Inhoudsopgave van Editie 3 - 2021 - Mijn Geheim Special

Na bijna anderhalf jaar is iedereen corona-moe. We hebben dan ook even geaarzeld of we het interview met Ria in deze Special zouden opnemen. Maar haar verhaal (pag. 60) over haar corona- tijd komt binnen; haar paniek en angst om te sterven, haar boodschap ‘neem het virus serieus’ en ‘wees lief voor elkaar’ en de opmerking dat gezondheid geen vanzelfsprekendheid is. Het zijn geen nieuwe inzichten, dat weet ik, maar tegen het licht van wat haar is overkomen, worden ze weer ververst. En dat is goed. Niet alleen lief zijn voor de ander, ook lief zijn voor jezelf is belangrijk. We eisen te veel en houden te weinig van onszelf, vindt Jessica, die terugblikt op haar leven waarin ze ‘alles had, behalve zichzelf’ (pag. 48). Ze leefde op andermans mening…

“De zondagmiddag waarop mijn dochter Milou voor het eerst langskwam met haar nieuwe liefde Jordy, herinner ik me nog als de dag van gister. Tot op dat moment had ik prima overweg gekund met al Milous vriendjes. Dat waren stuk voor stuk gewoon leuke, normale, aardige gasten geweest. Altijd wel een tikje alternatief zoals Milou zelf, maar ook beleefd, grappig en vaak sportief. Als ze meekwamen, was het altijd gezellig en ongedwongen. Het klikte. Ik vond het ook oprecht jammer als het dan na een tijdje uitging, maar ja, dat was natuurlijk aan Milou. Kortom, tot die bewuste zondag in 2015 vond ik dat mijn dochter een prima smaak had qua mannen. Dus toen Milou aankondigde dat ze langs zou komen met haar nieuwe vriend, maakte ik me niet druk.…

Babet weet mensen meer inzicht te geven in zichzelf en hun leven Regelmatig heb ik periodes met aanvallen van vreselijke hoofdpijn en pijnlijke kramp in mijn ledematen. Klachten die aan stress worden toegeschreven, omdat er geen fysieke oorzaak is gevonden. Maar ik heb geen stress. Wel voel ik vaak een onrust in mijn lijf, maar dat is meer omdat ik een heel energiek persoon ben en mijn energie niet kwijt kan. Ik vermoed dat er een relatie is tussen die aanvallen en mijn werk, want privé gaat alles goed. Mijn huwelijk is goed, ik heb een leuke zoon van zeven en financieel kunnen we ons goed redden. We werken allebei fulltime. Mijn man Dirk heeft een goede baan in de ICT en ik ben leidinggevende in een groot bedrijf. Ik…

Loop niet weg voor hun liefde Volgens mij heb je het verdriet nog niet verwerkt. Je hebt jezelf verstopt en bent de pijn uit de weg gegaan. Dat lukte bij vriendinnen makkelijker dan nu bij je zus. Je reageerde lief op Erica’s nieuws, maar ben ook eerlijk. Zeg hoe moeilijk het voor je is om wel tante te zijn en geen moeder. Ze zal het begrijpen. Probeer die tante te worden met wie kinderen vaak een heel speciale band hebben. Ik hoop dat je haar die liefde kunt geven, met logeerpartijtjes en geheimpjes. Hopelijk verzacht dat je pijn. Loop alsjeblief niet weg voor de liefde van je zus en je nichtje. Wees eerlijk en maak een keuze Je hoeft je nooit te schamen voor je gevoel. Mogelijk heb je het…

“Ik heb Britts huilbui als kleuter in de afgelopen jaren al heel wat keren opgehaald. Die ochtend had ik, zoals altijd, voor haar en haar tweelingzus Sanne jurkjes klaargelegd. ‘Maar mama, je weet toch dat ik geen meisje maar een jongen ben,’ snikte ze toen. Ze wilde absoluut geen jurk meer aan. Ik haalde mijn man Richard erbij en lang overleg hadden we niet nodig. Ik sprong meteen op mijn fiets om een stoer Bob de Bouwershirt voor haar te kopen. Britt was zó blij. Ze ging vrolijk spelen en hield haar shirt drie dagen achter elkaar aan. Dat is nu elf jaar geleden. Er is intussen ontzettend veel gebeurd. We moesten behoorlijk wat scepsis overwinnen, want we liepen best tegen onbegrip aan. De kleuterjuf bij wie Britt na de…

Wanneer een kind grote problemen ervaart met de eigen genderidentiteit en hier hulp bij wil, kunnen de ouders contact opnemen met Transvisie, de patiëntenorganisatie voor en door transgendermensen, die zich inzet voor mensen met vragen rondom hun genderidentiteit en voor hun familie en naasten. Kijk op: www.transvisie.nl Voor meer informatie over transgender zijn, praktische tips en contacten met lotgenoten kun je ook terecht op de website www.transgenderinfo.nl Bij behoefte aan medische zorg of behandeling, bijvoorbeeld om het lichaam te veranderen, kan het kind terecht bij het Kennis- en Zorgcentrum Genderdysforie van het Amsterdam UMC. Steunpunt gendervragen: Bel 06-21918335 op dinsdag of woensdag tussen 10 en 17 uur. Of mail naar steunpuntgendervragen@amsterdamumc.nl Of bij het expertisecentrum Geslacht en Gender van het Radboud UMC Amalia Kinderziekenhuis in Nijmegen: www.radboudumc.nl/transgenderzorg…

“Als ik in mijn favoriete hoekje van de bank zit, bij het grote raam, met Levi aan mijn borst en de zon op mijn gezicht, voel ik me heel stil vanbinnen en oprecht gelukkig. Vijf maanden is mijn zoontje nu en op die momenten bestaan alleen hij en ik. Al het andere doet er niet toe. En toch, soms bekruipt me uitgerekend dan ook een verdrietig gevoel. Dan besef ik ineens weer: wat heb ik toch veel gemist van Sara… Want wat had ik het druk met andere dingen, vijf jaar geleden. Onze dochter Sara kondigde zich onverwacht aan. Zesentwintig was ik toen ik zwanger bleek te zijn, Rick en ik woonden toen pas net samen. Eigenlijk vond ik mezelf veel te jong om al moeder te worden, maar abortus…

Daniëlle moest afscheid nemen van haar beste vriendin Anderhalf jaar geleden sprak ik Linda Elstrodt over haar boek ‘Schaduwkracht’. Hoe ze na een intensieve periode kanker had overwonnen en heel onverwacht ook nog haar man verloor. Ze kwam in een diep rouwproces terecht. Ze vertelde over hoe ze het leven samen met haar zoontje van zeven weer had opgepakt. Was er in het begin alleen maar pure wanhoop, langzaam begon ze het leven weer toe te laten. Ze voelde dat ze weer gelukkig kon worden. ‘Schaduwkracht’ was behalve een persoonlijk boek over rouwverwerking ook een ode aan haar plotseling overleden man, Carl. Haar nieuwe vriend, Joris, was bij het verschijnen van het boek al in haar leven. In haar laatste boek ‘Loslaten’ schrijft ze over de onontkoombaarheid van de dood,…

Van schoonfamilie naar levenspartners Linda “De eerste keer dat ik mijn zwager met andere ogen bekeek, was op een verjaardagsfeestje in 2009. Dat was ik vergeten, maar toen we jaren later een stel werden en ik me afvroeg wanneer ik voor hem moest zijn gevallen, borrelde plots de herinnering aan die verjaardag op. Rudolf kwam de huiskamer van mijn schoonouders binnen en ik dacht: wat is hij knap. Ik had dat nooit eerder opgemerkt, terwijl ik hem toen toch zeker al tien jaar kende, waarvan hij er zeven mijn zwager was. Hij was altijd gewoon de broer van mijn verkering en later van mijn man. Tot die ene avond bij mijn schoonouders dus. Dat ik mijn gedachte van toen vervolgens vergat, wijt ik aan een vorm van verdringing. Ik denk…

Als stewardess reist Wendi (48) de wereld over en als transformatiecoach reist ze werelden binnen. Met de nodige zelfspot vertelt ze over haar midlife singlebestaan… “Ik kom terug van een zware nachtvlucht en heb niet geslapen. Mijn toenmalige partner, het type praatgraag, kan er elk moment zijn. Heel gezellig, maar wel een potentieel irritatiepuntje als je bijna 20 uur wakker bent. Terwijl ik sta te koken, komt hij binnen. ‘Hey, hoe is het met mijn Curaçao-ganger?’ vraagt hij, terwijl hij aan één stuk door begint te ratelen. Waarom zo druk, denk ik bijna jankend in mezelf. Vervolgens belt hij luidruchtig met zijn collega op kantoor. Het is blijkbaar van essentieel belang, dat ik hier nauw bij betrokken word. ‘Schat, doe even rustig. Je bent alleen maar aan het zenden,’ zeg…

t.w.v. €39,95 De filosofie van Joik is dat een cosmetisch product doeltreffend en zo natuurlijk mogelijk moet zijn én uiteraard aangename emoties moet oproepen. Alle producten zijn dan ook met veel zorg handgemaakt in Estland en nooit getest op dieren. Joik bewijst dat natuurlijke cosmetica ook luxueus kan zijn! Deze cadeauset bestaat uit een vegan zeep, bodylotion en doucheschuim. De betacaroteen-rijke wortelolie in de producten geeft de huid een gezonde gloed en maakt de bodylotion ook een perfecte aftersun lotion. Deze feestelijke cadeauset wordt geleverd met een gouden doos en zwarte deksel, of een zwarte doos met gouden deksel. Geschikt voor alle huidtypen. De oplossing van de vorige puzzel was: Verkiezingsdebat…

Hoera, het is een …! Elk kind krijgt bij de geboorte één predicaat meteen mee: jongen of meisje. Maar niet iedereen voelt zich daar later in het leven gelukkig mee, om wat voor reden dan ook. Sommige mensen voelen zich vanbinnen anders en willen zich anders uiten dan wat ‘past’ bij het geslacht dat hen bij de geboorte werd toegekend. Voor hen is er één overkoepelende term: transgender. Sommige kinderen ervaren al op jonge leeftijd transgendergevoelens, zoals Britt/Kay. Deze gevoelens kunnen overgaan, maar dat is lang niet altijd zo. Het blijkt dat de helft van de volwassen transgenderpersonen vóór het tiende jaar al wist dat diegene transgender was. Er bestaat nog discussie over de vraag waardoor sommige mensen transgender zijn en andere niet. Het lijkt dat de hersenen en/of DNA…

Naar aanleiding van haar boek ‘Schaduwkracht’ vertelde Linda Elstrodt begin vorig jaar in Mijn Geheim 20/02 over twee zeer ingrijpende gebeurtenissen in haar nog jonge leven: ze kreeg én overwon borstkanker, maar verloor kort daarna haar man Carl aan een hartstilstand. Linda bleef achter met hun toen 7-jarig zoontje Milo. Later ontmoette ze een nieuwe, grote liefde, Joris. Maar lang mocht hun geluk niet duren. Vorig jaar kwam de kanker terug. Deze keer wist Linda dat ze niet lang meer te leven had. Over dit laatste proces schreef ze het boek ‘Loslaten’. Afgelopen december overleed Linda, 49 jaar jong. Ze laat haar vriend Joris en haar zoon Milo (13) achter. Linda Elstrodt (1971-2020) was een gepassioneerd verhalenvertelster. Naast haar werk als marketing-communicatiespecialist hield zij zich het liefst bezig met zingen,…

Zielig? Eenzaam? Welnee, deze vrouwen zijn… Katinka ‘De tijd die me nog gegeven is, is helemaal van mij’ “In mijn tijd dacht je er niet eens over na of je wilde trouwen en kinderen krijgen. Dat deed je gewoon. Ik was negentien toen ik met Gerard in het huwelijksbootje stapte. Het was een beste jongen hoor, maar ik was niet zo dolverliefd als de meisjes in de damesromannetjes, die ik stiekem las. Daarin werden de jongedames welhaast hysterisch van de vlinders in hun buik en de mannen lieten geen avond verstek gaan om een serenade te brengen. Wij, gewone arbeidersdochters, trouwden niet met prinsen op witte paarden. Wij trouwden gewoon met de nuchtere boerenknechten en fabrieksjongens uit het dorp. Je kunt het de mannen van die generatie uit mijn geboorteplaats…

In elke Mijn Geheim Special leggen wij een dilemma voor aan lezeressen. Deze keer de vraag van Mariska “Ik heb in mijn hele leven maar één echt serieuze relatie gehad. Tussen mijn drieëntwintigste en mijn vijfendertigste was ik samen met Jacques. Toen we twee jaar verkering hadden, verruilden we onze twee studentenflats voor één huurhuis. We vonden allebei een goede baan en weer een paar jaar later hadden we een hypotheek. Vervolgens kwamen de honden en toen was het eigenlijk niet meer de vraag óf maar wannéér we aan kinderen zouden beginnen. Tenminste, voor mij. Ik weet eigenlijk niet hoe Jacques er zelf over dacht. Hij ging meestal mee in mijn ideeën en plannen, ik was degene die aangaf wanneer we klaar waren voor een volgende stap. Op mijn tweeëndertigste…

“Het was in het voorjaar van 2007. Ik lag in scheiding en dacht vaak dat m’n leven nooit meer goed zou komen. Op een ochtend in mei kreeg ik, tussen waken en slapen in, een heel heldere droom waarin ik opeens een vriendelijke mannenstem hoorde zeggen: ‘Wacht maar af. Je gaat binnenkort een man ontmoeten. Zijn naam is Chris en hij gaat heel belangrijk voor je worden.’ Vervolgens werd ik wakker en al snel voelde ik de droom vervagen. Dat had ik wel vaker met dromen in de ochtend, die onthield ik bijna nooit. Ik had toen alleen geen idee dat die droom later nog in mijn herinnering terug zou komen. Maanden later was mijn scheiding nog niet rond. Samen met mijn toenmalige man had ik twee kinderen, twee jongens…

Kinderen die lijden aan ‘genderdysforie’, het voelen van hevige onvrede over het geslacht, kunnen in Nederland vanaf 11 jaar puberteitsremmers krijgen. Die zorgen ervoor dat het lichaam van een kind zich niet verder ontwikkelt als man of vrouw. Het kind heeft dan iets langer de tijd om samen met artsen en de ouders te bekijken wat nodig is. Dat hoeft niet altijd een complete geslachtsverandering te zijn. Als een kind na het gebruik van de puberteitsremmers ervan overtuigd blijft dat het gehele lichaam van geslacht moet veranderen, kunnen vanaf 15 jaar geslachtsveranderende hormonen worden toegediend. Een meisje dat zich een jongen voelt, krijgt dan bijvoorbeeld baardgroei. Een jongen die deze hormonen neemt, krijgt na een poosje borsten.…