Libelle Editie 39 - 2016

Afgelopen zomer kwam ik mezelf ineens keihard tegen. Op vakantie in Portugal, nota bene. We wilden een mooie mountainbike-tocht maken, mijn jongste zoon en ik. Samen over die spectaculaire Algarve-kliffen crossen, dat leek ons wel wat. Bezig zijn. Even wat anders dan alleen maar op het strand liggen. Rond een uur of tien ’s ochtends klommen we op de pedalen: mijn zoon, de geroutineerde gids en ik. Het was een prachtroute met de fraaiste vergezichten. Hier en daar werd het zelfs een beetje spannend, dicht bij die duizelingwekkende afgronden. Zo’n tocht is, weliswaar onder ervaren begeleiding, totaal andere koek dan mijn gebruikelijke stukje fietsen door Amsterdam. Daar is het vooral oppassen dat je niet met je wiel in de tramrails terechtkomt of tegen toeristen aanbotst die het fietspad voor een…

Wilt u ook in Libelle? Mail of schrijf naar netwerk@libelle.nl of Postbus 1742, 2130 JC Hoofddorp We zijn heel blij met uw brieven en reacties! Nog wel even dit: uw brief mag niet eerder in druk zijn verschenen. Soms worden brieven ingekort of bewerkt. We laten het u weten als uw brief wordt geplaatst. Zo klinkt Libelle Ik lees de Libelle in gesproken vorm. Door een chronische ziekte lig ik veel op bed. Tijdschriften geven me afleiding en informatie. Ik ben de voorlezers – die dit vaak onbetaald doen – dan ook heel dankbaar. Hoe ze met hun stem het Libellegevoel weten over te brengen: chapeau! Riet Brusselaars Geweldige ouders Mijn moeder is een sterke vrouw. Altijd staat ze voor mij en mijn gezin klaar, wat er ook is. En…

Betty van Bilsen: “Al acht jaar ben ik gastvrouw in een inloophuis voor mensen met kanker en hun naasten. Het is een fijne plek waar gasten terechtkunnen voor activiteiten als boetseren, yoga en workshops fotografie en zingen. Ook kun je je inschrijven om je voeten te laten verwennen en er is een coach voor wie daar behoefte aan heeft. Ik verbaas me vaak over de vrolijke sfeer in het inloophuis en heb grote bewondering voor onze gasten. Het zijn mensen die door een verdrietige periode gaan en tóch de moed hebben over onze drempel te stappen. Het is mooi om te zien dat er vriendschappen ontstaan en met elkaar wordt meegeleefd. Anderen hoor ik over dit werk weleens zeggen: ‘Dat zou niets voor mij zijn!’ Ik zeg dan altijd dat…

Halve heg “De buren kunnen hun helft van de heg afhalen en daar een schutting tegenaan zetten. Op hun eigen grond.” Bianca Delen “Het is wel zo netjes om de kosten te delen. Dat vogeltje vindt heus wel een andere plek voor zijn nestje. Een schutting vergt minder onderhoud, daar hebt u ook voordeel van. Het lijkt me de verstandhouding niet ten goede te komen als alleen de buren betalen.” Marie-Louise Van wie is de grond? “Is het een huurhuis of een koopwoning? In geval van huur zou ik aan de woningbouwvereniging vragen of hier regels voor zijn. In geval van koop kun je naar het kadaster gaan, kijken op wiens grond de heg nu echt staat en daar de beslissing op baseren. Staat de heg op grond van de…

“Er is meer tussen hemel en aarde”, zegt een vriendin tegen mij. Ik haal mijn schouders op en zucht dat ik liever had dat mijn man nu mijn tuinpad op kwam lopen. Hij is op jonge leeftijd plotseling overleden. De tuin was ons plekje, maar helaas moest ik dit voorjaar het besluit nemen afstand te doen van zijn vijvertje omdat het onderhoud me fysiek te zwaar werd. De vijver maakte plaats voor een zithoekje en toen de zomer kwam, zag ik daar ineens een klavertjevier groeien. Al snel ontdekte ik er meer dan veertig. Mogelijk heb ik ze in een ver verleden onbewust geplant. Mijn lieve, onvergetelijke man wilde mij nu laten weten dat hij mij alle geluk van de wereld gunt. Ik kon mijn geluk inderdaad niet op. Ik…

Ik ken dat trekje om haar mond maar al te goed.Een soort verongelijkt pruilen Maandag “Nou, dat was toch best een leuke vakantie”, zei Han. Een uur eerder hadden we afscheid genomen van Martin en Marianne. En natuurlijk van Dorien, die wat stilletjes aan het ontbijt zat met dat speciale trekje om haar mond dat ik maar al te goed ken. Een soort verongelijkt pruilen. Ik heb een keer in de badkamer geprobeerd om zo te kijken, maar het wilde niet lukken. Ze had er trouwens weinig succes mee, want iedereen praatte vrolijk verder. Han duidelijk blij om zijn zoon en schoondochter weer eens te zien, en dat was wederzijds. Na het ontbijt, toen Han onze spullen in de auto had gezet, kwam het echte afscheid van Dorien. We hadden…