AutoWeek Classics Editie 5 - 2017

Terwijl ik met een mix van verbazing, bewondering en nostalgisch zwelgen het verhaal over de Futurliner van General Motors (zie pagina 77) lees, vraag ik me af hoe zo’n rijdend circus met technologische hoogstandjes – ‘de toekomst’ – er vandaag de dag uit zou zien. Het antwoord is kort, ben ik bang: niet. Het is helemaal niet meer nodig om het volk te informeren middels een stoet van futuristisch ogende bussen. Het wereldnieuws zit onder een icoontje op je smartphone. Reuze handig, maar de magie van het onbekende is weg. Stel je eens voor hoe dat anno 1941 moet zijn geweest, de glimmende ‘Parade of Progress’ die letterlijk langs je keukenraam rijdt. Kijk eens goed naar de foto op pagina 78: geen fototoestel te zien, louter bewonderende blikken. Gewoon kijken…

LEGENDARISCHE SCHETS IS 70 23-4-‘47staat er bovenaan de rechterpagina van het notitieboekje van Ben Pon senior, wat betekent dat de beroemde schets op de linkerpagina zijn 70e verjaardag heeft gevierd. Het is de eerste aanzet van wat de wereld drie jaar later leert kennen als het ‘Typ 2’ bestel/personenbusje, dat al snel als ‘Volkswagen Transporter’ door het leven gaat. Van de eerste generatie, de T1, worden er van 1950 tot 1967 1,8 miljoen gebouwd, van pure bestelbus tot luxe camper. In Duitsland krijgt hij de bijnaam ‘Bulli’, een samentrekking van Bu(s) en Li(eferwagen). De extra ‘l’ is voor de leesbaarheid. De inspiratie voor zijn busje haalde Ben Pon bij de (niet voor weggebruik goedgekeurde) ‘Plattenwagen’, een transportwagentje met Kever-techniek en de cabine achterop dat in de Volkswagenfabriek werd gebruikt. Pon…

Lang hebben de Fransen, Italianen en Engelsen het geprobeerd: in de topklasse opboksen tegen de Duitse giganten Mercedes-Benz en BMW. Wie in de jaren 70, 80 en 90 in de markt was voor een auto met allure en eens iets anders wilde dan de voor de hand liggende keuzes, kon zijn licht prima opsteken bij merken als Jaguar, Rover, Peugeot, Citroën, Lancia of Alfa Romeo. Allemaal hadden ze wel een model in de showroom staan dat qua formaat en voorzieningen in de buurt kwam bij of zelfs overeenkwam met hetgeen er bij BMW of Mercedes was te vinden. Toch hebben deze merken het niet gered in het topsegment. Met de 607, C6 en Vel Satis zwaaiden we aan het begin van dit decennium de laatste grote Franse limousines uit. De…

EENMAAL, ANDERMAAL Opmerkelijke auto’s bij de internationale veilinghuizen. Duur, maar toch een koopje Zolang je de exoten mijdt, kun je op veilingen goed slagen zonder idiote bedragen te hoeven neertellen. Dat bewijst deze Peugeot 203, die in februari op Rétromobile in Parijs werd geveild door Artcurial. Ongetwijfeld stond het veilinghuis zelf ook te kijken van de opbrengst: € 35.760. De geschatte opbrengst lag namelijk veel lager: tussen de € 15.000 en € 25.000. Dat was een realistische schatting: een 203 in concoursstaat is € 21.000 waard. Toch is deze 203 een koopje. Kort door de bocht: als je een auto als deze Peugeot in topstaat laat brengen, hoef je het echt niet al te bont te maken om op een dergelijk bedrag uit te komen. Het kost wat, maar dan…

‘Laat hem wél heel’ Een uurtje in en om Monaco sturen met de Porsche 911 T waarmee de Britten Vic Elford en David Stone in 1968 zojuist de Rallye Monte Carlo hadden gewonnen, was heel bijzonder. In de laatste wedstrijdnacht viel de beslissing toen Elford alle registers opentrok en duidelijk werd dat Porsche voor de eerste keer de beroemdste rally ter wereld ging winnen. Bij de traditionele finish aan de haven van Monaco zeurde ik, na eerdere pogingen, Porsche’s wedstrijdmanager en publiciteitschef Huschke von Hanstein de oren van zijn hoofd. Mijn verzoek bleef duidelijk, maar ook een tikje brutaal. Na afloop van de winterse klassieker wilde ik graag een blokje om met Vic’s auto. En erover schrijven, uiteraard. Uiteindelijk was Huschke akkoord, al wilde ik het nog niet gelijk echt…

Op 9 april vond op het TT-circuit in Assen het Italiaanse festival Viva Italia plaats. Voor de meeste mensen is het even een stuk rijden, maar wij vinden het wel de moeite waard: geen files, ruimte genoeg en een goede organisatie. Alle clubs van Italiaanse automerken geven acte de présence. Zodoende kun je genieten van een breed scala aan auto’s, variërend van de nederige Fiat 500 tot de fonkelnieuwe Ferrari LaFerrari. Overwegend vind je er overigens auto’s (en motorfietsen) uit de jaren 70, 80 en 90. Op het circuit worden de hele dag door demonstraties gegeven en races gehouden. In een gemoedelijke sfeer is het vooral kijken naar elkaars fraaie bolides. Mooi weer is een voorwaarde, maar dat was er dit jaar volop. Een aanrader!…