We moeten ons gelukkig prijzen dat we het tijdperk Tadej Pogačar van dichtbij meemaken, is mij al meerdere malen gezegd. En hoewel ik heus wel besef dat we naar iets heel bijzonders kijken, merk ik dat ik tijdens de finales van zowel het WK, EK als de Ronde van Lombardije de neiging heb iets anders te gaan doen. Na al die demonstraties is het verdict wel duidelijk: Tadej is de beste, en niemand die daar, op zijn terrein, aan mag twijfelen. Even gloorde er hoop nadat hij een flink pak slaag kreeg tijdens de WK-chrono door specialist Remco Evenepoel, maar dat duurde niet lang.
Nee, we moeten ermee leren leven. De wielersport van 2025, hoe aanvallend en positief ingesteld ook, is zo voorspelbaar als een kind dat ‘nee’ zegt tegen…
