Mijn zoon had een dagje gespeeld bij een vriendje in hun vakantiehuisje in het bos, toen ik ’s avonds bij het afdrogen een hard zwart bultje in zijn knieholte ontdekte. Tot mijn afschuw bleek het een beestje, een soort torretje en na overleg met mijn man besloten we dat het een teek moest zijn. Doodeng vonden we het, we hadden toen, ik spreek nu van 25 jaar geleden, nog maar weinig van teken gehoord, wel wisten we al dat ze Lyme konden veroorzaken. We wisten niet hoe we de teek veilig konden verwijderen en internet bestond nog niet. Toen we de volgende ochtend met onze zoon naar de huisarts wilden gaan, was de teek verdwenen. Het is goed afgelopen, maar achteraf slaat de schrik me alsnog om het hart. Tegenwoordig…
