Inhoudsopgave van Editie 18 - 2023 - Mijn Geheim

Zestien was ik, toen ik met mijn ouders op de camping aan de Spaanse Costa Brava belandde. Verkering thuis had ik niet, met de jongens uit mijn klas wilde het niet klikken en uitgaan deed ik nog niet. Dat wil zeggen, dat mocht ik nog niet, behalve naar veilige en dus saaie avondjes van de sportclub en ah, ja natuurlijk, de klasseavonden van school waar ik alleen maar dezelfde saaie jongens tegenkwam als in de klas. De camping daar in Spanje werd beheerd door een Spaanse familie, inclusief 17-jarige zoon. Deze Adonis speelde elke avond ter entertainment van de gasten Spaanse liedjes op zijn gitaar en heette, om het cliché helemaal af te maken, ook nog Fernando. Het was onvermijdelijk, Fernando en ik werden hopeloos verliefd en mijn drie weken…

‘IK WAS ZIJN ARTS. INTIMITEIT MET HEM WAS VOLSTREKT ONTOELAATBAAR’ “Ze noemen het wel het white knight syndrome wanneer je een dwangmatige behoefte hebt om anderen te helpen. Terugblikkend zie ik in dat het mijn grootste drijfveer was om arts te worden. Dat hoeft niet erg te zijn, want mensen willen bijstaan is op zich een goede eigenschap natuurlijk. I let wordt twijfelaehtiger als je als arts behulpzaamheid als ruilmiddel ziet voor terug te ontvangen liefde. En dat is precies wat er aan de hand was, toen ik een kortstondige relatie begon met een patiënt. Ter verdediging: mijn warme gevoelens voor hem waren oprecht. Ik heb alleen wel vastgesteld dat de voedingsbodem voor die gevoelens dat white knight syndrome is geweest. Volgens mijn psycholoog heeft mijn wankele zelfbeeld, als gevolg…

“Jarenlang zijn we bezig geweest om Siebe te Ieren lopen. Wat ooit begon met oefeningen I om hem op z’n buik te laten draaien, moest uiteindelijk leiden tot het grote doel: zelfstandig stappen zetten. Met loophulpmiddelen, onze handen en veel engelengeduld lukte het uiteindelijk. Siebe loopt. En sinds hij heeft ontdekt hoe dat moet, doet-ie niks anders meer. De hele dag wandelt hij de kamer rond, het liefst achter mij of zijn papa aan. Als Siebe een stappenteller zou dragen, zou hij de 10.000 makkelijk halen. Het is niet alleen voor hem fijn dat hij zich zelfstandig kan voortbewegen, het maakt ook de verzorging veel gemakkelijker. We hoeven hem niet meer de trap op te dragen, hij kan zelf in de douche staan en klimt zelf in zijn rolstoel. Het…

Lieve Marion, Mijn opa is anderhalf jaar terug overleden. Mijn moeder en ik maken ons nog dagelijks zorgen, omdat hij door de thuiszorg op de grond gevonden is. Hij lag er heel raar bij. Toen wij bij opa z’n huis kwamen, hadden ze hem al op zijn bed gelegd. We schrokken van zijn gezicht. Hij was zo veranderd. We vragen ons af wat er met hem gebeurd is en of hij pijn heeft gehad. Mijn oma is al in 2001 overleden. We vragen ons ook af of hij haar weer gevonden heeft. Lieve Marion, kun jij contact met hem maken en vragen of hij bij mijn oma is? En hun hondje Blacky? Mijn moeder en ik zijn al bij een ander medium geweest, maar zij kon geen contact met hem…

“Al van kind af aan spelen dieren een grote rol in mijn leven. Eerst privé, maar later ook op zakelijk gebied. Op school koos ik voor de richting dierverzorging en ik volgde een opleiding tot hondentrimster. Met mijn ouders verhuisden we rond mijn twintigste naar het buitengebied, waar we dit bedrijf hebben opgezet. We hebben een dierenpension, een trimsalon, een dagopvang voor honden én draaien samen een minicamping. Een paar jaar geleden hebben mijn man en ik de boerderij met het bedrijf overgenomen. Daarnaast heeft hij zelf ook nog een hoveniersbedrijf. Gelukkig werken mijn ouders nog steeds mee, want het is alles bij elkaar best druk. Ik trim zelf nog honden en neem vooral de wat moeilijkere opdrachten voor mijn rekening. De hondensport is mijn grote hobby. Ik ben opgeleid…

Leonie (38) Mijn elfjarige zoon Lex is een lief joch die het leuk vindt om thuis té zijn. Daar vermaakt hij zich met onze twee honden of hij duikt achter zijn Playstation om te gamen. Ook houdt hij ervan om mij te helpen in onze tuin. Vroeger was hij vaak buiten te vinden, waar hij speelde met de buurtkinderen. We woonden toen in een klein dorp, lekker knus en veilig. Dat was heerlijk, maar vanwege het werk van mijn man zijn we in het voorjaar verhuisd naar de stad. Lex vond het leuk, maar ook erg spannend om te beginnen op een nieuwe school. Hij stroomde in bij groep 7. Toen hij thuiskwam na zijn eerste schooldag en ik vroeg hoe het was geweest, zei hij monter: ‘Prima, hoor.’ Op…

MAAGD 24-8 t/m 23-9 Je probeert te veel zaken tegelijk aan te pakken, Maagd. Je motivatie is grenzeloos, maar houd er rekening mee dat je tijd en energie wél beperkt zijn. Probeer eerst orde te scheppen op één vlak, voordat je je op het volgende richt. Je inzet inspireert anderen. Geniet ook dáárvan! Weegschaal 24-9 t/m 23-10 Iemand om wie je geeft, maakt een fout. Focus niet op wat er daadwerkelijk is gebeurd, maar op de redenen daarachter. Begrip is de basis voor een goed gesprek, Weegschaal. Schorpioen 24-10 t/m 22-11 Je denkt met weemoed terug aan een bijzondere periode uit het verleden. Blijf er niet in hangen. Je kunt een deel van toen alsnog een plaats geven in het heden, Schorpioen. Boogschutter 23-11 t/m 21-12 Je vindt het moeilijk…

“A Is ik binnenkom, hoor ik Joost net vragen: ‘Heb je pijn?’ Aan zijn gezicht zie ik dat hij en gesprek voert over een verre van prettig onderwerp. Hij kijkt bezorgd en ijsbeert door de kamer. Ik kan niet direct uit het gesprek opmaken wie hij aan de telefoon heeft, Terwijl ik mijn boodschappen uitpak, probeer ik het te ontdekken. ‘En hoe is mama eronder?’ vraagt hij dan. Op dat moment draai ik me om. Hij heeft zijn vader aan de telefoon. Wat is er aan de hand? Ik zet koffie en geef hem ongevraagd een kop in zijn hand. Zelf neem ik ook een sterke espresso. Wat zou er nu weer aan de hand zijn? Er spookt van alles door mijn hoofd. Mijn schoonouders zijn superfitte mensen. Joost en…

“Het moment dat mijn vriend Joost zei dat hij niet mee zou gaan op vakantie, zakte de moed me in de schoenen. Alles was geboekt: de tickets, een prachtig resort in Thailand en alvast een handvol excursies. Omdat we eerst door corona en daarna door tijdgebrek nauwelijks tijd hadden gehad om op reis te gaan, hadden we een mooie vakantiespaarpot opgebouwd. Die zouden we afgelopen zomer eindelijk stukslaan. Een luxueus resort op een droomplek was onze beloning voor de tropenjaren die wij, beiden werkzaam in de zorg, achter de rug hadden. Mijn vriend en ik ontmoetten elkaar vijf jaar geleden in het ziekenhuis. Hij deed er een project vanuit zijn studie medicijnen en ik werkte er als verpleegkundige. We werden halsoverkop verliefd. Een jaar terug begon Joost aan een medische…

Troosthond Knuffelen met dieren is heilzaam, las ik de vorige keer in Mijn Geheim. En dat kan ik alleen maar bevestigen. Ik ben inmiddels 69 en heb, tot voor kort, nooit huisdieren gehad. Mijn moeder was een vrouw met smetvrees - zo begreep ik later pas - en vond alles van dieren heel vies. Ik ben dan ook niet met dieren opgegroeid en mijn kinderen ook niet. Maar mijn jongste dochter van 35 trouwde met een man die dol was op honden. Via die weg zijn honden me steeds wat vertrouwder geworden. Toen twee jaar geleden mijn man is overleden, heb ik heel veel verdriet gehad. Tot bijna aan een depressie toe. Op een dag kwam mijn jongste me halen voor zomaar een autotochtje. Dacht ik. Maar in werkelijkheid reed…

‘De aanschaf van een lot gaf me iedere maand weer even hoop’ “Iedere maand droomden mijn man Bram en ik over het winnen van de loterij. We stelden ons voor hoe we zouden reageren en wat we zouden doen met het geld, als we een aanzienlijk bedrag zouden winnen. Financieel hadden we het lastig. Rekeningen én aanmaningen stapelden zich op. Soms liet ik rekeningen te lang liggen en kwam er nog een boete bij voor te laat betalen. We waakten ervoor het ene gat met het andere gat te vullen, maar toch bleef er soms iets net even te lang liggen. De huur, de brandstof voor onze auto die Bram nodig had om naar zijn werk te komen, de zorgverzekering én de energie, dat waren de kosten die we als…

“Het was kort na middernacht toen ik wakker schrok van het geluid van de telefoon. Op zo’n tijdstip gebeld worden betekent over het algemeen slecht nieuws en mijn hoofd draaide dan ook direct op volle toeren. Er zou toch niets met een van onze ouders zijn gebeurd? Of met onze kinderen? Onze oudste was met school op uitwisseling in Italië en Emma, de jongste, had een tuinfeestje bij een vriendin die haar achttiende verjaardag vierde. We hadden haar eerder die avond weggebracht en ze zou om half twee door een andere ouder thuisgebracht worden. In plaats daarvan hoorde ik nu een vriendin van Emma vertellen dat onze dochter per ambulance naar het ziekenhuis werd gebracht. Elet was een warrig verhaal, waarbij de woorden ‘bewusteloos’ en ‘alcoholvergiftiging’ mij in het gezicht…

DEZE KEER: Suze wil graag weten hoe het met haar overleden opa is Lieve Suze, nou ik geloof dat het me gelukt is om contact te leggen, hoor. Het gebeurt soms dat overledenen zich niet melden. Dan matcht het niet met de persoonlijkheid van het medium. Ik hoor wel eens dat mensen zeggen: oh ik snap wel dat mijn vader (bijvoorbeeld) bij jou verschijnt. Je bent helemaal zijn type. Het zegt dus niets over wel of niet een goed medium zijn. Je opa is in ieder geval bij me en hij ziet er blij en stralend uit. Hij heeft een dame aan zijn arm, van ongeveer begin 60. Beetje moeilijk te schatten. Dat zal je oma zijn. Ja, je opa knikt, dus het is je oma. Je opa ziet eruit…

‘Zwaar werden de dagen en lang duurde de nacht. Hoe moeilijk is het vechten bij het ontbreken van de kracht. Maar ondanks dat ik gevochten heb om de strijd te winnen, Is het mij niet gelukt en heb ik nu Waar ik zo naar verlangde, mijn eeuwige rust.’ (Rouwkaart Jennifer 27 mei 1996 - 29 juli 2019) “De dag na Jennifers overlijden werd er J—een grote doos thuisbezorgd. Het was een boeket rozen in hartvorm en het was van Jennifer. Op het kaartje stond: Allerliefste manui en zusje, bedankt. Ik ben er nu niet meer, maar toch weer wel. Er zat een USB-stick bij voor mij, waarop Jennifer een half uur praat. Ik ken de tekst uit mijn hoofd. En er was ook een stick voor haar zusje. Dit ontroerende…

“Al van jongs af aan sportte ik heel veel. Daarom droeg ik mijn haar eigenlijk altijd in een staart, dat was wel zo makkelijk. Op een dag zag mijn moeder terwijl ze mijn haren borstelde een kaal plekje op mijn hoofd. Dat was haar niet eerder opgevallen, omdat ik mijn haren dus altijd in een staart had. Ik ben naar de huisarts gegaan en werd doorverwezen naar een dermatoloog. Tien jaar oud was ik. Het was vrij snel duidelijk: ik had alopecia. Dat is Latijns voor kaalheid. Het is een auto-immuunziekte waarbij het lichaam lichaamseigen cellen aanvalt, in dit geval dus je haarzakjes. Hierdoor verlies je je haren en kun je uiteindelijk helemaal kaal worden. Sommige mensen verliezen al hun haar, dus het haar op hun benen, maar ook hun…

Zoek een vereniging Misschien zijn er activiteiten in de buurt die georganiseerd worden waar je hem voor in kunt schrijven. Ook kun je hem aanmelden bij een sportvereniging, waar hij vrienden kan maken. Toen mijn zoon 12 was, zijn wij ook verhuisd naar een drukke Stad. Mijn zoon wilde gelukkig naar scouting. Daar maakte hij vrienden die hij nu nog heeft. Dat gun ik jouw zoon ook! Hülya (44) Maak het aantrekkelijk Nodig in het begin na schooltijd eens een paar keet iemand uit de klas uit en ga iets superleuks doen. Zo maak je het voor de kinderen aantrekkelijk om bij je zoon te komen spelen en de kinderen leren elkaar een op een beter kennen. Vraag aan je zoon met wie hij een klik voelt en begin met…

Het blijft lastig om Lex aan het praten te krijgen en dus ook om te achterhalen of er misschien iets onderliggends speelt, waardoor hij moeilijk aansluiting vindt bij klasgenoten. Maar misschien wil ik het ook allemaal sneller zien gebeuren dan hij. Daar attendeerde een vriendin me op. Dat het weleens meer mijn behoefte kan zijn dan de zijne. Ik ga het nu wat anders aanpakken. Inderdaad eens vragen wie hem allemaal wel aardig lijken en die kinderen dan eens een keertje uitnodigen om (een op een) te komen spelen. Dus wel de voorwaarden leveren, maar er zelf wat minder bovenop zitten en er minder een punt van maken. Dat doet Lex ook niet. Dank je! VOLGENDE KEER Verliefd op de ex van je kind Nienke (38) was al jong een…