Libelle Bookazine Editie 8 - 2023

‘Mijn god, mijn oren.’ In de gang voor hun hotelkamer schoot iemand in de lach. ‘Wat is dat voor een verschrikkelijk geluid?’ Didi, met alleen een badhanddoek om zich heen geslagen, wierp een boze blik op de deur en riep verontwaardigd: ‘Dat heet zingen.’ Echt, nu waren ze in Venetië, een van de bijzonderste steden ter wereld, en dan was er nog een of andere grapjas die je uitlachte. ‘Misschien noem jij het zingen,’ merkte haar criticus op, ‘maar anderen vinden het kattengejammer.’ Ze hoorden zijn voetstappen wegsterven toen hij de gammele trap op liep naar de kamer van de jongens op de bovenste verdieping. ‘Shay Mason vindt zichzelf erg grappig,’ zei Didi. ‘Eerlijk gezegd zong je ook een beetje vals,’ merkte Layla op. Layla was altijd eerlijk, op het…

Soms had je even de tijd om op adem te komen voordat je aan je werk begon. Soms ook niet. Sylvia, de assistent-manager, die achter de receptie stond, wenkte haar. ‘Didi, die Amerikaan in de Midsummer Suite doet moeilijk, iets over te veel lawaai. Hij wil de baas spreken.’ Didi schudde haar hoofd; gisteravond had Myron Miller zich er in het restaurant luidkeels over beklaagd dat hij friet bij zijn biefstuk had gekregen, terwijl er toch duidelijk chips op de kaart had gestaan. Ze hadden hem er vriendelijk op gewezen dat in Groot-Brittannië chips friet betekende. Natuurlijk had hij dat bijzonder on-Amerikaans gevonden en eerlijk gezegd ook niet acceptabel. En nu was hij dus alweer bezig; iets aan hun mooiste suite beviel hem blijkbaar niet. Maar klant is koning, en…

Er was vast wel een waardiger manier om je vijfenvijftigste verjaardag af te sluiten, maar soms kon je gewoon niet anders. Nadat Rosa Gallagher de gele jurk die ze tijdens het etentje had gedragen had omgeruild voor een zwart T-shirt met lange mouwen, een spijkerbroek en flatjes, ging ze voor de tweede keer die avond de deur uit en wandelde door Barley Lane. Het was middernacht en inmiddels behoorlijk stil, maar toch zocht ze voor de zekerheid de schaduw op, terwijl ze eerst links afsloeg en toen rechts, tot ze bij de hoge muur was die ze in de loop van de afgelopen anderhalf jaar zo goed had leren kennen. Aan de andere kant van die muur van Cotswold-steen lag de tuin die ze nog veel langer kende, met daarachter…

Vanuit haar slaapkamerraam aan de achterkant van het hotel had Didi een goed uitzicht op de patio. Hoewel het twee uur ’s nachts was, zag ze toch duidelijk iemand aan een van de houten tafels zitten en intuïtief wist ze wie het was. Aangezien ze zelf ook niet kon slapen, trok ze een katoenen jurk aan en liep naar beneden. Op de patio aangekomen zei ze tegen Shay: ‘Ik zag hier iemand zitten, maar wist niet wie het was.’ Aan de glinstering in zijn ogen zag ze dat hij haar niet geloofde, maar hij hief zijn glas en zei: ‘Ik heb een glas cognac voor mezelf ingeschonken. Maar ik heb het netjes opgeschreven.’ Weer zo’n kleine steek onder water. ‘Hou op met dat soort dingen zeggen,’ mompelde ze. ‘Alles goed?’…

Benny Colette had net stiekem een mok oploskoffie voor zichzelf klaargemaakt in de grote zilveren met marmeren keuken van Compton House toen Bill de tuinman op de zijdeur klopte en binnenkwam. ‘Ik was wat aarde aan het wegbrengen, en toen reed ik bijna met mijn kruiwagen hieroverheen.’ Hij hield een dun zilveren bedelarmbandje op. ‘Ik zag het nog net op tijd. Ik neem aan dat het van je vrouw is. Ze zal wel blij zijn dat ik het heb gevonden.’ Benny pakte het armbandje van hem aan; het was een leuk ding, zoals het licht op de bedeltjes viel die aan het smalle bandje bungelden. Het was ook het soort sieraad waar Ingrid nog niet dood mee aangetroffen zou willen worden. ‘Wat is dat?’ Hoge hakken klikten over de marmeren…

‘Frog Cottage. Gek dat je hier nu woont.’ Reds ogen klaarden op toen ze voor het huis stopten. ‘Ik bewaar goede herinneringen aan dit huis. Ik heb ooit kort iets met Julie gehad.’ ‘Jij hebt zo’n beetje met alle vrouwen hier uit de buurt wel kort iets gehad,’ wees Shay hem erop. ‘Julie is bij haar zus in Kaapstad gaan wonen,’ vertelde Rosa. ‘Ik heb geluk gehad; ik had niet veel geld, en dit huis kwam precies op het goede moment op de markt. Er was ook een stelletje dat het wilde kopen, maar die waren zo stom om te zeggen dat de huiskamer wel een kwastje kon gebruiken. Julie was woest en heeft ze eruit gezet. Omdat ze wist dat ik haar huiskamer juist mooi vond zoals die was,…