Jan, Jans & de Kinderen

We hebben de leukste stripfamilie van Nederland eens flink uitgehoord. Hoe denken Jan en Jans over familiedagen en hun Tromp-tradities? Opa en Moeps vroegen we naar gekke familietrekjes. Van blunders in de familiesfeer en de leukste bordspellen voor jong en oud tot de lekkerste familierecepten. Het moge duidelijk zijn: in dit Winterboek draait alles om familie. Natuurlijk doen ook Lotje, Loedertje en de Rode Kater hun zegje. Zij klappen uit de school over hun favoriete gezinslid: van wie krijgen zij de meeste liefde en wat doet dat met hen? Daarnaast hebben we Jan, Jans en de kinderen weer heerlijke uitspraken weten te ontfutselen. Om die van Karlijn moest ik keihard lachen: “Familie is net wifi: meestal traag en irritant, maar zonder ben je nergens.” Ja, zo is het maar net.…

Jan: “Midwinter vieren we al jaren met een stevige wandeling rond 21 december. Voor mij is zo'n dag geslaagd als we een midwinterhoorn hebben horen loeien en ergens warme chocolademelk met een enorme snee krentenwegge hebben gegeten. Of een pannenkoek. Het leuke aan deze traditie is dat het even terug naar de basis is, tussen alle gekkigheid van Sinterklaas en Kerstmis en Nieuwjaar in. Ik kan de kinderen weer eens uitleggen hoe het zit met de kortste dag en dat het mooi is om even te beseffen dat de dagen erna steeds lichter worden.” Nieuw begin “Jans is goed in oude tradities een nieuwe draai geven. Zo hebben wij in plaats van een adventskrans een joelblok: een stevig stuk hout dat we ooit gevonden hebben tijdens een wandeling. Traditioneel werd…

“In het prille begin van onze verkering gingen Jans en ik kamperen. We hadden niet veel te besteden en volgens mijn vader was het de ultieme relatietest. ‘Als je elkaar na drie dagen nog niet met de t entstokken te lijf wil gaan, ga je het wel redden samen”, zei hij. Pa had ook nog wel een tent voor ons: een loodzwaar geval uit 1790 of zo. Mijn derdehands lelijke eend zakte er bijna van door zijn assen. Jans had nog nooit gekampeerd en deed alsof ze alles normaal vond. Op de camping in Normandië bleken de haringen niet in de tentzak te zitten. Mijn vader had toen al twintig jaar niet meer gekampeerd, hè? Stonden we daar met die prehistorische lap zeil. Uiteindelijk hebben we met touw en stenen…

“De eerste keer dat ik het familiekerstdiner kookte, vergeet ik nooit. Jan en ik waren net een jaar getrouwd, Karlijn was nog een baby en we lagen allebei op apegapen van de gebroken nachten. Bepaald niet de tijd om als chef-kok te shinen, maar ik wilde het wel. Mijn schoonvader was – en is nog steeds – een makkelijke man. Lust vrijwel alles, mompelt hooguit: ‘Goed te nassen, Jans.’ Mijn schoonmoeder daarentegen vond alles voor verbetering vatbaar: van de stamppotjes waarvan Jan smulde tot hoe ik de vaat in het afdruiprek zette. Met dit kerstdiner zou ik haar voor eens en altijd de mond snoeren. Zes gangen, kaarsjes, servetten in de vorm van zwaantjes, een tafelkleed met goudkleurige sterren erop, alles erop en eraan. Het had zo uit Libelle kunnen…

Catootje: “Jeroentje is een grote bofkont, omdat hij graag stunt en bijna nooit echt iets heeft als hij eens wheelies doet op zijn fiets.” Jeroentje: “Je moet je ontspannen als je valt, dan breek je minder snel iets.” C: “Voor mij hoeft het niet, hè? Harold en jij zijn aanstellers. Jij wil vooral dat iedereen naar je kijkt. Ik moet dat dan filmen voor TikTok, omdat jij zo nodig viral wil gaan als fietsfluencer. Weet je trouwens dat je de meeste likes krijgt op de video's waarin je valt? Maar oké, je staat ook altijd weer op. Dat kun je van Harold niet zeggen.” J: “Harold heeft niet per se mazzel met stunten. Maar zijn ouders zijn gescheiden, dat is zijn gelukje. Twee keer verjaardagscadeaus! Ook krijgt hij altijd van…

Voor die paar mensen die niet weten wie je bent, stel jezelf nog eens voor. “Ik ben Karlijn Tromp. Ik zeg er altijd mijn achternaam bij, want dat klinkt lekker volwassen. Of nou ja… volwassen-ish. Ik ben de oudste dochter van Jan en Jans. Mijn moeder zegt weleens dat ik de ‘puber in huis’ ben. Tja, iemand moet het zijn en ik doe het best goed, al zeg ik het zelf.” Je bent vegetariër, hè? “Sinds mijn twaalfde, ja. Het begon met een filmpje van stichting Wakker Dier. Sindsdien kan ik geen frikandel meer zien zonder er zielige muziek onder te horen. Dus ik eet tofu, falafel, vegetarische nuggets. Mijn ouders hebben zich erbij neergelegd en doen er niet moeilijk meer over.” Is milieu belangrijk voor je? “Ik ben daar…