Inhoudsopgave van Editie 24 - 2021 - Mijn Geheim

En zo zitten we alweer midden in de vierde lockdown. Corona beheerst en beperkt ons leven. Mijn leeftijdgenoten en ik hebben al eens eerder een pandemie meegemaakt: begin jaren tachtig werd de wereld getroffen door een geheimzinnige ziekte die overdraagbaar bleek door seksueel contact en via bloed en speeksel. AIDS teisterde de wereld, niet toevallig nadat er, onder meer door de uitvinding van ‘de pil’, een seksuele revolutie plaatsvond en er een ongekende vrijheid heerste op dat vlak. ‘Make love’ was het devies en veel wisselende seksuele contacten hebben was hip. En toen kwam AIDS en maakte aan al die pret bruut een einde. Er was paniek en de onwetendheid, en daarmee de stigmatisering, was groot: je zou het al van een theekopje kunnen oplopen. AIDS hebben we inmiddels gelukkig…

Voor 4 personen Bereidingstijd: ± 25 min. + 15 min. oventijd Ingrediënten: • 1 rode ui • 2 teentjes knoflook • olijfolie • 500 g spinazie (vers of uit de diepvries) • 250 g ricotta • Italiaanse kruiden, naar smaak • beetje nootmuskaat, naar smaak • zout en peper • 1 grote courgette • 1/2 fles passata (à 345 g, zonder toegevoegde suikers) • 1 grote bol mozzarella Bereiding: 1. Verwarm de oven voor op 200 °C. 2. Pel de ui en knoflook. Snipper de ui en hak of pers de knoflook. Verhit wat olijfolie in een koekenpan en bak de ui en knoflook 3-4 minuten. 3. Voeg de spinazie toe en roerbak tot hij is geslonken. Doe dan de ricotta erbij en breng op smaak met de Italiaanse…

“Op weg naar de spreekkamer van de kinderarts liepen Maikel en ik gespannen de gang door. ‘Wat het ook is, wij kunnen dit aan,’ zei Maikel, toen we voor de deur stonden. Vervolgens stapten we de kamer binnen. De kamer waar ons leven voorgoed zou veranderen. De kinderarts had slecht nieuws voor ons. De MRI-scan had aangetoond dat er iets in Bodhi’s ruggenmerg groeide. Een tumor in het centrale zenuwstelsel. De rest kwam niet meer binnen bij mij. Een golf van misselijkheid overspoelde me en ik wist nauwelijks nog hoe ik moest ademen. In tranen pakten Maikel en ik elkaar stevig vast. Het was zo onwerkelijk. Alsof we in een ontzettend slechte film waren beland.” Operatie “Bodhi moest meteen naar het Prinses Máxima Centrum in Utrecht, dat gespecialiseerd is in…

‘Mijn keuze om het eindelijk los te laten, heeft me zoveel geluk gebracht’ “Aan de gordijnen kon ik zien dat er nu iemand anders woonde, maar de voordeur met de raampjes was nog hetzelfde. Ik gluurde naar binnen en zag de vertrouwde tegeltjes in de hal. Er was niets veranderd. In een flits zag ik mezelf weer huilend op mijn knieën op die vloer zitten. Een meisje van zestien, dat net ruzie had gehad met haar vriendje. Mijn hoofd stroomde vol met afschuwelijke herinneringen. Herinneringen aan de vier meest bizarre maanden van mijn leven. Het begon nadat ik Pipa – dat was zijn bijnaam – had ontmoet. Op slag verliefd was ik. Hij was groot en stoer, had prachtige ogen en zijn stem deed wat met me. En wat was…

Acht moeders vertellen over hun intens geliefde en gemiste sterretjes en engeltjes Marjolein (30), is moeder van dochter Hailey van 5, dochter Beau van 2 en zoon Jake van 7 maanden. Haar dochter Marlin Jo-ann werd geboren op 24 juli 2015, ze stierf twee dagen eerder. ‘Twee dagen later beviel ik van ons meisje. Er waren geen babygeluidjes, alleen maar tranen, pijn en verdriet’ “Moeder worden stond hoog op mijn verlanglijstje. Marlin was ons eerste kindje. De zwangerschap verliep goed, ik had heel veel contact met Marlin, maar zo rond de 36 weken voelde ik haar opeens minder. Marlin vond het heerlijk als ik ging douchen, daar was ze dol op. Maar toen ik die dag ging douchen reageerde ze helemaal niet meer en daar schrok ik enorm van. Onmiddellijk…

Boogschutter 23-11 t/m 21-12 Je doet je uiterste best en de meeste dagen kom je ook best aardig door, maar het valt je wel steeds zwaarder. Zaken stapelen zich op, je hebt te weinig energie om alles te verwerken. Om hulp vragen blijft moeilijk, maar zoek toch iemand die jou tijdelijk kan ontlasten, Boogschutter. Steenbok 22-12 t/m 20-1 Een afwezige persoon neemt nog veel ruimte in jouw gedachten in. Dat mag, zolang je doen en laten er niet door bepaald worden. Je moet je eigen weg kiezen, beste Steenbok. Waterman 21-1 t/m 19-2 Je blijft een moeilijke beslissing voor je uitschuiven. Besef dat bepaalde opties in de loop der tijd zullen verdwijnen, Waterman. Nu kun je nog kiezen, straks niet meer. Vissen 20-2 t/m 20-3 Op psychologisch vlak nader je…

Wel of geen pakjes? Tijdens het kerstontbijt op eerste kerstdag geven we cadeautjes aan elkaar. Een fijne manier om de kerstdagen te starten, vind ik. Maar mijn oudste zoon, Thijs van zeventien, wil niet meer meedoen. Hij vindt het lastig om cadeautjes te bedenken voor mij, zijn vader en zijn twee zusjes Maud (12) en Bente (15). Winkelen vindt hij niet leuk en ook zonde van zijn zuurverdiende geld. Maud krijgt van ons geld om cadeautjes te kopen, maar omdat Bente en Thijs een bijbaantje hebben, vinden mijn man en ik dat zij zelf ook een bijdrage moeten leveren. Vorig jaar deed Thijs het zonder morren, nu wil hij dus niet meer. Hij vindt het niet alleen zonde van zijn eigen geld, maar ook van de cadeautjes die hij krijgt.…

‘Hoe weet je dat?’ vraagt hij voorzichtig. Het is even stil. Ik zoek naar een antwoord dat ik niet heb. Dan voelen we aan de blikken van het ziekenhuispersoneel dat het tijd is om afscheid te nemen.’ (uit: Ik zie je bij de uitgang) “Ik zie je bij de uitgang is geen somber boek. Het is een intiem en persoonlijk verslag dat de periode beschrijft waarin mijn vader in het ziekenhuis lag met corona, vechtend voor zijn leven. Ja, ik beschrijf verdriet, angst en ook mijn paniek en wanhoop, maar het boek heeft veel meer in zich dan alleen dat. Er zit ook veel humor en hoop in het boek, het is vrolijk, luchtig en soms komisch. Humor is heel belangrijk, juist ook in zware tijden. Niet om weg te…

Aflevering 115: Alleen Roos voelt een groeiende verwijdering tussen haar en Robert. Ze vermoedt dat hij een nieuwe liefde heeft. Maar waarom vertelt hij dat niet? Ondertussen gaat Daaf uit huis. Dinsdag “Heb je ook een verlengsnoer meegenomen?” vraag ik als we de straat uit rijden. Robert neemt de bocht naar de hoofdstraat. “Een verlengsnoer?” “Nou ja, je weet nooit. Als je iets moet boren, of zo.” “Volgens mij is die kamer van Daaf niet heel groot, ik denk niet dat we dat nodig hebben.” Ik kijk uit het raam, de lucht is grijs, het waait hard en alle bomen zijn nu echt helemaal kaal. De auto is volgepropt met spullen. Een nog in elkaar te monteren bureau, een kastje, een stoel, wat lampjes. Een leuk tapijtje dat Daaf en…

Wereldlichtjesdag is er sinds 1997 ieder jaar op de 2e zondag in december. Wereldwijd komen mensen bij elkaar om overleden kinderen te herdenken en steken om 19.00 uur een kaarsje aan. Er zijn inmiddels meer dan 100 locaties in Nederland en België waar mensen samen overleden kinderen kunnen herdenken. Door de verschillende tijdzones in de wereld ontstaat hierdoor een golf van licht, zodat de wereld een beetje lichter wordt voor de mensen die hun kind hebben verloren en daarbij mogen beseffen dat zij niet alleen zijn met hun verdriet. wereldlichtjesdag.nl…

In de winkel vanaf dinsdag 14 december Wonderbaarlijke bevallingen Met buikgriep naar de dokter met een baby naar huis Verloskundige Michaela (61) maakte het zelf mee, haar eigen dochter beviel volkomen onverwacht toen zij achttien was en nog thuis woonde. ‘Hoe had ik dit kunnen missen?!’ Ze schreef er een boek over: Donderslag bij heldere hemel. Romantisch vervolgverhaal Kerstmis in Noorwegen Linda was reisleidster tijdens de tsunami in 2004 ‘Het is een wonder dat ik het heb overleefd’ Op tweede kerstdag is het precies 17 jaar geleden dat de alles verwoestende tsunami vele mensenlevens eiste in Azië. Linda werkte in Phuket als reisleidster, toen de ramp plaatsvond. Zij en haar collega’s’ waren slachtoffers en hulpverleners tegelijkertijd. Over die traumatische gebeurtenis schreef Linda een boek: ‘Weg van het water’ Een nieuw…

Tienermoeder Het is al lang geleden, maar ook ik kreeg op mijn zestiende mijn eerste kind, net als Else uit de vorige Mijn Geheim. Inmiddels ben ik 67 en is mijn dochter 51. Als jonge moeder had ik minder last van vooroordelen dan Else, denk ik. Zestien was destijds ook jong, maar de meeste vrouwen werden sowieso veel eerder moeder dan nu. Het verschil was daarmee ook minder groot. De relatie met mijn dochter was en is geweldig. We zijn geen vriendinnen of zo, dat zouden we ook niet willen, maar we zijn wel heel close. Het feit dat ik zo jong moeder was, heeft ervoor gezorgd dat ik me altijd heel goed heb kunnen inleven in haar. Ik ben een beetje kind met de kinderen geweest, zeg maar. En…

Op woensdag 1 december is het Wereld Aids Dag. Wereldwijd wordt op deze dag stilgestaan bij de strijd tegen aids en wordt er opgeroepen tot meer solidariteit met mensen met hiv en aids. aidsfonds.nl “Twintig was ik toen ik de relatie verbrak met mijn eerste vriendje. Ik vertrok uit zijn huis, woonde weer een tijdje bij mijn ouders in en vond toen een heerlijk flatje voor mezelf. Ik was heel blij verlost te zijn van de beklemmende liefde van mijn ex en besloot voor altijd single te blijven. Het voelde alsof ik eindelijk weer kon ademen. Ik dook het uitgaansleven in, de kroeg werd mijn tweede thuis. Ik feestte er op los, er was geen party waar ik niet naar toe ging, overal moest ik bij zijn. Regelmatig nam ik…

Lieve Marion, dank je wel voor alles wat je mij zo eerlijk hebt verteld. Weet je, Marion, eigenlijk wist ik het diep in mijn hart. Dit zou geen stand houden. Ik merkte het aan Ali, Marion, zijn houding, zijn interesse in mij, alles verslapte. Dus ja, ik schrik er wel van, maar ik begreep ook meteen mijn onbestemde gevoel in deze relatie. Ik ben heel erg blij dat mijn vader en mijn oma bij jou zijn geweest. Twee mensen die ik heel erg mis in mijn leven en ik heb er een traantje om gelaten. Het mooie was, dat ik zat te huilen en ik ineens een hand op mijn schouder voelde. Ik draaide me om en er was niemand. Ik heb aan jou gevraagd wiens hand dit was en…

“Het rondje met de hond was de druppel die de emmer deed overlopen. Ik ben al twee dagen non-stop bezig met de babykamer en de afronding van onze verbouwing en mijn hele lijf doet zeer. Het is misschien nog zo’n tweehonderd meter naar ons huis, maar ik ben in staat er een taxi voor te bellen. Als ik de voortuin in strompel, staat Joost in de deuropening. “Wat doe je nou? Had mij dit toch laten doen!” Hij kijkt bezorgd naar mij. Ik blijf het moeilijk vinden om om hulp te vragen. Joost was Lola nog aan het voorlezen en ik dacht dat het nog wel kon, dat kleine rondje uitlaten. Daarbij zit Joost zelf nog steeds met de pijnlijke gevolgen van zijn fietsongelukje. Ondanks al mijn eigen lichamelijke ongemakken,…