Inhoudsopgave van Editie 23 - 2021 - Mijn Geheim

Toen mijn moeder weeën kreeg, wist ze dat het te vroeg was, maar hoevéél te vroeg was niet helemaal duidelijk. Ze had halverwege haar zwangerschap een ernstige bloeding gehad, waardoor de dokter dacht dat ze een miskraam had gekregen. Maar na die ‘miskraam’ groeide haar buik gestaag verder; sterker nog, ze was dikker dan ze ooit was geweest gedurende haar twee voorgaande zwangerschappen. De techniek was indertijd nog niet zo vergevorderd dat men heel precies kon vaststellen hoelang ze in verwachting was; de schatting was 36 weken. Nadat mijn moeder was bevallen van mij, zei de vroedvrouw: ‘Blijft u nog maar even liggen mevrouw, er komt er nog eentje.’ En ja hoor, daar was mijn broertje, als dubbele verrassing: een tweeling had helemaal niemand zien aankomen en na drie meiden…

Voor 8 – 10 personen Ook zo gek op chocolade kruidnoten? Dan is dit de perfecte taart: een bodem van kruidnoten, met daarin een vulling van chocolade cheesecake en daarop een lading chocolade- en truffelkruidnoten. Met deze Sinterklaastaart van Rutger van den Broek kan ’t heerlijk avondje niet meer stuk! Bereidingstijd: ± 25 minuten + 45 minuten oventijd Ingrediënten bodem: Voor de bodem: • 300 gr kruidnoten • 90 gr boter, gesmolten Ingrediënten cheesecake: • 400 gr roomkaas, op kamertemperatuur • 100 gr fijne suiker • 2 eieren, op kamertemperatuur • 100 gr zure room, op kamertemperatuur • 20 gr maïzena • 1 tl vanille-extract • 150 gr pure chocolade, gesmolten Verder nodig: • boter, om in te vetten • chocolade (truffel) kruidnoten, om te garneren Bereiding:…

‘Zijn ideale relatie zag er anders uit’ “Ga je mee koffie drinken?” vroeg hij lachend. We stonden te schuilen onder een luifel tegen de regen, opeengepakt met andere mensen. Allebei op de been tijdens een demonstratie voor het milieu in Amsterdam. Ik was in mijn eentje gegaan, een goede vriendin had op het laatst afgezegd, vanwege het slechte weer. Hij had een leuk, open, gezicht, met guitige ogen achter brillenglazen. Hij had wel iets weg van een leraar op een middelbare school en impulsief zei ik ‘ja’. Hij bleek wiskundedocent op een hogeschool. Ik zat er dus niet ver naast. We hadden een geanimeerd gesprek. Dat wil zeggen, hij vertelde en ik luisterde voornamelijk en stelde af en toe vragen. Voor me ontvouwde zich de geest van een prachtig mens.…

Lieve Marion, ik ben enorm blij met de steun van mijn ouders. Wat fijn dat ze er waren. En wat Eric betreft: ja, het is een wonder dat hij naar jou toe is gegaan. Ik had hem over jou verteld, omdat ik ten einde raad was. Hij zei me: ik wil die vrouw mailen en dat heeft hij gedaan. Hij zei het nogal nors, ik was bang dat hij boos was, maar nee… Lieve Marion, je hebt álles gedaan om ons te helpen en het is je gelukt hem op het juiste spoor te krijgen. Zijn vriendin, wij, zijn vrienden, het is niemand gelukt, dus de pluim gaat toch echt naar jou! We zijn je heel dankbaar! Veel liefs terug en een dikke pakkerd! Bea…

‘Ze gaan me lynchen, dacht ik. Dit ga ik niet redden’ “Doodsangst was het. Absoluut. Ik wist zeker dat er een reeële kans was dat ik hier en nu het leven zou laten. Ik was nog niet zo lang politieambtenaar en het was de eerste keer dat ik tijdens de kermis werkte. Mijn ervaren collega en ik werden aan het eind van de avond naar een caféruzie gestuurd. De melding leek niet al te ernstig, een dronken persoon zou met café-meubilair aan het gooien zijn. De kermis was al gesloten, maar veel uitgaanspubliek was op straat achtergebleven, want het was een warme zomeravond. Het was ontzettend druk op het dorpsplein, de kermis was hét hoogtepunt van het jaar. Toen we de hoek om kwamen rijden, zagen we de herrieschopper al…

Melissa woog bij haar geboorte maar 590 gram “Het blijft onwerkelijk om naar mijn allereerste babyfoto’s te kijken. Naar dat kleine, kwetsbare wezentje, in de couveuse op de neonatale intensive care, waarin ik mezelf bijzonder genoeg al wel herken. Mijn kleine lijfje tussen de vele slangetjes en pleisters. Noodzakelijke infusen en beademing om mij in leven te houden. Met mijn piepkleine vingertjes, die voelden als speldenknopjes. Een meisje van slechts vijfhonderdnegentig gram en niet groter dan zevenentwintig centimeter. Daarmee was ik niet alleen prematuur geboren, maar ook nog eens dysmatuur: ik liep vijf weken achter in mijn groei. Aan alles is duidelijk te zien dat ik er nog niet klaar voor was om geboren te worden. Mijn moeder had een prima zwangerschap. Geen klachten, geen complicaties. Ze was bijna zevenentwintig…

‘Kwiebes spreekt Limburgs en kan heel goed basketballen’ “De kinderen wilden een hond toen ze klein waren, maar de jongens voetbalden op professioneel niveau en een hond heeft veel tijd, liefde en aandacht nodig. Ik had opgezocht dat je zeker drie uur per dag aan een hond moest besteden en die tijd had ik niet. Ik had een druk leven, ik werkte halve dagen en was ook veel tijd kwijt aan het brengen en halen van de jongens. En ik wist zeker dat de zorg voor de hond voor het grootste deel op mij neer zou komen. ’Als jullie van voetbal af gaan, kan er een hond in huis komen, anders niet,’ zei ik tegen de kinderen en dat was het einde van de discussie: de liefde voor het voetbal…

‘Het blijft een magisch moment als zo’n kwetsbaar kindje voor het eerst de ogen opent’ Milou (32) Samenwonend met: Denise Werk: physician assistant in het Radboudumc Amalia kinderziekenhuis te Nijmegen “Op een afdeling neonatologie liggen baby’s ie extra zorg nodig hebben. Er wordt onderzoek gedaan en een behandeling gestart. Als een pasgeborene nóg intensievere hulp nodig heeft, dan gaat deze naar de Neonatale Intensive Care Unit (NICU). Dat is mijn werkplek, inmiddels alweer tien jaar. Ik werk er als physician assistant, kortweg PA. Dat is een medische zorgprofessional, die zelfstandig geneeskundige zorg biedt aan patiënten, in mijn geval binnen de neonatologie. Dit doet de PA in samenwerking met een medisch specialist. Ik ben er ontzettend trots op dat ik deze titel mag dragen. Deze baan is voor mij absoluut een…

De bijvrouw In de vorige Liefde & lust van nummer 22 vertelde Sacha over haar innige relatie met een getrouwde man, die nooit bij zijn vrouw zal weggaan. Zij is zich heel bewust van haar positie. Ik verkeer in een vergelijkbare situatie. Mijn minnaar heeft een zieke vrouw met lichamelijke beperkingen, die hij om die reden nooit en te nimmer in de steek zal laten. Dat vind ik ook wel mooi aan hem. Ze weet van mijn bestaan af, maar er wordt verder nooit over gepraat. Ik ben een geaccepteerd oplaadstation voor haar man. Zij en het gezin blijven op nummer 1 staan. Ik heb dat altijd geweten en wil er verder ook niet over zeuren, maar toch blijven er periodes waarin ik twijfel of ik hiermee wel moet willen…

‘lk walgde van hem, tegdijkefctijd hield ik van hem’ “Rob zag ik voor het eerst op een bijeenkomst van een lotgenotengroep voor weduwen en weduwnaars. Daar had ik me bij aangesloten, omdat ik de plotselinge dood van mijn allerliefste Bas, die nu tien jaar geleden aan een hartstilstand overleed, helemaal niet aankon. Ik zocht steun bij lotgenoten. Vanaf het moment dat Rob en ik elkaar in de gaten kregen, konden we onze ogen niet meer van elkaar afhouden. Meteen verliefd, allebei. We wisselden telefoonnummers uit en al gauw kregen we een relatie. Dankzij Rob vond ik weer de kracht om door te gaan. Het voelde alsof hij mijn redder was. Hij overlaadde me met complimenten en cadeautjes en nam me mee op stap. We gingen op vakantie en ik ging…

Ik schrijf je, omdat mijn man en ik ten einde raad zijn. We hopen dat jij ons kunt helpen. Wij hebben een zoon van 36 jaar en hij is hopeloos aan de drank. Hij woont op zichzelf, heeft wel een vriendin, maar ze wonen niet bij elkaar. Zijn huis is een chaos. Ik was zijn kleren, omdat ik wil dat hij schoon over straat loopt. Ook maak ik af en toe zijn huis schoon zo goed en kwaad als dat gaat. Marion, het is een vreselijke troep. Mijn man en ik ruimen steeds al het afval op. Hij laat alles liggen. Zijn vriendin weet zich ook geen raad. Eigenlijk wil ze er een punt achter zetten, maar we zijn bang voor het gevolg als zij dat doet. Marion, wat is…

Timing “Ons huis is één grote stofwolk. In mijn hoofd was onze verbouwing een redelijk eenvoudig verhaal, maar nu er drie man met grote MDF-platen door het huis stampen en de hele boel wordt opengebroken, overzie ik het even niet meer. En dan regent het ook nog, waardoor het stof op de grond modder is geworden. Normaal gesproken had mijn moeder mij op dit soort dagen bijgestaan. Dan was ze na afloop van zo’n dag bij me gekomen en had ze met haar doortastendheid en fanatisme mijn huis in no time weer brandschoon gekregen. Nu stuur ik haar wat foto’s van de voortgang om haar nog een beetje bij het proces te betrekken. Meer zit er niet in. Ze reageert er wat gelaten op. Het moet voor haar ook moeilijk…

Hoe kan ik mijn zusje beschermen? Maanden geleden klopte mijn zusje Alice, helemaal stuk, bij me aan. Haar grote liefde Rens had de relatie verbroken. Hij zag geen toekomst meer met haar. ‘Gelukkig dat hij er nu achter komt en niet nadat je je huur hebt opgezegd,’ zei ik, want ik wist dat Alice graag met hem wilde samenwonen. Als buitenstaander had ik allang gezien dat zij niet zijn grote liefde was. Ik vond hem een player. Hoewel ik het zielig vond voor Alice, was ik blij dat er ruimte was voor een ander. Iemand die wél leuk is en mijn zusje op waarde weet te schatten. Maar Alice wilde geen nieuwe liefde. Ze was ontroostbaar. Met een aantal vriendinnen probeerde ik haar keer op keer uit de put te…

Loverboy Pipa had Annette volledig in zijn macht Annette (31) was op haar zestiende betrokken bij een grote ontuchtzaak. In haar boek Meisje 4.1.8 vertelt ze hoe zij slachtoffer werd van een loverboy en hoe zij leeft met de diepe littekens die het heeft achtergelaten ‘Nu gelukkig zijn met Bodhi is het allerbelangrijkste’ Als Bodhi (5) bijna twee jaar is, wordt er een tumor in zijn ruggengraat ontdekt. Alle behandelingen kunnen niet voorkomen dat hij vanaf zijn middel verlamd raakt. ‘We zijn weer samen, mijn vader en ik! Ik heb bonustijd met hem gekregen’ Toen de vader (74) van Joosje – ‘de allerleukste vader van de wereld’-corona kreeg besloot Joosje een dagboek bij te houden over deze intense ziekenhuisperiode. De aantekeningen verwerkte zij in een boek: Ik zie je bij…