Inhoudsopgave van Editie 19 - 2021 - Mijn Geheim

Op de dag dat deze Mijn Geheim in de winkel ligt begint de herfst. Voor sommige mensen hun favoriete jaargetijde, voor anderen valt, met het vallen van de blaadjes, ook hun stemming en ligt de herfstdepressie op de loer. Zelf behoor ik tot geen van beide categorieën, ik ben ook een van die gelukkigen die zelden ‘zomaar’ somber is. Als ik me down voel of een sombere bui heb, heeft dat vrijwel altijd een aanwijsbare oorzaak. Maar het ongeluk kan je zomaar treffen. Imre zag haar heftige psychose niet aankomen (blz. 4); niets wees erop dat Bart, een gezonde, fitte en relatief jonge man zo’n zware beroerte zou krijgen (blz. 24) of dat de leuke, nieuwe collega van Karin zich zou ontpoppen tot een narcistische treiteraar (blz. 42). Sommige dingen…

Leven met beperkingen Met bewondering heb ik het verhaal van de blinde predikante gelezen in nummer 18. Mijn man heeft ook een erfelijke, progressieve oogziekte en pas is vastgesteld dat ook mijn jongste zoon van 21 deze ziekte heeft. Hij mag nooit zijn rijbewijs gaan halen. Nu hoeft dat geen ramp te zijn, maar ik vind het sneu voor hem dat hij nu al de beperkingen moet ondervinden van zijn oogprobleem. Ook is hij pas noodgedwongen gestopt met zijn favoriete Japanse vechtsport. Zijn ogen werden te traag om nog snel te kunnen reageren. Als moeder wil je dat je kind in alle vrijheid zijn leven kan gaan leiden. Ik ben er best verdrietig over dat hij nu al moet inleveren, maar uit verhalen zoals van deze predikante, put ik weer…

“Op tweede kerstdag 2020 waren we met het hele gezin thuis. We zouden kerst vieren met elkaar, lekker koken en samen eten. Bart was vroeg uit bed die dag, hij ging sporten. Ik lag nog op bed. Bart sportte thuis sinds de coronacrisis, we zaten middenin de lockdown. Na het sporten wilde Bart naar boven gaan om te douchen, ik was net op en ook onze jongste zoon Gijs was inmiddels beneden. Ik zat op de bank en zag Bart in de deuropening staan. Hij keek naar me. Hij wilde iets zeggen, maar dat lukte niet. Bart kon niet uit zijn woorden komen. Hij lachte, maar zijn ene mondhoek trok omlaag. Bart ging naast me op de bank zitten. Ik vroeg hem hoe laat hij was opgestaan, hij keek op…

Als je een (werk)relatie hebt met iemand die een patroon van emotionele en psychische mishandeling laat zien - ook wel narcistische mishandeling genoemd - kan dat vèrstrekkende gevolgen hebben. Er bestaat veel onduidelijkheid over de gevolgen voor slachtoffers van deze vorm van mishandeling. Mensen met narcisme of psychopathie, de ‘daders’, zetten voor de buitenwereld meestal een heel sociaal wenselijk beeld neer. In het bijzijn van anderen is die persoon attent en ‘normaal.’ Maar zodra je alleen bent met hem of haar, draait deze persoon vaak om als een blad aan een boom. Het slachtoffer krijgt te maken met destructief gedrag, manipulatie en ondermijning. Meestal wordt het slachtoffer niet geloofd, wat extra verwarring en beschadiging oplevert. Slachtoffers krijgen zo het gevoel dat het aan hen ligt. Velen kampen met ernstige depressie,…

“Sommige psychoten denken dat ze God zijn of de duivel, ik veranderde in het elfje Tinkerbel en trouwde met Jelle Brandt Corstius, een schrijver die ik nog nooit heb ontmoet. Ik deed mee aan een spelprogramma met Robert ten Brink, waarbij zeventien miljoen mensen meekeken in mijn wereld, en beviel live van maar liefst vier kinderen en een wereldbol. Mijn psychose was acuut en heftig en duurde vier weken, waarvan ik tien dagen opgesloten zat in een isoleercel. Ik was vierendertig en wist niet eens wat een psychose was. En ook niet dat we in Nederland zieke mensen alleen en wanhopig aan hun lot overlaten en in een isoleercel stoppen.” *** “Ik ben opgegroeid in een klein Brabants dorp aan de grens met België, Bergeijk. Mijn moeder is een Vlaamse,…

met broccoli en spinazie Voor 4 personen Jennifer en Sven zijn de oprichters van het populaire en gezonde platform Voedzaamensnel.nl. In hun nieuwste kookboek vind je recepten met voor de hand liggende ingrediënten, die gewoon verkrijgbaar zijn bij de supermarkt. Voor mensen met een druk leven, een gezin, duo of solo; vaker vegetarisch eten is voor iedereen een goed idee! Wij kozen voor deze groentetaart. Bereidings -tijd: ± 20 minuten + 45 minuten oventijd Ingrediënten: • 7 plakjes taartdeeg (diepvries) • 500g broccoli • 200g spinazie • Boter, voor het invetten van de springvorm • 5 eieren • 200ml kookroom • 3tl vadouvan (bijv, euroma Jonnie Boer) • zout • 100g geraspte belegen kaas • 1 tomaat Bereiding: 1. Verwarm de oven voor op 180 graden (hetelucht). Laat de plakjes…

“Het pistool werd midden op onze keukentafel gelegd. Zwart en intimiderend. ‘Eigenlijk mag ik hem niet uit de holster halen,’ vertelde de politieman, ‘maar ik wil weten of het wapen waarmee jij bedreigd bent hierop lijkt.’ Pleun knikte en met een klein stemmetje bevestigde ze dat het wapen er ongeveer zo uit had gezien. Ik kreeg een brok in mijn keel en besefte pas op dat moment ten volle wat er aan de hand was. Hoe ernstig dit was en welke angst Pleun had doorstaan. Het was een paar uur daarvoor al een heel gekke gewaarwording geweest om de politie te bellen. Om mezelf te horen zeggen dat mijn dochter was bedreigd met een vuurwapen. Zo onwerkelijk.” Voorgevoel “Ruim twee uur hebben we met deze politieman aan tafel gezeten. Een…

Afgelopen juli bracht de Hartstichting met een landelijke campagne het enorme belang onder de aandacht van snel handelen bij een beroerte. Snel handelen is van levensbelang, maar slechts een kwart van de mensen doet dit en te lang wachten met handelen kan blijvende invaliditeit veroorzaken. Helaas weet lang niet iedereen wat je het beste kunt doen bij het vermoeden van een beroerte. Hoe eerder iemand in het ziekenhuis wordt behandeld, hoe kleiner de schade aan de hersenen. Een beroerte is een noodsituatie. Elke seconde telt. Hoewel 112 de snelste weg is naar een behandeling in het ziekenhuis, bellen mensen eerder de huisarts of de huisartsenpost. Ruim 80% van de mensen zegt bij het vermoeden van een beroerte het alarmnummer te bellen. Toch komt maar 24% van de patiënten via 112…

‘Ik voel geen seksuele spanning meer bij hem’ “Laatst reed ik met een vriendin door het idyllische dorp waar mijn ex-minnaar, Willem, woont. We zouden er uit eten gaan. Op de een of andere manier wilde ik daar weer eens zijn. Het is inmiddels tien jaar geleden dat ik mijn affaire met Willem verbrak. Was het uit een nostalgisch gevoel? Een verlangen naar passie? Iets dat ontbreekt in mijn leven? We reden in de auto naar de parkeerplaats, achter het oude centrum. We moesten langs een druk terras. Ik reed stapvoets. Daar zat hij. Onze blikken kruisten elkaar. Ik zag hoe hij opveerde, toen hij me herkende. Zijn ogen doordringend, ernstig, ik deed er nog steeds toe. Ik reed door, maar nadat ik de auto had geparkeerd, moest ik echt…

“We zijn net terug van tien dagen Zwitserland en in die tien dagen heb ik alles echt even achter me kunnen laten. Mijn werk, mijn moeder, het huishouden: ik hoefde even helemaal niets. Het was zo druk, de laatste tijd. De dag voor vertrek stond de 20-wekenecho gepland. Dat bracht nog wel even de nodige stress met zich mee, want wat áls er iets niet goed zou zijn? Ik heb alle scenario’s door mijn hoofd laten gaan. In gedachten heb ik wel honderd keer onze vakantie gecancelled, omdat ik een zwangerschap moest laten afbreken. Ik voel onze dochter nog steeds amper bewegen doordat de placenta aan de voorzijde ligt en dat maakt me ongerust. Mijn andere drie kinderen schopten met vier maanden al dwars door mijn buikwand heen. ‘Er zal…

Hoe houd ik deze bezoekjes vol? Met mijn moeder van 86 heb ik altijd een prima band gehad. Toen corona kwam, ging ik zo om de dag even bij haar langs, anders zat ze zo alleen in haar flatje. Tijdelijk, dacht ik. Maar minder vaak langsgaan, durf ik nu niet meer. Ze heeft steeds meer hulp nodig met van alles en nog wat, ze gaat zienderogen achteruit. Corona heeft ook zijn sporen nagelaten. Haar conditie is slechter en ze heeft minder contacten. Ze is eenzaam. Voorheen was dat niet zo. Ze deed vrijwilligerswerk en zong bij een koor. Daarnaast had ze vrienden met wie ze regelmatig naar een museum of het theater ging. Dat komt waarschijnlijk niet meer terug, ze kan dat lichamelijk niet meer aan. Nog steeds ga ik…

Peer-supported Open Dialogue (POD) is een Finse methode om mensen met psychotische klachten te behandelen. Dit is menswaardige zorg, zonder enige vorm van dwang, opname en met weinig tot geen medicatie. Het bestaat al ruim veertig jaar en blijkt zeer succesvol: het aantal mensen met schizofrenie (herhaaldelijke psychotische klachten) is er met 90% gedaald. Psychotisch zijn wordt in West-Lapland niet langer gezien als een hersenziekte, die alleen met medicatie kan worden afgeremd, maar als een uiting van emotionele nood en menselijk lijden, waar met de juiste aandacht goed van te herstellen is. Sinds 2017 wordt Open Dialogue ook op kleine schaal aangeboden aan psychiatrische patiënten in Nederland.…

“Smoorverliefd was ik op de knappe surfleraar die ik ontmoette tijdens mijn vakantie op Bonaire. De vakantie vloog voorbij, maar gelukkig hielden we contact en voordat het jaar voorbij was, ging ik opnieuw naar Bonaire, maar nu voorgoed. We trouwden, kregen twee prachtige kinderen en runden samen de surfschool. Het ging ons zowel in de liefde als zakelijk voor de wind. Aan Nederland dacht ik nooit meer en ik kwam er ook niet, ik had er geen behoefte aan. Het weer, de mensen, het eten, de manier van leven, werkelijk alles vond ik fijn op Bonaire en van corona had toen nog niemand gehoord. Heimwee naar dat koude, gure kikkerlandje had ik geen seconde. Tien jaar lang zette ik zonder enige spijt geen voet op Nederlandse bodem. Ik was alleen…

Beroerte is een verzamelnaam voor hersenbloeding, herseninfarct en TIA. Bij een beroerte werkt plotseling een deel van de hersenen niet meer door een verstopping of scheurtje in het bloedvat. De hersenen krijgen daardoor geen zuurstof. Plotseling vallen functies uit. Je gaat bijvoorbeeld verward praten, hebt een scheve mond of een lamme arm. De signalen van een TIA, herseninfarct of hersenbloeding zijn hetzelfde, maar de oorzaken zijn verschillend. Een hersenbloeding wordt veroorzaakt door een scheurtje in een bloedvat in de hersenen. Een herseninfarct en een TIA worden veroorzaakt door een afsluiting van een bloedvat. Bij een herseninfarct gaat het om een langer durende afsluiting van het bloedvat, bij een TIA om een tijdelijke afsluiting. Een TIA kan wel een voorbode zijn voor een herseninfarct, met blijvende hersenschade. Daarom is het belangrijk…

‘Als ik met mijn oma door de stad liep, moest ze aan de lopende band met mensen op de foto’ In welk opzicht lijken jullie op elkaar? Menke: “Alle drie hebben we dezelfde humor. Absurde humor, soms ook harde humor. Wat we ook met elkaar gemeen hebben, is onze liefde voor dieren. Ik heb heel wat dieren in huis rondlopen en mijn moeder is helemaal gek van haar hondje Suus.” Marianne: “Ik ben dol op dat beestje inderdaad, elke dag ga ik met haar op stap. Nog een dingetje dat Menke, Abby en ik met elkaar delen: we zijn alle drie diep vanbinnen heel onzeker over onszelf.” Menke: “Dat is zo, ja. Er zijn momenten dat ik in de spiegel kijk en denk: ben ik dat? Dan ben ik echt…

‘Ik was al bang als ik zijn auto zag staan’ “Gerard werd door mijn leidinggevende aan mij voorgesteld als een nieuwe, ervaren collega. We waren in functie gelijkwaardig aan elkaar. Ik was een gewaardeerde kracht, een van de betere werknemers. Bovendien was ik ambitieus en wilde ik verder groeien. Dus toen Gerard, met zijn jarenlange ervaring als leidinggevende, bij ons kwam werken, dacht ik: mooi, ik kan vast veel van deze man leren. Het voelde al snel vertrouwd met hem. We hadden dezelfde kijk op het bedrijf en dezelfde ideeën over welke kant we op wilden. Dat schiep een band. Ik kan mijn verhaal bij hem kwijt, voelde ik. Hij had ook een soort speelse humor die me aansprak. En humor kwam ik maar bij weinig mensen in het bedrijf…

over de bijzondere band tussen mens en dier ‘Een dier geeft je zoveel liefde, oordeelt niet en begrijpt je zonder woorden’ “Ik ben opgegroeid met dieren. Mijn moeder is echt een dierenmens, mijn vader niet zo, al is hij er na al die jaren inmiddels wel aan gewend. Dieren horen echt bij ons gezin, ik kan het me niet voorstellen zonder. We hadden een druk gezin met vijf kinderen, ik heb twee oudere zussen en twee jongere broers - mijn zussen zijn inmiddels al uitgevlogen. Op het hoogtepunt hadden we ook nog drie grote honden en vijf katten. Dat was wel een beetje druk, maar gezellig was het zeker! Het eerste dier waar ik als kind herinneringen aan heb was Thomas, een zwart-witte kater, hij was er al voordat ik…