanwijzingen is het voor ons niet altijd te begrijpen. En ze wil vaak ook heel rare dingen, die we never nooit…

Nooit meer dezelfde Zelf was ik vijf jaar geleden ook een van die zeven vrouwen die borstkanker krijgt, net als Gonda in het vorige nummer. Wat de dokter eerst voor een cyste aanzag, bleek - na mijn aandringen om een biopt te nemen - borstkanker te zijn. Ineens ben je niet meer de baas over je eigen agenda, je wordt geleefd en gaat van onderzoek naar uitslag naar onderzoek. Steeds wachtend tussen hoop en vrees. In je hoofd spelen zich alle mogelijke scenario’s af en nóg kun je verrast worden. Ik bleek zelfs twee verschillende vormen van borstkanker te hebben en kreeg het advies om beide borsten te laten verwijderen. Eén dag na die verminkende operatie stond ik alweer bij mijn voordeur, zonder borsten en mét drains. Vreselijk! Ik ben…

"De grootste paniek is gelukkig weer overgewaaid. Maar nog steeds moet ik op mijn tellen passen dat ik niet weer in de valkuil van werkstress stap. Want als alles loopt zoals gepland, gaat het prima. Maar het leven zou het leven niet zijn als er tussendoor weer allerlei onverwachte dingen om de hoek komen zeilen. Ik heb nog steeds regelmatig contact met Marktplaatsman. Ons afspraakje moet nog komen, mijn komende drie weken zitten letterlijk helemaal vol. En de momenten dat ik dan even niks heb, wil ik met mezélf doorbrengen om in balans te blijven. Ik neem me dan ook voor om me niet te veel te laten afleiden door appjes tijdens mijn werkdag. Maar ja, dan vind je iemand leuk en zit je toch stiekem de hele tijd te…

TUSSEN DE REGELS Het verhaal achter het boek "In februari 2021 kreeg ik corona. En dat is achteraf gezien absoluut een eye-opener voor me geweest, een keerpunt, omdat ik me toen realiseerde dat het voortaan écht anders moest. Een ander kon me natuurlijk wel coachen, bijstaan en begeleiden, maar het herstel moest toch echt vanuit mezelf komen. Ik moest mijn leven drastisch omgooien, er was geen andere keus. ‘Er maar mee leren leven,’ zoals de deskundigen me toen adviseerden, was voor mij helemaal geen optie. Dertien weken intensief en verantwoord werken aan je eigen herstel met extra aandacht voor ademhaling, voeding, beweging en momenten van rust kan een belangrijk verschil maken als je kampt met chronische vermoeidheid. Ik weet dat, omdat ik het zelf heb ervaren. De methode die ik…

VRAAG Onmogelijke liefde Nynke (38) Ik was zestien toen ik zwanger raakte, zeventien toen Loulou werd geboren. Haar vader was nog jonger dan ik en helemaal niet klaar voor een relatie, laat staan voor het vaderschap. Een gezinnetje zijn we nooit geweest. Gelukkig hebben mijn ouders me de eerste jaren ondersteund. Ik heb mijn opleiding afgemaakt, vond werk en toen Loulou vijf was, gingen we samen in een flatje wonen. Loulou en ik zijn vriendinnen, veel meer dan moeder en dochter. Onze band is heel hecht. Ik was best verdrietig toen ze op haar 19e het huis uitging om te gaan samenwonen met haar 30-jarige vriend, Abdel. Maar het was ook goed zo. Voor mij ontstond er ruimte om te kijken of er op het vlak van de liefde nog…

DEZE KEER: Lea twijfelt of ze haar zieke hond Sam moet laten gaan INGEZONDEN BRIEF Lieve Marion, Lieve Marion, ik val gelijk met de deur in huis. Ik ben een vrouw van 55 jaar en heb een hond, Sam. Hij is mijn maatje. Ik heb hem negen jaar geleden meegenomen uit Griekenland. Hij zwierf daar rond en leefde onder erbarmelijke omstandigheden. Hij kwam steeds naar me toe als ik op mijn terras zat. Ik heb eten voor hem gekocht en heb hem naar de dierenarts gebracht. De dierenarts verklaarde hem in slechte conditie, maar hij had geen ziektes. Ik besloot dat ik voor hem wilde zorgen en zo is alles in werking gezet. Hij moest eerst in quarantaine en het was een feest toen ik hem op mocht halen op…