Inhoudsopgave van Editie 9 - 2022 - Mijn Geheim

Dit jaar is het tien jaar geleden dat ik voor het laatst Moederdag met mijn moeder vierde, en een paar weken later afscheid van haar moest nemen. Ook van haar geliefde ‘zomerhuisje’, op een park ergens achter de duinen in Noordwijk waar mijn vader en zij hun stacaravan hadden, moet ik nu afscheid nemen. Na ruim twintig jaar aan veel gelukkige mensen onderdak geboden te hebben, is het oude besje aan het einde van háár leven gekomen. Samen met mijn zus heb ik de caravan leeggeruimd, kastje voor kastje en plank voor plank. Vertederd lachend om de oude troepjes die ons moeder verzamelde - ik weet van wie ik het ‘hoarden’ heb - blocnotes met notities waar je de lekkerste vis kon kopen, papiertjes met de score van hun bridge-avondjes……

Voor 4 personen Bereidingstijd: ± 30 minuten Ingrediënten: • 1 zakje gesneden witte kool (á 300 g) • 1 citroen • 1 el extra vierge olijfolie • 1 el volle kwark • zout en peper • 3 eieren • 300 g volkorenmeel • 500 ml (plantaardige) melk • snuf zout • 150 g gekookte biet • 1 el olijfolie, om in te bakken • 200 g plakken komijnekaas Bereiding: 1. Maak eerst de koolsla voor erbij. Doe de kool, het citroensap, de extra vierge olijfolie, kwark of mayonaise en wat zout en peper in een kom. Schep goed om en zet weg. 2. Maak nu het beslag: neem een ruime kom en klop hierin de eieren los. Voeg meel en een deel van de melk toe. Klop totdat er…

Vorige keer: De eerste gasten zijn gearriveerd voor een lang weekend dus dat betekent dat wij nu ons eigen huis zullen betrekken. “Je zou denken dat ik onwijs heb uitgekeken naar de overtocht naar ons eigen huis, nadat we anderhalf jaar met twee inboedels in een huis van 50 vierkante meter hebben gewoond met zijn drietjes, maar het stomme is, dat ik er tegenop zie. Waarschijnlijk verwachten mensen van mij dat ik elke nieuwe uitdaging met open armen ontvang, dat ik niet van de vastigheid ben, maar meer van vernieuwing. Ik, die in haar leven al zo’n zestien keer verhuisde, die het liefst alleen met haar rugzak naar onbekende, verre oorden trok, die praktisch haar hele werkende leven als freelancer heeft gewerkt, die op relatiegebied niet aan de eerste de…

“De hotelkamer is net zoals ik het me had voorgesteld. Ik heb eindeloos online gespeurd naar een luxe suite, voorzien van alle gemakken én een enorm ligbad. We zijn slechts 25 minuten van ons eigen huis verwijderd, maar dat maakt me niets uit. De omgeving doet er niet toe. Ik laat me languit op het bed vallen, zoals je dat hoort te doen in een hotel, en slaak een zucht. ‘Oh, eindelijk even 24 uur samen!’ roep ik. Joost komt naast me liggen en zoent me hartstochtelijk. Dan springt hij op om de champagne koud te zetten. Ik pak mijn telefoon en app mijn schoonouders of alles goed gaat met Olivia. Binnen een paar seconden krijg ik een foto van onze kleine meid in bad doorgestuurd. ‘Jullie waren nog niet…

In de winkel vanaf dinsdag 17 mei Het inspirerende verhaal van een Haagse doorzetterChermaine (36): ‘Ik had nog een jaar. Dat was 10 jaar geleden’ Chermaine had PH, een zeldzame, dodelijke ziekte. De artsen gaven haar nog een jaar. Maar daar dacht Chermaine zelf anders over.,, ‘In één klap veranderde mijn toekomst, maar ook mijn verleden’ Na 15 jaar kwam haar partner uit de kast Na 15 jaar samen biecht de man van Danielle (51) op dat hij op mannen valt. Ze voelt rouw, verdriet, verlies, schaamte, woede. Maar omwille van hun zoon weet ze haar gevoel om te buigen. Benja overleed na twee maanden‘Zijn dood is zijn grootste geschenk aan mij’ Maartje (41) verliest haar zoontje Benja als hij pas twee maanden oud is. Het verandert haar wereld op…

‘We hebben onze krachten eindelijk gebundeld’ Hoe zag het gezin waarin jullie opgroeiden eruit? Angela: “Mijn zus is ruim twee jaar ouder dan ik en dan hebben we nog een jongere broer, Rob, die drie jaar scheelt met mij. Onze vader runde samen met zijn zeven broers een aannemersbedrijf, dat weer van zijn vader is geweest. Het ondernemen zit er bij ons dus wel in.” Cathy: “Onze moeder was taxichauffeur, maar toen onze ouders trouwden en er kinderen kwamen, stopte ze met werken. Ze richtte zich in haar vrije tijd vooral op de tuin.” Welke gewoontes hadden jullie vroeger? Cathy: “Het ondernemen samen met familie is voor ons heel normaal. Doordat mijn vader met de familie samenwerkte, zijn we heel hecht met elkaar.” Angela: “Dat werkt, omdat zaken en privé…

“Mijn eerste menstruatie had ik op mijn twaalfde jaar. Dat was ontzettend heftig en pijnlijk en dat bleef daarna ook zo. Het is meerdere keren voorgekomen dat het zwart werd voor mijn ogen als ik ongesteld was. Soms had ik het gevoel dat ik ging flauwvallen van de pijn. Naar de dokter ging ik niet. Ik wist niet beter en kreeg ook te horen dat het er nu eenmaal bij hoorde. Dat heb ik lang aangenomen. Rond mijn veertiende ben ik aan de pil gegaan, in de hoop dat mijn menstruatieklachten daardoor wat zouden verminderen. Helaas was dat niet zo. Ik had nog meer klachten: vermoeidheid en spier- en gewrichtspijnen. Als ik thuiskwam uit school, moest ik vaak eerst even bijslapen, om daarna pas weer verder te gaan met mijn…

Janine is alles voor me. Zij is de zon, de maan en de sterren voor mij. Ik leerde haar kennen op de campus tijdens een studie in het buitenland. Ik vond haar zo mooi, zo leuk en zo grappig! Ik werd tot over mijn oren verliefd. Ze vertelde me meteen dat ze een erfelijke ziekte had waardoor haar bindweefsel verminderd sterk is. Ze had kans op hartaandoeningen en in de toekomst mogelijk allerlei complicaties. Het maakte me niets uit, sterker nog, door die kwetsbaarheid leek mijn liefde nog groter te worden. We waren allebei twintig en het voelde ook nog als iets abstracts. Janine moest wel ieder jaar op controle in het ziekenhuis, maar elke keer was het goed en gingen we door met ons leven alsof alles normaal was.…

Ik wil toch kinderen Mijn leven staat op zijn kop. Dat klinkt dramatisch en dat ís het ook. Ik wil namelijk graag een kindje en mijn vriend Enrico niet. Ik ontmoette Enrico in 2018 en er was tussen ons direct een klik. Over twee belangrijke dingen dachten we hetzelfde: we waren dol op reizen en hadden allebei bewust de keuze gemaakt om kinderloos te blijven. We kregen een relatie en gingen sparen om een lange reis te kunnen maken. Het geld is nu bijna binnen en de plannen zijn gemaakt. Alleen dreigt er roet in het eten te komen: ik weet niet meer zeker of ik nooit kinderen wil. Of liever gezegd: ik heb ontdekt dat ik ze wél wil. Mijn buurvrouw heeft onlangs een kindje gekregen en hoewel ik…

Schoonzusjes Leuk, die nieuwe rubriek over Zussen. Jammer dat ik alleen maar drie jongere broers heb. Ik heb altijd wel een zusje gemist. Iemand met wie ik lekker kon kletsen, geheimen uitwisselen, kleren en make-up kon delen… Ik weet het, dit is vast een ideaalbeeld, een heleboel zussen kunnen helemaal niet met elkaar overweg. Die verhalen ken ik ook. Nu heb ik sinds kort een ‘schoonzus’ gekregen - vriendin van mijn broer - met wie het wel lijkt te klikken. Daar ben ik heel blij mee. Nu hebben ze vooral nog oog voor elkaar, maar ik zie me over een tijdje wel gezellig met haar shoppen en een terrasje pakken. Misschien over een tijdje een rubriek over schoonzusjes? Mirella, 25 ‘Als je blijft staren naar de plek waar de zon…

‘Elke dag fiets ik één aflevering en soms zelfs twee’ “Sporten. Zucht. Ellendig vind ik het. Ik móet bewegen, dat begrijp ik ook wel, maar leuk vind ik het allerminst. Naar een sportschool of in teamverband op een veld? Nooit! Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt me ten toon te stellen. Stel je voor dat een bekende me ziet. Ik zou sterven van schaamte. Mijn afkeer van sporten maakte mijn man een beetje boos. Hij doet alles om me aan het bewegen te krijgen. Ik begrijp het ook wel. Hij is bezorgd om me en ik probeer ook heus wel meer te bewegen, maar ik hou het maar even vol en dan verval ik weer in mijn eigen luie levenswijze. Ik maak mezelf wijs dat ik het veel…

Door een bijna-doodervaring werd Catja een ander mens “Op mijn vijftigste, nu alweer zeven jaar geleden, kreeg ik door een hartstilstand een bijna-doodervaring die mijn leven voorgoed heeft veranderd. Hoewel, mijn leven was nog wel hetzelfde, maar ikzelf was een totaal ander mens geworden. Je kunt zeggen dat mijn bijna- doodervaring mij op meerdere manieren heeft gered. Natuurlijk omdat ik ben blijven leven, maar ook omdat ik ben teruggekomen met tools die ik daarvoor niet had en die ik nu mag inzetten om anderen te helpen. Ik ben nog steeds Catja, maar nu met een beetje extra. Mijn hartstilstand was het gevolg van een foutieve handeling tijdens de hartkatheterisatie. Zonder die fout was het niet gebeurd en dat geeft toch een ander gevoel. Zeker als je weet dat de gezondheidsproblemen,…