Inhoudsopgave van Editie 8 - 2022 - Mijn Geheim

Er zijn van die weken dat alles mis lijkt te gaan. Ik reed een enorme deuk in mijn auto omdat ik een laag muurtje op het parkeerterrein niet zag en daarbij letterlijk muurvast kwam te zitten, ik overwoog al om een kraanwagen te bestellen. Een voorbijganger moest er aan te pas komen om mij te verlossen, aanwijzingen roepend als ‘ je wielen iets naar rechts, nu naar voren…’ Twee dagen later moest mijn zus haar grote feest van die avond afzeggen vanwege een positieve covid test i gelukkig was ze niet al te ziek. Dezelfde dag had ik een lekke fietsband en kwam te laat op mijn tandartsafspraak, het hengsel van mijn tas brak waardoor alle boodschappen over straat rolden en zo ging het maar door. Er waren ook ernstiger…

Je gewicht in balans houden kan een grote uitdaging zijn. Het boek ‘Makkelijk, gezond & koolhydraatarm genieten’ helpt je daarbij. Met maximaal 10 ingrediënten zet je binnen 30 minuten een gezonde maaltijd op tafel. Wij kozen voor deze bloemkoolpizza. Smakelijk! Voor 2 personen Bereidingstijd: 10 min. plus 20 min. oventijd Ingrediënten bodem: • 1 bloemkool in roosjes • 2 eieren • 100 g geraspte kaas Ingrediënten topping: • 200 g passata (gezeefde tomaten) • 1 teentje knoflook, geperst • 50 g baby spinazie • 1 rode ui, gesnipperd • 80 g geitenkaas Bereiding: 1. Maal de bloemkool fijn in een keukenmachine. Gaar de bloemkool ongeveer 5 minuten in de magnetron. Laat de gekookte bloemkool goed uitlekken. Je kunt de bloemkool het beste in een schone theedoek stoppen en die uitwringen…

Zij geeft antwoord op al je spirituele vragen! Lieve Katinka, er is een vrouw bij me. Ze is ouder, mager en heeft wat warrig haar. Ze toont me een beeld dat ze door de gang van een tehuis of verpleeghuis loopt, ze is daar wat verloren. Bij haar verschijnt nu een wat oudere man, dik grijs haar, bril met donker montuur. Je hebt me via de mail al laten weten dat de man je vader is en de vrouw zijn moeder, die dement was. Je vader heeft me laten weten dat hij veel van je houdt. Ook komt er liefde vanuit je oma naar je toe en ze betreurt het, dat het contact in de laatste fase van haar leven niet meer mogelijk was. Ze is nu weer zichzelf en…

In haar boek 3 oktober - Ik zal je krijgen vertelt Anya van der Gracht haar eigen waargebeurde verhaal door de ogen van haar ex-man Sjaak, die haar jarenlang stalkte en uiteindelijk probeerde te vermoorden. Een verhaal dat je gevangen houdt tot aan de laatste pagina. Meer informatie vind je op Anya’s website: www.anyavandergracht.nl/boeken. Mijn Geheim mag vijf exemplaren weggeven van 3 oktober - Ik zal je krijgen. Wil je kans maken op dit boek? Mail dan o.v.v. ‘Ik zal je krijgen’ naar redactie@mijngeheim.nl en laat je gegevens achter. Meedoen kan tot 3 mei.…

over de bijzondere band tussen mens en dier “Van mijn ouders heb ik veel mooie dingen meegekregen, zoals de liefde voor de natuur en voor dieren. Mijn vader was tuinarchitect, hij zat altijd te tekenen en had een grote moestuin, dat was zijn passie. Onze babyhapjes kwamen uit zijn moestuin. Dankzij hem én de tomatenplantjes die ik van mijn zus kreeg, ging ik zelf ook moestuinieren, toen Bas en ik van ons stadsappartement verhuisden naar een huis-met-tuin buiten de stad. De liefde voor dieren kreeg ik van mijn moeder mee. Zij was het gelukkigst in een huis vol kinderen en dieren. Ik ben een van de vijf kinderen thuis. Voor onze tiende verjaardag mochten we een huisdier kiezen, ik koos een valkparkiet: Pico. Het eerste beestje van Bas en mij…

“Helemaal buiten zinnen van geluk was mijn beste vriendin Ilse, toen ze een geschikt pandje vond om als zelfstandige pedicure in te beginnen. Eigen baas zijn was haar droom. Niet meer werken voor iemand anders, je eigen klanten, je eigen agenda, je eigen naam op de gevel… geweldig leek het haar. Ilse deed haar best om me ervan te overtuigen ook voor mezelf te beginnen, de bovenverdieping was nog vrij. We zouden samen het pand kunnen huren, hoe leuk was dat! Ik werkte in loondienst als schoonheidsspecialiste bij een beautycentrum en hoewel het me prima beviel daar, zette haar enthousiasme me toch aan het denken. Ik besprak het met mijn ouders en met mijn vriend. Mijn vader en moeder reageerden terughoudend, zelf hadden ze altijd in loondienst gewerkt, een eigen…

“Ik zit achter mijn computer te werken. ‘Ga eens goed op je stoel zitten. Denk aan je rug, ’ hoor ik Joost vanuit de keuken roepen. Hij maakt koffie voor me en ziet blijkbaar dat ik ergonomisch volstrekt onverantwoord bezig ben. Hoe drukker ik het heb, hoe slechter ik voor mezelf zorg. Het is al bijna middag en ik had nog geen koffie gezet. Dat doet Joost dus nu. Zo ook maar eens gaan nadenken over een ontbijtje. Ergens heeft zich het idee in mijn hoofd genesteld dat ik sneller werk als ik op het puntje van mijn stoel ga zitten, letterlijk. Het enige resultaat daarvan is pijn in mijn rug. Ik schuif mijn stoel aan, ga rechtop zitten en geef Olivia, die behaaglijk in de draagzak op mijn borst…

Ik was achterin de dertig en dacht: moet ik voortaan zo verder? Martin is een lieve man en we hebben een fijn gezin. Onze jongste zoon heeft een handicap waardoor we lange tijd veel zorgtaken hadden naast ons werk. Er moest altijd iets voor hem georganiseerd worden. Rond mijn veertigste liep het eindelijk allemaal op rolletjes. Er was een goede school en een duidelijke structuur gevonden. Ik kon ademhalen en ik dacht: nu gaan we de boel eens even opschudden. Ik had behoefte aan leuke, speelse dingen, niet alleen met ons gezin, maar vooral met Martin. Waar was het vuur gebleven? Waarom lagen we alleen nog maar uitgeblust op de bank voor de tv? Ik sprak die onvrede uit en vooral mijn verlangen naar een opwindender seksleven. Ik wilde routines…

Het leven van Pim (22) stond stil, toen hij als 21-jarige de diagnose leukemie kreeg. Nog aan het opknappen van een zwaar behandeltraject keert de ziekte terug en raakt Pim verlamd. Euthanasie is voor hem nog de enige, respectvolle uitweg. Jet (56) schreef een boek over deze lijdensweg: ‘Superbro’, over haar kind dat ze met zoveel pijn in haar hart moest loslaten. ‘En toen begonnen de dagen zonder Pim. Het grote en nog dagelijkse verdriet is de keerzijde van de onvoorwaardelijke liefde die ik voor hem voel.’ “Pim vertelde ons dat hij zo niet meer verder wilde leven. Het waren weloverwogen woorden die hij ook vastberaden uitsprak. Hij zei het niet om onze mening te horen. Of om goedbedoeld advies van ons te krijgen. Nee, hij wilde enkel respect. Onze…

Het verhaal achter het boek “Op Facebook schreef ik al elke dag stukjes over mijn leven. Ik deelde dingen die me opvielen, die ik zag, hoorde en meemaakte en zo is mijn eerste autobiografische boek ‘Min of meer opmerkelijke gebeurtenissen uit het leven van een treuzelaar’ ontstaan. ‘Goed, naar omstandigheden’ is het vervolg daarop en speelt zich voor een groot deel af tijdens de pandemie. Het boek is een combinatie van nog niet gepubliceerde autobiografische ‘fictie’ en stukken die al eerder verschenen, bijvoorbeeld delen van columns die ik voor tijdschriften en kranten schreef. Schrijven over wat er in je dagelijkse leven gebeurt is niet zo moeilijk. Het is gewoon leuk om te doen. Alles wat ik schrijf is echt gebeurd. Als er geen afgesproken datum aan Goed, naar omstandigheden vast…

Deel ook jouw lieve, leuke, mooie en moeilijke momenten en mail naar redactie@mijngeheim.nl Eerste liefde Mijn allereerste liefde heette Bart. Hij was elf jaar mijn buurjongetje. We waren altijd samen. Het was voor ons een uitgemaakte zaak: later zouden we gaan trouwen. Maar onze liefde werd bruut gedwarsboomd door de verhuisplannen van Barts ouders. Ze gingen ergens in het midden van het land wonen, een uur rijden van ons vandaan. We waren te jong om zelf contact te houden en verloren elkaar uit het oog. Tot ik vier jaar geleden een berichtje van hem kreeg op Facebook. Ook hij was me nooit vergeten. Na zeventien jaar hebben we elkaar weer ontmoet en het was meteen als vanouds, zo vertrouwd. Bart was inmiddels getrouwd en alweer gescheiden en ik was nog…

“Ik had een prima zwangerschap. De misselijkheid was zo voorbij en ik had een bescheiden buik. De hele periode kon ik gewoon mijn eigen veters strikken. Ik keek uit naar het moment waarop we ons kleintje zouden ontmoeten. De bevalling was nog wel een dingetje. De weeën waren pijnlijk, maar ik had ze nog wel onder controle. Zo kan ik wel een heel elftal krijgen, dacht ik nog. Maar de persweeën waren een heel ander verhaal. Liggend, op handen en knieën, op de baarkruk, en uiteindelijk weer terug naar het bed - hoe ik ook mijn best deed, ons zoontje Lyo wilde niet komen. Achteraf is wel duidelijk geworden waarom het een bijna onmogelijke opdracht was. Tweeënhalf uur na de eerste perswee kwam er een einde aan de marteling en…

Anya werd jarenlang gestalkt en bijna vermoord door haar ex “Ik leerde hem kennen via vrienden tijdens oudejaarsnacht. Ik was achttien, hij drieëntwintig, en we waren allebei op hetzelfde feestje. Die avond bleef het bij een korte ontmoeting, maar later kwamen we elkaar weer tegen in de dansschool. Hij was aantrekkelijk met zijn halflange, zwarte haar en donkere ogen, en we raakten aan de praat. Hij gaf me veel complimentjes en was erg charmant. Ik vond hem leuk, we hielden contact en al snel kregen we verkering. Het voelde goed. Hij was erg lief voor me en overlaadde me met cadeautjes. Ik was echt verliefd op hem, dus natuurlijk zei ik ja toen hij me later ten huwelijk vroeg. We trouwden toen ik tweeëntwintig was en ik was dolgelukkig. Toen…

In ‘Goed, naar omstandigheden’ schrijft Cindy over de dingen die zij zoal meemaakt. Ogenschijnlijk alledaags, maar je moet het maar opmerken. Net als in haar vorige biografische roman ‘Min of meer opmerkelijke gebeurtenissen uit het leven van een treuzelaar’ beschrijft Hoetmer op humoristisch melancholieke wijze de dagelijkse realiteit van een oudere vrijgezel. Dit keer in een periode van dichte kroegen, lege straten en volle ziekenhuizen. ‘Goed, naar omstandigheden’ door Cindy Hoetmer werd uitgegeven door uitgeverij Meulenhoff. Mijn Geheim mag 5 exemplaren weggeven. Wil je kans maken op dit boek? Mail dan onder vermelding van ‘Goed, naar omstandigheden’ naar: redactie@mijngeheim.nl en laat je gegevens achter. Meedoen kan tot dinsdag 3 mei.…

Ik mis de kleinkinderen Op al mijn kleinkinderen ben ik apetrots. Mijn dochter heeft vier kinderen die ik regelmatig zie en mijn middelste zoon heeft een dochter. Hij woont in Canada, maar toch heb ik met mijn Canadese kleindochter een fantastische band. We videobellen regelmatig. Dan heb ik nog twee kleinkinderen van zeven en negen, van mijn jongste zoon Menno. Die twee zie ik nauwelijks. Met hun moeder, mijn schoondochter Hilde, heb ik ruzie gehad. Tijdens het kerstdiner een paar jaar geleden werd ze razend om een domme, plagerige opmerking van mij, waarin ik zei dat ze haar man en kinderen betuttelde. Ze eiste dat ik excuses zou maken en dat wilde ik toen niet. Het was maar onschuldig geplaag. Ik vond dat zíj excuses moest maken, omdat zij het…