Inhoudsopgave van Editie 1 - 2022 - Mijn Geheim Special

Mijn ouders hadden het aardig voor elkaar met een dubbele rijkeluiswens. Eerst kregen ze een zoon, kort daarna een dochter en vier jaar later nog een tweede zoon. Toen was het even stil, acht jaar om precies te zijn, en daar was ik. Naar goed katholieke gewoonte was er nog één naam te vergeven, die van oma Bella. Ik was dus de benjamin van het gezin, het nakomertje of zoals mijn vader altijd zei: ‘ons koffiezettertje’. En ik heb inderdaad heel wat ketels kokend water over een filterzakje uitgegoten. Bij het lezen van de drie interviews over de band, of het ontbreken ervan, tussen broers en zussen (pag. 25) ontkwam ik niet aan een terugblik. Als nakomertje in het gezin is het anders opgroeien. Voordat ik besefte dat ik twee…

“Om te beginnen wil ik zeggen dat ik het erg moeilijk vind om dit te vertellen, maar ik weet dat meer mensen hiermee in alle stilte worstelen. De schande is zo groot, dat ze er met niemand over durven praten. Daarom wil ik mijn verhaal delen, weliswaar anoniem maar toch. Het is belangrijk voor lotgenoten om te weten dat ze niet de enigen zijn. Voor anderen bij wie dit onderwerp niet in de familie speelt, wil ik een inkijk geven in het leed dat het veroorzaakt. Waar ik het over heb? Ik heb een broer die zich seksueel aangetrokken voelt tot kinderen. Tim en ik zijn redelijk vrij opgevoed in een klein dorp, in een christelijke omgeving. We schelen vijf jaar. Tim is nu vijfendertig en ik ben net dertig…

Leena is rolstoelafhankelijk en zet zich in voor anderen met een beperking “Oorspronkelijk kom ik uit Mumbai, de grootste stad van India. Ik kwam er 33 jaar geleden ter wereld. Er was geen zorg voorhanden voor mijn biologische moeder, uit armoede ben ik geboren op straat. Mij is later verteld dat ze meteen na mijn geboorte het dappere besluit heeft genomen om me naar een kindertehuis te brengen. Voor mijn eigen bestwil, in de hoop op een goede, veilige toekomst. Ze was ongehuwd en had geen geld om voor mij te zorgen. Na zeven maanden werd ik geadopteerd. Samen met de directrice van het kindertehuis vloog ik naar Nederland. Op Schiphol stonden mijn Groningse ouders al op mij te wachten. Ze konden hun geluk niet op. Ik was een vrolijke…

“Het woordje toekomstplannen werkten lange tijd op mij als een rode lap op een stier. Ik werd vaak boos als het erover ging. Expres veranderde ik mijn ‘toekomstplannen’ vaak en radicaal, het werd een spelletje. Mijn vrienden namen me al niet meer serieus, maar mijn vriend Kasper had er echt last van. We hadden er best vaak ruzie over. Wat had ik tegen toekomstplannen? Ik begreep het zelf ook niet. Ik ben 34 en hij is 35. We kennen elkaar uit onze studietijd Rechten. Ik heb sinds kort een leuk baan met goede carrièrekansen bij een advocatenkantoor. Kasper en ik zijn alweer acht jaar een setje, maar we wonen niet samen. Dat komt door mij. Ik heb een eigen appartementje en wist het allemaal niet zo met dat samenwonen of…

Mag Norah nee zeggen tegen haar moeders plannen? “Ik was acht toen mijn vader om het leven kwam bij een bedrijfsongeval. Mijn moeder en ik bleven met z’n tweetjes achter, broers of zussen heb ik niet. Zelf was ik oud genoeg om te snappen wat er was gebeurd, maar nog te jong om de impact ervan te kunnen inschatten. Hoe verschrikkelijk het voor mijn moeder moet zijn geweest, begin ik nu pas een beetje te begrijpen. Al die jaren heeft ze haar verdriet goed verborgen gehouden voor mij. Ze heeft alles opzijgezet om mij toch een fijne jeugd te bezorgen en dat is haar ook gelukt. Ja, het verlies van mijn vader heeft een groot gat geslagen in mijn leven, maar met mijn moeder had ik het niet beter kunnen…

Jorinde en Linda zijn beste vriendinnen dankzij dezelfde ex Jorinde: ‘Ik leerde mijn ex Emanuel ruim negen jaar geleden kennen tijdens een skivakantie. Hij was een lieve man met Kaapverdische roots, zijn moeder kwam daar vandaan, en ik vond hem wel interessant. Hij mij ook. Vooral op seksueel gebied voelden we ons tot elkaar aangetrokken en we begonnen te scharrelen met elkaar. Het had verder geen naam, maar dat veranderde, toen Emanuel het gescharrel op een gegeven moment niet meer trok. Hij wilde zekerheid en exclusiviteit. Hoewel ik eigenlijk al merkte, dat we niet helemaal bij elkaar pasten, wilde ik het wel proberen. Helaas zorgden onze verschillende persoonlijkheden – ik best extravagant en hij juist niet – ervoor dat we af en toe behoorlijk in de clinch lagen met elkaar.…

‘Mijn advies? Geef nooit op’ “Op mijn negentiende besloten mijn ouders om twee restaurants te beginnen op het eiland Ibiza. Toen nog het eiland van de hippies. Samen met mijn broer Frank vormden we een hecht gezin, dat hard werkte in de restaurants. Daarnaast werkte ik ook als fotomodel en in mijn vrije tijd deed ik aan yoga en tai chi. Ik liet geen seconde onbenut om te genieten en al gauw sprak ik vloeiend Spaans. Ons gezin werd nog hechter, toen Frank trouwde met Reina en ik twee neefjes kreeg. Dat familie in mijn leven altijd op nummer één heeft gestaan, zal niet voor niets zijn geweest, want jaren later zou ik hun steun hard nodig hebben. Aan het zonnige leven op Ibiza kwam een eind, toen mijn vader…

Vermoedelijk 1 tot 3 procent van de mannelijke bevolking – over vrouwelijke pedofielen is nog veel minder bekend – voelt zich emotioneel en/of seksueel aangetrokken tot kinderen die nog niet de puberteit hebben bereikt. Pedofielen ontdekken deze gevoelens meestal als ze zelf nog in de puberteit zitten. Ze merken dan dat de kinderen waartoe ze zich aangetrokken voelen, niet meegroeien met de eigen leeftijd. Het hebben van pedofiele gevoelens gaat vaak gepaard met het hebben van gevoelens van zelfhaat, walging, verdriet en boosheid. Het is ook voor naasten een schokkende ontdekking als een familielid of vriend pedofiele gevoelens heeft. We zijn geneigd meteen een heftig oordeel te vellen over deze persoon, omdat pedofilie en seksueel kindermisbruik vaak onterecht met elkaar worden verward. Het merendeel van de pedofielen misbruikt geen kinderen…

“Zojuist ben ik vijftig geworden. Een mijlpaal met gemengde gevoelens, want ik vier de eerste keer mijn verjaardag zónder mijn vader. Zes maanden eerder… Pa valt een paar keer weg uit het niets. Tot drie keer toe komt de ambulance voorrijden. Mijn moeder, zus en ik weten niet wat er aan de hand in. De spoeddienst test hem op corona. De uitslag blijkt positief. Geheel onverwachts belandt mijn lieve, 75-jarige pa op de COVID-afdeling. Precies één week na zijn eerste vaccinatie. De enige die niet met hem in contact is geweest, is mijn zwager. Hij mag hem bezoeken. Wij wachten gespannen op de uitslag van onze PCR-test. Tot die tijd moeten we in quarantaine. Gelukkig testen we allen negatief. Na vier dagen mogen we naar het ziekenhuis. Pap is zo…

Na de dood van haar man werd Anke nog twee keer moeder van zijn kind “Toen ik 35 weken zwanger was van ons tweede kindje, ging het met de gezondheid van Dennis snel nóg verder bergafwaarts. Het zo lang gevreesde moment stond opeens voor onze deur, toen Dennis opnieuw, en voor de laatste keer, werd opgenomen in het ziekenhuis. In zijn kamer werd er door meelevende artsen nog een echo geregeld. In alle rust keken we nog één keer samen naar het kleine wondertje in mijn buik. Het was zo dubbel: de blijdschap om het nieuwe leven dat ik in me voelde bewegen en tegelijk het verdriet om de man die ik moest gaan loslaten. Dennis had zo vurig gehoopt bij de bevalling te kunnen zijn. Hij had hier zo…

Pak je rol op als dochter Hoe dan ook, de relatie met je moeder gaat veranderen. Dat moet en dat hoort ook. Elke dag een beetje en soms met een big bang. Het lijkt alsof jij de moeder bent en je moeder de dochter. Een man om haar heen. Ze is veel minder thuis, heeft minder aandacht nodig, minder zorg. Dat is de moederklus die jij nu op je schouders neemt. Pak vanaf morgen je eigen rol. Die van de dochter. Jullie band kan niet stuk als jullie eerlijk zijn en de juiste verantwoordelijkheid nemen. En er is altijd een oplossing voor meidenavonden. Niet mee stoppen, hoor! Zorg samen voor quality time Onderzoek waar je gevoel vandaan komt, dan kun je ermee aan de slag gaan. Je bent niet gewend…

“Op mijn negenentwintigste verhuisde ik met mijn man voor zijn werk naar Tsjechië, naar Praag. Het was 1995 en we waren toen drie jaar samen. We wilden dit avontuur heel graag samen aangaan. Dat ik daarvoor dan wel mijn werk moest opzeggen, had ik er graag voor over. We woonden er een aantal maanden, toen ik voor een steeds terugkerende blaasontsteking en schimmelinfectie bij de gynaecoloog belandde. Zij wilde de klachten bestrijden met een pittige antibioticakuur, maar omdat die gevolgen kon hebben voor een prille zwangerschap, vroeg ze of we een kinderwens hadden. Die hadden we zeker! Al sinds ik klein was, zag ik mezelf als moeder. Ik had dat verlangen nooit onder stoelen of banken gestoken. Toch had ik ergens een onderbuikgevoel, zo’n gevoel dat er iets niet klopte.…

“Mijn ex-man is alcoholist. Daarom zijn we vijf jaar geleden, kort na de geboorte van onze jongste dochter, uit elkaar gegaan. Laat ik zeggen dat zijn bijdrage aan dit gezin niet positief is. Ook in financieel opzicht kunnen we niet van hem op aan, maar dat is eigenlijk bijzaak. Tijdens de scheiding heb ik mezelf voorgenomen om niets meer van hem te verwachten en het voortaan zelf op te lossen. Ik wil niet in de slachtofferrol kruipen. Ik wist wie hij was, maar ben destijds toch een relatie met hem begonnen. Het waren mijn eigen keuzes. Ik heb er twee prachtige dochters aan overgehouden en daar neem ik mijn verantwoordelijkheid voor. Het heeft wel tot gevolg gehad dat we het niet breed hebben. Sinds de kinderen allebei naar school gaan,…

Je hebt ze nu eenmaa niet voor het kiezen Rico ‘We hebben niet dezelfde moerstaal en zijn totaal andere types, maar toch…’ “Als klein jongetje voelde ik me eigenlijk altijd enig kind, al had ik, ver weg, nog een zus. Ik werd enorm verwend, hoefde niets te delen en was de oogappel van mijn vader. Een mooi leventje, zullen mensen denken, maar er is een keerzijde. Ik werd in de watten gelegd, maar was ook een beetje eenzaam. Achteraf gezien had ik mijn jeugd graag geruild tegen eentje waarin mijn zus aanwezig was geweest. Zij woonde met mijn moeder in Duitsland, terwijl ik bij mijn vader en zijn vrouw in Nederland opgroeide. Ik ben geboren toen mijn ouders al uit elkaar waren. Mijn moeder is zwanger vertrokken en mijn vader…

“Ik was dertig toen ik er bij toeval achter kwam, dat ik een vorm van autisme heb. In die periode kwam ik thuis te zitten met een burn-out en belandde ik ook bij een psycholoog. Die stelde voor om mij op autisme te laten testen en een maand later kreeg ik de diagnose. Natuurlijk waren er in de jaren daarvoor signalen geweest die in die richting wezen, maar de puzzelstukjes waren nooit op de juiste plek gevallen. Het was een openbaring voor mij, mijn ouders en broers en zussen. Ik werkte toen al een paar jaar als netwerkbeheerder op een gemeentekantoor. Een fijne baan bij een fijne werkgever. Ik was ook goed in mijn werk, maar liep steeds tegen dezelfde dingen aan. De omgang met mijn collega’s en leidinggevenden verliep…