Inhoudsopgave van Editie 6 - 2021 - Mijn Geheim Special

Mijn kennis van de geschiedenis van onze wetgeving reikt niet ver, maar wat ik wel weet is dat Nederland op dit gebied weleens vooroploopt in de grote wereld. Dat vind ik wel grappig. Ik zie het zo voor me: een klein mensenlandje, met een oranje-gebreid sjaaltje om, trots wapperend met een vlaggetje in een omhooggestoken zee-arm, vooraan in de Optocht der Legalisering. Met veel grotere landen in het kielzog. Zo was Nederland het eerste land ter wereld dat het homo-huwelijk wettelijk mogelijk maakte, namelijk vanaf 1 april 2001. Precies een jaar later opnieuw een primeur: de euthanasie-wet trad in werking, die onder bepaalde omstandigheden medische hulp bij zelfdoding mogelijk maakt. Ik heb nog even nagekeken of 1 april misschien een gangbare datum is voor de inwerkingtreding van nieuwe wetten, maar…

“Een goede vriend komt spontaan op de koffie. Iemand met een dusdanig voorkomen waar je je veilig bij voelt. Sympathiek, groot en stoer. Als de nood aan de man is, kun je op hem rekenen. Toch? We praten bij op de bank. Ik loop naar de keuken voor koffie. De buitendeur staat open, want het is warm. Ineens zie ik vanuit mijn ooghoek een groot, keverachtig dier over de vloer van mijn woonkamer wandelen. Grote insecten, ik moet er niets van hebben. Verschrikt en verstijfd houd ik het aanrecht was. ‘Edje gatsie, er kruipt hier een kolossale kakkerlak over de grond. Haal hem weg!’ ‘Mijn twee meter lange Edje staat op mijn bank. Met grote ogen kijkt hij van mij naar de kever’ Ik voel me op dat moment een…

Hoe kan Yvette haar vriend en zijn dochtertje dichter bij elkaar brengen? “Dat mijn nieuwe vriend Arnout al een dochtertje had, was voor mij juist een pluspunt. Zeker toen hij aangaf dat hij openstond voor meer kinderen. Met mij dus, als het tenminste goed bleef gaan tussen ons. Dat was fijn om te horen, omdat ik heel graag kinderen wil. Afgelopen lente ben ik bij hem ingetrokken. We hadden pas een halfjaar iets met elkaar, maar het gaat heel goed. Arnout heeft alles wat ik me wens. Hij is rustig, intelligent, betrouwbaar, attent en romantisch. Kortom, alles gaat perfect. Nou ja, bijna alles. Arnouts dochter Sanne, die net zeven is, is sinds zijn scheiding twee jaar geleden om de twee weken het hele weekend bij hem, van vrijdagmiddag tot zondagavond.…

Tekst: Natascha de Vries - Uit privacy-overwegingen zijn de namen in deze verhalen geanonimiseerd, Jelicia ‘Ik beschouw Josie als mijn reddende engel, zij maakte het verschil’ “Zonder haar had ik hier nu niet gezeten. Ik zeg niet dat ik er dan niet meer was geweest, want ik heb een taai lijf dat zich vast en zeker in leven gehouden zou hebben. Maar ik had zonder haar nu niet op een stoel onder een eigen dak gezeten, met een hond aan mijn voeten en een pan tomatensoep op het vuur. Waar ik wel geweest zou zijn? Waarschijnlijk onder een stuk karton in een portiek, met een spuit heroïne in mijn arm. Ik kwam Josie tegen, toen ik op het absolute dieptepunt van mijn miserabele leven zat. Niet alleen was ik verslaafd…

“Mijn moeder paste wel eens op mijn zoon en op de dochter van mijn zus. Ik kreeg in de gaten dat er iets niet in orde was, toen ze op een keer zei dat ze haar kleindochter graag weer eens wilde zien. Gek, want ik wist dat ze een paar dagen eerder nog op mijn nichtje had gepast. Er waren me al eerder wat kleine dingetjes opgevallen. Zo vertelde ze wel eens wat dubbel, of zelfs wel vier keer, of kon ze zich dingen niet herinneren, maar dat hadden we steeds weggewuifd onder het mom van ‘iedereen vergeet wel eens wat’. Tot die ene keer dus. Ik besefte dat er echt iets niet klopte. We gingen naar de huisarts, die het hele onderzoekstraject in werking zette. Uiteindelijk duurde het een…

Bereid je voor op het moeder zijn Voordat je gedroomde gezin kan ontstaan, zal het eerste gezin van Arnout zich moeten herpakken. Dat kan alleen als hij en zijn ex verantwoordelijkheid nemen voor Sanne. Hulp van buiten lijkt onvermijdelijk – er zijn goede kindercoaches die dit meisje laten voelen dat ze ook bij papa blij mag zijn. Jouw rol is beperkt tot ‘luisterend oor’ voor Arnout. Daarna gun ik je de complexe rol van (stief)moeder. Uit ervaring weet ik dat het een prachtige, maar ook ingewikkelde klus is. Lees erover, volg een workshop of praat eens met een stiefcoach. Bereid je voor! Ga voor Sanne hulp zoeken Een meisje van 7 dat al twee jaar boos is op haar vader, dat is nogal wat. Ze wil duidelijk erkenning voor haar…

Het taboe op psychische kwetsbaarheid “Op mijn veertiende zei mijn moeder het al: ‘Jij hebt waarschijnlijk hetzelfde als je vader.’ Ze doelde daarbij op de stemmingswisselingen die ik had, ze herkende dat van hem. Hij had als diagnose bipolaire stoornis gekregen. Ik was een puber en vond mijn vader vooral irritant, ik wilde absoluut niet op hem lijken. Daarom negeerde ik wat mijn moeder zei en ging gewoon door met mijn leven. Achteraf vind ik het wel jammer dat ik er destijds niet verder op ingegaan ben, dan was mij veel leed bespaard gebleven. Mijn vader kreeg de diagnose rond zijn veertigste. Voor die tijd waren er al wel verschillende andere diagnoses voorbijgekomen: schizofrenie, borderline, depressie… Pas op latere leeftijd werd voor mijn vader echt duidelijk wat er aan de…

Als je liefde een zonde is kozen voor elkaar, maar betaalden een hoge prijs “Wat ik zo in Vera waardeer is dat zij altijd optimistisch is gebleven. We hebben veel weerstand gehad, toen we voor elkaar kozen, maar dat heeft haar nooit van haar stuk gebracht. Zij zei altijd: wij overleven dit en we komen er sterker uit. Ik ben snel terneergeslagen als er iets tegenzit. Ik wil dan liever opgeven en terugkeren naar de veilige situatie. Dat Vera en ik nog samen zijn, is echt aan haar vastberadenheid te danken. We ontmoetten elkaar voor het eerst tijdens onze studententijd. Ik was een drop-out van de lerarenopleiding Engels en werkte in de studentensoos achter de bar. Vera kwam daar vaak met haar studiegenoten. Ze viel op, omdat ze altijd met…

“Het was de eerste schoolweek en dat was even omschakelen. Ineens allemaal weer in dat strakke ritme. En dan al dat gehaast ’s ochtends, met broodtrommels, gymtassen en een hoop getreuzel. Ik slaak altijd een zucht van opluchting als mijn man Steef om vijf over acht met Juul en Bram - nu acht en zes jaar - in de auto stapt. De rest van de ochtend heb ik dan voor mezelf, met Evi, onze nieuwste aanwinst van acht maanden oud. Steef zet onze oudsten onderweg naar zijn werk af op school, ik haal ze ’s middags op. Juul op een zitverhoger op de passagiersstoel, Bram in het autozitje op de achterbank, met Evi naast hem in de Maxi-Cosi. Het is al niet makkelijk om je op het verkeer te focussen…

Lotte wilde graag als au pair naar Italië “Als klein meisje was ik al gek van lezen en schrijven. Het ene na het andere schrift vulde ik met mijn fantasierijke verhalen. Vanwege een aangeboren hartafwijking had ik de eerste jaren van mijn leven veel in het ziekenhuis doorgebracht. De jaren daarna kon ik fysiek niet altijd met mijn leeftijdsgenootjes meedoen, maar dat vond ik niet zo erg. Ik kon thuis helemaal opgaan in boeken lezen en films kijken. Misschien heeft dat me gevormd en mijn passie gevoed. Of kwam het door mijn lieve oma, die vroeger ook altijd schrijfster had willen worden? Hoe dan ook, na de middelbare school lag de studie Filmen literatuurwetenschap helemaal in mijn straatje. Tijdens deze studie ben ik twee maanden als au pair in Spanje…

Babet weet mensen meer inzicht te geven in zichzelf en hun leven “Ik ben Iris en ik ben bang voor alles. Al zolang ik me kan herinneren. Op school vroeger koos ik de stoel het dichtst bij de deur, als er dan ‘iets’ gebeurde, kon ik meteen weg. Ik heb geen idee waar het vandaan komt. Ik groeide op in een warm, open gezin en er is nooit iets gebeurd wat de aanleiding zou kunnen zijn. Ik heb twee oudere broers, een tweeling, allebei jongens vol bravoure. Ik was wel de introverte van het drietal en verlegen, maar ben je dan per se ook voor alles bang? Omdat het er altijd al was, heb ik er als kind nooit over gesproken, het hoorde bij mij. Ik weet ook niet of…

Willem: “Ben je nou een man of een vrouw? Of transgender? Nee? Non-binair dan, dat je je man noch vrouw voelt? Ik heb daar inmiddels maar één antwoord op: ik ben gewoon Willem. In ons hoofd delen we mensen in in mannen en vrouwen, zodat we weten wat we kunnen verwachten. Het is dan ook niet vreemd dat je vooroordelen hebt over wat mannelijk of vrouwelijk is. Maar ik laat me niet in een hokje plaatsen. Je hoeft me alleen maar te accepteren om wie ik ben. Een man van 1.85m met een slank postuur die graag ‘stoer vrouwelijk’ door het leven gaat. Waarom? Omdat ik me daar prettig bij voel. Ik zie dat als een stukje emancipatie. Eigenlijk is het gek dat het zo opvalt. Het is heel gewoon…

“Ik was 32 weken zwanger, toen de vliezen braken en een paar dagen later was Gijsje er al. Zo klein en kwetsbaar. Bijna drie maanden lag ze in het ziekenhuis en twee weken lang was het kantje boord, toen ze een bacterie had opgelopen. Bijna waren we haar kwijt. Maar na die angstige weken ging het goed met ons minimeisje. Met mij ging het minder, maar dat had niemand in de gaten. Ik ook niet. Maar terugkijkend zie ik dat ik in shock was. Het was te veel. Gijsjes vroege komst, de angst haar te verliezen… Maar gek genoeg voelde ik niet zo veel. Het ging allemaal langs me heen. En toen mochten we ineens naar huis. Ik kreeg felicitaties, iedereen was blij en opgelucht. Iedereen, behalve ik. Ik wilde…