Libelle Editie 35 - 2018

Toen de vakantieperiode bijna aanbrak, werden hier op de redactie nog snel wat leestips uitgewisseld. Ik kreeg wat titels door die ik absoluut op mijn e-reader moest laden. De liefhebbers van papier werden al helemaal onrustig, want ze moesten nog naar de boekhandel of snel wat online bestellen. Voor de meest actuele aanbevelingen wendt iedereen zich hier steevast tot redactiemanager Marleen. Zij is de kenner: behalve de Libelle Leesclub heeft zij de Libelle Bookazines onder haar hoede. Bovendien interviewt zij geregeld schrijvers en wordt de Libelle Leest-Facebookgroep door haar bestierd: dé online plek voor leesgekken en boekenwurmen. Sinds kort is Marleen ook te zien op Libelle TV, waar zij in Libelle Leest (libelletv.nl/libelleleest) haar boekenliefde op de kijkers probeert over te brengen. Zij weet dus echt wat leuk is om…

Het was heel wat als ik maar twee keer per dag huilde Opgekrabbeld Aan het einde van de middelbare school kreeg ik m’n eerste vriendje. Jaren gingen voorbij en het was heerlijk om iemand te hebben met wie ik alles kon delen en die er altijd voor me was. Maar op mijn 22e ging het mis met mijn relatie. Ik had ook veel stress op mijn werk en zag geen toekomst meer in mijn psychologie-opleiding. Na een tijdje verkeerde ik in een constante staat van angst en paniek. Daarnaast kreeg ik lichamelijke klachten. Het was een prestatie als ik op een dag maar één of twee keer huilde in plaats van zes keer. Ik kon niet meer studeren en meldde me ziek bij mijn werk. Het bleek dat ik jarenlang…

Elke week vertelt een lezeres wat zij voor een ander doet. Tebrina Bosman: “Sinds mijn puberteit ben ik migrainepatiënt. De helft van mijn leven loop ik al tegen onbegrip aan over deze aandoening en het is tijd dat daar wat aan verandert. Migraine heeft invloed op álles: je carrière, relaties en je sociale leven. Het is vermoeiend om daarover steeds uitleg te moeten geven of tegen onbegrip aan te lopen. Er zijn miljoenen mensen die hiermee te maken hebben en velen weten niet wat ze ermee aan moeten. Daarom schrijf ik erover in mijn blogs, om te laten zien wat het betekent om migraine te hebben. In juni hebben mijn man en ik een rally door Noord-Europa gereden voor het goede doel en wij hadden het Migrainefonds uitgekozen, dat zet…

LAAT HET “Accepteer het en maak er geen woorden aan vuil. Sommige mensen zijn nu eenmaal fysieker dan anderen. Mocht je het toch willen bespreken, leg het dan op deze manier uit, want misschien is hij er zich totaal niet van bewust. Als je niet uit dat je veel waarde hecht aan je persoonlijke ruimte, dan kan ook niemand er rekening mee houden.” Jildou MEER RUIMTE “Zodra hij weer een hand op je arm of schouder legt, stop je met werken. Duw zijn hand weg en kijk hem aan terwijl je zegt: ‘Sorry, ik houd niet zo van aanrakingen. Ik heb wat meer ruimte nodig’.” Rianne MAILTJE “Als je wilt dat dit stopt, zul je het bespreekbaar moeten maken. Vind je het eng om dit te doen, stuur je leidinggevende…

Dan moet het de tiende zijn, want dat is mijn verjaardag Verbonden zijn Ik werk nu tien jaar als miMakker: een persoon die gekleed als clown contact maakt met mensen met ernstige dementie. Verkleed als clown Blos maak ik veel mooie dingen mee. Zoals laatst: ik kwam een huiskamer binnen waar vier mensen met dementie aan een tafel zaten, met daarbij twee vrijwilligers. Mevrouw Smit zat er met gebogen hoofd en gesloten ogen bij, het leek alsof ze sliep. Blos ging naast haar zitten, streelde haar hand en na enige tijd streelt zij Blos’ hand voorzichtig terug. Daarna ging mevrouw Smits hoofd voorzichtig omhoog en opende zij haar ogen. Die keken recht in die van Blos, waarop mevrouw Smit verrast zei: “Ben ik opnieuw geboren?” Omdat de clown altijd “ja”…

Het enige wat ze wilde, was een praatje en een klein beetje aandacht Ik herinner mij haar nog heel goed uit mijn jeugd: mevrouw D. Zij kwam altijd onder etenstijd bij ons langs. Iedereen zat dan aan tafel, het was warm en knus, mijn moeder had gekookt en ja hoor, daar was ze weer. Mevrouw D. In de steek gelaten door haar vreselijke man, haar twee kinderen al het huis uit. Ze kwam voor een praatje en mijn moeder draaide dan wat rollers in haar haren. Ze was eenzaam en zag er onverzorgd uit met haar lange haar in het gezicht. Mijn zus en ik gruwelden daarvan. Maar nu besef ik: het enige wat ze wilde was een praatje, een beetje begrip en een klein beetje aandacht. Marion…