Inhoudsopgave van Editie 12 - 2025 - Zeilen

Deze Ultim-trimarans maken zich met ruim 30 knopen snelheid uit de voeten: er is storm op komst. Ze behoren tot de snelste deelnemers aan de Franse oceaanrace Transat Café L’OR, de voormalige Transat Jacques-Vabre, die eind oktober vanuit Le Havre van start ging. Herfstig stormweer in Het Kanaal zorgde tijdens de eerste racenacht voor spektakel en omgeslagen Ocean 50-trimarans. De Ultims, die soms gemiddelde snelheden van boven de 35 knopen halen, wisten de ergste storm voor te blijven. Voor de ‘langzamere’ klassen, zoals de Class 40’s, Ocean 50’s en IMOCA 60’s, was het een ander verhaal. Zij kregen de volle laag. Uit veiligheidsoverwegingen startte de Class 40-vloot zelfs opnieuw vanuit La Coruña. Maar toen waren deze Ultims al bijna aan de overkant.…

BOUWMEESTER EN DUETZ NEMEN AFSCHEID Nieuwe koers na succesvolle zeilcarrière De beste en één van de beste zeilsters van Nederland zetten onafhankelijk van elkaar een punt achter hun topsportcarrière. ILCA 6/Laser Radial-zeilster Marit Bouwmeester en 49erFX-zeilster Annette Duetz kondigden kort na elkaar aan te stoppen met olympisch zeilen. Bouwmeester (37) behoort tot de absolute wereldtop in het zeilen. Ze neemt haar besluit precies 2,5 jaar voor de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles. “Dat is de minimale tijd die nodig is voor een succesvolle olympische campagne.” De 37-jarige zeilster uit Wartena behaalde sinds 2012 een bronzen, zilveren en twee gouden olympische medailles in de ILCA 6, voorheen bekend als Laser Radial. Ze werd vier keer wereldkampioen, vijf keer Europees kampioen en werd twee keer tot World Sailor of the…

BORÉAL 56 Deksalon én pilothouse De Franse Boréal-werf bouwt sinds haar oprichting in 2005 schepen voor vertrekkers die hoge breedtegraden opzoeken. Met de recent te water gelaten 56 wil de werf een passend antwoord geven op de wensen van de moderne zeiler. Zo komt de karakteristieke combinatie van een pilothouse en deksalon volledig tot haar recht op het ruim 17 meter lange jacht. De pilothouse is afsluitbaar, heeft een ruime, beschutte zitplaats voor de wacht, met zicht rondom én op de zeilen. In de deksalon zorgen de verschillende vloerniveaus voor goed zicht naar buiten, of je nu zit op de U-vormige bank of in de kombuis staat. De Boréal 56 is uitgerust met een ongeballast opklapbaar midzwaard dat de diepgang reduceert van 3,18 naar 1,20 meter. Het zwaard verdwijnt in…

Het is een verdrietige dag. Voor het KNRM-reddingstation aan de Nieuwe Waterweg in Hoek van Holland wappert de vlag halfstok, uit respect voor Noorse collega Adrian Willyson Brask, die eind september om het leven kwam tijdens een reddingoperatie bij de Lofoten. Het is een pittige herinnering dat reddingwerk op zee levensgevaarlijk kan zijn. Desondanks ontvangt de bemanning van dienst in Hoek van Holland Zeilen hartelijk en zet een goede kop koffie op tafel. Binnen de KNRM werken maar liefst 1500 vrijwilligers, maar er is ook een handjevol beroepsschippers in dienst. Rick Slijk (36) is er een van. Rick is in navolging van zijn vader al zijn halve leven actief binnen de reddingmaatschappij, de eerste jaren als vrijwillige opstapper, naast zijn werk op koopvaardijschepen. “Het ritme van twee weken op, twee…

Misschien is je boot al voorzien van een degelijke accubank en omvormer, zodat je altijd beschikt over voldoende vermogen, en 12 V of 230 V wanneer je dat nodig hebt. Toch zijn er weinig zeilers die met een gerust hart deze huishoudaccu’s volledig leegtrekken. Dat is het moment waarop een draagbare powerpack goed van pas komt. Met zo’n draagbare accu kun je apparaten opladen of gebruiken, los van de vaste accu’s aan boord. Het maakt overigens niet uit wat voor apparaat je van stroom voorziet: zo gebruikte ik eens een powerpack voor het ademhalingsapparaat van een opstapper met slaapapneu. POWERPACK VS. POWERBANK In dit artikel onderzoeken we de mogelijkheden van powerpacks. Zo’n powerpack is niet te vergelijken met een powerbank (zo’n externe accu waarmee je bijvoorbeeld onderweg je smartphone oplaadt).…

‘Wat een rust,” zeg ik, terwijl ik de verrekijker scherp stel. Ik zit te turen of ik de vuurtoren Svartklubben zie. Wietze kijkt met een glimlach om zich heen. “Je hebt gelijk. In de wijde omtrek is er geen jacht te bekennen.” Nog maar een paar uur geleden voeren we de drukke archipel van Stockholm uit, nu al zeilen we in een andere wereld. Wietze valt wat af, geeft de kluiver een beetje ruimte en ineens zie ik wat ik zocht: de grote, dikke vuurtoren die het begin van de Botnische Golf markeert. Tevreden vink ik hem af. Omdat we in een gebied varen waar gps spoofing en jamming voorkomt, zorgen we dat we elke paar uur een duidelijk herkenningspunt in het vizier hebben zodat we zeker zijn van onze…

In 2021 kocht ik het Waarschip 12.20 Utopia. De boot was half af. Na een niet-afgemaakte refit had de romp een aantal jaar buiten gelegen, deels afgedekt door een zeil. De nieuwe verf had nog nooit het water aangeraakt en zag er prima uit, op wat oppervlakkige dektent- en schuurschade na. Dat was mijn eerste indruk. Na de aankoop ontdekte ik zo’n vijf plekken waar je de contouren van schroefkopjes door de lak heen zag. Met een beetje poetsen of eventueel toch een laagje tweecomponentenlak zou de romp wel klaar zijn, dacht ik nog. Maar in de vier jaar die volgden, buiten op de bok, is dat beeld nogal veranderd. Op het donkerblauwe deel lijkt het drastischer dan op het witte deel, maar als je goed kijkt (en voelt) zijn…

Ik krijg met enige regelmaat foto’s toegestuurd van een steeds iets verder afbladderende muurschildering op de Azoren. Die heb ik daar ooit met mijn vrouw gemaakt nadat we daar vanaf Ascension Island waren heen gezeild. Vroeger voegden zeilers die op de Azoren waren aanbeland daar ook nog weleens een foto van het beroemde Waarschip Zeilen aan toe, de redactieboot waarmee collega Henk Bezemer in de jaren 90 naar de Azoren zeilde. De stroom foto’s van dat gele bootje is aardig opgedroogd, en ik vermoed dat het Waarschip na ruim dertig jaar op de Azoren het loodje heeft gelegd. Toen ik ruim tien jaar geleden aan boord stapte in de haven van Angra do Heroismo, voelde het hechthouten bootje al aardig zompig aan. Tijdens een redactieborrel groeide het plan om dat…

H Veel zeilers doen de oversteek van Vlieland naar Thyborøn, een afstand van zo’n 290 mijl, in één keer. Even twee etmalen doorbijten en je bent er. Dat hebben wij in het verleden ook gedaan, heen of terug. Maar we hebben het een beetje gehad met al die nachtelijke tochten. Dat heb je als je ouder wordt. Naar Norderney De haven van Lauwersoog is ons vertrekpunt. De afgelopen dagen zijn we hier naartoe gezeild en gemotord, vanuit onze thuishaven, de Houtribhaven in Lelystad, via Makkum, Harlingen en Leeuwarden. Slootje varen en overnachten in de Prinsentuin in Leeuwarden heeft absoluut zijn charme. Vanuit Lauwersoog vaar je in één dag naar het Duitse Waddeneiland Norderney, een afstand van een kleine 60 mijl. Die haven is voor dieper stekende zeiljachten altijd wel bereikbaar.…

Eyezoo Superfloat Plons! Hoeveel brillen zouden er inmiddels op de bodem van de haven of het IJsselmeer liggen? Met dit handige koordje blijft je bril niet alleen stevig zitten, maar ook goed drijven, mocht-ie toch van je neus of uit je haar glijden. Mocht je bril dan per ongeluk overboord gaan, heb je tenminste een reële kans om hem weer uit het water te vissen. 5,99 EURO – O.A. VIA OPTICIENS Gill Pro A-klasse handschoen Voor zeilhandschoenen geldt: heb je het comfort ervan eenmaal ervaren, dan wil je nooit meer zonder. Zeker niet met deze vernieuwde Pro-handschoenen van Gill. De voorgevormde pasvorm werkt prettig: de handschoenen staan al in grijpstand, zodat de lijn precies goed in je hand ligt. Palm en vingers zijn extra verstevigd om slijtage te voorkomen, precies…

Waar zijn we hier ergens, Greetje? “Op Lefkas, een van de meest westelijke eilandjes van Griekenland. Meestal liggen we met Black Moon in Nidri, de grootste en meest beschutte baai. En als het even kan, dolen we een beetje rond, hier op de Ionische Zee.” Na vier jaar varen en 30.000 mijlen op zee is dit jullie (voorlopige) eindbestemming. Waarom? “Nou, om meerdere redenen eigenlijk. Het laatste deel van onze reis was erg intens. Na een lange adempauze in Frans-Polynesië vervolgden we onze wereldomzeiling met prachtige bestemmingen zoals Cook, Tonga, Fiji, Vanuatu en verder… Het tempo lag hoog en het werd almaar uitdagender. Vanaf Indonesië kregen we serieuze problemen: een falende motor, navigeren door een hindernisbaan, gedoe met autoriteiten, veel slapeloze nachten. We waren duidelijk in een nieuwe fase aanbeland:…

OP PAD MET DE DEENSE ALLESKUNNER LM ‘Deze boot klopt aan alle kanten’ Stilte aan boord Spannende proefvaart: elektrisch het water op Tweedehands Persoonlijk verslag van een traumatische aankoop EN VERDER Slecht zichtRadarreflector: overbodig of onmisbaar? 57ste editie Boot DüssseldorfVier zeilers vertellen: daarom gaan wij Big Five op eigen kielZeilend door de jungle van Borneo Beneteau First 30De opdracht luidde: “Maak een boot voor max een ton. Zorg dat het lukt” Kielnaad vervangenZo pak je dat aan Zeilen 1 verschijnt 19 december De redactie behoudt het recht om aangekondigde artikelen in een latere editie te publiceren.…

Bij windschaduw denken de meeste zeilers aan vuile wind van een andere boot, bomen of gebouwen op de wal of andere obstakels. Maar zeilers op het Markermeer, IJsselmeer en de Noordzee krijgen ook steeds meer te maken met windparken. Al die draaiende wieken bij elkaar oefenen uiteraard invloed uit op de wind. Gaat het over windschaduw, komt al snel het begrip zog-effect voorbij. Wat is dat precies? Zog-effect Achter de wieken van een windturbine neemt de windsnelheid af en wordt de luchtstroming turbulenter. Die windschaduw wordt ook wel het zog-effect genoemd. De windvlagen zijn onstuimig en veranderen vaak van richting. In eerste instantie speelt dit effect zich vooral af op grote hoogte. De ashoogte van moderne windturbines op zee ligt immers tegenwoordig rond de 100 meter. Nog geen twintig jaar…

Ben je eigenlijk een zeiler? “Ha, nee. Nog niet, maar ik weet er al wel veel van. Bij Dykstra Naval Architects zeiden ze: ‘We hebben zelden iemand ontmoet die zo veel weet over zeilen.’ Bijna obsessief heb ik alles gelezen en gedaan om een zeiler te worden. Door de documentaires van Jacques Cousteau ben ik beroepsduiker geworden. Door veel te lezen over klimmen, heb ik ooit El Capitan beklommen, de 900 meter hoge granieten bergwand in Yosemite National Park. Ook heb ik altijd veel gelezen over zeilers, maar van zelf zeilen kwam het steeds niet. Er is veel geld nodig voor een boot, en ik heb nogal grote dromen. Mijn plan is om in het zog van de Belgische poolreiziger Adrien de Gerlache richting Antarctica te vertrekken. Op de kop…

‘Nog steeds hetzelfde uitzicht,” mompel ik vanuit de kuip naar binnen. Met een tandenborstel in mijn mond en een kam tussen mijn bikinitopje geklemd tuur ik minutenlang om me heen. Een blauwe woestijn. Het is dag 29 op zee en het zal zeker nog een week duren voordat we land in zicht krijgen. Frans-Polynesië, een eilandengroep midden in de Stille Oceaan, praktisch aan de andere kant van de wereld. Een paradijs op aarde, waar je vrijwel alleen maar per boot kunt komen en waar van horen zeggen nog steeds kannibalen leven. Het is nog maar negen uur ’s ochtends en het wordt al heet. De komende uren schijnt de zon recht de kuip in, dus blijven we zoveel mogelijk binnen schuilen. “Wat zeg je?” Niels strompelt uit bed. “Dat ik…

Boek & documentaire Plastic-not-fantastic “Plannen lopen veel te vaak vast in de ebstroom,” aldus Merijn Tinga, de Plastic Soup Surfer die onvermoeibaar blijft strijden tegen plasticvervuiling. Als hij tijdens een zeilvakantie in Scandinavië ontdekt dat een aangespoeld petflesje uit Groot-Brittannië komt, begint het kriebelen. Wat nou… als hij dat flesje per surfboard terugbrengt? En zo stapt Merijn Tinga op zijn surfboard vanuit Oslo, om in Londen het aangespoelde flesje symbolisch aan een Bekende Brit te overhandigen. In Tegen de stroom in lees je hoe dat verloopt. Intussen vertrekt Tinga – hij doet niets halfslachtig – per supboard naar Frankrijk om daar statiegeld op plastic te promoten. Jij kunt meevaren langs de oevers die nu nog bezaaid liggen met plastic, want over dit tweede deel van de reis maakte regisseur Jasper…

‘Je bent aangekomen in het land van melk en honing,” zegt Zeilen-hoofdredacteur Ben Rutte tegen me als ik hem vlak na onze aankomst op de Azoren aan de telefoon heb. Ik zit in het gras bovenop een klif en kijk uit over de Atlantische Oceaan, diezelfde oceaan waarover we net ruim drie weken gevaren hebben. De stevige zeewind vraagt om een trui – overigens heerlijk na ruim een jaar in de tropen – en of het nou dat prettige klimaat is, de fantastische bloemrijke natuurpracht of gewoon de roze wolk die me steevast overvalt na een lange oceaanoversteek: ik kan hem niet anders dan gelijk geven. Onder mij ligt Stern, te midden van zo’n 25 andere zeiljachten waarvan bijna iedereen uit het westen komt. Het is een bont gezelschap van…